എല്ല വായനക്കാർക്കും നമസ്കാരം. എന്റെ പേര് ഹസീബ . എന്റെ ജീവിതാനുഭവം ആണ് ഞാൻ ഇവിടെ കുറിക്കുന്നത്. ഞാനും രണ്ടു കുട്ടികളും അമ്മയിഅമ്മയും ആണ് വീട്ടിൽ ഉള്ളത് ഭർത്താവ് ബിസിനസ് ആയിട്ടു

പണ്ടെങ്ങോ പഴയൊരു മ വാരികയിൽ വന്ന നോവലിന്റെ അരുകും മൂലയും ഓർമ്മയിൽ നിന്നു പൊടി തട്ടിയെടുത്ത്, അതിനെയൊരു ലിറ്ററോട്ടിക്കയാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുകയാണിവിടെ. കഥാസാരം കടമെടുക്കുന്നു. നോവലിന്റെയോ കഥാകാരന്റെയൊ പേരോർമ്മയില്ലത്തതിനൽ കടപ്പാട് വെക്കുന്നില്ല. ഇതൊരു

സഹൃതകൃതവായ നാട്ടുകാരെ എന്റെ ആദ്യ രണ്ട് കഥയുടെയും വമ്പൻ പരാജയത്തെ തുടർന്ന് ഞാൻ എഴുതുന്ന പുതിയ കഥ “നിന്നെ പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരെയും സ്നേഹിക്കുക”{എല്ലാരെയും പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ അയൽകാരികളെയെങ്കിലും സ്നേഹിക്കുക}നിങ്ങൾ ഇതൊരു ബമ്പർ

ഈ സംഭവം നടക്കുന്നത് ഒരു 10 വർഷം മുമ്പാണ്. അന്നെനിക്ക് പ്രായം 28. കോട്ടടയത്തെ ഒരു ഉൾനാടൻ ഗ്രാമം ആണ് ഞങ്ങളുടേത്.ഇനി എന്നേപ്പറ്റി പറഞ്ഞാൽ ,, ഞാനും കുറെ കൂറ കമ്പനിക്കാരും

പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ഞാൻ അർച്ചന. വിവാഹിതയും മൂന്ന് വയസുള്ള ആദിത്യയുടെ ‘അമ്മ. കുവൈറ്റിൽ നേഴ്‌സിങ് സൂപ്രണ്ടായി വർക്ക് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഫിൻലാന്റിൽ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം.എനിക്ക് 29 വയസുണ്ട് . ഭർത്താവ് രാജീവ് കുവൈറ്റിൽ പ്രോജക്ട്

ഫോൺ ബെൽ അടിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടാണ് സുരേഷ് മേനോൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് , വലിയ ഒരു ബിസിനസ് സാമ്രാജ്യത്തിനു ഉടമ ആണ് അയാൾ ,ഇഷ്ടം പൊലെ ക്യാഷ് ഉണ്ട്‌. പെണ്ണ് ആണ് വീക്നെസ്‌ ,

ആദ്യ കഥയാണ്. ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ച ചില കാര്യങ്ങൾ യഥാർഥമായി എഴുതാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. വായിച്ചു കഴിഞ്ഞു അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുക. അടുത്ത ഭാഗത്തിൽ കുറവുകൾ പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ്. ജനിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും

ഞാന്‍ കുട്ടന്‍ തമ്പുരാന്‍. ഇതെന്റെ ആദ്യത്തെ കഥയാണ്‌. എഴുതണം എന്ന് ഞാന്‍ കരുതിയതല്ല. പിന്നെ ഒരു വിഡ്ഢിയായ മന്ദബുദ്ധി കാരണം ആണ് ഞാന്‍ ഈ കഥ എഴുതുന്നത്. ഈ എഴുത്തെന്ന കല

ആദ്യം ആയാണ് ഒരു സ്ത്രീ കഥാപാത്രത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ എഴുതുന്നത് പോരായ്മകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കുക…… പതിവുപോലെ രാവിലെ ഉണർക്കമുണർന്നത് പത്രം കൊണ്ടുവരുന്ന പയ്യന്റെ നീട്ടിയുള്ള സൈക്കിളിന്റെ ബെല്ലടി കേട്ടാണ്….. ഒരു കൊട്ടുവായും

(നാട്ടിൽ ടി വി യോ നെറ്റോ ഇല്ലാത്ത കാലം……..) മനസ്സിൽ ശൂന്യത ആയിരുന്നു. ബോംബെയിൽ നിന്നും ട്രെയിൻ പിടിക്കുമ്പോൾ… ഒരു പ്ലാനും ഇല്ലായിരുന്നു. കോളാബയിൽ നിന്നും റമ്മും ബിയറും മാറി മാറി