ബാംഗ്ലൂർ നിന്നും നഴ്സിംഗ് പഠിച്ചു നാട്ടിൽ എത്തി . എല്ലാരേയും പൊലെ നന്നയി അലമ്പി നടന്ന് ബാംഗ്ലൂർ ജീവിതം ശേരിക്കും ആഘോഷം ആക്കിയിട് ആണ് തിരികെ വന്നത് . ഇനിയൊരു ജൊലിക്കു

പ്രിയ വായനക്കാരെ .എന്റെ ആദ്യ ഉദ്യാമമാണ് .എഴുത്തിലെ പോരായ്മ ചൂണ്ടി കാണിക്കുക. ഇഷ്ടമായെങ്കിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. സമയക്കുറവുകളുണ്ട് .അതിനനുസരിച്ച് സഹകരിക്കുക. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ ഒരു പരമരഹസ്യമാണ് ഇതിലെ ഇതിവൃത്തം. ദയവായി ഇൻസസ്റ്റ്

നാല് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് എന്റെ അമ്മായിയുടെ മകൾ രാധിക ചേച്ചി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കാൻ വരുന്നത് .അവസാനമായി അമമായിയും രാധികയും ഇവിടെ വന്നത് ഞാൻ അഞ്ചാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോഴുള്ള ഒരു ആഴ്ച്ചത്തെ

കുറെ നാളത്തെ ഒരിടവേളക്ക് ശേഷം കുട്ടനിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ വെറുതെ ഓർമ്മ പുതുക്കാനായി പഴയ എഴുത്തുകൾ ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്കി അപ്പോളാണ് സാലഭഞ്ജിക എന്ന ഈ കഥ നിറയെ അക്ഷരത്തെറ്റുകളും ആദ്യത്തെ കഥയെഴുതുന്ന

21-1-2019,അവളുടെ വിവാഹമാണ്.”റീന”ഒരായുസ്സിന്റെ സ്നേഹം പങ്കിട്ടവർ.ഇനി ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച്ച വേണ്ട,എന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.മനസ്സിനെ മറക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തിനാണവൾ അവസാനമായി കാണണം എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത്.ആ കൂടിക്കാഴ്ച്ച എന്തിന് എന്ന ചോദ്യവുമായി അവൻ തന്റെ ബുള്ളറ്റ്

എനിക്ക് 50 വയസ്സായി. ഞാൻ ഇപ്പോൾ അല്പം പുറകോട്ടു പോവുകയാണ്. .എന്റെ ബല്യ കൌമാര സ്മരണകൾ. എന്താ ആത്മകഥയോ? അല്ലേ അല്ല.. ഈയിടെ 23 വയസ്സുകാരൻ കുട്ടിയെ ഞാൻ കളിച്ചു. കളി

എന്റെ പേര് ശിഖ. 30 വയസ്സ്, വീട്ടമ്മയാണ്. ഭർത്താവിന് ബിസിനസാണ്. കുട്ടികളായിട്ടില്ല. വീട്ടുകാർ നിർബന്ധിപ്പിച്ച് കല്ല്യാണം കഴിപ്പിച്ചതായിരുന്നു എന്നെ. കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ 4 വർഷമായി. പേരിനൊരു ഭർത്താവ് അത് മാത്രമായിരുന്നു

എൻറെ പേര് ലിജോ എന്നാണ് ഭാര്യയുടെ അനുജത്തിയുടെ പേര് ലിജി എന്നാണ് അവൾ വെളുത്ത് നല്ല സുന്ദരിയായിരുന്നു അവളെ കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും ഒന്നു പ്രേമിക്കാൻ തോന്നും അത്രയ്ക്ക് ഉഗ്രൻ ചരക്കായിരുന്നു ഞാനും

എൻജിന്റെ മുരൾച്ച കേട്ടാണ് ഞാൻ ഉറക്കമുണർന്നത്. ജീപ്പ് ഓടിച്ചിരുന്നത് എന്റെ ഭാര്യയാണ്. പുലർച്ചെയുള്ള വെയിലിൽ അവളുടെ മുഖം വെട്ടിത്തിളങ്ങി. ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ എങ്ങനെ എനിക്ക് കിട്ടി? ഇരുപതാമത്തെ വയസ്സിൽ

എന്റെ പേര് നിഖിത ഞങ്ങൾ 19കൊല്ലമായി ബാംഗ്ലൂർ ആയിരുന്നു താമസം അമ്മ പ്രേമ വിവാഹം ആയതു കൊണ്ടു അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ എതിർപ്പ് ആയിരുന്നു അങ്ങനെ അവിടവുമായി ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലായിരുന്നു ഞാൻ