അവന്റെ നാക്ക് അത്രക്ക് സുഖമാണ് അവൾക്ക് നൽകിയത്

കോട്ടയം ജില്ലയിലെ കിഴക്കൻ മലയോരത്ത് 70കളിൽ നടന്ന കഥ അല്പം പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് നിങ്ങൾക്ക് തരുന്നു… ലോഹിതന്റെ കഥകകൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്ക് നിരാശരാകേണ്ടി വരില്ലെന്ന് കരുതുന്നു…

മത്തിക്കറിയുടെ ചാറിൽ കുഴച്ച ചോറുരുള വായിലേക്ക് വെയ്ക്കുമ്പോൾ ആലീസിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ കവിളിലൂടെ ഒഴുകി പാത്രത്തിലേക്ക് വീണു…

സോഫി അതു കണ്ടു.. അമ്മച്ചിഎന്തിനാണ് കരയുന്നത്.. സോഫിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അടുത്തിരുന്ന ലില്ലിയും അമ്മയെ നോക്കി…

ഒന്നുമില്ല മക്കളെ ഞാൻ ഓരോന്ന് ഓർത്ത്‌ വെറുതെ…

അമ്മ കണ്ണ് തുടച്ചേ.. റോയിച്ചൻ ഇപ്പോൾ വരും അമ്മ കരയുന്നത് കാണണ്ടാ…

കവിളിലെ കണ്ണീർ നനവ് ഒപ്പിയ ശേഷം തന്റെ മക്കളെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു..

വീണ്ടും അവർ ചോറ് വാരി കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി…

സാമാന്യം വലിയ ഒരു വീട്.. ചുറ്റിലും മൂന്ന് ഏക്കറിൽ കൂടുതൽ പറമ്പുണ്ട്..

മണിമലയാറ്റിലെ ഏക്കൽ അടിയുന്ന ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ പൊന്നു വിളയുന്ന മണ്ണ്…

പക്ഷേ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന തേങ്ങ പോലും എടുക്കാനുള്ള അവകാശം ശോഭനക്കും കുട്ടികൾക്കും ഇല്ല…

തോപ്പിൽ മൈക്കിൾ എന്ന ശോഭനയുടെ എല്ലാമായിരുന്ന അച്ചായൻ അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കിയ റബ്ബറും തെങ്ങും കുരുമുളക് കോടികളും കാടുകയറി കിടക്കുന്നു…

തോപ്പിൽ തറവാട്ടിലെ മൂന്ന് ആൺ മക്കളിൽ മൂത്തവൻ മൈക്കിൾ പിന്നെ ലൂയിസ് ഇളയത് ആന്റണി എന്ന ആന്റോ…

ഒന്നും ഒന്നരയും വയസ്സിന്റെ ഒക്കെ വ്യത്യാസമേ മൂന്ന് പെരും തമ്മിലൊള്ളൂ….

സാമ്പത്തികമായി അല്പം ഷയിച്ചു പോയി എങ്കിലും നല്ലൊരു നായർ തറവാട്ടിലാണ് ശോഭന ജനിച്ചത്…

അതി സുന്ദരിയായി വളർന്നു വന്ന അവൾ മൈക്കിളിന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ട തോടെ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒരു തീരുമാനമായി…

മൈക്കിൾ തല ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇപ്പോഴും ശോഭനയുടെ ഓർമ്മയിൽ ഉണ്ട്…

എടീ പെണ്ണേ നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.. ഇങ്ങനെ പറയാനേ എനിക്ക് അറിയൂ.. എന്റെ മരണം വരെ പൊന്നുപോലെ ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം…

ആ വാക്ക് മൈക്കിൾ പാലിച്ചു.. രണ്ടു വീട്ടിലെയും എതിർപ്പുകൾ പള്ളിയിൽ നിന്നുള്ള ഒറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ എല്ലാം ധൈര്യമായി നേരിട്ടു…

മൈക്കിൾ നായര് പെണ്ണിനെ പൊറുപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നു…

ഒരു ചെറിയ വാടക വീട്ടിൽ താമസിച്ചു കൊണ്ട് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ജീപ്പ് ടാക്സി ഒടിച്ചുകിട്ടുന്ന പൈസക്കൊണ്ട് ജീവച്ചു…

അനുജന്മാരായ ലൂയിസും ആന്റണിയും കണ്ടാൽ പോലും മിണ്ടാതായി…

ഞായറാഴ്ച കുർബാനക്ക് പള്ളിയിൽ വരുമ്പോൾ വഴിയിൽ മൂത്ത മകനെ കാണാൻ അമ്മച്ചി കാത്തു നിൽക്കും..

അത് മാത്രമായി കുടുംബവുമായുള്ള മൈക്കിളിന്റെ ബന്ധം…

മൈക്കിളിന്റെ അപ്പൻ പാപ്പൻ മാപ്പിള പെട്ടന്ന് മരിച്ചപ്പോൾ അമ്മച്ചിയെ ഒന്നാശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലും അവിടെ നിൽക്കാൻ അനുജന്മാർ അനുവദിച്ചില്ല…

അനുജന്മാരുടെ ഭാര്യമാരും അങ്ങിനെതന്നെ ആയിരുന്നു…

ശോഭനയുടെ സൗന്ദര്യം ആയിരുന്നു അവരുടെ പ്രശ്നം.. കാശു നോക്കി കെട്ടിയത്കൊണ്ട് ശരാശരിക്കും താഴെ മാത്രം നിൽക്കുന്ന ഭാര്യമാരെ ആണ് ലുയിസിനും ആന്റണിക്കും കിട്ടിയത്…

പാപ്പൻ മാപ്പിള മരിച്ച ശേഷമാണ് അപ്പൻ വിൽ പത്രം എഴുതി വെച്ചിട്ടുള്ള കാര്യം ആന്റണിയും ലുയിസും അറിയുന്നത്…

ബാങ്കിൽ ഡിപ്പോസിറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയുടെ അവകാശി ആയി ഭാര്യ ഏലിയാമ്മയുടെ പേരാണ് പാപ്പൻ മാപ്പിള വെച്ചിരുന്നത്.. ചില കടമുറികളും മില്ലും ഒക്കെ ലുയിസിനും ആന്റണിക്കും തുല്ല്യമായി വീതിച്ചു കിട്ടിയെങ്കിലും അവരെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞത് ഭൂ സ്വത്തിന്റെ മൂന്നിൽ ഒന്ന് മൈക്കിളിനു അവകാശപ്പെട്ടതാണ് എന്ന് എഴുതിയിരുന്നതാണ്…

അപ്പൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്ന് അവർ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല..ഈ വിവരം പുറത്ത് അറിയാതെ വിൽ പത്രം മുക്കാൻ രണ്ടു പേരും അവരുടെ ഭാര്യമാരും ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഏലിയാമ്മച്ചിയുടെ ശക്തമായ എതിർപ്പ് കാരണം അവർക്ക് അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല…

അങ്ങിനെയാണ് ഇപ്പോൾ ശോഭനയും മക്കളും താമസിക്കുന്ന മൂന്നര ഏക്കർ സ്ഥലം മൈക്കിളിനു കുടുംബ വീതമായി ലഭിച്ചത്…

മൈക്കിൾ അവിടെയൊരു മനോഹരമായ വീടും വെച്ചു…

കിട്ടിയ സ്ഥലത്ത് അധ്വാനിച്ചു സ്വർഗം പോലെ ആക്കി മൈക്കിൾ.. രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ ജനിച്ചു.. സോഫിയും പിന്നെ നാലു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ലില്ലിയും…

മക്കളെ മമ്മോദീസ മുക്കാനോ ശോഭനയെ മതം മാറ്റാനോ മൈക്കിൾ ശ്രമിച്ചില്ല..

പള്ളിയിൽ പോക്കും ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കലും ഇല്ലങ്കിലും മൈക്കിൾ വിശ്വാസം കൈവിട്ടിരുന്നില്ല..

വീട്ടിലെ രൂപ കൂട്ടിൽ ക്രിസ്തു വിന്റെ ക്രൂശിത രൂപത്തിന്റെ മുൻപിൽ നിന്ന് അയാൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു…

അനുജന്മാർ ശത്രുവിനെ പോലെ കണ്ടിരുന്നു എങ്കിലും മൈക്കിളിനു അവരോട് അനുജന്മാർ എന്ന നിലവിലുള്ള സ്നേഹവും വാത്സല്ല്യവും എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു…

ഒരു ദിവസം ടൗണിൽ പോയിട്ടു വന്ന മൈക്കിലിനൊപ്പം കറുത്ത് മെലിഞ്ഞ പാത്തോ പന്ത്രണ്ടോ വയസു തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൺകുട്ടി കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു…

ടൗണിൽ വെച്ച് തന്നോട് വിശക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു കൈ നീട്ടിയെന്നും താൻ ഭക്ഷണം വാങ്ങി കൊടുത്തു എന്നും മൈക്കിൾ ശോഭനയോട് പറഞ്ഞു…

പാവം.. എനിക്ക് വിട്ടിട്ടു പോരാൻ തോന്നിയില്ല.. ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ.. ഒരു മനുഷ്യ കുഞ്ഞല്ലേ.. എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണം കൊടുത്താൽ മതി.. നിനക്കും ഒരു കൂട്ടാവും….

ശ്ശേ.. എന്തിനാ അച്ചായാ ഇതിനെയൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നത്.. വല്ലതും വാങ്ങി കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു വിട്ടാൽ പോരായിരുന്നോ…

അവൻ ഒരു ആൺ കുട്ടിയല്ലേ.. പട്ടിണിക്കൊണ്ടാ ഇങ്ങനെ കോലം തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.. ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ മിടുക്കനായിക്കൊള്ളും.. നമ്മൾ കഴിച്ച ശേഷം എന്തോരം ചോറ് ബാക്കിവരാറുണ്ട്.. അതിൽ കുറച്ചു മതി അവനും…

ശോഭനക്ക് അവനെ ഒട്ടും ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിലും മൈക്കിളിനോട് എതിർത്തു പറയാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…

അവന്റെ പേര് നാട് ഒന്നും മൈക്കിൾ അന്യഷിച്ചില്ല.. അതൊന്നും അവന് ശരിക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാനും അറിയില്ലായിരുന്നു..

പിറ്റേ ദിവസം മൈക്കിൾ മണിമലയാറ്റിലെ തന്റെ വീടിനോട് ചേർന്നുള്ള കടവിൽ ഇറക്കി അവനെ നന്നായി കുളിപ്പിച്ചു.. വിയർപ്പും ചെളിയും കലർന്ന ഒരു വാട ഉണ്ടായിരുന്നു അവന്റെ ശരീരത്തിന്..

രണ്ടു ജോഡി ട്രൗസറും ഷർട്ടും പുതിയത് വാങ്ങി.. ഇപ്പോൾ തന്നെ മനുഷ്യ കോലമായി..

അന്ന് വൈകിട്ട് ശോഭനയുടെയും മക്കളുടെയും മുൻപിൽ വെച്ച് മൈക്കിൾ അവനൊരു പേരിട്ടു…

റോയി….

കുട്ടികൾ രണ്ടു പേരും അത് കൈ അടിച്ചു പാസാക്കി…

ശോഭനക്ക് മാത്രം അത്ര സന്തോഷമൊന്നും തോന്നിയില്ല.. കാരണം ലില്ലിയെ ഗർഭിണി ആയിരിക്കുമ്പോൾ ജനിക്കുന്നത് ആൺകുട്ടിയാണങ്കിൽ അവന് നമ്മൾക്ക് റോയി എന്ന് പേരിടണമെന്ന് മൈക്കിൾ പറഞ്ഞത് അവൾ ഓർത്തു…

സ്വന്തം കുഞ്ഞിന് ഇടാൻ വേണ്ടി കരുതിയ പേര് എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ഒരു തെണ്ടി ചെറുക്കന് ഇട്ടതിന്റെ പരിഭവം ആയിരുന്നു അവൾക്ക്…

വീട്ടിലെ ചെറിയ ജോലികൾ ചെയ്തും പശുവിനെ തീറ്റിയുമൊക്കെ റോയി അവിടെ കഴിഞ്ഞു…

ഒരു ദിവസം നാലാം ക്‌ളാസിൽ പഠിക്കുന്ന സോഫിയയുടെ പാഠപുസ്തകങ്ങൾ റോയി മറിച്ചു നോക്കുന്നത് മൈക്കിൾ കണ്ടു…

അവന് അച്ഛനും അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഈ പ്രായത്തിൽ സ്കൂളിൽ വിടുമായിരുന്നല്ലോ എന്ന് അയാൾ ഓർത്തു…

നിനക്ക് പഠിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണോ..

ആഹ്.. എനിക്ക് വായിക്കാൻ അറിയാമല്ലോ.. ഇത് ഇ..ഇത് റ.. ഇത് എ.. അക്ഷരങ്ങൾ ചൂണ്ടികൊണ്ട് അവൻ തന്റെ പഠിപ്പ് വെളിപ്പെടുത്തി..

നീ എങ്ങിനെ ഇതൊക്കെ പഠിച്ചു..

സോഫിയ പഠിപ്പിച്ചതാണ്…

പിറ്റേ ദിവസം അടുത്തുള്ള up സ്കൂളിലെ ഹെഡ് മാസ്റ്ററിനോട് മൈക്കിൾ റോയിയെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചു..

ഒരു അനാഥനെ പഠിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായ മൈക്കിളിനോട് മാഷിന് ബഹുമാനം തോന്നി… അഞ്ചാം ക്‌ളാസ്‌ വരെ ടിസി നിർബന്ധമില്ല.. നാളെ തന്നെ അവനെ അഞ്ചിൽ ചേർത്തു കൊള്ളൂ..നാലുവരെ പഠിക്കാത്തതിന്റെ കുറവുകൾ ഞങ്ങൾ തീർത്തു കൊള്ളാം എന്ന് ഹെഡ് മാഷ് പറഞ്ഞതോടെ റോയി ഒരു വിദ്യാർദ്ധിയായി…

തെണ്ടി ചെക്കനെ MA ക്കാരൻ ആക്കാനുള്ള പുറപ്പാടാണോ എന്നൊക്കെ ശോഭന ചോദിച്ചു എങ്കിലും മൈക്കിൾ അതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല…

റോയി സ്കൂളിൽ തങ്ങളോടൊപ്പം വരുന്നതിൽ സോഫിയ സന്തോഷിച്ചു എങ്കിലും അവൻ ഇത്രയും നാളും പഠിച്ച തന്നെക്കായിലും ഒരു ക്ലാസ് മുൻപിൽ കേറിയതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് അവൾക്കും പിടികിട്ടിയില്ല…

സ്കൂളിൽ നിന്നും വന്നാൽ പശുവിനു പുല്ലരിഞ്ഞും വീട്ടു പണികളിൽ ശോഭനയെ സഹായിച്ചും അവന്റെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയ്കൊണ്ടിരുന്നു…

അവന് അസുഖങ്ങൾ വരുമ്പോൾ ഡോക്ടറെ കാണിച്ചും മരുന്ന് വാങ്ങി കൊടുത്തും മൈക്കിൾ അലിവോടെ അവനോട് പെരുമാറി…

നല്ല ഭക്ഷണവും സംരക്ഷണവും കിട്ടിയതോടെ റോയി മൈക്കിൾ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ മിടുക്കൻ ചെറുക്കാനായി…

ഒരു കറുത്ത സുന്ദരൻ…

സോഫിയും ലില്ലിയും അവനെ കളി കൂട്ടുകാരനായി കണ്ടു…

ആ വീട്ടിലെ ഒരംഗമായി മാറിയിരുന്നു അവൻ.. ശോഭനക്ക് മാത്രമാണ് അവനോട് അല്പമെങ്കിലും ഇഷ്ടക്കേട് ഉള്ളത്..

പത്താം ക്ലാസ് നല്ല മാർക്കോടെ പാസ്സായപ്പോൾ ഇനി അവനെ പഠിപ്പിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടാ ഇതൊക്കെ മതി എന്ന് ശോഭന മൈക്കിളിനോട് പറഞ്ഞു നോക്കിയെങ്കിലും അയാൾ അതൊന്നും ഗൗനിച്ചില്ല..

അയാൾ അവനെ പ്രീഡിഗ്രി പഠിക്കാൻ പാലായിൽ സെന്റ് തോമസ് കോളേജിൽ ചേർത്തു.. അവിടെ ഹോസ്റ്റലിൽ തങ്ങാനുള്ള ഫീസും അടച്ചു…

അവൻ രണ്ടാം വർഷം പഠിക്കുമ്പോഴാണ് വിധി ആ കൊടും ചതി ചെയ്തത്…

ഒരു ഇടിമിന്നൽ.. മൈക്കിൾ ചരിത്രമായി…

മിന്നലേറ്റ് പൊള്ളി വികൃതമായ മൈക്കിളിന്റെ ശരീരത്ത് വീണുകിടന്നു അലമുറയിടുന്ന ശോഭനയെയും മക്കളെയും അശ്വസിപ്പിക്കാൻ നാട്ടുകാരല്ലാതെ ബന്ധുക്കൾ ആരെയും കണ്ടില്ല…

പള്ളിയിൽ അടക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്തത് കൊണ്ട് മുറ്റത്തിന്റെ മൂലയിൽ ഒരു കുഴി കുത്തി നാട്ടുകാർ മൈക്കിളിനെ യാത്രയാക്കി…

എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞു പോയി.. സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശോഭനയെയും കുട്ടികളെയും എന്ത് പറഞ്ഞു അശ്വസിപ്പിക്കണമെന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു…

മൂന്നാം ദിവസം ശോഭന അവനോട് പറഞ്ഞു.. റോയി നീ ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ട.. പ്രായം തികഞ്ഞ ഒരു പെണ്ണ് ഉള്ളതാണ്.. വെറുതെ നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കേണ്ട…

ചങ്ക് പറിഞ്ഞു പോകുന്ന വേദനയോടെ ആണ് ആ വാക്കുകൾ അവൻ കെട്ടത്..

പത്താം ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കുട്ടിയാണ് സോഫിയ.. അമ്മയെ പോലെ അതി സുന്ദരി.. പക്ഷേ റോയിക്ക് അവൾ ഇപ്പോഴും തന്നെ അടുത്തിരുത്തി അക്ഷരങ്ങൾ പറഞ്ഞു തരുന്ന നാലാം ക്ലാസുകാരി മാത്രമാണ്..

അവന്റെ വിദൂര ചിന്തകളിൽ പോലും അങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല…

പിന്നെ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല.. ഒരു ചെറിയ ബാഗും കൈയിൽ എടുത്ത് അവൻ ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി…

അന്ന് മൈക്കിൾ മരിച്ചു മൂന്നാം ദിവസം…

ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്നുപോയി.. ജീവിത യഥാർഥ്യങ്ങൾ ശോഭനയുടെ മുന്നിലേക്ക് കയറി വരുവാൻ തുടങ്ങി..

കുട്ടികളുടെ പഠനം ജീവിത ചിലവുകൾ അങ്ങനെ പലതും.. സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും മൈക്കിൾ ശോഭനയോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല…

അയാൾക്ക് എന്തെങ്കിലും സമ്പാത്യമോ നിക്ഷേപമോ ഉണ്ടോ എന്നുപോലും അവൾക്ക് അറിയില്ല…

പറമ്പിൽ ധാരാളം കപ്പയും ചക്കയും ഒക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് പട്ടിണി ഉണ്ടായില്ല…

അലമാരയിൽ ഇരുന്ന് ബാങ്കിലെ പാസ്സ് ബുക്ക് സോഫിയക്ക് കിട്ടി.. അതിൽ വളരെ ചെറിയ ഒരു തുകയെ ബാലൻസ് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…

ചെറിയ തുക ആയിരുന്നു എങ്കിലും അപ്പോൾ അത് അവർക്ക് വലിയ ഉപകാരം ആയിരുന്നു…

മരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരാഴ്ച മുൻപ് അക്കൗണ്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മുപ്പതു ലക്ഷം രൂപ മൈക്കിൾ പിൻവലിച്ചതായി ബാങ്കിൽ നിന്നും അവർ അറിഞ്ഞു…

ആ പണം മൈക്കിൾ എന്തു ചെയ്തു എന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ശോഭനക്കും സോഫിയക്കും പിടികിട്ടിയില്ല…

ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങളായി പൊയ്‌കൊണ്ടിരുന്നു.. പറമ്പിൽ പണി എടുക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഒന്നും ഇല്ലന്നായി..റബ്ബർ ആണെങ്കിൽ ടാപ്പ് ചെയ്യാനുള്ള വളർച്ച ആയിട്ടില്ല…

പശുവിന്റെ പാല് രാവിലെയും വൈകിട്ടും രണ്ടു ലിറ്റർ വീതം ഒരു ചായക്കടയിൽ ലില്ലി കൊണ്ടു പോയി കൊടുക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന തുച്ഛമായ പൈസ മാത്രമായി അവരുടെ വരുമാനം…

അപ്പോഴാണ് ഒരു ദിവസം കോടതിയിൽ നിന്നും ഒരു നോട്ടിസ് ശോഭനക്ക് കിട്ടുന്നത്…

തോപ്പിൽ മൈക്കിൾ എന്ന ആളുടെ പേരിലുള്ള വീടും സ്ഥലവും കൈയ്യേറി അനധികൃതമായി താമസിക്കുന്ന ശോഭനയും മക്കളും ഈ നോട്ടീസ് കിട്ടി പതിനഞ്ചു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ വീടും സ്ഥലവും അവകാശികളയ ടിയാന്റെ സഹോദരങ്ങൾക്ക് ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടതാണ്.. ഇതിന് വീഴ്ച വരുത്തിയാൽ ക്രിമിനലായും സിവിലായും നടപടി എടുത്ത് മേൽ പറഞ്ഞവരെ ഒഴിപ്പിക്കാൻ അവകാശികൾക്ക് അധികാരം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ്…

നോട്ടീസ് വായിച്ച് ശോഭന ആകെ ഭയന്നുപോയി.. താൻ ഈ രണ്ടു പെൺകുട്ടികളെയും കൊണ്ട് എവിടെ പോകും…

മൈക്കിളിന്റെ അമ്മച്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഇതിന് സമ്മതിക്കില്ലായിരുന്നു.. മൈക്കിൾ മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അമ്മച്ചിയും മരിച്ചുപോയി…

എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ നട്ടം തിരിഞ്ഞ ശോഭനയോട് അയൽക്കാരി ആയ ഒരു സ്ത്രീയാണ് പഞ്ചായത്ത് മെമ്പറെ ഒന്ന് കണ്ടു പറയാൻ ഉപദേശിച്ചത്…

ലുയിസിന്റെയും അന്റോയുടെയും അടുപ്പക്കാരനായ മെമ്പർക്ക് ഇവരോട് സഹതാപം ഉണ്ടങ്കിലും ഇക്കാര്യത്തിൽ ഇടപെടാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

അയാൾ ഒരു വക്കീലിന്റെ പേര് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.. വക്കീൽ എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടങ്കിൽ പറഞ്ഞു തരും എന്നും പറഞ്ഞു…

അഡ്വക്കെറ്റിനെ കാണാൻ പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ ശോഭന സോഫിയെയും കൂട്ടി പോയി…

വിവരങ്ങൾ എല്ലാം ചോദിച്ചറിഞ്ഞശേഷം വക്കീൽ പറഞ്ഞു.. നിങ്ങൾ മൈക്കിളുമായുള്ള വിവാഹം നടന്നതായി ഒരു രേഖയുമില്ല.. പള്ളിയിലോ അമ്പലത്തിലോ രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിലോ അങ്ങിനെ ഒരിടത്തും…

പിന്നെ എങ്ങിനെ അയാളുടെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് നിങ്ങൾ അവകാശി യാണെന്ന് വാദിക്കാൻ പറ്റും…

എനിക്ക് വേണ്ട സാർ.. എന്റെ മക്കൾ അദ്ദേഹത്തിനു ഉണ്ടായതാണ്…

ഇതൊക്കെ ശരിയാണ്.. പക്ഷേ കോടതിയിൽ തെളിയിക്കേണ്ടേ…

ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം.. നടക്കുമെന്ന് ഉറപ്പൊന്നും ഇല്ല.. കോടതിയിൽ നിങ്ങളുടെ ദയനീയ അവസ്ഥ അറിയിച്ചു കൊണ്ട് വീടും സ്ഥലവും ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കാനുള്ള വിധിക്ക് ഒരു സ്റ്റേ വാങ്ങാമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ…

വക്കീൽ പറഞ്ഞത് പോലെ വീട് ഒഴിയാനുള്ള വിധിക്ക് സ്റ്റേ കിട്ടി…

കേസ്സ് വിധി ആകുന്നത് വരെ പുരയിടത്തിൽ ആധായം എടുക്കുന്നതും കൃഷിയോ മറ്റ് നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്നതോ രണ്ടു കക്ഷികളും ചെയ്യാൻ പാടില്ലെന്നും വിധിച്ചു…

വക്കീൽ ഫീസ് കൊടുക്കാൻ പശുവിനെ വിൽക്കേണ്ടി വന്നെങ്കിലും ശോഭനക്ക് വീട്ടിൽ താമസിക്കാനുള്ള അനുമതി കിട്ടിയത് വലിയ ആശ്വാസമായി…

പിന്നെയും നാളുകൾ ഓടിപോയ്കൊണ്ടിരുന്നു…

ഇടക്ക് പല തവണ അന്റോയും ലൂയിസും ശോഭനയെ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തി…

ഒരു ദിവസം ലുയിസ് വന്നു പറഞ്ഞു.. നീ ഇപ്പോഴും നല്ല ചരക്കാണ്.. എനിക്ക് പണ്ട് മുതലേ നിന്നെ നോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു.. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നുപോകാൻ അനുവദിച്ചാൽ ഒരു ശല്യവും ഇല്ലാതെ നിനക്ക് ഇവിടെ കഴിയാം.. ആരും അറിയില്ല..ചിലവും ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം….

ഛീ.. നിന്റെ ജേഷ്ഠന്റെ ഭാര്യയാണ് ഞാൻ.. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ട് മക്കളെ പ്രസവിച്ചവൾ.. എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയാൻ നിനക്ക് എങ്ങിനെ നാവ് പൊങ്ങി…

ങ്ങുഹും.. ഭാര്യ… അങ്ങേര് കുറേകാലം നിന്നെ വെച്ചോണ്ടിരുന്നു.. അല്ലാതെ നിന്നെയൊക്കെ ഭാര്യ ആയി ആരാ അംഗീകരിക്കുന്നത്… വേണമെങ്കിൽ വെപ്പാട്ടി എന്ന് പറയാം.. പിന്നെ രണ്ടു മക്കൾ, അത് അവന്റെ ആണോയെന്ന് ആർക്കറിയാം.. നീ പറയുന്നതല്ലേ…

ലുയിസിന്റെ വാക്കുകൾ അവളെ ആകെ തളർത്തി കളഞ്ഞു…

ഭർത്താവിന്റെ അനുജന്മാർ തന്റെ ശരീരം നോട്ടമിടുന്നുണ്ട് എന്ന അറിവ് ശോഭനയെ ഭയചികിതയാക്കി… പ്രത്യേകിച്ച് സോഫിയയെ ഓർത്ത്‌…

തീർച്ചയായും ചേട്ടന്റെ മകൾ എന്ന പരിഗണനയൊന്നും അവർ അവൾക്ക്‌ കോടുക്കില്ല…

പിന്നെയും മണിമലയാറ്റിൽ കൂടി വെള്ളം കുറേ ഏറെ ഒഴുകി പോയി..

ആകെയുള്ള വരുമാന മാർഗമായിരുന്ന പശുവിനെ കൂടി വിറ്റതോടെ പട്ടിണി അവരെ പൊതിഞ്ഞു…

ഉച്ചക്ക് മുറ്റത്തു നിന്ന ഒരു പപ്പായ മരത്തിൽ നിന്നും പച്ച പപ്പായ കുത്തിയിട്ട് ചെത്തി മക്കൾ രണ്ടുപേരും കൂടി തിന്നുന്നത് കണ്ടതോടെ ശോഭന ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു…

അതെ.. അതു മാത്രമേ ഇനി വഴിയുള്ളു.. എന്തെങ്കിലും ജോലിക്ക് പോകുക.. തനിക്ക് ജോലി ഒന്നും അറിയില്ലല്ലോ.. പോയി ശീലവുമില്ല..

ഏതെങ്കിലും വീട്ടിൽ തുണി അലക്കാനോ തറ തുടയ്ക്കാനോ എന്തായാലും വേണ്ടില്ല.. മക്കളുടെ വിശപ്പ് കാണാൻ വയ്യ… അതിനും പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ എന്റെ അച്ചായൻ പണിത ഈവീട്ടിൽ ഞാൻ നും മക്കളും തൂങ്ങും..എന്നാലും ലുയിസിന്റെ ആഗ്രഹത്തിനു നിന്നുകൊടുക്കില്ല…

അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ആരോ ഒരാൾ ഗൈറ്റ് കടന്നു വരുന്നത് ശോഭന കണ്ടത്…

കൈയിലും തോളത്തും മായി രണ്ടു വലിയ ബാഗ്.. പാന്റും ഷർട്ടും.. ഷർട്ട് ഇൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്… കട്ടി കൂടിയ ലെതർ ഷൂ.. ക്ളീൻ ഷേവ് ചെയ്ത മുഖത്ത് കട്ടി മീശ.. കൈകൾക്കും മുഖത്തിനും എണ്ണക്കറുപ്പ് നിറമാണ്…

ആൾ അടുത്ത് വന്ന് ആന്റി എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ ശോഭന ഒന്ന് പകച്ചു…

ആരോ വന്നതറിഞ്ഞു അകത്തുനിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന സോഫിയയും ലില്ലിയും ഒരു നിമിഷം പരസ്പരം നോക്കിയിട്ട് ഒരുപോലെ പറഞ്ഞു റോയിച്ചൻ……

ഒരു നിമിഷം ശോഭന മൈക്കിളിനെ ഓർത്തു..അയാൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ” അവൻ ഒരു ആൺകുട്ടിയല്ലേ ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ അവൻ മിടുക്കനായികൊള്ളും”

അവൾ അടിമുടി അവനെ നോക്കി നാല് വർഷം മുൻപ് മൈക്കിൾ മരിച്ചു മൂന്നാം ദിവസം താൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് സങ്കടത്തോടെ കടന്നുപോയ റോയിയെ അവൾ ഓർത്തു…

ലില്ലികുട്ടീ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ലില്ലിയുടെ മുടിയിൽ തഴുകി…

സോഫിയക്ക് കരച്ചിൽ അടക്കാൻ കഴിയാതെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് ഓടി…

ഇപ്പോഴും എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ മിഴിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് ശോഭന…

ആന്റി ഞാൻ വന്നത് തെറ്റായി പോയോ.. എങ്കിൽ ഞാൻ പോയേക്കാം.. തിരികെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവന്റെ കൈയിൽ കടന്ന് പിടിച്ച ശേഷം അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി എന്നിട്ട് അവനെ ഇറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു മുളചീന്തുന്ന പോലെ വാവിട്ട് കരഞ്ഞു…

എന്നോട് ക്ഷമിക്കടാ.. ഞാൻ നിന്നോട് തെറ്റു ചെയ്തു.. നിന്നെ മനസിലാക്കാനോ സ്നേഹിക്കാനോ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല…

തന്റെ മാറിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് പൊട്ടികരയുന്ന ശോഭന അവന് പുതിയ അനുഭവം ആയി…

അവരുടെ സങ്കടം തീരുന്നതു വരെ കരയട്ടെ എന്ന് കരുതി അവൻ അനങ്ങാതെ നിന്നുകൊടുത്തു…

അകത്തു നിന്ന് മക്കൾ രണ്ടുപേരും അതു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

വീടിനകത്തു കയറിയപ്പോൾ തന്നെ അവരുടെ അവസ്ഥ ഏകദേശം റോയ്ക്ക് മനസിലായി…

നിനക്ക് ഒരു കടുംകാപ്പി ഇട്ടു തരാൻ പോലും ഇവിടെ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ മോനേ…

ഞാൻ വിരുന്നുകാരൻ ഒന്നുമല്ലല്ലോ ആന്റി.. എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ബാഗ് രണ്ടും എടുത്ത് അകത്തു വെച്ചിട്ട് അവൻ അടുക്കളയിൽ ഒക്കെ പോയി നോക്കി…

രണ്ടു ദിവസം എങ്കിലുമായി അടുപ്പ് കത്തിച്ചിട്ട് എന്ന് അവന് മനസിലായി..

ആന്റി ഞാൻ വെളിയിൽ ഒന്നു പോയിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ റോഡിലേക്ക് നടന്നു…

അവന് എങ്ങിനെ ഇന്ന്‌ ഭക്ഷണം കൊടുക്കും എന്നോർത്ത് വിഷമിച്ചു നിൽക്കുംമ്പോൾ ഒരു ഇളം തണുപ്പുള്ള കാറ്റ് മണിമലയാറ്റിൽ നിന്നും ശോഭനയെ തഴുകി കടന്നുപോയി..

ആ കാറ്റിനു എപ്പോഴോ മറന്നുപോയ ഒരു മണം ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി… മൈക്കിളിന്റെ മണം….

ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ജീപ്പ് വന്ന് അവരുടെ മുറ്റത്തേക്ക് കയറുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടാണ് അമ്മയും മക്കളും വെളിയിൽ വന്നത്…

ജീപ്പ് നിറയെ വീട്ടിലേക്കുള്ള സാധനങ്ങൾ.. ഒരു ചാക്ക് അരി.. കുറേ പച്ചക്കറികൾ.. പച്ചമീൻ…. പിന്നെ എന്തൊക്കെയോ.. കുറേ പൊറോട്ട ബീഫ് കറി.. പഞ്ചസാര തേയില അങ്ങനെ അങ്ങനെ….

സാധനങ്ങൾ എടുത്തു വെയ്ക്കുന്നതിനു മുൻപ് നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം..എനിക്ക് വല്ലാതെ വിശക്കുന്നു. എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പൊറോട്ടയും ബീഫും ഉള്ള പാർസൽ എടുത്തുകൊണ്ട് അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി…

അടുക്കളയിൽ നിന്നും പ്ലെയ്റ്റുകൾ എടുത്തു കൊണ്ടുവന്ന് ശോഭന എല്ലാവർക്കും വിളമ്പി കൊടുത്തു..

ആന്റിയും ഇരിക്ക്… സോഫിയ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് റോയി പറഞ്ഞു

ഇരിക്ക് ഞാൻ പഴയ റോയി തന്നെയാ നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഈ പറമ്പിൽ കളിച്ചു നടന്ന റോയി..എന്റെ മുൻപിൽ എന്തിനാണ് നാണിക്കുന്നത്…

ഈ ജീവനും ശരീരവും മൈക്കിളച്ചായൻ തന്ന ദാനമാണ്.. നിങ്ങൾ അല്ലാതെ എനിക്ക് ആരുമില്ല നിങ്ങളെ അല്ലാതെ ആരെയും എനിക്കറിയില്ല….

അവൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഒരു ഏങ്ങൽ വന്ന് ശോഭനയുടെ തൊണ്ടയിൽ തടഞ്ഞു…

ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു പട്ടാളക്കാരനാണ്… ഇപ്പോൾ എയർ പോർട്ടിൽ സേഫ്റ്റി വിങ്ങിലേക്ക് മാറ്റം കിട്ടി.. കുറച്ചു ദിവസം ലീവ് കിട്ടിയാൽ പോകാൻ മറ്റൊരു വീട് എനിക്ക് ഇല്ലല്ലോ.. ആന്റി ഇറക്കിവിട്ടാൽ വിടട്ടെ എന്നോർത്ത് ഇങ്ങോട്ടു തന്നെ പൊന്നു….

അപ്പോൾ അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ സോഫിയ അമ്മയെ നോക്കി…

അന്ന് ചാച്ചൻ മരിച്ചതിനു ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങൾ സോഫിയയുടെ ഓർമയിൽ എത്തി…

ആദ്യ രണ്ടു ദിവസം റോയി ഇവിടെയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.. പെട്ടന്ന് അവനെ കണ്ടതായി…

ചാച്ചൻ മരിച്ച ശേഷം ആദ്യമായി അമ്മയും ഞങ്ങൾ രണ്ടു കുട്ടികളും മാത്രം കിടന്ന രാത്രി.. കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസവും റോയി പുറത്തുണ്ട് എന്ന ധൈര്യം മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…

അമ്മേ.. റോയിച്ചൻ എവിടെ പോയി..

ആഹ്.. അവൻ പോയി..

എങ്ങോട്ട്..

എനിക്കറിയില്ല.. എവിടെ എങ്കിലും പോകട്ടെ..

അപ്പോഴാണ് ലില്ലി പറഞ്ഞത്.. ചേച്ചി ഈ അമ്മയാണ് റോയിച്ചനെ പറഞ്ഞു വിട്ടത്.. ഞാൻ കേട്ടതാണ് എങ്ങോട്ട് എങ്കിലും പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞത്…

മിണ്ടാതെ കിടക്കടീ.. അവളുടെ ഒരു റോയിച്ചൻ.. എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ലില്ലിയുടെ ചന്തിയിൽ ഒരു പിച്ചു കൊടുത്തു ശോഭന….

പിറ്റേ ദിവസം സോഫിയ ചോദിച്ചു അമ്മേ അപ്പോൾ റോയിച്ചന് കോളേജിൽ പോകണ്ടേ…

നീ നിന്റെ കാര്യം നോക്ക് പെണ്ണേ.. എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കണ്ണുരുട്ടിയതോടെ സോഫിയ പിന്നെ ശോഭനയോട് അവന്റെ കാര്യം മിണ്ടിയിട്ടില്ല…

എങ്കിലും ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവൾ റോയിയെ ഓർക്കും.. അവന്റെ പഠിത്തം മുടങ്ങിയോ.. അവൻ എവിടെ താമസിക്കും.. അങ്ങിനെയൊക്കെ…

അരിച്ചാക്കും മറ്റ് സാധനങ്ങളും എല്ലാം എടുത്തു വെച്ചശേഷം എന്തോ കാര്യം ഉണ്ടന്ന് പറഞ്ഞു അവൻ വീണ്ടും വെളിയിൽ പോകാൻ തയ്യാറായി…

റോയി നീ വരില്ലേ.. വരും ആന്റി.. താമസിച്ചാൽ നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കിടന്നോളു.. ഞാൻ വന്നിട്ട് വിളിച്ചോളാം…

രാത്രി ഒൻപത് മണിയായിട്ടും അവനെ കാണാത്തതുകൊണ്ട് ശോഭന മക്കളെയും കൂട്ടി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു..

രണ്ടു മൂന്നു കൂട്ടം കറിയും നല്ല അരിയുടെ ചോറും.. വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ഇങ്ങനെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്‌.. റേഷൻ കടയിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന അരിയുടെ ഒരു രുചിയും ഇല്ലാത്ത ചോറ് കഴിച്ചു കഴിച്ചു നാവിലെ രുചി കെട്ടു പോയിരുന്നു…

മത്തിക്കറിയുടെ ചാറിൽ കുഴച്ച ചോറ് വായിലേക്ക് വെയ്ക്കുമ്പോൾ ശോഭന ഓർത്തു മൈക്കിളച്ചായന്റെ കൂടെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് ആദ്യമായി കയറി വന്ന റോയിയുടെ ഭയവും പരിഭ്രമവും നിറഞ്ഞ മുഖം..

താൻ അവനെ എപ്പോഴും വെറുത്തിട്ടെ ഒള്ളു.. അച്ചായനെ ഓർത്തു ക്ഷമിച്ചു എന്ന് മാത്രം.. അച്ചായൻ അന്ന് ചെയ്ത നന്മയുടെ ഫലമാണ് താനും മക്കളും കഴിക്കുന്ന ഈ ചോറ്…

ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു കവിളിൽ കൂടി കണ്ണുനീർ തുള്ളി പ്ലെയ്റ്റിലേക്ക് വീണു….

അമ്മേ… എന്തിനാണ് കരയുന്നത്… കണ്ണ് തുടക്ക് റോയിച്ചൻ ഇപ്പോൾ വരും അമ്മ കരയുന്നത് കാണേണ്ട…

ഭക്ഷണ ശേഷം റോയിയെ കാത്തു അവർ കുറച്ചു നേരം കൂടി ഉമ്മറത്തിരുന്ന ശേഷമാണ് അവൻ വന്നത്…

വഴിയിൽ നിന്നും ഗെയ്റ്റിൽ എത്തിയപ്പോഴേ അവൻ കണ്ടു ബൾബിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മൂന്നു പേർ തനിക്കായി കാത്തു നിൽക്കുന്നു..

ലോകത്ത് തനിക്കും ആരൊക്കെയോ ഉണ്ട്.. മൈക്കിളച്ചായൻ തനിക്കായി തന്നിട്ട് പോയവർ… അവരാണ് ആ കാത്തു നിൽക്കുന്നത്.. തന്നെ മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്…

മഞ്ഞിന്റെ പുതപ്പണിഞ്ഞ മണിമലയാറിന്റെ മാറിൽ നിന്നും പ്രത്യേക മണമുള്ള ഒരിളംകാറ്റ് അവനെ തഴുകി കടന്നുപോയി…

അവനെ കണ്ട് സോഫിയയും ലില്ലിയും മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.. വെള്ള നിറമുള്ള ഒരു പാവാടയും ലോങ്ങ്‌ ബ്ലൗസും മാണ് സോഫിയയുടെ വേഷം…

അടിമുടി പൂത്തു നിൽക്കുന്ന ഒരു ചെമ്പകം തന്നെ നോക്കി നടന്നു വരുന്നപോലെ അവന് തോന്നി…

കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കവറുകൾ ലില്ലിയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു കുറച്ചു ഡ്രസ്സ്‌കളാണ് ആന്റിക്കുമുണ്ട്…

തനിക്ക് ചോറ് വിളമ്പിതരുന്ന ശോഭനയുടെ മുഖത്തേക്ക് അവൻ നോക്കി..താൻ വരുമ്പോൾ വല്ലാത്ത നിരാശയായിരുന്നു ആ മുഖത്ത്.. ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യാശയുടെ കിരണങ്ങൾ കാണാനുണ്ട്…

ഹാളിൽ കിടന്നുകൊള്ളാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും അതിന് സമ്മതിക്കാതെ ഒരു മുറി അവനായി ഒരുക്കി കൊടുത്തു ശോഭന…

പിറ്റേദിവസം മൈക്കിൾ മരിച്ച കാര്യമൊക്കെ പറയുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ബാങ്കിൽ നിന്നും ചാച്ചൻ മുപ്പതു ലക്ഷം രൂപ പിൻവലിച്ച കാര്യം സോഫിയ പറഞ്ഞത് റോയി പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു…

വെറുതെ പണം കളയുന്ന ആളല്ല മൈക്കിളച്ചായൻ.. അത് ആർക്കെങ്കിലും കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാവും അതിന്റെ എന്തെങ്കിലും രസിപ്റ്റോ രേഖയോ ഉണ്ടാവും…

റോയി സോഫിയയോട് പറഞ്ഞു നമുക്ക് ചാച്ചന്റെ മേശയും പെട്ടികളും ഒന്നുകൂടി നോക്കിയാലോ…

ഞങ്ങൾ എല്ലാം പലതവണ നോക്കിയതാ റോയിച്ചാ.. അതിലൊന്നും ഒന്നുമില്ല….

വെറുതെ ഒന്നു കൂടി നോക്കാം.. ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും തുമ്പു കിട്ടിയാലോ…

അലമാര മൈക്കിളിന്റെ മേശയുടെ ഡ്രോകൾ.. മരം കൊണ്ടുള്ള ഒരു പെട്ടി..ഒക്കെ നോക്കി പ്രതീക്ഷിച്ചത്‌ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല…

അലമാരയിൽ ഒരു സൈഡിൽ മൈക്കിളിന്റെ രണ്ടു മൂന്ന് ഷർട്ടുകളും മുണ്ടുകളും ഓർമ്മക്കായി സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിരുന്നു ശോഭന.. അതിനിടയിൽ തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ രണ്ടു ഡയറി ഇരിക്കുന്നത് ലില്ലിയാണ് കണ്ടത്…

അത് അച്ചായന്റെ ഡയറിയാണ് ഞാനാണ് പൊതിഞ്ഞു വെച്ചത്.. ശോഭന പറഞ്ഞു…

ഒരു കൗതുകം തോന്നി ആ ഡയറികൾ എടുത്തു മറിച്ചു നോക്കി…

ചില പേജുകൾ റോയിയുടെ കണ്ണുകൾ നനച്ചു..

ഇന്ന് 7/ 4/ 78 റോയിയുടെ കോളേജിൽ പോയി.. അവന്റെ ഫീസ് അടച്ചു.. നന്നായി പഠിക്കുന്നുണ്ടന്നു അവന്റെ അധ്യാപകർ പറഞ്ഞു…സന്തോഷം തോന്നി…

വായിച്ചപ്പോൾ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിയത് മറയ്ക്കാൻ അവൻ പാടുപെട്ടു…

ഇന്ന് 22/ 4/ 78

ഞാൻ കമ്പത്ത് പോയി..ബാങ്കിൽ നിന്നും എടുത്ത പണം നായ്ക്കരെ ഏൽപ്പിച്ചു.. കുറച്ചു കൂടി ബാക്കിയുണ്ട്.. രണ്ടാഴ്ചക്കുള്ളിൽ സംഘടിപ്പിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പൊന്നു.. വേലു നായ്ക്കർ നല്ല മനുഷ്യനാണ്…

ഒരിക്കൽ തമിഴ് നാട്ടിലെ കമ്പത്ത് പോയപ്പോൾ തന്നെയും ജീപ്പിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോയത് റോയി ഓർത്തു..

അവിടെ എന്തോ സ്ഥലത്തിന്റെ ഇടപാടുകൾ പറഞ്ഞത് ഓർക്കുന്നു..

താൻ ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നു.. ഒന്നും ശരിക്ക് ഓർമയില്ല… നീളമുള്ള ഷെഡ്‌ഡുകളിൽ ഒരുപാട് കോഴികളെ കണ്ടത് ഓർമയുണ്ട്…

ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്..

എന്തോ ഇടപാട് വേലു നായ്ക്കർ എന്ന ആളുമായി മൈക്കിളച്ചായന് ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതിന്റെ ഭാഗമായി ബാങ്കിൽ നിന്നെടുത്ത പണം അയാൾക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്…

ആന്റി.. നമുക്ക് അവിടെ വരെ പോയാലോ.. എന്നെ ചാച്ചൻ ഒരു പ്രാവശ്യം കൊണ്ടുപോയിട്ടുണ്ട്.. ശരിക്ക് ഓർമ്മയില്ല.. എങ്കിലും ആളുടെ പേര് ഉണ്ടല്ലോ.. എങ്ങിനെയെങ്കിലും കണ്ടു പിടിക്കാം…

നാലു വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേ റോയിച്ചാ.. അയാളെ കണ്ടു പിടിച്ചാലും നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം ഉണ്ടാവുമോ…

ആഹ്.. പോയി നോക്കാം.. അവിടെ വരെ പോകുന്ന നഷ്ടമല്ലേ വരൂ.. ഒന്നുമല്ലങ്കിലും സ്ഥലങ്ങൾ ഒക്കെ കണ്ടു പോരാമല്ലോ….

അങ്ങിനെ റോയി കൊടുത്ത ധൈര്യത്തിൽ ശോഭനയും സോഫിയയും ലില്ലിയും അവനോടൊപ്പം ഒരു ടാക്സി കാറിൽ കമ്പത്തേക്ക് തിരിച്ചു….

പണ്ടു പോയ ഓർമ വെച്ച് കമ്പം ടൗൺ കഴിഞ്ഞുള്ള പുതുപ്പെട്ടി എന്ന സ്ഥലത്ത് അവർ എത്തി..

വേലു നായ്ക്കർ എന്ന പേര് പറഞ്ഞപ്പോഴേ ആളുകൾ ചോദിച്ചു കോഴി പണ്ണയുള്ള വേലു നായ്ക്കർ അല്ലേ എന്ന്…

കൃത്യമായിരുന്നു. അത്… പത്തു മിനിട്ടിനുള്ളിൽ വേലു നായ്ക്കാരുടെ വലിയ വീടിനു മുൻപിൽ അവർ എത്തിച്ചേർന്നു…

ചാണകം മെഴുകിയ വലിയ മുറ്റത്ത് നിറയെ എള്ളും മുളകുമൊക്കെ ഉണക്കാൻ ഇട്ടിരിക്കുന്നു…

കാറിൽ വന്നിറങ്ങിയവരെ നോക്കി കൊണ്ട് ഒരു സ്ത്രീ അടുത്തേക്ക് വന്നു.. അവിടുത്തെ പണിക്കാരി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു…

ആരെ വേണം.. നീങ്ക യാർ..

ഞങ്ങൾ കേരളാവിൽ നിന്നും വരുന്നു.. വേലു നായ്ക്കരെ കാണണം…

അയ്യവേ പാക്ക വന്തവരാ.. കൊഞ്ചം നില്ലുങ്കെ നാൻ ഉള്ളെ പോയി സൊല്ലട്ടും…

രണ്ടു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ അവർ വന്നു പറഞ്ഞു.. അയ്യാ ഉള്ളെ വര സൊന്നെ..

വീടി നുള്ളിലെ വിശാലമായ ഹാളിൽ ഒരു ചാരു കസേരയിൽ എഴുപതു വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നു…

തമിഴ് രീതിയിലുള്ള ഒരു ആഡ്യത്വം നിറഞ്ഞ വീടും പരിസരവും…

അകത്തേക്ക് കയറിയ റോയി നായ്ക്കരെ തൊഴുതു…

ആഹ്.. വണക്കം.. ഉക്കാറുങ്കൾ.. മുൻപിൽ കിടന്ന സോഫ ചൂണ്ടി അയാൾ പറഞ്ഞു..

നീങ്കെ യാർ..ഏതുക്ക് എന്നെ പാർക്ക വന്തേൻ…

ഞങ്ങൾ കേരളത്തിൽ നിന്നും വരുന്നു അങ്ങ് മൈക്കിൾ എന്ന പേര് ഓർക്കുന്നോ.. അങ്ങേരുടെ ഭാര്യയും മക്കളുമാണ് ഇത്.. ഞാൻ റോയി.. മിലട്ടറിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു…

മൈക്കിൾ എന്ന പേര് കേട്ടപ്പോഴേ നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ചാരു കസേരയിൽ നിവർന്നിരുന്നു നായ്ക്കർ.. എന്നിട്ട് അകത്തേക്ക് നോക്കി ഹേയ് ഉള്ളെ ആര്.. മോര് കൊണ്ടാ..

അയാൾ തുടർന്നു.. മൈക്കിളിനെ മറക്ക മുടിയുമാ.. അവരെ പറ്റി നിനക്കാത്ത നാളില്ലൈ…

അഞ്ചു മിനിട്ടുകൊണ്ട് തങ്ങൾ വന്ന കാര്യവും അവസ്ഥയുമെല്ലാം റോയി വേലു നായ്ക്കരോട് പറഞ്ഞു…

നാലുവർഷം മുൻപ് ഇവിടെ അൻപത് ഏക്കർ സ്ഥലം ഒറ്റിക്ക് എടുത്ത് കരിമ്പു കൃഷി ചെയ്യാൻ മൈക്കിൾ പ്ലാനിട്ടിരുന്നു..

പത്തു വർഷം കൃഷി ചെയ്യാം.. കാലാവധി തീരുമ്പോൾ അൻപത് ലക്ഷം തിരിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ സ്ഥലം നായ്ക്കർക്ക് തിരികെ നൽകും.. ഇതായിരുന്നു കരാർ..

ഒരു ദിവസം വന്ന് മുപ്പതു ലക്ഷം തന്നിട്ട് അടുത്ത വരവിനു ബാക്കി തുക നൽകാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് പോയതാണ്..

പിന്നെ ആളെ കണ്ടിട്ടില്ല.. കരാർ ബാക്കി തുക നൽകിയിട്ട് എഴുതാം എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മൈക്കിളിന്റെ അഡ്ഡ്രസ്സോ മറ്റ് വിവരങ്ങളൊ. എന്റെ കൈയിൽ ഇല്ലായിരുന്നു…

കേരളത്തിലുള്ള ചില പരിചയക്കാരോട് മൈക്കിൾ എന്നപേരുള്ള ആരെയെങ്കിലും അറിയുമോ എന്ന് ആദ്യമൊക്കെ അന്വേഷിച്ചിരുന്നു.. പിന്നെ അതങ്ങു വിട്ടു.. എങ്കിലും ഇത്രയും പണം തന്ന ആളെകുറിച്ച് ഇടക്കൊക്കെ ഓർക്കും..

മൈക്കിൾ മരിച്ചുപോയി എന്നും ഭാര്യയും രണ്ടു പെൺകുട്ടികളും ഇപ്പോൾ കഷ്ട്ടത്തിലാണ് എന്നും റോയി നായ്ക്കരെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി…

ശരി തമ്പി.. എനിക്ക് അവരുടെ പണം വേണ്ടാ.. നിങ്ങൾ പോകുമ്പോൾ ഒരു നാലു നാൾ കഴിഞ്ഞുള്ള തീയതി വെച്ച് ചെക്ക് തരാം.. നാട്ടിലെ ബാങ്കിൽ കൊടുത്തു മാറ്റിക്കോ…

നായ്ക്കരുടെ വാക്കുകൾ ദൈവത്തിന്റെ വാക്കുകൾ പോലെ ശോഭനക്ക് തോന്നി…

വയറു നിറയെ ഭക്ഷണവും കഴിപ്പിച്ചിട്ടാണ് നായ്ക്കർ അവരെ പറഞ്ഞു വിട്ടത്…

തിരികെ വരുമ്പോൾ സ്നേഹവും നന്ദിയും റോയിയോട് എങ്ങിനെ പ്രകടിപ്പിക്കണം എന്നോർത്ത് ശോഭന കുഴങ്ങി….

വേലു നായ്ക്കർ വാക്ക് പാലിച്ചു… നാലാം ദിവസം ബാങ്കിൽ പോയി ചെക്ക് മാറി.. ശോഭനയുടെ പേരിൽ ഒരു അക്കൗണ്ട് ഓപ്പൺ ചെയ്ത് പണം ആ അക്കൗണ്ടിൽ ഇട്ടു…

റോയി വന്ന് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു ദിവസം ലുയിസിന്റെ ജീപ്പ് ഗെയ്റ്റ് കടന്ന് മുറ്റത്തു വന്നു നിന്നു…

അയാളുടെ ശിങ്കിടികൾ ആരോ രണ്ടു പേര് ജീപ്പിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്..

ശബ്ദം കേട്ട് വെളിയിൽ ഇറങ്ങി വന്ന ശോഭനോയോട് അയാൾ പറഞ്ഞു..

ദേ.. എന്റെ ക്ഷമ കെട്ടു… എന്താ നീ തീരുമാനിച്ചത്..

നിന്റെ ആ ആഗ്രഹം നടക്കില്ല ലുയിസ്സേ..നീ ഒന്നും അംഗീകരിച്ചില്ലങ്കിലും ഞാൻ തോപ്പിൽ മൈക്കിളിന്റെ ഭാര്യയാണ്.. നിനക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വീട്ടിലോട്ട് വരാം നിന്റെ കെട്ടിയവളോട് നിന്റെ വിഷമം പറയാം.. അവൾ അതിന് പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കി തരും..

എടീ.. നീ അധികം കിടന്ന് പുളയല്ലേ.. നിന്റെ സ്റ്റേ ഒക്കെ വെക്കേറ്റ് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂർ മതി.. ഇവിടുന്നിറങ്ങിയാൽ നീയും മക്കളും കൂടി ജീവിക്കാൻ തെരുവിൽ വില്പനക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടി വരും…

ഈ സമയത്താണ് വീടിനുള്ളിൽ നിന്നും റോയി ഇറങ്ങി വന്നത്…

എന്താ അച്ചായാ പ്രശ്നം.. അച്ചായൻ എന്തിനാണ് ബഹളം വെക്കുന്നത്..

ആഹാ.. ഇവൻ ഏതാടീ.. ആണുങ്ങളെ വീട്ടിൽ കയറ്റി പണി തുടങ്ങിയോ.. നിന്റെ ആളാണോ അതോ മകളുടെ ആളാണോ ഇവൻ…

ദേ.. അച്ചായാ.. വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ചു പറയണം…

നീ ആരാടാ ചെറ്റേ.. എന്നെ സംസാരം പഠിപ്പിക്കാൻ എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ ലുയിസിന്റെ കഴുത്തിൽ കുത്തി പ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് റോയി പറഞ്ഞു..

മൈക്കിളച്ചായന്റെ അനുജൻ എന്ന ബഹുമാനം ഞാൻ അങ്ങ് മാറ്റിവെച്ചാൽ താൻ ഇവിടുന്ന് ഇഴഞ്ഞു പോകേണ്ടി വരും..

ജീപ്പിൽ ഇരുന്നവർക്ക് ആറടിയോളം ഉയരവും അതിനൊത്ത ശരീരവും ഉള്ള ഇവനോട് മുട്ടാൻ പോയാൽ പണി കിട്ടാൻ സാധ്യതയുണ്ടന്നു മനസിലായത് കൊണ്ട് അവർ ഇറങ്ങി ഇടപെടാൻ മടിച്ചു…

ടാ.. ഈ നാട്ടിൽ ഈ പണി നടക്കില്ല.. പട്ടാ പകൽ വ്യഭിചാരമോ.. ഇവിടെ നഷ്ട്ടുകാരുണ്ട് ഇതൊക്കെ ചോദിക്കാൻ…

ആഹ്.. താൻ ചെല്ല്.. ചെന്ന് നാട്ടുകാരെ വിളിച്ചോണ്ട് വാ.. എന്ന് പറഞ്ഞു കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് ഒരു തള്ളു വെച്ചു കൊടുത്തു..

ലുയിസ് തെറിച്ചു പോയി ജീപ്പിന്റെ ബൊണറ്റിലേക്ക് വീണു…

ജീപ്പിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്നവരോടായി പറഞ്ഞു.. ഇയാളെ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോ.. ഇല്ലങ്കിൽ ഞാൻ ഇവിടെയിട്ട് ചവിട്ടി തൂറിക്കും…

പിടഞ്ഞെഴുനേറ്റ് ജീപ്പിൽ കയറിക്കൊണ്ട് ലുയിസ് പറഞ്ഞു… നീ ഇവിടെ കാണണം.. മുങ്ങരുത് ഞാൻ ആരാണ് എന്ന് മനസിലാക്കിയിട്ടേ നിന്നെ വിടൂ….

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ മനസിലാക്കിയേക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് റോയി ജീപ്പിനടുത്തേക്ക് അടുത്തതും അയാൾ ജീപ്പ് പെട്ടന്ന് ഓടിച്ചു റോഡിൽ ഇറക്കി…

ജീപ്പിൽ ഇരുന്നവന്മാരോട് ലുയിസ് ചോദിച്ചു.. ആരാടാ അവൻ.. നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ.. ശ്ശേ നാണക്കേടായി പോയി.. ആ മൂദേവിടെ മുൻപിൽ വെച്ചല്ലേ അവൻ എന്റെ കഴുത്തിനു പിടിച്ചത്…

നീയൊക്കെ എന്തു മൂഞ്ചി കൊണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു പന്നികളെ.. ഇറങ്ങി വന്ന് അവന്റെ തല അടിച്ചു പൊളിക്കുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്…

കഴുതകൾ ഒരു കന്നാസ് നിറയെ കള്ളുകൊടുത്താൽ ഊമ്പിക്കോളും കാശിനു കൊള്ളാത്ത ചെറ്റകൾ….

അപ്പോൾ അതിൽ ഒരുത്തൻ പറഞ്ഞു

ലുയിസ് അച്ചായാ.. ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി അവിടെ പ്രധനമുണ്ടാക്കിയാൽ അത് വേറെ രീതിയിൽ ആൾക്കാർ പറയാൻ ഇടവരും.. പെണ്ണുങ്ങൾ മാത്രമുള്ള വീടാ…

നമുക്ക് ദിവാകരൻ സാറിനോട് പറയാം പുള്ളി കൈകാര്യം ചെയ്തോളും..ഇടിച്ചു പഴുപ്പിക്കും അവനെ..

അത് ശരിയാണ് എന്ന് ലുയിസിനും തോന്നി..

എടാ.. അയാളോട് പറഞ്ഞാൽ അവളുടെ മകളെ അയാൾ കാണും.. പിന്നെ അവളെയും തള്ളയേയും നിലത്തു നിർത്തില്ല അയാൾ..

പെണ്ണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഭ്രാന്താ അയാൾക്ക്…

അയാൾ തിന്നിട്ട് പോട്ടെ അച്ചായാ.. ഏതായാലും നമുക്കൊന്നും കിട്ടില്ല.. അയാൾ കൈ വെച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പതിവ്രത ചമയില്ലല്ലോ…

അതും ശരിയാണന്നു ലുയിസിന് തോന്നി.. മണിമല സ്റ്റേഷനിലെ SI ആണ് ദിവാകരൻ.. പെണ്ണിനും കാശിനും വേണ്ടി എന്തു ചെയ്യുന്നവൻ..

ലുയിസ് നേരെ പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിട്ടു ജീപ്പ്…

ലുയിസിന്റെ ജീപ്പ് പോയ്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശോഭന പറഞ്ഞു വേണ്ടായിരുന്നു റോയിച്ചാ.. അയാൾക്ക്‌ ഇപ്പോൾ നിന്നോടും പകയായില്ലേ…

എന്തൊക്കെ അനാവശ്യമാ ആന്റി അയാൾ പറഞ്ഞത്… എത്രയാ കേട്ടുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത്…

ഞാൻ അത് കേട്ട് കേട്ട് പഴകി റോയിച്ചാ.. ഇടക്കിടക്ക് ഇങ്ങനെ വന്ന് ഭീക്ഷണിപെടുത്തും.. ഞാനും ഈ പെൺകുട്ടികളും എന്ത് പ്രതികരിക്കാനാണ്…

ങ്ങും.. ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ല എന്ന ധൈര്യമാ അയാൾക്ക്.. ഇത്‌ ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല..

നോക്കാം.. അയാൾ എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് നോക്കാം…

ഈ സമയത്ത് ലുയിസ് എസ് ഐ ദിവകാരന്റെ ക്യാബിനിൽ ഇരുന്ന് ശോഭനയെ പറ്റി പറയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു…

ആദ്യ പാർട്ടിനു കമന്റ് ചെയ്തവർക്കും ലൈക്ക് അടിച്ചവർക്കും ലോഹിതന്റെ നന്ദി…

ദിവകരൻ സാറേ ഒള്ളത് പറയാമല്ലോ.. മരിച്ചു പോയ എന്റെ ചേട്ടന്റെ കീപ്പായിരുന്നു അവൾ…

രണ്ടു പെണ്മക്കൾ ഉണ്ട്.. അവറ്റകൾക്ക് ചേട്ടന്റെ മുഖചായ പോലും ഇല്ല…

ചേട്ടൻ മരിച്ച നിലക്ക് നിയമപരമായ അവകാശികൾ ഞാനും ആന്റോയുമാ.. പിന്നെ ഒരു സ്ത്രീയെ രണ്ടു പെണ്മക്കളെയും കൂട്ടി റോഡിൽ ഇറക്കി വിടാൻ മനസാക്ഷി അനുവദിച്ചില്ല..അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കണ്ണടച്ചു…

ഇപ്പോൾ ദാ അവൾ അവിടെ ബിസ്സിനസ്സ് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു… ഇറക്കി വിടാമെന്ന് വെച്ചാൽ അവൾ കോടതിയിൽ നിന്നും സ്റ്റേ ഓർഡറും വാങ്ങി…

ഈ ഞാൻ തന്നെ ഇന്ന് നമുക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ട ഒരാൾ പറഞ്ഞാ അറിഞ്ഞത് അവിടെ ചിലര് വന്നു പോക്കുണ്ടന്ന് …

ഇത് ഇവിടെ പറ്റില്ല എന്ന് പറയാൻ ചെന്നതാണ് ഞാൻ.. അന്നേരം ഒരുത്തൻ പെരയ്ക്ക് അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നേക്കുന്നു… അവൻ എന്നെ തള്ളിയിട്ട് ചവിട്ടാൻ തുടങ്ങി…

ഹോ.. ഒരു വിധത്തിലാണ് രക്ഷ പെട്ടത്…

” അവൾക്ക് എന്നാ പ്രായം ഉണ്ട് ലുയിസെ ”

അതിപ്പം നാൽപതിൽ കൂടില്ല.. എന്നാലെന്താ ഇപ്പോഴും നല്ല ചെമ്പു തകിട് പോലാ ഇരിക്കുന്നത്.. ഭയങ്കര സുന്ദരി ആന്നെ.. ചേട്ടചാർ അതല്ലേ വീണുപോയത്….

” മോളോ..? ”

തള്ളയിൽ പാതി വരും.. ഒരു ഇരുപത്.. രണ്ടിനേം കണ്ടാൽ ചേച്ചിയും അനിയത്തിയും പോലാ… പിന്നെ ഇളയത്.. അത് ചെറുതാ…

“ഞാൻ ഇടപെടട്ടെ ലുയിസെ.. പുറകെ ആരേലും വരുമോ.. ”

എന്റെ സാറേ.. ഒരു പട്ടിയും വരില്ല… സാറ് അങ്ങ് ഇടപെട്ടോ.. ആദ്യം അവിടെ ഒരുത്തൻ ഉണ്ടന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ അവനെ പൊക്കി നാലെണ്ണം കൊടുത്താൽ ആ തൊല്ല ഒഴിഞ്ഞോളും…

പിന്നെ സാറിന്റെ സൗകര്യത്തിന് ഇടപെടാമല്ലോ.. രാത്രിയോ പകലോ..

പിന്നെ സാറേ.. ഒരു വിദേശി എന്റെ വണ്ടിയിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്.. ഫുള്ളാ…

” എടോ ഇത് സ്റ്റേഷനാ.. താൻ വൈകിട്ട് ഒരു ഏഴു മണിയാകുമ്പോൾ കോർട്ടേഴ്‌സിലേക്ക് വാ നമുക്ക് അവിടെ കൂടാം.. ”

അലമാരയിൽ പതിച്ച നിലക്കണ്ണടിയുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് സോഫിയ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നോക്കി.. താൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന പുതിയ പാവാടയുടെയും ലോങ്ങ്‌ ബ്ലൗസ്സിന്റെയും ഭംഗി ആസ്വദിക്കുകയാണ്…

വെറും പത്തു ദിവസം കൊണ്ട് എത്ര മാറിപ്പോയി തങ്ങളുടെ ജീവിതം… റോയിച്ചൻ വന്നില്ലായിരുന്നുയെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നു…

“അമ്മേ നമുക്ക് മൂന്നു പേർക്ക് കൂടി മരിക്കാം..” അമ്മയോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ പല തവണ തോന്നിയതാണ്.. അവൾ ഓർത്തു

ഇരുപത് വർഷം മുൻപ് മൈക്കിളിനെ മയക്കികളഞ്ഞ ശോഭനയുടെ സൗന്ദര്യം അപ്പാടെ സോഫിയക്കും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്…

ഇപ്പോൾ മുഖത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന നിരാശ ഭാവം മാറി പ്രസരിപ്പും പ്രതീക്ഷയും അവിടെ കുടിയേറി…

സോഫിയയിൽ മാത്രമല്ല ശോഭനയിലും ലില്ലിക്കുട്ടിയിലും ഇത് പ്രകടമാണ്…

നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ശോഭനയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയ വശ്യത തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു…

ലില്ലിയും പുതിയ ഉടുപ്പുകൾ ഒക്കെയിട്ട് പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ അവിടെയൊക്കെ പറന്നു നടന്നു….

തങ്ങളുടെ ജീവിതം തിരിച്ചു പിടിച്ചു തന്നത് റോയിച്ചൻ ആണെന്ന് മൂന്നു പേർക്കും അറിയാം.. അതുകൊണ്ട് അവനെ അവർ ഹൃദയത്തിൽ തന്നെ പ്രതിഷ്ടിച്ചു…

എന്തിനും ഏതിനും റോയിയുടെ അനുവാദവും അഭിപ്രായവും തേടാൻ ശോഭന മറന്നില്ല…

തങ്ങളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നത് അവനാണ് എന്ന ചിന്ത എപ്പോഴും ശോഭന മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചു…

തോപ്പിൽ വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഇവിടെ കണ്ട പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയും ചുറ്റു പാടുകളും റോയിയെയും ബാധിച്ചിരുന്നു… അവനെ വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു….

ഇപ്പോൾ അവനും അതിൽ നിന്നൊക്കെ മോചനം നേടിയിരിക്കുന്നു..

ശോഭന തന്നോട് എങ്ങിനെ പെരുമാറും എന്ന ആകുലത മനസ്സിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് വന്ന അവനെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ സന്തോഷവാനാക്കി…

പ്രായം തികഞ്ഞ പെണ്ണുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു തന്നെ ഇവിടെ നിന്നും പറഞ്ഞു വീട്ട ആന്റി ഇപ്പോൾ സോഫിയ എത്ര മണിക്കൂർ തന്റെ ഒപ്പം ഇരുന്നാലും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു പോലും ഇല്ലന്ന് അവൻ മനസിലാക്കി….

അയലത്തുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ഓർമ്മയിൽ മൈക്കിളിന്റെ വീട്ടിലെ ഒരു വേലക്കാരൻ ചെറുക്കൻ മാത്രമായിരുന്നു റോയി..

ഇത്രയും മാറ്റത്തോടെയുള്ള അവന്റെ തിരിച്ചു വരവ് അവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി… ശോഭനയിൽ വന്ന മാറ്റം അവരെ അസൂയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു….

ലീവ് തീർന്ന് റോയി ജോലിക്ക് ജോയിൻ ചെയ്യുന്നതിന്റെ തലേദിവസം സന്ധ്യ മയങ്ങിയ നേരം..റോയി മണിമലയാറ്റിലെ കടവിൽ കുളിക്കാൻ ഇറങ്ങി.. അപ്പോഴാണ് എസ് ഐ ദിവാകകാരനും മൂന്നു പൊലീസ്കാരും കയറിയ ജീപ്പ് തോപ്പിൽ വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇരച്ചു വന്നു നിന്നത്

അപ്പോൾ മുറ്റത്ത് നിന്നിരുന്ന ലില്ലി വീടിനുള്ളിലേക്ക് ഓടിക്കയറി…

” അമ്മേ.. ദേ പോലിസ് ” ലില്ലി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ശോഭനയും സോഫിയയും വന്നപ്പോഴേക്കും ദിവാകരൻ അകത്തേക്കു കയറിയിരുന്നു..

വീടിനുള്ളിൽ പോലീസിനെ കണ്ട് അമ്മയും മക്കളും വിരണ്ട് നിന്നു…

ദിവാകരൻ ശോഭനയെയും സോഫിയെയും അടിമുടി നോക്കി…

മദാലസയായ മകളും മദകത്വം തുളുമ്പുന്ന മകളും..എങ്ങനെയൊക്കെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം എന്നോർത്ത് അയാളുടെ ചിന്തകൾ വല്ലാതെ കാടുകയറി…

“എന്താടി നിന്റെ പേര്…?”

ശോഭന..

സോഫിയയുടെ നിറഞ്ഞ മാറിൽ നോക്കി കൊണ്ട്..

നിന്റെയോ..?”

സോഫിയ…

” ഇവിടെ ആരൊക്കെയാ ഉള്ളത് ? ”

” ഞാനും എന്റെ മക്കളും..

“നിനക്ക് എത്ര മക്കളാണ്..? ”

” ഇവർ രണ്ടുപേരുമാണ് എന്റെ മക്കൾ.. ”

“ഇവിടെ നിങ്ങൾ അല്ലാതെ വേറെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ..?”

ഉണ്ട്.. റോയിച്ചൻ.. ”

അവനാരാ.. വിളിക്ക് ഇങ്ങോട്ട് ഒളിച്ചിരിക്കുവാണോ.. ”

“അവൻ ആറ്റിലേക്ക് പോയതാ കുളിക്കാൻ..”

ങ്ങും.. നീ ശരിക്ക് കുളിപ്പിക്കും… ”

തന്റെയും മകളുടെയും ശരീരത്ത് നിന്നും കണ്ണു പറിക്കാതെയുള്ള അയാളുടെ നിൽപ്പും സംസാരവും ശോഭനയെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി… ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് പോലീസുമായി സംസാരിക്കുന്നത്…

” നീ ഇങ്ങോട്ട് നിന്നേടി.. ശരിക്കൊന്നു കാണട്ടെ.. ”

ശോഭന ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.. സോഫിയുടെയും ലില്ലിയുടെയും അവസ്ഥയും അത് തന്നെ….

അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന ശോഭനയോട് അയാൾ ചോദിച്ചു…

” എത്ര കാലമായി നീ ഈ പണി തുടങ്ങിയിട്ട്.. ”

എന്തു പണിയ സാർ.. എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല.. “

അപ്പോൾ പുറത്തു നിന്ന പോലീകാരൻ പറഞ്ഞു.. “. സാറേ ഒരുത്തൻ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്..”

” അവനെ പിടിച്ച് അവിടെ നിർത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടാൽ മതി.. ”

ഈ സമയം പോലീസ്കാരുടെ അടുത്തെത്തിയ റോയി ചോദിച്ചു..

എന്താ സാർ നിങ്ങൾ ഇവിടെ.. എന്താണ് പ്രശ്നം.. ”

ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ആകെത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയ റോയിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോലീസുകാരൻ പറഞ്ഞു…

“ഡാ.. നീ ഇവിടെ നിന്നാൽ മതി എസ് ഐ സാർ അകത്ത് ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്… ”

ചോദ്യം ചെയ്യുകയോ.. ആരെ.. എന്തിന്.. ” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച പോലീസുകാരന്റെ കൈ ബലമായി വിടുവിച്ച ശേഷം അകത്തേക്ക് കയറി..

പുറകെ കയറിയ പോലിസ് കാരൻ പറഞ്ഞു.. “. ദേ.. സാറേ ഇവൻ എന്നെ തള്ളിയിട്ടിട്ടാ കയറി വരുന്നത്..”

എന്താ സാറേ ഇവിടെ പ്രശ്നം.. സാർ എന്താ ഇവരോട് ചോദിക്കുന്നത്… ”

നീ ആരാടാ തായോളി.. നീ ഇവളുടെ ആരാ..

“ഞാൻ ആരാണ് എന്ന് പറയാം സാർ.. സന്ധ്യാ സമയത്ത് വീട്ടിൽ കയറിവന്ന് സ്ത്രീകളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് എന്തു കാര്യത്തിനാണ് എന്ന് പറയ്…”

ഒരു സാധാ ബനിയനും കൈലി മുണ്ടും മാണ് റോയിയുടെ വേഷം.. കുളിക്കൻ ഉപയോഗിച്ച നനഞ്ഞ തോർത്ത്‌ കഴുത്തിൽ വട്ടത്തിൽ ചുറ്റിയിട്ടുണ്ട്…

കഴുത്തിൽ കിടന്ന തോർത്തിൽ ഇറുക്കി പിടിച്ചുകൊണ്ടു ദിവാകരൻ പറഞ്ഞു.. ” അതറിഞ്ഞാലേ നീ ആരാണെന്നു പറയൂ അല്ലേടാ.. ”

സാറേ വിട്.. ബാലപ്രയോഗം എന്നോട് വേണ്ടാ.. ”

“ഇത്തിരി ബലം പ്രയോഗിച്ചാൽ നീ എന്തു ചെയ്യും..”

അയാൾ തോർത്തിലെ പിടി ഒന്നും കൂടി മുറിക്കികൊണ്ട് പോലീസ് കാരനോട് പറഞ്ഞു..” താൻ പോയി ജീപ്പിൽ നിന്നും വിലങ്ങ് എടുത്ത് കൊണ്ടുവാ…”

ഇതൊക്കെ കണ്ട് ഭയന്നു വിറച്ച ലില്ലിക്കുട്ടിയിയും സോഫിയയും ഉറക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി…

“ഛീ.. മിണ്ടാതെ ഇരിക്കെടീ പുണ്ടച്ചികളെ… ” ദിവാകരൻ അവരുടെ നേരെ ചീറി…

വിലങ്ങു മായി വന്ന പോലീസ് കാരനോട് എസ് ഐ പറഞ്ഞു..

ഈ മൈരന്റെ കൈകൾ പുറകിലേക്ക് പിടിച്ചു വിലങ്ങിട്…

വിലങ്ങുമായി വന്നയാൾ റോയിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച നിമിഷം കരണ്ടടിച്ചു തെറിക്കുന്നപോലെ വാതിലും കടന്ന് തിണ്ണയിലേക്ക് പോയി വീണു…

എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് മനസിലാകും മുൻപ് തന്റെ കിഴു വയറ്റിൽ ഭാരമുള്ളത് എന്തോ വന്ന് ശക്തിയായി ഇടിച്ചത് ദിവകരൻ അറിഞ്ഞു…

ഹാവ് ഹ്.. എന്നൊരു ശബ്ദം അയാളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു.. വയറും പോത്തികൊണ്ട് ഇരുന്നു പോയ അയാളുടെ കൈകൾ പുറകിലേക്ക് പിടിച്ച് തറയിൽ കിടന്ന വിലങ്ങെടുത്ത് അതിനുള്ളിൽ ആക്കി…

നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നടന്നത് എന്താണന്നു മനസിലാകും മുൻപ് വിലങ്ങിനിട വഴി തന്റെ തോർത്ത്‌ കയറ്റി ജനൽ കമ്പിയിലേക്ക് മുറുക്കി കെട്ടി…

പോലീസ്കാർ രണ്ടു പേർ ഓടിവന്ന് ഡാ സാറിനെ വിട്.. ” എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലാതെ അവനോട് അടുക്കാൻ തയ്യാറായില്ല…. പോലീസുകാർ കാൺങ്കെ ദിവാകരന്റെ വയറിന് രണ്ടു തൊഴിയും കൂടി കൊടുത്തു അവൻ…

എന്നിട്ട് അവൻ പോലീസുകാരെ നോക്കി അലറി..” ഈ നിൽക്കുന്നവർ എന്റെ ജീവനും ജീവിതവുമാണ് ഇവരെ നോവിക്കുന്നവന്റെ പണ്ടം ഞാൻ ചവിട്ടി പൊട്ടിക്കും ഏത് പോലീസ് ആയാലും… ” ദിവാകരന്റെ വയറ്റത്ത് ഒരു ചവിട്ടും കൂടി കൊടുത്തു കൊണ്ടാണ് റോയി അത് പറഞ്ഞത്…

അവന്റെ മുഖഭാവം കണ്ട പോലീസുകാർ ഭയപ്പാടോടെ പറഞ്ഞു.

എടാ.. നീ സാറിനെ അഴിച്ചു വിട്.. ഇല്ലങ്കിൽ വലിയ പ്രശ്നമാകും.. എസ് ഐ യെ കെട്ടിയിട്ടു എന്നറിഞ്ഞാൽ ഈ വീട് പോലീസ് വളയും.. ഒന്നോ രണ്ടോ പേരോടെ നിനക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റൂ…

ഇപ്പോൾ ആരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.. സാറിനെ ഞങ്ങൾ കൊണ്ടു പോയി ക്കൊളാം…

“വളയട്ടെ.. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ഇപ്പോൾ സാറന്മാർ ചെല്ല്.. ചെന്ന് വളയേണ്ടവരെ ഒക്കെ അറിയിക്ക്…”

അവൻ പോലീസുകാരെ രണ്ടു പേരെയും പുറത്താക്കി ദിവകാരനെ കെട്ടിയിട്ട മുറി പുറത്തുനിന്നും പൂട്ടി..

ദോഭനയോടും കുട്ടികളോടും അടുക്കളയിൽ പോയി ഇരുന്നോ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു ഷർട്ടും എടുത്ത് ഇട്ടുകൊണ്ട് മിന്നൽപോലെ വെളിയിലേക്ക് പോയി…

പോകുന്ന പൊക്കിൽ പോലീസ് ജീപ്പിനുള്ളിലേക്ക് കൈയിട്ട് ജീപ്പിന്റെ ചാവി കൈയിൽ എടുത്തു…

ദിവകരൻ റോയിയെ എടുത്തിട്ട് ഇടിക്കുന്നത് കാണാനും ശോഭനയെ മുള്ളിക്കുന്നത് ആസ്വദിക്കാനുമായി ലൂയിസും ശിങ്കിടികളും കൂടി ശോഭനയുടെ വീടിന് അടുത്ത് തന്നെ ജീപ്പിൽ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

അപ്പോഴാണ് റോയി താൻ പുതിയതായി വാങ്ങിയ എസ്‌ഡി ബൈക്കിൽ പറന്നു പോകുന്നത് കണ്ടത്…

“ലുയിസ് അച്ചായാ.. അവനല്ലേ ആ പോകുന്നത്.. പോലീസിനെ കണ്ട് ജീവനും കൊണ്ട് ഓടിയതാ.. ”

അപ്പോൾ ലുയിസ് പറഞ്ഞു… “ദിവകരൻ എസ് ഐ അർമാദിക്കാൻ തുടങ്ങി ക്കാണും.. ആ മൈരന്റെ ഒക്കെ ഒരു ഭാഗ്യം.. വല്ല പോലീസും അയാൽ മതിയായിരുന്നു… ”

“എനിക്ക് ആ പെണ്ണിനെ ഓർക്കുമ്പോഴാണ് വിഷമം.. കൈ വളരുന്നതും കാൽ വളരുന്നതും നോക്കി ഇത്രയും നാളും കാത്തിരുന്നത് വെറുതെയായി.. ” ലുയിസ് നെടുവീർപ്പിട്ടു…

വിവരം പെട്ടന്ന് പോയി സ്റ്റേഷനിൽ അറിയിക്കാൻ ജീപ്പിൽ കയറിയപ്പോഴാണ് ചാവി വണ്ടിയിൽ ഇല്ലന്ന് പോലീസുകാർക്ക് മനസിലായത്…

അവർ വണ്ടി അവിടെ ഇട്ടിട്ട് റോഡിൽ ഇറങ്ങി നാലുപാടും നോക്കി.. അപ്പോഴാണ് ലുയിസിന്റെ ജീപ്പ് കണ്ണിൽ പെട്ടത്…

പോലീസുകാർ സ്പീഡിൽ നടന്ന് വന്ന് വന്ന് ജീപ്പിൽ കയറിയിട്ട് പറഞ്ഞു..

“പെട്ടന്ന് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിട്..”

“സാറന്മാർ എന്താ പെട്ടന്ന് പോന്നത്.. ദിവാകരൻ സാർ പണി തുടങ്ങിക്കാണും അല്ലേ.. പുള്ളിടെ സമയം ഒരു തള്ളേം രണ്ടു പിള്ളേം… ഹിഹി.. ഹി.. ഹി…..”

ലുയിസിന്റെ വർത്തമാനം കേട്ട് പല്ലും കടിച്ചിരുന്ന പോലീസുകാർ ഒടുവിൽ പറഞ്ഞു…

താൻ ഇത് എന്തറിഞ്ഞിട്ടാ ലുയിസെ ഇരുന്ന് കിണിക്കുന്നത്.. ദിവാകരൻ സാറിനെ ഈ കെണിയിൽ കൊണ്ടുപോയി ചാടിച്ചത് താനാ…

കെണിയോ എന്നതാ സാറേ നിങ്ങൾ പറയുന്നത്..

എടോ അവിടെ ഒരുത്തൻ ഉള്ളത് ഇത്ര ഭീകരൻ ആണന്നു താൻ സാറിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നോ…

അവൻ പോയി സാറേ.. നിങ്ങളെ കണ്ട് ബൈക്കിൽ പറന്നു പോകുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടതല്ലേ…

“താൻ കാണുന്നതൊന്നുമല്ല സത്യം..”

അവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ പോലീസ് കാരൻ പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ മുട്ടുന്നപോലെ ലുയിസിന് തോന്നി…

ദിവകാരനെ ഓർത്ത്‌ ലുയിസിന് കഷ്ടം തോന്നി.. രണ്ട് ലാർജ് അങ്ങ് ചെന്നപ്പോൾ എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു വിടീൽ.. ആദ്യം അമ്മേടെ തുണി അഴിപ്പിക്കും.. പിന്നെ അമ്മയെ കൊണ്ട് മകളുടെ തുണി അഴിപ്പിക്കും.. ഇപ്പോൾ ആണ്ടേ പവനായി ശവമായി..

സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്നപ്പോൾ പോലീസുകാരൻ പറഞ്ഞു..

ലുയിസ് പോകരുത്.. എങ്ങോട്ടേലും പോകേണ്ടി വന്നാൽ ഇവിടെ വേറെ വണ്ടിയില്ല…

ശ്ശോ.. പോലീസ് വണ്ടി പോലും അവന്റെ കസ്റ്റഡിയിൽ ആയി.. ഏതാ ഈ പിശാശ്.. ഇവനെ എവിടുന്നു കിട്ടി അവൾക്ക്.. ഞാൻ നേരിട്ട് മുട്ടാതിരുന്നത് ഭാഗമായി.. കർത്താവ് കാത്തു.. ലുയിസ് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു…

ലില്ലി കുട്ടി പതിയെ അടുക്കളയിൽ നിന്നും വെളിയിൽ വന്ന് ദിവകാരനെ കെട്ടിയിട്ട മുറിയുടെ ജനലിൽ കൂടി അകത്തേക്ക് നോക്കി…

കാലൊടിഞ്ഞ തവളയെ പോലെ പുറകിലേക്ക് കെട്ടിയ കൈകളിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന എസ് ഐ യെ കണ്ട് ആ സംഘർഷസമയത്തും അവൾ ചിരിച്ചു പോയി…

ബൈക്കിൽ അടുത്തുള്ള കാവലിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു ചെന്ന റോയി ഒരു കടയിലെ ഫോണിൽ നിന്നും അവരുടെ വിംഗ് കമാണ്ടറെ വിളിച്ചു വിവരം പറഞ്ഞു..

കമാണ്ടർ അതിന് മേലെയുള്ളവരെ.. അല്പ സമയത്തിനുള്ളിൽ കളക്ടർ sp യെ വിളിക്കുന്നു.. Sp കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി dysp യെ dysp പൊൻകുന്നം സർക്കിളിനെ…

മണിമല അക്കാലത്ത് പൊൻകുന്നം സർക്കിളിനു കീഴിലുള്ള സ്റ്റേഷൻ ആണ്.. Dysp വിളിക്കുന്നതിന്‌ മുൻപ് തന്നെ മണിമല സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും സർക്കിൾ ഈ വിവരം അറിഞ്ഞിരുന്നു..

പ്രതിയെ പിടിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ എസ് ഐ യെ വീട്ടുകാരും പ്രതിയും ചേർന്ന് മുറിയിൽ പൂട്ടി ഇട്ടു എന്നാണ് സർക്കിളിനു കിട്ടിയ വിവരം..

കൂടുതൽ ഫോഴ്‌സ് മായി ചെന്ന് എസ് ഐ യെ മോചിപ്പിച്ചു ആ വീട്ടിലുള്ളവരെ കസ്റ്റഡിയിൽ എടുക്കാൻ പ്ലാനിട്ടുകൊണ്ട് ഇറങ്ങാനൊരുങ്ങുപോളാണ് dysp വിളിക്കുന്നത്‌…

ശരിയായ വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോൾ സർക്കിളിനു ആശ്വാസം തോന്നി..

താൻ രക്ഷപെട്ടു.. ഇല്ലങ്കിൽ ഇന്ത്യൻ ആർമി ഇടപെട്ട കേസാണ്.. അവിടെ പോയി പോലിസ് മുറ കാണിച്ചിരുന്നു എങ്കിൽ താനും ആപ്പിൽ ആയേനേം..

ഒൻപത് മണിക്ക് മുൻപ് തന്നെ ശോഭനയുടെ വീടിന്റെ മുൻപിൽ സർക്കിളിന്റെ വണ്ടി വന്നു നിന്നു..

പിന്നിൽ മറ്റൊരു ജീപ്പിൽ മണിമല സ്റ്റേഷനലെ കുറേ പോലീസുകാരും..

ശോഭനയും മക്കളും പിന്നെ റോയി യും വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു…

നിങ്ങളാണോ മിസ്റ്റർ റോയി..”

അതെ സർ.. “

” ഞാൻ പൊൻകുന്നം സി ഐ പേര് ജേക്കബ്.. “. എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അയാൾ റോയിക്ക് ഒരു സല്യൂട്ട് കൊടുത്തു…

അതു കണ്ട് ശോഭനയും മക്കളും മിഴിച്ചു നിന്നും…

റോയി സർ.. എങ്ങിനെ എങ്കിലും കൂടുതൽ ആളുകൾ അറിയാതെ ഈ പ്രശ്നം തീർക്കണം.. ഒരു സബ് ഇൻസ്പക്ടറെ ഒരു വീട്ടിൽ കെട്ടി ഇടുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിന്റെ നാണക്കേട് കേരള പോലീസിന് മുഴുവനും ആണ്…

സർ അയാൾ ചെയ്തത്…

അറിയാം.. അറിയാം..ഡിപ്പാർട്മെന്റ് അതിനുള്ള പണിഷ്മെന്റ് അയാൾക്ക് കൊടുക്കും.. ഇപ്പോൾ തന്നെ അയാൾ സസ്പെൻഷനിൽ ആയി കഴിഞ്ഞു…

അപ്പോൾ ശോഭന അവനെ തോണ്ടി..

ശരി സാർ നിങ്ങൾ അയാളെ കൊണ്ടു പൊയ്ക്കോ എന്ന് പറഞ്ഞ ശേഷം വിലങ്ങിന്റെയും ജീപ്പിന്റെയും ചാവികൾ സർക്കിളിന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തു…

അത് വാങ്ങിക്കൊണ്ടു സർക്കിൾ പോലീസ് കാരെ ഒന്ന് നോക്കി… അവർ തല കുനിച്ചു…

ദിവാകാരനെ പോലീസുകാർ താങ്ങി പിടിച്ചു ജീപ്പിൽ കയറ്റുന്നത് ഗെയ്റ്റിനു വെളിയിൽ നിന്നും ലുയിസ് കാണുന്നണ്ടായിരുന്നു…

പത്രത്തിൽ വാർത്തയാകുകയോ കേരളം മുഴുവൻ അറിയുകയോ ചെയ്തില്ലെങ്കിലും മണിമലയിലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലും പിറ്റേദിവസം തന്നെ ഈ വിവരം അറിഞ്ഞു…

അതോടെ ആ പ്രദേശത്ത് എല്ലാവരും അറിയുന്ന വ്യക്തിയായി റോയി മാറി…

ഈ സംഭവത്തോടെ ലൂയിസും ആന്റോയും താൽക്കാലത്തേക്ക് തല മാളത്തിലേക്ക് വലിച്ചു..

റോയി ഡ്യുട്ടിക്ക് കയറിയതോടെ ആഴ്ചയിൽ ഒരു പ്രവാദ്യമേ വരുകയുള്ളു.. എങ്കിലും ശോഭനക്കും മക്കൾക്കും ഭയം ഒന്നും തോന്നിയില്ല..

റോയിയുടെ വീട് എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത് കൊണ്ട് ആരും അങ്ങോട്ട് കയറി കളിക്കില്ലന്ന് ശോഭനക്ക് അറിയാമായിരുന്നു…

റോയി വീട്ടിൽ ഉള്ളപ്പോഴൊക്കെ സോഫിയ അവനോട് വളരെ അടുത്ത് പെരുമാറി.. ഓരോ ആഴ്ച്ചയുടെയും അവസാനം അവൻ വരുന്നത് കാത്തിരിക്കും അവൾ…

റോയി ഒരു ഫോൺ കണക്ഷൻ എടുത്തു.. വീട്ടിൽ ഫോൺ വന്നതോടെ ദിവസം ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും അവർ സംസാരിക്കും…

റോയിക്കും അവളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.. യൗവനം താരും തളിരും അണിഞ്ഞു പൂവിട്ടു നിൽക്കുകയാണ്.. സോഫിയയിൽ.. അത്രയും സുന്ദരി നാട്ടിലേ ഇല്ലന്ന് പറയാം…

ചിലർക്ക് ശരീരം നല്ല ഷെപ്പ് ഉള്ളതാണെങ്കിൽ മുഖ സൗന്ദര്യം ഉണ്ടാകില്ല.. നല്ല ശാലീനമായ മുഖം ഉള്ളവരുടെ ശരീരം ഒരു ഭംഗിയും ഇല്ലാത്തതായിരിക്കും…

ഇതു രണ്ടും ഒരുപോലെ ഒത്തുവന്നിട്ടുണ്ട് സോഫിയയിൽ… ചുവന്ന ചുണ്ടുകളും അതിനിടയിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന നിരയൊത്ത പല്ലുകളും

നീണ്ട മൂക്കിന്റെ തുമ്പ് വിയർക്കുമ്പോൾ കാണാൻ നല്ല ഭങ്ങിയാണ്.. നീണ്ട കഴുത്ത്‌ അൽപ്പം വിരിഞ്ഞ ചമലുകൾ.. പഴയ KR വിജയ യെ ഓർമ്മ വരും അവളെ കാണുമ്പോൾ…

അവളുടെ ഉള്ളിൽ തന്നോട് അതിയായ സ്നേഹവും പ്രേമവും പിന്നെ കാമവും ഉണ്ടന്ന് റോയിക്ക് അറിയാം…

അതോടൊപ്പം തനിക്ക് അതിനുള്ള അവകാശമുണ്ടോ എന്ന സന്ദേഹവും അവൾക്കുണ്ട്…

അമ്മ തന്റെ പേരും പറഞ്ഞാണ് ഇവിടുന്ന് ഒരിക്കൽ ഇറക്കിവിട്ടത്…

ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ വന്നു.. അതുപോലെ ഒരു ദിവസം തിരിച്ചു പോയാൽ താൻ എന്തു ചെയ്യും…

ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളും അവളെ അലട്ടുന്നുണ്ട് എന്ന് റോയിക്കറിയാം..

സോഫിയയെ മാത്രമല്ല ശോഭനക്കും ഈ സന്ദേഹം ഉണ്ട്.. പക്ഷേ അത് റോയിക്കറിയില്ല…

തന്റെ മനസിലുള്ളത് തുറന്ന് പറഞ്ഞ് സോഫിയയെ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഈ സംശയങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു സന്ദർഭം കാത്തിരുന്നു റോയി…

ശോഭനയെയും ഇതേ പ്രശ്നം അലട്ടിയിരുന്നു..ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും അവൾ അതു ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടാണിരുന്നത്…

ഒരു ദിവസം അവൻ പോകാം.. അല്ലങ്കിൽ പട്ടാളക്കാരനല്ലേ.. ഇൻഡിയിൽ എവിടേക്കും ജോലി മാറ്റം കിട്ടാം.. കണ്ണകന്നാൽ മനസ് അകലും എന്നല്ലേ പറയുന്നത്…

കറുപ്പ് ആണെങ്കിലും ആരുകണ്ടാളും ഒരു ആകർഷണം തോന്നുന്ന രൂപവും പെരുമാറ്റവും ആണ് അവന്റേത്…

അങ്ങിനെയുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന് പുതിയ ബന്ധങ്ങളും ആളുകളും ഒക്കെ കിട്ടാൻ ഒരു പ്രയാസവും വരില്ല..

ഇനി അവന്റെ സംരക്ഷണവും സാമീപ്യവും ഇല്ലാതെ എനിക്കും മക്കൾക്കും ഇവിടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല…

അവനെ ഇവിടെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താൻ ശോഭന ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു ഉത്തരമേ കിട്ടിയൊള്ളു..

സോഫിയയെ അവന് കല്യാണം കഴിച്ചു കൊടുക്കുക…

അവന് അത് ഇഷ്ടമാകുമോ.. സോഫിയ താൻ പറയുന്നതിന് അപ്പുറം പോകില്ല.. പക്ഷേ റോയി.. അവൻ കുറേ ലോകം കണ്ടതല്ലേ.. എത്രയോ പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും..സുന്ദരികളെ.. അതിലുംമൊക്കെ മെച്ചമായി തോന്നുമോ സോഫിയ…

ഇതൊക്കെയായിരുന്നു ശോഭനയുടെ ചിന്തകൾ.. സോഫിയ അവനോട് കൂടുതൽ അടിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാക്കണം..

താൻ ഇത് എങ്ങിനെ അവളോട് പറയും.. നീ റൊയിയെ വശീകരിക്ക് എന്ന് അമ്മയായ ഞാൻ എങ്ങിനെ പറയും…

ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകളാണ് ശോഭനയെ അലട്ടിയിരുന്നത്…

ഒരു ആഴ്ച്ചയുടെ അവസാനദിവസം റോയി എത്തിയത് അല്പം താമസിച്ചാണ്.. ഇപ്പോൾ കുറേ നാളായി റോയി വരുന്ന ദിവസങ്ങളാണ് ആ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷമുള്ള നാളുകൾ…

ഡ്രസ്സ് മാറി പുറത്തേക്ക് വന്ന റോയിയോട് ശോഭന ചോദിച്ചു..

” റോയ്ച്ചൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നോ അതോ കുളിച്ചിട്ടേ ഒള്ളോ.. ”

കുളിക്കണം ആന്റി.. യാത്ര ചെയ്ത് വന്നതല്ലേ.. ”

വെള്ളം ചൂടാക്കട്ടെ.. ”

വേണ്ട ആന്റി.. ഞാൻ കടവിൽ പൊയ്ക്കോളാം.. ”

ആറ്റിലോ.. വേണ്ട.. ഇരുട്ടായില്ലേ.. വല്ല ഇഴ ജന്തുക്കളും ആ പിടിക്കെട്ടിലൊക്കെ ഉണ്ടാകും.. ”

നല്ല നിലാവുണ്ട് ആന്റി.. ഇപ്പോളാണ് ആറ്റിൽ മുങ്ങിക്കുളിക്കാൻ സുഖം.. ”

എന്നാൽ സോഫിയയെ കൂടി കൂട്ടിക്കോ അവൾ ടോർച് എടുത്തോളും..”

അതുകേട്ടപ്പോൾ ആദ്യം അവന് അമ്പരപ്പാണ് തോന്നിയത്.. ഇരുട്ടുവീണ നേരത്ത് ആറ്റു കടവിലെ വിജനതയിലേക്ക് തന്റെ കൂടെ സോഫിയയെ അയക്കാൻ ആന്റിക്ക് സമ്മതമെങ്കിൽ.. എങ്കിൽ..?

ഇവരുടെ സംസാരം കേട്ടുനിന്ന സോഫിയ ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ ടോർച്ചെടുത്തു കൈയിൽ പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

മുൻപിൽ നടക്കുന്ന റോയിയുടെ കാലുകൾക്ക് മുൻപിലേക്ക് ടോർച് അടിച്ചു കൊണ്ട് കടവിലേക്കുള്ള c നടവഴിയിലൂടെ അവർ നടന്നു…

രണ്ടുപേരും നിശബ്ദമാണ്.. ഉള്ളിൽ ഒരായിരം കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്..

ആരാദ്യം പറയും.. പറയാതിനി വയ്യ… പറയാനും വയ്യ….

കടവുകളിലെ പടവുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങി.. നിലാവ് ഉദിച്ചുയർന്നിട്ടുണ്ട്.. പരസ്പരം മുഖം വെക്തമായി കാണാം…

മണിമലയാർ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്നു.. റോയി ആട്ടിലെ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി കുളിക്കുന്ന ചന്ദ്രബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്…

സോഫിയ അവന്റെ മുഖത്തെക്കും.. അവൾക്ക് ക്ഷമ കെട്ടു…

“വ്രതം വലതു മാണോ ”

ങ്ങേഹ്.. ”

അല്ല വല്ല മൗന വ്രതവും ആണോന്ന്.. ”

ഈ നിലവാത്ത് നല്ല രസം ഇവിടെ നിൽക്കാൻ അല്ലേ.. ”

ങുംഹും.. മണ്ണാങ്കട്ട.. ”

അതെന്താ സോഫീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.. ” പൊട്ടനെ പോലെ അവൻ ചോദിച്ചു…

ഇത്ര ഭംഗിയുള്ള നിലവാത്ത് ഒരു പെണ്ണ് അടുത്ത് നിന്നിട്ട് റോയ്ച്ചന് വേറെ ഒന്നും പറയാൻ തോന്നുന്നില്ലേ…

അവൻ അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു എന്നിട്ട് കണ്ണിൽ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് താടിയിൽ പിടിച്ചു..

ഇതിനു മുൻപ് പലപ്പോഴും അവന്റെ സ്പർശനം അവൾക്ക് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് അതൊക്കെ സ്വഭാവികമായ തൊടലും പിടിക്കലുമൊക്കെ ആയിരുന്നു…

ഇപ്പോൾ ഈ നിശബ്ദതയിൽ അവർ രണ്ടും മാത്രമുള്ളപ്പോൾ… തന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടോ..

” പറയാനല്ല മോളേ തോന്നുന്നത്.. ”

പിന്നെ.. ”

പ്രവർത്തിക്കാൻ.. ”

ഒരു കുളിരിന്റെ പുതപ്പ് തന്റെ മേലേക്ക് ആരോ ഇട്ടപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി

അവൻ കൈ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന താടിക്ക് മേലേ ഇരുന്ന് രണ്ടു ചുണ്ടുകൾ വിറകൊണ്ടു…

“ഇനി ആരോടേലും ചോദിക്കാൻ ഉണ്ടോ.. ”

എന്തിന്.. ”

പ്രവർത്തിക്കാൻ ”

സോഫീ.. നിനക്ക് പേടിയുണ്ടോ..”

എന്തിന്.. എന്നെ കൊല്ലാൻ പോകുവാണോ.. ”

അല്ല.. ഉമ്മ വെയ്ക്കാൻ..

എന്ന് പറഞ്ഞ ഉടൻ തന്നെ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ സോഫിയയുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് മേലേ പതിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു….

എന്റെ റോയിച്ചാ…….”

അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉള്ളതെല്ലാം ആ ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു…

ഇനി വരുന്ന ജന്മാന്തരങ്ങലിലേക്ക് ഉള്ളതും സംസാരിച്ചു..

ഒരുമിനിട്ടിൽ കൂടുതൽ എടുത്തു ചുണ്ടുകൾ കഥാപാറയാൻ…

വേർപെട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ റോയി അവളെ നോക്കി .. ഇത്രയും നാണത്തോടെ അവളെ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലന്ന് അവൻ ഓർത്തു…

അപ്പോഴും അവളുടെ തോളിൽ ആയിരുന്നു അവന്റെ കൈകൾ…

ഒരു ഇളം തെന്നൽ അവരെ കടന്നു പോയി.. ഇല്ല ഇല്ല.. അവിടെ ചുറ്റി പറ്റി നിൽക്കുകയാണ്…

ആദ്യ പുരുഷ ചുംബനം അവളുടെ ഓരോ രോമകൂപങ്ങളേയും പൂ മോട്ടുകളാക്കി.. താരുണ്യം അതിന്റെ ശിഖരങ്ങളെല്ലാം പൂകൊണ്ടു നിറച്ചു… മണിമലയാർ തന്റെ കുഞ്ഞോളങ്ങൾ വീശി നാണിച്ചു…

സോഫിയുടെ തോളിൽ ഇരുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു റോയി…

അതിന് കാത്തിരുന്ന പോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വന്ന് അലച്ചു വീണു സോഫിയ…

പറഞ്ഞിട്ടും പറഞ്ഞിട്ടും തീരാത്ത കഥകൾ പറയാൻ ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും ശ്രമം തുടങ്ങി..അവന്റെ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഉയർച്ച താഴ്ച കളിലൂടെ ഓടി നടക്കുമ്പോൾ സോ ഫിയുടെ മനം പറഞ്ഞു., കള്ളൻ ഇത്രയും കൊതി ഉള്ളിൽ വെച്ചുകൊണ്ടാ…….

നിറഞ്ഞ ചന്തിയിൽ അവന്റെ കൈപ്പത്തികളുടെ ശക്തി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു…

റോയിച്ചാ സമയം ഒരു പാടായി അമ്മ എന്തെങ്കിലും ഓർക്കും..

അവന്റെ മാറിൽ അമർന്നിരുന്ന പാൽ കുടങ്ങളെ അകറ്റികൊണ്ടാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്…

പ്രായ പൂർത്തിയായ ഒരു പുരുഷൻ കുളിക്കുന്നത് നിലാവിന്റെ പ്രഭയിൽ അടുത്തിരുന്നു അവൾ ആദ്യമായി കണ്ടു… ഒരു വെള്ള തോർത്തിന്റെ നേരിയ നൂലുകളുടെ മറവിൽ പൂർണമായ പുരുഷത്വം മണിമലയാറ്റിലെ വെള്ളത്തിൽ ആടിക്കളിക്കുന്നത് കണ്ട്. നാണിച്ചു മുഖം കുനിച്ചു…..

കുളിച്ചിട്ട് വരേണ്ട സമയം അതിക്രമിക്കും തോറും ശോഭന ഉള്ളിൽ സന്തോഷിച്ചു…

അതിരുകൾ താണ്ടില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.. അത്ര ക്ഷമ ഇല്ലാത്തവൻ അല്ല റോയിച്ചൻ.. ബുദ്ധി ഇല്ലാത്തവൾ അല്ല സോഫിയാ… മനസുകൾ തുറന്ന് കാണട്ടെ അവർ….

കുളിച്ചു കയറി കൈലി ഉടുത്ത ശേഷം കൈകൾ രണ്ടു വശത്തെക്കും വിരിച്ചു പിടിച്ചിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു…

തണുക്കുന്നു..”

അവൾ ആ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി അവനെ ഇറുക്കി കെട്ടി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…

തണുപ്പ് പോകാൻ ഈ ചൂട് മതിയോ..”

” ങ്ങുഹും ധാരാളം.. പക്ഷേ എനിക്ക് തണുക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ ഈ ചൂട് കിട്ടുമോ.. ”

” ങ്ങു ഹും.. മരിക്കുവോളം….

ഊണു കഴിക്കുമ്പോൾ ശോഭന രണ്ടു പേരെയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി…

ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ ശോഭന മൈക്കിളുമായുള്ള പ്രേമ കാലത്തെ പറ്റി ഓർത്തു…

ഒന്നു കാണാൻ പോലും എത്ര പ്രയാസപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്… സംസാരിക്കാനുള്ള അവസരം അപൂർവം..

എങ്കിലും എനിക്ക് വിശ്വാസമായിരുന്നു എന്റെ സ്നേഹം പാഴാകില്ല എന്ന്..

സംസാരിക്കാൻ കിട്ടിയ അവസരത്തിലൊക്കെ അച്ചായന്റെ ധൈര്യവും ചങ്കൂറ്റവും എന്നിലെ വിശ്വാസത്തെ കൂടുതൽ ബാലപ്പെടുത്തി…

അന്നത്തെ തന്റെ മാനിസികാവസ്ഥയിൽ ആണ് തന്റെ മകൾ ഇന്ന്…

പ്രേമിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ഒരു വേദന ചൂഴ്ന്നു നിൽക്കും.. സുഖമുള്ള വേദന…..

മൈക്കിൾ അച്ചായനെ പോലെ തന്നെയാണ് റോയി.. അതേ പോലെ സ്നേഹമുള്ള മനസ്.. അതേപോലെ യുള്ള ചങ്കൂറ്റം.. കൂസലില്ലായ്മ…

അവൻ എന്റെ മോളേ കൈവിടില്ല.. ഞങ്ങളെയും.. ആശ്വാസത്തോടെ ശോഭന ഉറങ്ങി…

ശോഭന റോയിയെ കുറിച്ച് കരുതിയതൊക്കെ ശരിയായായിരുന്നു.. പക്ഷേ ആ ശരികൾക്കിടയിൽ പിന്നീട് ചില കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ വേണ്ടി വരും എന്ന് അപ്പോൾ അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു..

പിന്നീടുള്ള റോയി വീട്ടിൽ ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവരുടെ പ്രേമം അതിന്റെ പീക്ക് പോയിന്റിൽ എത്തി..

കുളിക്കടവിലേക്ക് ആര് പോയാലും കൂടെ മറ്റേയാളും കാണും.. വീട്ടിൽ രണ്ടു പേരുടെയും സൗന്ദര്യ പിണക്കങ്ങളും ഉരുട്ടിപ്പിടിത്തവും മുറപോലെ നടന്നു…

ലില്ലി അടുത്ത് ഇല്ലങ്കിൽ റോയിയുടെ കൈകൾ സോഫിയുടെ ശരീരത്ത് എല്ലാ മേഘലക്കലിലും ഓടിയെത്തും..

അവന്റെ സാമീപ്യം പോലും അവളുടെ രഹസ്യ ഭാഗങ്ങളെ ഈറനണിയിക്കും..

ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ അതോർത്തു ലഞ്ജവിവശയാകും…

ശോഭന എല്ലാം കണ്ടിട്ടും കാണാത്തത്തപോലെ നടിക്കും…

ഒരു ദിവസം ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ശോഭന ചോദിച്ചു…

റോയിച്ചാ.. നിനക്ക് പത്തിരുപത്തിയഞ്ചു വയസായി കാണില്ലേ.. ”

“ആയിട്ടുണ്ട്.. സ്കൂളിൽ മൈക്കിള ച്ചായൻ കൊടുത്ത ഡെയ്‌റ്റാ എന്റെ ബെർത്ത്‌ ഡേയ്..”

ആ ഡേറ്റ് എന്നാ റോയിച്ചാ.. നമുക്ക് അതൊന്ന് ആഘോഷിക്കാം.. റോയി ച്ചന്റെ പിറനാൾ ആയിട്ട്…”

ലില്ലിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്…

എന്റെ sslc സർട്ടിഫികെറ്റിൽ ആ ഡേറ്റ് ഉണ്ട്.. നമുക്ക് നോക്കാം ”

വീണ്ടും ശോഭന പറഞ്ഞു..” ഈ പ്രായത്തിൽ ആൺകുട്ടികൾ ചെയ്യുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്.. റോയിച്ചൻ അത് ഓർക്കാറുണ്ടോ.. ”

എന്താണ് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവൻ ശോഭനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…

“ഡാ.. പൊട്ടാ കല്യാണം.. നിനക്ക് ഒരു കല്യാണം കഴിക്കാനുള്ള പ്രായമായി.. ”

അമ്മ അത് പറഞ്ഞതോടെ സോഫിയ എഴുനേറ്റ് പതിയെ ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ എന്ന ഭാവത്തിൽ അടുക്കളയിലേക്ക് വലിഞ്ഞു.. എന്നിട്ട് ചെവിയോർത്തു….

അപ്പോൾ ലില്ലി പറഞ്ഞു.. ” റോയ്ച്ചന്റെ കല്യാണക്കാര്യം പറയുമ്പോൾ ഇവിടെ വേറെ ചിലർക്കാ നാണം വരുന്നത്.. ”

അത് കേട്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് സോഫിയ ലില്ലിയുടെ നേരെ കണ്ണുരുട്ടി…

റോയി ഒരു നിമിഷം മൗനമായി..

അതൊക്കെ നടത്തി തരാൻ എനിക്ക് ആരുമില്ലല്ലോ..”

അതു പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു…

അതുകണ്ട് സങ്കടം വന്ന ശോഭന അവന്റെ തലപിടിച്ചു മാറോട് ചേർത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

” ഇനി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ നല്ല തല്ലു വെച്ചു തരും.. നിനക്ക് ഞാനില്ലേ.. ഞങ്ങളില്ലേ..ഞങ്ങൾക്ക് നീയില്ലേ.. നമ്മൾക്ക് അത് മതി..”

തന്റെ മുഖത്തേക്ക് അമരുന്ന ശോഭനയുടെ നിറഞ്ഞ മാറിലേക്ക് മുഖം ഒന്നു കൂടി ചേർത്തു വെച്ചു കൊണ്ട് ഒരു കൈ അവളുടെ അരയിലൂടെ ചുറ്റി ഒതുങ്ങിയിരുന്നു റോയി…

തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവന്റെ ചൂട് നിശ്വാസം അടിച്ചപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ശോഭനക്ക് തോന്നി അവൻ കുറച്ചു കൂടി ശക്തിയായി തന്നെ ഇറുക്കി പ്പിടിച്ചെങ്കിൽ എന്ന്…

പെട്ടന്ന് അവൾ അടുത്തിരിക്കുന്ന ലില്ലിയെ നോക്കി.. അവൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണുകൾ തുടക്കുന്നതാണ് ശോഭന കണ്ടത്…

സോഫിക്കും അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കണ്ണു നനഞ്ഞു…

ശോഭനക്ക് നേരിയ ഭയമാണ് തോന്നിയത് .. തന്നെ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അവന്റെ കൈ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി തന്റെ വിശാലമായ കുന്നിൻ മുകളിൽ വിശ്രമിക്കുമോ…

ലില്ലിയെ ഒന്നും കൂടി നോക്കിയിട്ട് റോയിയുടെ മുഖം പിടിച്ചു മസ്റ്റിയിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു…

നീ കഴിക്ക് റോയിച്ചാ.. ഞങ്ങളെ സങ്കടപ്പെടുത്താതെ.. ”

. അന്ന് രാത്രി ശോഭനക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. അവൾ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് നിറയുന്ന കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ എന്നെ മറന്നോ.. എല്ലാം മറന്നോ.. എന്റെ മോളേ മറന്നോ…

അച്ചായൻ പോയ ശേഷം എല്ലാം ഒതുക്കാൻ പഠിച്ചു.. വയറിന്റെ വിശപ്പാണ് വലുത് എന്ന് മനസിലാക്കിയ നാളുകൾ… ഇപ്പോൾ വയറിന്റെ വിശപ്പ് അറിയുന്നേയില്ല. അതായിരിക്കും മറ്റ് വിശപ്പുകളെ പറ്റി ശരീരം ഓർമ്മിപിക്കുന്നത്…

റോയി ഒന്നു ചുറ്റി പിടിച്ചപ്പോൾ.. അവന്റെ നിശ്വാസം അടിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം മാറിൽ ഒന്നമർന്നപ്പോൾ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും തനിക്ക് തന്നെ കൈവിട്ടുപോയോ… പാടില്ലായിരുന്നു.. അവൻ മകനാണ്.. മകൻ..!

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം ആറ്റു കടവിൽ നിന്ന് ശോഭനയും മക്കളും തുണി കഴുകുമ്പോൾ അങ്ങേ കരയിൽ പടർന്നു നിൽക്കുന്ന പുളിമര ത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ലൂയിസും നാലഞ്ചു ശിങ്കിടികളും കൂടി മദ്യ കുപ്പിയുമായി വന്നിരുന്നു..അവരുടെ സ്ഥിരം ചീട്ടു കളി സാങ്കേതമാണ് അവിടം…

വേനൽ കാലമായതിനാൽ ആറിന്റെ ഒരു വശത്തു കൂടി മാത്രമാണ് വെള്ളം ഒഴുകുന്നത്…

ചീട്ട് നിരത്തി കളി തുടങ്ങി.. ഇടക്ക് ലൂയിസ് കടവിലേക് നോക്കും.. പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..

കളിക്കിടയിൽ കുപ്പി തുറന്ന് അടിക്കുന്നുമുണ്ട്.. രണ്ടു മൂന്നെണ്ണം അകത്ത് ചെന്നതോടെ ലുയിസ് ഫോമിലായി..

ഡാ.. വർഗീസേ നമ്മളൊക്കെ ഈ നാട്ടിൽ ജനിച്ചു വളർന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം…

അതെന്നാ അച്ചായന് ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നാൻ…

ഓഹ്.. വല്ലടത്തു നിന്നും വലിഞ്ഞു കേറി വന്നവന്മാരാണ് ഇപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ… അവർക്ക് ഏത് അന്തപ്പുരത്തിലും ഇപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പ്രവേശനം ഫ്രീയാ..

അപ്പോൾ വേറെ ഒരുത്തൻ.. അത് ലുയിസ് മുതലാളി പറഞ്ഞത് ശരിയാ..

എന്തോന്ന് ശരിയാണന്ന്…

അല്ല.. മുറ്റത്തെ മുല്ലക്ക് മണമില്ലെന്നു പറഞ്ഞതാ മുതലാളി.. മുതലാളി എന്തു വേണേൽ കൊടുക്കില്ലായിരുന്നോ… ഇതിപ്പോ അമ്മേം മക്കളേം എല്ലാം കൈയടക്കി കൈകാര്യം ചെയ്യുക അല്ലേ അവൻ…

ഡാ.. അതിന് ഞാൻ പട്ടാളം അല്ലല്ലോ എന്റെ കൈയിൽ തോക്കില്ലല്ലോ…

അത് ശരിയാ മുതലാളി.. ഇതിനൊക്കെ തോക്കുവേണം.. നല്ല ഉരുണ്ട് നീണ്ട തോക്ക്…

അനാവശ്യം പറയുന്നത് കേട്ട് ക്ഷമ കെട്ട ശോഭന നിവർന്നു നിന്ന് പറഞ്ഞു…

എടാ വല്ലവനും വാങ്ങിത്തരുന്ന കള്ളും മൂഞ്ചിക്കൊണ്ട് പെണ്ണുങ്ങൾ കുളിക്കുന്ന കടവിൽ വന്നിരുന്ന് അനാവശ്യം വിളമ്പിയാൽ ഉണ്ടല്ലോ നീയൊക്കെ നീണ്ട തോക്കിന്റെ മാത്രമല്ല ബലമുള്ള കൈയുടെയും രുചി അറിയും… നിന്നെയൊക്കെ കള്ളുകുടിപ്പിച്ചു മയക്കി കിടത്തിയിട്ട് നിന്റെയൊക്കെ അന്തപ്പുരത്തിൽ ആരെല്ലാം കേറി ഇറങ്ങുന്നുണ്ട് എന്ന് വീട്ടിൽപ്പോയി പെണ്ണുംപിള്ള മാരോട് ചോദിച്ചു നോക്ക്…

ശോഭന കത്തിക്കയറിയ തോടെ ശിങ്കിടികൾ പതിയെ വലിഞ്ഞു…

ലുയിസിന് നല്ല ലഹരിപ്പുറത്ത് അത് വലിയ അപമാനമായി തോന്നി.. അയാൾ പറഞ്ഞു..

” കിടന്ന് മെണക്കാതെടീ അവരാതീ നീ നിന്റെ കൊതോം മൊലേം കാണിച്ച് എന്റെ ചേട്ടനെ മയക്കിയെടുത്തു.. ആരുടെയൊക്കെയോ മക്കളെ പ്രസവിച്ചിട്ട് അത് അവന്റെയാണെന്ന് ആ പൊട്ടനെ വിശ്വടിപ്പിച്ചു.. ഒടുവിൽ അവന്റെ സ്വത്ത് തട്ടിയെടുക്കാൻ അവനെ കൊന്നു.. പെട്രോൾ ഒഴിച്ചു ചുട്ടുകൊന്നു..എന്നിട്ട് ഇടി വെട്ടിയതാണെന്ന് നട്ടാൽ മുളക്കാത്ത നുണ പറഞ്ഞു നാട്ടുകാരെ പറ്റിച്ചു.. ഈ നാട്ടിൽ മാറ്റാർക്കിട്ടും വെട്ടാത്ത ഇടി എന്റെ ചേട്ടനെ തേടി വന്ന് വെട്ടിയന്നു നിനക്ക് നാട്ടിലെ ചില പൊട്ടന്മാരെ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിക്കാം ഞാനും എന്റെ അനുജനും വിശ്വസിക്കില്ല… നീ പട്ടാളത്തെ ഇറക്കിയാലും ആ വീട്ടിൽ നിന്നെയും നീ വെടിവെച്ചുണ്ടാക്കിയ ഇവളുമാരെയും കിടത്തില്ല.. ഇത് ലുയിസാണ് പറയുന്നത്… അറുവാണിച്ചി വേശ്യേ…

അച്ചായനെ താനാണ് കൊന്നത് എന്ന് ലുയിസ് പറഞ്ഞത് ശോഭനക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. പൊട്ടികരഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് അവൾ കടവിൽ നിന്നും കയറി പോന്നത്…

സോഫിയും ലില്ലിയും കുറേ നേരം ശ്രമിച്ച ശേഷമാണ് അവൾ സാധാരണ നിലയിൽ എത്തിയത്…

റോയിയെ ഇതൊന്നും അറിയിക്കരുതെന്നു ശോഭന മക്കളോട് പറഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിലും അവരുടെ മുഖ ഭാവത്തിൽ നിന്നും എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് അവന് മനസിലായി…

നിർബന്ധിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ ആറ്റു കടവിൽ നടന്നത് മുഴുവൻ ലില്ലി ആണ് അവനോട് പറഞ്ഞത്…

ശോഭന അതിന് ലില്ലിയെ വഴക്കു പറയുകയും ചെയ്തു..

അവൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും കൂടുതൽ ഒന്നും പ്രതികരിക്കാത്തത് കണ്ട് ശോഭനക്കും സോഫിയക്കും ആശ്വാസം തോന്നി..

പിറ്റേദിവസം ഞായറാഴ്ച.. രാവിലെ ചായ കുടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ റോയി പറഞ്ഞു.. “മൂന്നുപേരും ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ മാറിക്കെ.. നമുക്ക് ഒരിടം വരെ പോകണം…”

” എവിടെ പോകാൻ ” ശോഭന ചോദിച്ചു..

ഡ്രസ്സ് ചെയ്ഞ്ചു ചെയ്തിട്ടുവാ.. എന്നിട്ട് പറയാം..”

അവൻ എന്താണ് പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന ആകാംഷയോടെ മൂന്നു പേരും ഡ്രസ്സ് മാറ്റി വന്ന് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു…

” ആന്റി.. എന്റെ കല്യാണത്തെപറ്റി ആന്റി പറഞ്ഞില്ലേ.. എനിക്കറിയാം സോഫിയെ ഉദ്ദേച്ചാണ് പറഞ്ഞത് എന്ന്.. അവൾക്കും ഇഷ്ടമാണ്.. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതങ്ങു തീരുമാനിച്ചു… അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ച നാളെയല്ല അതിനടുത്ത തിങ്കൾ.. ”

സോഫിയുടെ കണ്ണിൽ പൂത്തിരി കത്തുന്നത് ലില്ലി കണ്ടു പിടിച്ചു.. “ദേ അമ്മേ ചേച്ചി ഇപ്പോൾ കരയും..”

“അവൾ സന്തോഷം കൊണ്ടു കരയുന്നതാടീ.. “. ശോഭന പറഞ്ഞു

“എന്നാലും റോയിച്ചാ ഇത്ര പെട്ടന്ന്…”

നമുക്ക് ആരോടും പറയാനില്ലല്ലോ ആന്റി.. പള്ളിയും അമ്പലമൊന്നും വേണ്ട രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ വെച്ചു നടത്താം.. എന്റെ യൂണിറ്റിലെ കുറച്ചു ഫ്രണ്ട്സ് ഉണ്ടാവും.. ആന്റിക് ഇവിടെ ആരോടെങ്കിലും പറയാനുണ്ടങ്കിൽ പറഞ്ഞോ..”

അതിന് ഇപ്പോൾ നമ്മൾ എവിടെ പോകാനാണ്.. ”

“കല്യാണം വിളിക്കാൻ.. ഇവിടെ ഏറ്റവും വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ടു വീട്ടിൽ പോയി പറയണം..”

“വേണ്ടപ്പെട്ട വീടോ.. ഞാൻ അറിയാത്ത ഏത് വീടാണ്…”

അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ മനസിലാകും നിങ്ങൾ ഇറങ്ങ്.. നമ്മൾക്ക് പെട്ടന്ന് തിരികെ വരാം… ”

ഒരു കിലോ മീറ്ററോളം അകലെയാണ് തോപ്പിൽ തറവാട്.. പാപ്പൻ മാപ്പിളയും എലിയമ്മച്ചിയും മരിച്ച ശേഷം പഴയ തറവാട് പൊളിച്ചു കളഞ്ഞിട്ട് അവിടെ അടുത്തടുത്തായി രണ്ട് ഇരുനില വീടുകൾ പണിതു.. ഒന്ന് ലുയിസിനും ഒന്ന് ആന്റപ്പനും.. ഒരേ കോബൗണ്ട് ഒരേ ഗെയ്റ്റ്…

ആ ഗെയ്റ്റിലേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ശോഭനക്ക് റോയി പറഞ്ഞ വേണ്ടപ്പെട്ടവർ ആരാണ് എന്ന് മനസിലായത്..

അവളുടെ മനസൊന്നു കിടു കിടുത്തു.. മൈക്കിൾ ഓടിക്കളിച്ചു വളർന്ന മണ്ണ്

താൻ മരുമകൾ ആയി കയറി വരേണ്ടിയിരുന്ന മുറ്റം…

അവൾ റോയിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.. ” വേണ്ടടാ നമുക്ക് തിരിച്ചു പോകാം.. ”

” ആന്റി വാ.. പേടിക്കേണ്ട ഞാനില്ലേ കൂടെ… ”

രാവിലെ ഞായറാഴ്ച കുർബാന കഴിഞ്ഞ് പള്ളിയിൽ നിന്നും വരുന്ന കുറേ ആളുകൾ റോഡിൽ ഉണ്ട്..

ശോഭനയും മക്കളും പതിവില്ലാതെ തൊപ്പിലെ ഗെയ്റ്റ് കടന്ന് പോകുന്നത് കണ്ട് എന്താ സംഭവം എന്നറിയാൻ കുറേ പേരൊക്കെ അവിടെ നിന്നു…

രാവിലെ പത്രം വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ലുയിസ് ഗെയ്റ്റ് തള്ളി തുറന്നുകൊണ്ടുള്ള റോയി യുടെ വരവ് കണ്ട് ഉള്ളിൽ ഒരു പിടച്ചിൽ തോന്നി..

കൂടെ ശോഭനയും മക്കളും.. ഇന്നലെ വെള്ളപ്പുറത്ത് അവളോട് എന്താ പറഞ്ഞത് എന്നുപോലും ഇപ്പോൾ ശരിക്ക് ഓർക്കുന്നില്ല…

ഒരു ധൈര്യത്തിന് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലേക്ക് നോക്കി ലുയിസ് വിളിച്ചു..

എടാ.. ആന്റോ.. ആന്റോ.. ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ.. ദേണ്ടെ നമ്മുടെ ചേട്ടത്തിയമ്മയും മക്കളും കാണാൻ വന്നേക്കുന്നു…

ലുയിസിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് അയാളുടെ ഭാര്യയും മക്കളും അകത്തുനിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു..

രണ്ട് ആൺ മക്കളും ഒരു മകളുമാണ് അയാൾക്ക്..

അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ നിന്നും അന്റോയും അയാളുടെ ഭാര്യയും രണ്ടു മക്കളും ലുയിസിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്ന് കയറി…

ആന്റോ ലുയിസിനെ ചാച്ചാ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്‌..

” ഇവൾ എന്താ ചാച്ചാ രാവിലെ പട്ടാളത്തെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്..”

“അതേടോ.. ഞാൻ പട്ടാളക്കാരനാണ് നീയൊക്കെ കുടിച്ചു വെളിവില്ലാതെ കോണാത്തിൽ കൈയും ചുരുട്ടി വെച്ച് ഉറങ്ങുന്നത് എന്നെ പോലെയുള്ളവന്റെ നെഞ്ചുറപ്പിന്റെ ബലത്തിലാണ്.. അതുകൊണ്ട് പട്ടാളക്കാരൻ എന്ന് പറഞ്ഞു പുച്ഛിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട.. ആ നെഞ്ചുറപ്പ് തന്റെ ചേട്ടൻ ഉണ്ടല്ലോ ഈ നിക്കുന്ന ചെറ്റ നേരിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്…”

പിന്നെ ലുയിസിനെ നോക്കി..

താൻ എന്താ പറഞ്ഞത് ചേട്ടത്തിയമ്മ വന്നു എന്നോ.. അതാടാ ഇത് നിന്റെ ചേട്ടത്തി അമ്മ തന്നെയാ.. ഈ വീട്ടിലെ മൂത്ത മരുമോള്… അത് അംഗീകരിച്ച് നിന്റെ യൊക്കെ അപ്പൻ തോപ്പിൽ പാപ്പൻ മാപ്പിള കൊടുത്ത സർട്ടിഫിക്കറ്റാണ് നിനക്കൊക്കെ തന്ന അതേ അളവിൽ ഇവരുടെ ചാച്ചൻ മൈക്കിളിനു കൊടുത്ത മൂന്നെക്കാർ.. അങ്ങേരു മാത്രമല്ല മൈക്കിൾ അച്ചായന്റെ അമ്മച്ചിയും ഇവരെ മരുമകളായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇല്ലങ്കിൽ ബാങ്കിൽ കിടന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ മൈക്കിൾ അച്ചായന് അമ്മച്ചി കൊടുക്കുമായിരുന്നോ…

അത് കേട്ട് അന്റോയും ലൂയിസും പെണ്ണുമ്പിള്ളമാരും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി.. അമ്മച്ചി മരിക്കുമ്പോൾ പതിനായിരം രൂപ തികച്ചില്ലായിരുന്നു അക്കൗണ്ടിൽ..അന്നേ അക്കാര്യത്തിൽ രണ്ടു പേർക്കും സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു…

റോയി തുടർന്നു..

അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ഒന്നും അംഗീകാരം ഇവർക്ക് വേണ്ട.. അംഗീകരിക്കേണ്ടവർ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.. അത് മതി.. ചേട്ടത്തിയമ്മ എന്നാൽ എന്താണെന്ന് നിന്നെ പോലെയുള്ള മൃഗത്തിന് മനസിലാവില്ല.. അതിന് നെഞ്ചിനുള്ളിൽ മനുഷ്യത്വം വേണം..

അന്റോയുടെയും ലുയിസിന്റെയും ഭാര്യമാരെ നോക്കി..

നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമോ സ്വന്തം ചേട്ടൻ മരിച്ചതിന്റെ ചൂട് മാറുന്നതിനു മുൻപ് നിങ്ങളുടെ പുന്നാര ഭർത്താക്കന്മാർ ചേട്ടത്തിയമ്മക്ക് കൊടുത്ത ഓഫർ..

ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറക്കി വിടാതിരിക്കണമെങ്കിൽ ഇവന്മാർ ചെല്ലുമ്പോൾ വാതിൽ തുറന്നു കൊടുക്കണമെന്ന്.. വെറുതെയല്ല കേട്ടോ..ചേട്ടത്തിയമ്മയുടെയും മക്കളുടെയും ചിലവ് നടത്തി കോളാം എന്ന്.. നല്ല ഓഫറല്ലേ…..

ഭാര്യമാരുടെയും മക്കളുടെയും മുൻപിൽ നിന്ന് ഉരുക്കുകയായിരുന്നു ചേട്ടനും അനുജനും..

മായാവിയെ പോലെ അപ്രത്യക്ഷൻ ആകാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ എന്ന് ഓർത്തുപോയി അവർ… റോയി നിർത്തുന്നില്ല…

എന്നിട്ട് അവൻ ലുയിസിന്റെ മകളെ നോക്കി പറഞ്ഞു മോളേ നീയും ഇവനെ സൂക്ഷിച്ചോ നിന്റെ അടുത്തും ഈ ചെറ്റ ഓഫറുമായി വരും.. അത്രക്ക് നീചനാണ് നിന്റെ ഈ തന്ത…

ആന്റോ ഇറങ്ങിപ്പോടാ മുറ്റത്ത് നിന്ന്.. ” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുൻപോട്ടു വന്നു…

ഞാൻ സംസാരിച്ചിട്ട് ഇവിടുന്നു പോകുന്നതുവരെ അനങ്ങി പോകരുത്.. പെണ്ണുങ്ങളുടെ കുളി കടവിൽ നിന്ന് വീരസ്യം പറയുന്ന നിന്റെ ചേട്ടനല്ല ഞാൻ… ഒറ്റ ഇടിക്കു പൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന പല്ലുകൾ നിന്റെ മക്കളെ കൊണ്ടു പെറുക്കിക്കണ്ടതായി വരും..

എസ് ഐ ദിവകാരനെ ചവിട്ടി കൂട്ടിയവൻ അത് ചെയ്യും എന്ന് ആന്റോയ്ക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…

ഏത് ഉണ്ണാക്കൻ വക്കീലാടാ കേസുകൊടുത്താൽ ഇവരെ ആ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറക്കിവിടാമെന്നു പറഞ്ഞു നിന്നെയൊക്കെ പറ്റിച്ചത്..

ഈ കുട്ടികൾ പഠിച്ച സ്കൂളിൽ ഒക്കെ രേഖയുണ്ട് ഇവരുടെ പിതാവ് ആരാണെന്ന്… അതു മതി മൈക്കിള അച്ചായന്റെ അവകാശികൾ ഇവരാണെന്ന് കോടതിക്ക് ബോധ്യപ്പെടാൻ.. ഒരു പള്ളിയിലെയും വാറോല വേണ്ട.. മനസ്സിലായോ..

പിന്നെ ഇതൊക്കെ പറയാൻ ഞാൻ ആരാണെന്നു ചോദിച്ചാൽ എന്റെ സ്കൂൾ സർട്ടിഫിക്കട്ടിലും രക്ഷ കർത്താവിന്റെ പേരിന്റെ സ്ഥാനത്ത് മൈക്കിൾ ജോൺ തോപ്പിൽ എന്ന് തന്നെയാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്…

ഇനി ആന്റി മാരോടാണ് എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്.. ദേ ഈ മക്കുണന്മാർ രണ്ടുകാലിൽ നടക്കുന്നത് കാണാൻ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ നാളെ രാവിലെ പത്തു മണിക്ക് കോടതിയിൽ വന്ന് കേസ്സ് പിൻവലിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്..

അയ്യോ.. അച്ചായൻമാരോട് സംസാരിച്ചു നിന്ന് വന്നകാര്യം മറന്നു..

വരുന്ന തിങ്കളാഴ്ച ശുഭ മുഹൂർത്തത്തിൽ മൈക്കിൾ ജോൺ തോപ്പിലിന്റെയും ശോഭനാ മൈക്കിളി ന്റെയും സീമന്ത പുത്രി ഈ നിൽക്കുന്ന സോഫിയയുടേയും ഈ പാവം പട്ടാളക്കാരന്റെയും കല്യാണമാണ്.. ബന്ധു മിത്രാധികൾ ഇതൊരു അറിയിപ്പായി കരുതി വധൂ വരന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ വരണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു…

അപ്പോൾ പോട്ടെ.. ആഹ് നാളത്തെ കാര്യം മറക്കരുതേ.. കോടതി…ങ്ങ്ഹാ

ഗെയ്റ്റ് കടന്നു പോകുന്ന ശോഭനയെയും മക്കളെയും മിഴിച്ചു നോക്കി നിന്നു ലൂയിസും അന്റോയും ഭാര്യമാരും മക്കളും…

വായിച്ചവർക്കും ലൈക്കും കമന്റും തന്നവർക്കും ലോഹിതന്റെ നന്ദി..

. ഗെയ്റ്റിനു വെളിയിൽ നിന്ന നാട്ടുകാർ റോയി സംസാരിക്കുന്നതും ലൂയിസും അന്റോയും മിണ്ടാട്ടം മുട്ടി നിൽക്കുന്നതും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു ണ്ടായിരുന്നു…

അവരുടെ ഭാര്യമാർക്കും മക്കൾക്കും അത് വലിയ നാണക്കേടാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.. അവരുടെ കല്യാണ പ്രായമായ പെൺ മക്കൾക്ക് സോഫിയോട് അസൂയ തോന്നി…

ഇത്ര മിടുക്കനായ ഒരു ആൺ കുട്ടിയെ അവൾക്ക് കിട്ടിയതിൽ…

വിവരം പെട്ടന്ന് മണിമല പഞ്ചായത്ത് മുഴുവൻ പടർന്നു.. ലുയിസിന്റെയും അന്റോയുടെയും മനസ്സിലിരിപ്പ് നാട്ടിൽ പാട്ടായി…

അതുകൊണ്ട് തന്നെ കേസ്സ് പിൻവലിക്കാൻ മക്കളിൽ നിന്നും ഭാര്യമാരിൽ നിന്നും അവർക്ക് സമ്മർദ്ദം ഉണ്ടായി..റോയി പറഞ്ഞത് പോലെ തങ്ങളെ വികലാങ്കർ ആക്കുമോ എന്ന ഉൾ ഭയവും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു….

എന്തായാലും വീട്ടുകാരുടെ ഉപദേശം അന്റോയും ലൂയിസും അനുസരിച്ചതോടെ മൈക്കിളിന്റെ മൂന്നര ഏക്കർ സ്ഥലം വീണ്ടും ശോഭനയുടെ അധീനതയിൽ ആയി…

റോയിയുടെ രണ്ട് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നഷ്ടപെട്ടത് ഒക്കെ തിരിച്ചു കിട്ടിയതിൽ ശോഭനക്കും മക്കൾക്ക് അതിശയവും അളവറ്റ സന്തോഷവും തോന്നി…

ഇത്രയും പെട്ടന്ന് ഇത് സാധിക്കുമെന്ന് റോയിയും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല…

ശോഭനയുടെയും മക്കളുടെയും സന്തോഷം അവനും ആസ്വദിച്ചു…

ഓരോ ദിവസം കഴിയും തോറും ശോഭനയോട് അവന് സ്നേഹം കൂടിവന്നു.. ആ സ്നേഹം നിഷ്കളങ്കമായിരുന്നു എങ്കിൽ കൂടിയും അതിൽ മറ്റെന്തോ കൂടി കലർന്നിരുന്നു എന്ന്‌ ശോഭനക്ക് തോന്നിയിരുന്നു….

അന്ന് കല്യാണകാര്യം പറഞ്ഞു അവൻ സങ്കട പെട്ടപ്പോൾ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചതും അവൻ തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ ചുറ്റിയതും അവൾ ഓർത്തു…

അതിൽ പിന്നെ പല തവണ അവന്റെ സ്പർശനം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്…

ചിലപ്പോൾ തോളിൽ തൊണ്ടിയിട്ട് ആന്റി ചായ ഇരിപ്പുണ്ടോ എന്ന്‌ ചോദിക്കും.. ചിലപ്പോൾ രണ്ടു തോളിലും പിടിച്ചു തിരിച്ചു നിർത്തി എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കും…

വളരെ സ്വഭാവികമായാണ് അതൊക്കെ തോന്നുക.. പക്ഷേ ശോഭന പെണ്ണല്ലേ.. തന്റെ മേലുള്ള ഓരോ സ്പർശനത്തിന്റെയും അർഥങ്ങൾ ഒരു പെണ്ണിനറിയാം…

അതൊരു തെറ്റായി തനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല എന്നത് ശോഭനയെ തന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി…

പലപ്പോഴും അവന്റെ സ്പർശനവും സാമീപ്യവും താൻ ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നുണ്ടോ എന്ന്‌ അവൾ സംശയിച്ചു…

ആ സംശയം മൂലം സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തി.. പിന്നെ സമാധാനിച്ചു.. അവനല്ലേ ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാം…

തിങ്കളാഴ്ച എന്ന ദിവസം വരുവാൻ തേൻ ഇറ്റു വീഴുന്ന മനസുമായി സോഫിയ കാത്തിരുന്നു.. ചുവരിലെ ക്ളോക്കിലെ സൂചികൾ വളരെ പതുക്കെയാണ് നീങ്ങുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി…

വിവാഹ ആവശ്യത്തിന് കിട്ടുന്ന പരമാവധി ലീവ് എടുത്തതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ റോയി എന്നും വീട്ടിൽ ഉണ്ട്..

വൈകുംനേരങ്ങളിലിൽ സോഫിയയെ ബൈക്കിന്റെ പിന്നിൽ ഇരുത്തി കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലും മുണ്ടക്കയത്തു മൊക്കെ അവർ ചുറ്റിക്കറങ്ങി…

മണിക്കൂറുകളെ എണ്ണി എണ്ണി പിന്നിലാക്കി സമയത്തെ ഉന്തിത്തള്ളി തിങ്കളാഴ്ചയിലേക്ക് എത്തിച്ചു സോഫിയ…

വളരെ ലളിതമായ ചടങ്ങുകളോടെ ഒടുവിൽ റോയി ഒരു മിന്ന് സോഫിയുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തി…

ശോഭനയുടെ ചില അയൽക്കാരും റൊയിയുടെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന വരും മാത്രം പങ്കെടുത്ത ചടങ്ങ്…

എല്ലാം കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ നേരം ഇരുട്ടി..

വെളിയിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് ശോഭന ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ല…

സോഫിയ കഴിവതും റോയിയുടെ മുൻപിൽ പെടാതെ ഒഴിഞ്ഞു നടന്നു.. അതു കണ്ട് ലില്ലി അവളെ കാലിയാക്കി..

“ഇന്നലെ വരെ റോയിച്ചനുമായി ഉരുട്ടി പിടിത്തം നടത്തിയവൾ ഇപ്പോൾ എന്താടി ഒളിച്ചു നടക്കുന്നത്…”

” അതൊക്കെ ഇന്നലെ വരെ.. ഇന്നുമുതൽ അതൊന്നു പറ്റില്ല.. ”

അതെന്താ ഇന്ന് ഇത്ര പ്രത്യേകത..”

“അതേ നിനക്ക് മനസിലാവില്ല.. നീ കുഞ്ഞല്ലേ.. കുഞ്ഞു വാവ.. ”

പിന്നേ.. എനിക്കും പതിനേഴ് ആയി..”

അതിന്..”

“അതിന് ഒന്നും ഇല്ല.. ഒരു കുഞ്ഞു വാവേ വേണമെങ്കിൽ ഉണ്ടാക്കാറായി ”

“എടീ.. നില്ലെടീ അവിടെ… അമ്മേ ഇവള് പറഞ്ഞത് കേട്ടോ.. ” എന്നും പറഞ്ഞു ലില്ലിയുടെ പുറകെ ഓടിയ സോഫിയ മുന്നിൽ പെട്ടന്ന് റോയിയെ കണ്ടപ്പോൾ ബ്രേക്ക് ഇട്ടപോലെ നിന്നു…

അവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തിട്ട് പറഞ്ഞു “ഒരു മണിക്കൂർ കൂടി ഓടിക്കോ…”

അതു കഴിഞ്ഞാൽ എന്നെ എന്തു ചെയ്യും.. കൊല്ലുമോ… ”

“തിന്നും.. എല്ലുപോലും ബാക്കിയില്ലാതെ തിന്നും.. “ചന്തിക്ക് പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്…

“വിട്.. അമ്മ ഇങ്ങോട്ടു വരും..”

“വരട്ടെ.. വന്നാൽ ലൈസെൻസ് എടുത്ത് കാണിക്കും..”

“ആ ലൈസെൻസിൽ ഒപ്പിട്ടിരിക്കുന്ന ആളാ വരുന്നത്..” എന്ന്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും അവൾ ഓടിപ്പോയി…

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് ശോഭന റോയിടെ അടുത്തു വന്ന് പറഞ്ഞു..

” റോയിച്ചാ നീ കിടക്കാൻ നോക്ക്.. റൂമിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ.. ”

ഞാൻ ഉറങ്ങുന്ന സമയമൊന്നും ആയില്ല ആന്റി.. ”

എല്ലാ ദിവസവും പോലെയാണോടാ ഇന്ന്.. ”

ഓഹ്.. അത്… ശരി…. ”

കള്ളൻ.. ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ അഭിനയിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ.. എന്ന്‌ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് എഴുനേൽപ്പിച്ചു ബെഡ്ഡ് റൂമിലേക്ക് വിട്ടു…

റൂമിൽ ചെന്ന റോയി അമ്പരന്നു പോയി.. പുതിയ വിരിപ്പ് വിരിച്ച ബെഡ്ഡിൽ നിറയെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ വിതറിയിരിക്കുന്നു…

ഒരു തളികയിൽ ആപ്പിൾ മുന്തിരി തുടങ്ങി കുറേ പഴങ്ങൾ…

റോയ്ക്ക് അതെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ സങ്കടമാണ് തോന്നിയത്.. എവിടെയോ കിടന്ന അനാഥ ചെറുക്കൻ ആയിരുന്നു ഞാൻ.. ഇതൊക്കെ എനിക്ക് അർഹതപ്പെട്ടതാണോ…

റോയി വര്ഷങ്ങളായി തന്റെ പേഴ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന മൈക്കിളിന്റെ ചെറിയ ഫോട്ടോ എടുത്തു..

” അച്ചായാ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ തിരിച്ചു വരുമെന്ന്… അച്ചായാനില്ലാത്ത ഒരു കുറവും അവരെ അറിയിക്കില്ലന്ന്.. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അച്ചായന് പകരമാകാനുള്ള കെല്പുണ്ട്.. ഇനി ഈ വീട്ടിൽ ദുരിതവും സങ്കടങ്ങളും ഉണ്ടാവില്ല അച്ചായന്റെ റോയി ഉറപ്പ് തരുന്നു… ”

ഈ സമയത്ത് ശോഭനയുടെ മുറിയിൽ കല്യാണ രാത്രിയിലേക്ക് പ്രത്യേകം വാങ്ങിയ വെള്ള ഗൗൺ സോഫിയയെ ധരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ശോഭന…

” ഇന്നലെ വരെ നീ എന്റെ മോള് മാത്രമായിരുന്നു.. ഇനി മുതൽ ഒരു ഭാര്യയാണ്.. ദൈവം നമുക്ക് കൊണ്ടുതന്നെ നിധിയാണ് റോയിച്ചൻ. അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളോട് ഇണങ്ങി വേണം ഇനി നീ ജീവിക്കാൻ.. “

ഇതൊക്കെ കേട്ടുകൊണ്ട് അടുത്തിരുന്ന ലില്ലി ചോദിച്ചു..

” അമ്മയുടെ ആദ്യരാത്രി ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞു തന്നത് ആരാണ് അമ്മേ.. ”

“അതിന് നിന്റെ ചാച്ചൻ എന്നെ കട്ടോണ്ട് പോന്നതല്ലേ.. ”

“അപ്പോൾ ഫാസ്റ്റ് നൈറ്റ് ഒന്നും ഇല്ലാരുന്നോ..? ”

“നൈറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു.. നിന്റെ ചാച്ചന്റെ ജീപ്പിൽ..! ”

“അതാണ്‌ വെറൈറ്റി.. ചാച്ചൻ ചാച്ചൻ തന്നെ.. ഇതൊക്കെ വെറും ട്രെഡിഷൻ.. ജീപ്പിലൊക്കെ ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് എന്ത് രസായിരിക്കും അല്ലേ..”

എടീ.. എടീ ഒന്നുപോയെ.. പോയി കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.. അവളുടെ ഒരു വെറൈറ്റി… “”

ലില്ലി പൊറു പൊറു ത്തു കൊണ്ട് പോകുന്നത് കണ്ട് സോഫിയ ചിരിച്ചു..

ചാരിയിരുന്ന വാതിൽ തുറന്ന് മകളെ മണിയറയിലേക്ക് കയറ്റി വീട്ട ശേഷം ശോഭന പോയി…

കൈയിൽ ഗ്ലാസ്‌ നിറയെ പാലുമായി അകത്തേക്ക് കയറിയ സോഫിയെ കണ്ട് റോയി കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു…

സോഫി.. “”

ങ്ങും.. ”

നീ ആ ഗ്ലാസ്സ് മേശപ്പുറത്തു വെയ്ക്ക്..””

ഇത് തണുത്തു പോകും.. “”

എന്നാൽ നീ കുടിച്ചോ… ”

ഞാനല്ല ആദ്യം കുടിക്കേണ്ടത്.. ”

പിന്നേ.. ”

റോയിച്ചൻ.. ”

അങ്ങനെയാണോ.. അതാരാ പറഞ്ഞത്.. ”

ആരും പറഞ്ഞൊന്നുമില്ല… നസീർ അങ്ങനെയാ..”

“ആഹ്.. നസീറോ..? ”

“സിനിമയിലുള്ള നസീർ.. പുള്ളിയാ ആദ്യം കുടിച്ചത് എന്നിട്ടാ ഷീലക്ക് കൊടുത്തത്…ഞാനും ലില്ലിയും അമ്മയും കൂടി ന്യൂ സ്റ്റാറിൽ പോയി കണ്ട സിനിമയിലാ…”

“ഓഹോ.. ശരി പാല് കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് നസീർ എന്തു ചെയ്തു.. ”

“മുഴുവൻ കുടിച്ചില്ല പകുതി ഷീലക്ക് കൊടുത്തു… ”

“ശരി. ശരി..ഇതാ ഞാൻ പകുതി കുടിച്ചിരിക്കുന്നു.. നസീർ പിണങ്ങേണ്ട. ഇനി ഷീലയും കുടിക്ക്…

ബാക്കി പാൽ കുടിച്ച ശേഷം ഗ്ലാസ്സ് മേശപ്പുറത്തു വെച്ചിട്ട് സോഫിയ തിരിഞ്ഞു…

അവളുടെ മേൽ ചുണ്ടിൽ പാൽ വെളുത്ത മീശ പോലെ പറ്റിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അത് നക്കിയെടുക്കാൻ അവന്റെ മനസ് തുടിച്ചു…

ആഹ്.. ഇനി പറയ് അതു കഴിഞ്ഞ് നസീർ എന്തു ചെയ്തു..”

“അത്.. അത്.. പിന്നെ…”

പറയ് മോളേ.. പിന്നീട് അവർ എന്താ ചെയ്തത്..”

കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.. ”

എന്നാൽ വാ.. നമുക്കും കെട്ടിപിടിക്കാം..

സോഫിയ അവനോട് ചേർന്നു നിന്നു..

അവളെ ഇറുക്കെ പുണർന്നുകൊണ്ട് ചുണ്ടിലെ പാൽ മയം അവൻ ഉറുഞ്ചി എടുത്തു… ചുണ്ടിലും കവിളിലും നെറ്റിയിലും കൺ പോളകളിലും ആവേശത്തോടെ അവൻ ചുംബിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…

“ആഹ് റോയിച്ചാ.. എന്റെ ആരാ…

“നിന്റെ ഭർത്താവ്.. ”

“ഓഹ്.. ഇത്രയും നാൾ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ ഞാൻ എന്നോട് ചോദിക്കുമായിരുന്നു..”

എന്ത്… ”

“നീ ആരെയാ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത് എന്ന്‌.. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് ധൈര്യമായി പറയാമല്ലോ.. എടീ അത് നിന്റെ ഭർത്താവ് ആണെന്ന്… ”

“റോയി അവളെ ബെഡ്ഡിൽ പിടിച്ചിരുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു..

“എന്റെ ശത്രുക്കളെ ഒക്കെ ഞാൻ ഓടിക്കട്ടെ.. ”

“ശത്രുക്കളെയൊ..അതാരാ…. ”

“നീ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ഗൗൺ അതിന് അടിയിൽ ഉള്ളത് ഒക്കെ ഇപ്പോൾ എന്റെ ശത്രുക്കളാണ്..”

“പെരും കള്ളൻ.. ശത്രുക്കളെ ഓടിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യ്… ”

“പാടില്ല.. പാടില്ല.. ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാർ പരസ്പരം മനസിലാക്കണമെന്നാണ് പറയുന്നത്..”

“നമ്മൾ പരസ്പരം മനസിലാക്കിയവർ അല്ലേ..”

“മനസിലാക്കൽ പലരീതിയിൽ ഉണ്ട്.. നമ്മൾ സംസാരിച്ചും കേട്ടും ഒക്കെയല്ലേ മനസിലാക്കിയത്.. ഇന്ന് കണ്ടു മനസിലാക്കേണ്ട ദിവസമാണ്..”

“ശ്ശേ.. എനിക്ക് നാണമാ റോയിച്ചാ..”

സംസാരത്തിനിടയിൽ ഗൗണിന്റെ കൊളുത്തുകൾ മാറ്റിയത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല…

ബ്രായും ജട്ടിയും മാത്രമായപ്പോൾ അവളെ ബെഡ്ഡിലേക്ക് കിടത്തി…

തന്റെ വയറിലും പുക്കിളിലും അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഇഴഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അവൾ കാമം എന്ന വികാരത്തെ അറിയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു…

ബ്രാ യുടെ കൊളുത്ത് വിട്ടതോടെ ജെട്ടിയിൽ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു..

“ഇനി എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു മാത്രമേ ഒള്ളു..”

“അയ്യോ.. വേണ്ട റോയിച്ചാ.. ആ ശത്രുവിനെ മാത്രം ലൈറ്റ് കെടുത്തിയിട്ട് ഓടിച്ചാൽ മതി….” ചെന്തെങ്ങിന്റെ കരിക്ക് പോലുള്ള മുലകളിൽ പതിയെ തടവി കൊണ്ട് റോയി പറഞ്ഞു.. “എന്തിനാണ് എന്റെ മോള് നാണിക്കുന്നത്.. ഇത് ഞാൻ മാത്രം കാണാനുള്ളതല്ലേ…”

മുലകളിൽ അവന്റെ കൈകൾ കുസൃതി കാണിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ചെറിയ മുലകണ്ണുകൾക്ക് ബലംവെച്ചു…

മുലക്കണ്ണുകൾ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് മർദ്ധിച്ചപ്പോൾ റോയിച്ചാ എന്ന്‌ ശീൽക്കാരം ഇട്ടുകൊണ്ട് അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ അവൾ അള്ളി പിടിച്ചു..

സോഫിയുടെ പാൽകുടങ്ങൾ മിനിട്ടുകളോളം അവന്റെ കൈകളുടെ താണ്ഡനവും ചണ്ടുകളുടെ ലാളനയും ഏറ്റു വശംകെട്ടു.. ഇക്കിളിയുടെ ചിരിയും രതിയുടെ ശീൽക്കാരവും ആ മുറിയിൽ നിറഞ്ഞു…

ഇതിനിടയിൽ റോയി സ്വന്തം വസ്ത്രങ്ങൾ നീക്കിയത് സോഫിയ അറിഞ്ഞില്ല..

കൈ അറിയാതെ ബലമുള്ളു എന്തോ ഒന്നിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അവൾ നിഛലയായി.. എന്നിട്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു ” എന്താ അത്.. ”

“നീ തന്നെ നോക്ക്‌ എന്താണന്ന്…”

അവന്റെ അരകെട്ടിലേക്ക് കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തിയ അവൾ ശ്ശ് ശ് ശ് ശ് എന്ന്‌ കാന്താരി മൊളക് കടിച്ച പോലുള്ള ഒരു ശബ്ദത്തോടെ മുഖം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒളിപ്പിച്ചു…

പിടിച്ചു നോക്കിയേ..”

അത് എന്താ അങ്ങിനെ മരക്കട്ട പോലെ.. ”

സോഫിയ ഇതിനു മുൻപും അത് കണ്ടിട്ടുണ്ട് .. അവൻ കുളിക്കുമ്പോൾ തോർത്തിന്റെ അടിയിൽ ഒരു നിഴൽ പോലെ.. പിന്നെ സോപ്പ് തെയ്ക്കുമ്പോൾ ഒരു മിന്നായം പോലെ.. അപ്പോളൊക്കെ നാണം കൊണ്ട് കണ്ണ് മാറ്റികളയും…

അവളുടെ കൈ എടുത്ത് കുണ്ണയിൽ പിടിപ്പിച്ചിട്ട് തന്റെ കൈ അവളുടെ ജട്ടിക്കുള്ളിലേക്ക് കടത്തി…

മുലകളിൽ അവൻ ചെയ്ത കുസൃതികൾ പൂറിനെ ഈറ മാക്കിയിരുന്നു.. വിരലിൽ തടഞ്ഞ ചെറിയ മോട്ടിനെ തഴുകിയപ്പോൾ പാമ്പിനെ പോലെ അവൾ പുളഞ്ഞു..

കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന സോഫിയുടെ കൈക്കു മേലേ കൈ വെച്ച് കുലുക്കി കാണിച്ചു കൊടുത്തു…

ഇതുകൊണ്ടാണോ ചെയ്യുന്നത്…”

എന്ത് ചെയ്യുന്നത് ..? ”

എന്റെ ഇവിടെ കയറ്റുന്നത്..”

തന്റെ പൂർ തടത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൾ അത് ചോദിച്ചത്…

അത് കയറ്റേണ്ട സ്ഥലം ഇതാണ്.. അതിനുവേണ്ടിയാണ് അവൻ ഇങ്ങനെ തല ഉയർത്തി നിൽക്കുന്നത്..

” ഇല്ലാ.. ഇല്ലാ.. ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല… ഒട്ടും സമ്മതിക്കില്ല..!! ”

റോയി അവളുടെ ശപതം കേട്ട് ചിരിച്ചു പോയി..

കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാകുമെന്ന് മോൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നോ..?

അതൊക്കെ അറിയാം.. ഇത് ഇത്രയും വലുതാകും എന്ന്‌ ഞാൻ ഓർത്തേയില്ല.. ചെറിയ തുളയാ റോയിച്ചാ.. നമുക്ക് അതു മാത്രം വേണ്ടാ.. എന്റെ ഈ വിരലുപോലും മുഴുവൻ കേറില്ല…

വിരൽ കേറ്റി നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ..

ഉണ്ടന്നേ.. ഇത്തിരി കേറും പിന്നെ ഭയങ്കര വേദനയാ…

” ശരി എന്നാൽ വേണ്ടാ.. ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തോട്ടെ..”

കുന്നിക്കുരു പോലെയുള്ള കുഞ്ഞു കന്തിൽ ചോറിഞ്ഞു കൊണ്ട്. അവൻ ചോദിച്ചു….

ആഹ് വെച്ചോ… അയ്യയ്യേ.. അവിടെയോ.. അവിടെ വേണ്ടാ.. അവിടെയൊക്കെ ആരെങ്കിലും ഉമ്മ വെയ്ക്കുമോ..”

പിന്നെ.. എല്ലാരും ഉമ്മ വെയ്ക്കും..

ഈ പൊട്ടത്തരമൊക്കെ ആരാ റോയിച്ചനോട് പറഞ്ഞത്… ”

കല്യാണം കഴിച്ചവരൊക്കെ എനിക്ക് കൂട്ടുകാരയുണ്ട്.. അവരാ പറഞ്ഞത്..

” അതൊക്കെ റോയിച്ചനെ പറ്റിക്കാൻ പറഞ്ഞതാ.. “. എന്നിട്ട് അവന്റെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.. ”

“അതിലേയാ പെണ്ണുങ്ങൾ മുള്ളുന്നത്.. അവിടെയൊക്കെ ആരേലും ഉമ്മ വെയ്ക്കുമോ..”

മുള്ളുമ്പോൾ വെക്കണ്ടാ.. ഇപ്പോൾ മുള്ളുന്നില്ലല്ലോ.. ”

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ താഴെക്കിറങ്ങി. ജട്ടിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ പിടിച്ചു താഴേക്ക് വലിച്ചു.. വലിയ എതിർപ്പൊന്നും കാണിക്കാതെ അവൾ ചന്തി പൊക്കി കൊടുത്തിട്ട് കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് പൂർ തടം മറച്ചു….

റോയി ഒന്നുകൂടി അവളെ അടിമുടി നോക്കി.. തലയിണയിൽ ചിതറി കിടക്കുന്ന നീണ്ട മുടി.. കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ആകാംഷ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. മൂക്കിന്റെ തുമ്പത്ത് വിയർപ്പിന്റെ നനവ്.. അൽപ്പം മലർന്ന ചുണ്ടുകൾ ഇടക്കിടക്ക് തുറന്ന് അടയുന്നുണ്ട്.. തന്റെ തുപ്പലിൽ നനഞ്ഞ മുലകൾ രണ്ടും ഓരോ വലിയ ചിരട്ടകൾ കമഴ്ത്തിയ പോലുണ്ട്…

ഒട്ടിയ വയറിൽ പുക്കിളിൽ നിന്നും രണ്ടു സൈഡിലേക്കും വരപോലെ ചെറിയ മടക്ക്… വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിന്റെ മദ്യഭാഗം കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് പൊത്തിപിടിച്ചിരിക്കുന്നു…

ഗോതമ്പിന്റെ നിറമുള്ള തുടകൾ.. ഒരു കാൽ പകുതി മടക്കി ബെഡ്ഡിൽ കുത്തിയിരിക്കുന്നു…

അവൻ ആ തുടകളിൽ ചുംബിച്ചു.. തുടകളിൽ നാക്ക് ഇഴയാൻ തുടങ്ങിയതോടെ സോഫിയ പുളയാൻ തുടങ്ങി…

അവന്റെ മുഖം മേലേക്ക് കയറും തോറും അവൾ കൈകൾ കൊണ്ട് തടഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു…

ഒടുവിൽ അവളുടെ കൈകളെ ബലമായി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ പൂറിലേക്ക് അമർത്തി…

ചെറിയ ദ്വാരവും കുഞ്ഞി കന്തും ആയിരുന്നു എങ്കിലും പൂർ തടം വലിയ ഇഡ്ഡലി പോലെ ഉയർന്നു നിന്നു…

ചുളകൾ നുള്ളിയെടുക്കാനുള്ള വലിപ്പം പോലും ആയിട്ടില്ല.. കന്തിൽ അവന്റെ നാക്കിന്റെ തുമ്പുകൊണ്ടുള്ള കുത്തു കിട്ടിയപ്പോൾ കറണ്ട് അടിച്ചപോലെ വിറച്ചു പോയി അവൾ…

നാക്ക് പല തവണ കന്തിനു മുകളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങിയതോടെ കൈകൾ മാറ്റി അനങ്ങാതെ കിടന്നു..

പക്ഷേ അങ്ങനെ നിഛലമായി കിടക്കാവുന്ന പണിയല്ല അവൻ ചെയ്യുന്നത് എന്ന്‌ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾക്ക് മനസിലായി…

കാലുകൾ പലതവണ മാടക്കുകയും നിവർക്കുകയും ചെയ്തു.. അവന്റെ തല അരക്കെട്ടിലേക്ക് അമർത്തി പിടിക്കാൻ തോന്നിയെങ്കിലും അങ്ങിനെ ചെയ്തില്ല.. തനിക്ക് വല്ലാതെ സുഖിക്കുന്ന കാര്യം അവൻ അറിഞ്ഞെങ്കിലോ എന്നത് കൊണ്ടാണ് അവൾ അങ്ങിനെ ചെയ്യാതിരുന്നത്..

ഇപ്പോൾ അവൻ നിർത്തരുതേ എന്ന്‌ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങി അവൾ..

കാരണം കന്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേദ്രീകരിച്ചാണ് അവന്റെ പ്രവർത്തനം…

കന്തിൽ നാക്കുകൊണ്ട് തടവുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു വിരൽ ദ്വാരത്തിലേക്ക് കയറ്റാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… അവന്റെ തുപ്പലും പൂറിൽ നിന്നും ഊറി വരുന്ന കാമ രസവും ചേർന്ന് നല്ല ലൂബ്രിക്കേഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും വിരൽ കൂടുതൽ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു തടയും…

തടയുമ്പോഴും ഇതുവരെ തോന്നാത്ത ഒരു വല്ലാത്ത വിങ്ങൽ പൂറിനുള്ളിൽ അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു…

ഉഉള്ളിലെ പേശികൾ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ട് അമർത്തി തെയ്ക്കാൻ പറ്റിയെങ്കിൽ എന്ന്‌ അവൾക്ക് തോന്നി…

ആ വിങ്ങൽ മാറാൻ ഉള്ളിലെ പേശികളെ ഞെരിച്ച് അമർത്താൽ അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ വിറച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന സാധനത്തിനെ കെറ്റി വിടുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് വികാരം കൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ അവൾക്ക് മനസിലായി…

അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും ഒഴുകിയെത്തുന്ന മദനനീരിന്റെ ആധിക്യം സമയമായി എന്ന് അവനെ ഓർമിപ്പിച്ചു…

റോയി പൂറിൽ നിന്നും മുഖം മാറ്റി അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ മുട്ടു കുത്തിയിരുന്നു…

കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയുടെ കൊണ്ട നനഞ്ഞ പൂറിലെ ഇതളുകൾക്കിടയി വെച്ച് ഉരച്ചു..

പൂറിലെ കൊഴുപ്പിൽ കൂടി കുണ്ണയുടെ തുമ്പ് തെന്നി തെന്നി നീങ്ങിയപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഇക്കിളിയും സുഖവും കൊണ്ട് താൻ നിലവിളിച്ചു പോകുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി…

മോളേ..

ങ്ങും..

ഇനി ഇതൊന്നു കേറ്റി നോക്കാം…

ങ്ങും.. വേദനിക്കുമോ..?

ചെറുതായി.. പെട്ടന്ന് മാറും…

പിന്നെ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ അവൻ നിന്നില്ല.. റോയി എന്ന പട്ടാളക്കാരൻ ഉണർന്നു.. ഗൺ ശരിയായ പോയിന്റ്റിലേക്ക് ഉന്നം വെച്ചു.. ഒൺ ടു ത്രീ കാഞ്ചി വലിച്ചു…

ശോഭനയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഉറക്കം മാറിനിന്നു.. അവൾ അടുത്തു കിടക്കുന്ന ലില്ലിയെ നോക്കി..

എന്റെ പൊന്നു മോൾ നല്ല ഉറക്കമാണ്.. റോയ്ച്ചൻ വരുന്നത് വരെ എന്റെ മക്കളും ഞാനും ഉറങ്ങാതെ ഉറങ്ങുക യായിരുന്നു..

അവനുണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് കാവലായി ധൈര്യം വന്നതോടെയാണ് എല്ലാം മറന്ന് ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയത്…

ശോഭന വീണ്ടും ലില്ലിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം.. അവളുടെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മകൊടുത്തു ശോഭന…

അപ്പോളാണ് അത് കെട്ടത്…

മ്മേ യ്യോ ഹ്ഹ…

ആദ്യം നടുങ്ങി പോയി എങ്കിലും പെട്ടന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു…

ചെറുക്കൻ മുറി തുറന്നു…!

താനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇതുപോലെ കാറിയത് ശോഭന ഓർത്തു.. പക്ഷേ ആ നിലവിളി കേൾക്കാൻ രാപക്ഷികളും ചീവീടുകളും മിന്നാ മിന്നികളും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…

നേരം ഇരുട്ടിയപ്പോൾ സർപ്പാക്കാവിൽ വിളക്ക് വെയ്ക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്..

വിളക്ക് കൊളുത്തി.. നാഗ ദേവത മാരോടും തലയ്ക്കു മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന കാർന്നോമാരുടെ ആത്മാ ക്കളോടും ക്ഷമ ചോദിച്ചു.. നേരത്തെ കൊണ്ടുവന്ന് വെച്ചിരുന്ന അത്യാവശ്യ തുണികൾ അടങ്ങിയ സഞ്ചി എടുത്തുകൊണ്ട് ഓടി…

അല്പ ദൂരെ കാത്തു നിൽക്കുന്ന നസ്രാണി ചെറുക്കനോട് പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിക്കാൻ വേഗത്തിൽ ഓടി..

ജീപ്പിൽ ഇരിക്കുന്ന ആളുടെ മുഖപോലും നോക്കാതെ കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

“പോ.. വേഗം പോ… ”

ഏതൊക്കെയോ റോഡുകൾ വളവുകൾ തിരിവുകൾ കവലകൾ ജീപ്പ് ഓടിക്കൊണ്ടേ ഇരുന്നു..

ഒരിടത്ത് വണ്ടി നിർത്തി..

“എന്താ.. ഇത് ഏത് സ്ഥലമാണ്..”

ഭയപ്പാടോടെ ചോദിച്ചു..

തുണി സഞ്ചി വയറ്റത്ത് ഇറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ആ നസ്രാണി ചെറുക്കൻ ചിരിച്ചു..എന്നെ മയക്കിയ ചിരി…

“” പേടിക്കേണ്ടാ.. നമ്മൾ ഒരുപാട് ദൂരം പിന്നിട്ടു.. ഇത് പെരുവന്തനം.. വിശക്കുന്നില്ലേ.. നമ്മൾക്ക് ഇവിടുന്നു വല്ലതും കഴിക്കാം..ഒൻപത് മണിയായി ഇനി അങ്ങോട്ട് കടകൾ ഒന്നും കാണില്ല… ഇറങ്ങ്…””

“വേണ്ട.. എനിക്ക് പേടിയാ..”

“ശരി എന്നാൽ ഇവിടെ ഇരിക്ക്.. ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരാം..”

നാലഞ്ചു നേന്ത്രപ്പഴവും ഒരു കടലാസ് പൊതിയിൽ കുറേ തണുത്ത പൊറോട്ടയും..

അവിടെ ഇതൊക്കെയേ ഒള്ളു…”

വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ടാ.. ”

പിന്നെയും ആ ചിരി..കൊല്ലുന്ന ചിരി..

നമ്മൾ എവിടെക്കാ പോകുന്നത്..? ”

പറയാം.. ”

വണ്ടി പിന്നെയും ഓടികൊണ്ടിരുന്നു.. തണുത്ത കാറ്റ്.. വല്ലാത്ത കുളിര്…

വണ്ടിയുടെ മുൻപിലേക്ക് നോക്കി.. റോഡ് കാണുന്നില്ല.. പുല്ലു മാത്രം..

കുറച്ചു കൂടി ചെന്നപ്പോൾ വണ്ടി നിർത്തി…

എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറക്കി…

ഇത് എവിടെയാ..? ”

ഇതോ.. ഇതാണ് പറുദീസാ..”

വീണ്ടും ചിരി… കൊല്ലുന്ന ചിരി…

ചുറ്റും നോക്കി.. കുറേ മരങ്ങളും പുല്ലു നിറഞ്ഞ മൈതാനം പോലെയുള്ള സ്ഥലവും.. ഊറിയ നിലവിൽ മിന്നാമിന്നികൾ പറന്നു നടക്കുന്നു…

ചുറ്റുപാടും വിരണ്ടു നോക്കുന്ന എന്നോട് ജീപ്പിൽ ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

” നമ്മൾ മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞ സ്ഥലമാണ് കുട്ടിക്കാനം.. ഇവിടുന്ന് മൂന്നാല് കിലോമീറ്ററിനുള്ളിൽ ഒരു മനുഷ്യനും കാണില്ല.. ഈ പുൽ മേട് മാത്രം…”

” ഇവിടുന്ന് എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്..”

“കുമിളിക്ക്‌.. ഇപ്പോൾ അല്ല നേരം വെളുത്തിട്ട് പോകാം.. അവിടെ എനിക്ക് പരിചയം ഉള്ള ഒരു വീടുണ്ട്.. ഞങ്ങളുടെ റബ്ബർ വെട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ശ്രീധരൻ ചേട്ടന്റെ വീട്.. കുറേ വർഷം മുൻപ് എല്ലാം വിറ്റു പെറുക്കി ഹൈറേഞ്ചിലേക്ക് കുടിയേറിയതാ.. കുറച്ചു ദിവസം നമ്മൾക്ക് അവിടെ കഴിയാം.. അപ്പോഴേക്കും നിന്റെ വീടും എന്റെ വീടും ഒന്ന് തണുക്കും…”

എനിക്ക് ഒന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു.. എല്ലാം ആ കൈകളിൽ സമർപ്പിച്ചല്ലേ ഇറങ്ങി പോന്നത്…

“നല്ല തണുപ്പ്.. നമുക്ക് വണ്ടിക്കുള്ളിൽ ഇരിക്കാം.. “. ജീപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറി സൈഡിലെ പടുത താഴ്ത്തിയിട്ടു…

ശോഭനക്ക് ഭയമുണ്ടോ..?

ആരെ..

എന്നെ..

ഭയം ഉണ്ടങ്കിൽ ഞാൻ വരുമോ..

എന്നാൽ ഇങ്ങോട്ട് അടുത്തിരിക്ക്..

എനിക്ക് ഭയങ്കര നാണം..ബലമായി എന്നെ പിടിച്ച് ആ മാറോട് ചേർത്തു..

എന്റെ മാറിൽ കൈപ്പത്തി അമർത്തി.. ഹോ.. പുളഞ്ഞുപോയി.. ആദ്യമാണ് മറ്റൊരാൾ അവിടെ പിടിക്കുന്നത്..

“. ചേട്ടാ… ”

“ചേട്ടൻ അല്ല.. ഇച്ചായൻ..അങ്ങിനെ വിളിച്ചാൽ മതി..”

“ഇച്ചായ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് പോരേ..”

“. ഇപ്പോൾ തന്നെ കഴിച്ചേക്കാം…”

ഞാൻ മിഴിച്ചു നോക്കി…

വീണ്ടും ആ ചിരി.. കൊല്ലുന്ന ചിരി..!

ജീപ്പിന്റെ സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ ഒരു കൊന്ത മാല ചുറ്റിയിരുന്നു.. അത് അഴിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് വെളിയിലേക്ക് ചാടി.. എല്ലാം സ്പീഡിലാണ്.. നല്ല ചുറുചുറുക്കോടെയാണ് പ്രവർത്തികൾ എല്ലാം…

എന്നെയും വെളിയിൽ ഇറക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു.. നമ്മുടെ കല്യാണം നിങ്ങളുടെ അമ്പലത്തിൽ വെച്ചു നടത്തുമോ…?

ഇല്ല…

അതു പോലെ ഞങ്ങളുടെ പള്ളിയിൽ വെച്ചും നടത്തില്ല…

ങ്ങുഹും…

നമ്മൾ പിന്നെ എന്തു ചെയ്യും…

ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..

നമ്മൾക്ക് അവരെയൊക്കെ തോൽപിക്കണം.. അതിലും ഗംഭീരമായിട്ട് നടത്തണം..നമ്മുടെ കല്യാണം….

നീ മേലോട്ട് നോക്കിക്കേ.. നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ.. അവരുടെ നേതാവിനെ പോലെ ചന്ദ്രൻ.. പിന്നെ മണവാട്ടിയുടെ തൊഴികളായി നൂറുകണക്കിന് മിന്നാമിന്നികൾ.. ഇതുപോലെ ഒരു കല്യാണ പന്തൽ ഒരുക്കാൻ ലോകത്ത് ആർക്കും കഴിയില്ല…

ഇതുപോലെ ഒരു പന്തലിൽ മണവാളനും മണവാട്ടിയും ആയി നിൽക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം നമ്മൾക്ക് മാത്രമേ കിട്ടുകയുള്ളു…

ആ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ അതൊക്കെ സത്യമാണല്ലോ എന്ന് എനിക്കും തോന്നി… ഞാൻ മിന്നാ മിന്നികളെ നോക്കി.. അവയിൽ ഒരെണ്ണം വന്ന് എന്റെ അഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുടിയിൽ ഉടക്കി..

അച്ചായൻ എന്നെ ചേർത്തു നിർത്തി.. ഞാൻ ആ നെഞ്ചോട് ഒട്ടി നിന്നു… കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കൊന്തമാല എന്റെ കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞു….

ചീവീടുകൾ കൂട്ടത്തോടെ കരഞ്ഞു.. അച്ചായൻ എന്നെ ഇറുക്കി പുണർന്നു..

എന്റെ ചുണ്ടുകൾ നുകർന്നു..ഞാൻ തിരിച്ചും.. രണ്ടു പേരുടെയും വസ്ത്രങ്ങൾ ജീപ്പിന്റെ ബൊണറ്റിലേക്ക് പറന്നു വീണു..

തണുത്ത കാറ്റിൽ എന്റെ മുലക്കണ്ണുകൾ എഴുന്നു നിന്നു… അച്ചായൻ ചൂടുള്ള വായിലേക്ക് അവയെ കയറ്റി ചൂട് പകർന്നു…

ആണിന്റെ പൌരുഷത്തിൽ ആദ്യമായി തൊട്ടു.. പിടിച്ചു.. പിന്നെ ഉമ്മവെച്ചു…

പുല്ലിന് മേലേ വിരിച്ച അച്ചായന്റെ മുണ്ടിൽ കിടന്ന് ഞങ്ങൾ ഉരുണ്ടു.. പറുദീസ എന്താണ് എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.. ഒടുവിൽ അത് എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ശക്തിയായി കടത്തി…

അമ്മേ യ്‌യോ ആഹ്ഹ്ഹ്……

നിലവിളിക്കാൻ ശബ്ദം നിയന്ത്രിക്കേണ്ട ആവശ്യമേ ഇല്ലായിരുന്നു.. പറുദീസയിൽ ആര് കേൾക്കാൻ.. നിലവിളികേട്ട് മരച്ചില്ലയിൽ ചേക്കേറിയിരുന്ന കിളികൾ പാറി പറന്നു.. പിന്നെ ഞാൻ അടങ്ങിയപ്പോൾ അവയൊക്കെ പഴയ ശിഖരങ്ങളിൽ തന്നെ പറന്നു വന്നിരുന്നു….

കുട്ടിക്കാനത്തെ കുളിരിലും ഞങ്ങൾ രണ്ടും വിയർത്തു… നേരം പുലരാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോയി… അച്ചായന്റെ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിൽ തലവെച്ച് നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി കിടന്നു…

അച്ചായാ അവിടെയൊക്കെ നീറുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എടുത്ത് ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിൽ കാലു കവച്ച് ഇരുത്തി അതിനുള്ളിലേക്ക് കുറേ നേരം ഊതി തന്നു…

ഞാൻ നാണത്തിലും ലഞ്ജയിലും മുങ്ങി കണ്ണുമടച്ച് ഇരുന്നു കൊടുത്തു….

ഓർമകളിൽ നിന്നും മനസിനെ മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ തന്റെ കൈവിരലുകൾ ഇരുന്ന സ്ഥലം കണ്ട് വീണ്ടും നാണിച്ചു കൂനിപ്പോയി ശോഭന…

എന്നും അതിരാവിലെ എഴുനേറ്റ് ചായ ഇടുന്നത് സോഫിയ ആയിരുന്നു.. അന്നും ആ സമയത്ത് അവൾ കണ്ണു തുറന്നു…

അടുത്തു കിടന്നുറങ്ങുന്ന റോയിയെ നോക്കി… ദുഷ്ടൻ ! എന്തൊരമാ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത്…എന്നാലും പിന്നീട് കിട്ടിയ സുഖം ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കാൻ തോന്നി…

കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.. അവൻ ഒന്ന് ഞരങ്ങിയിട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു… മുണ്ട് അഴിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്..

അതിനെ ഒന്നുകൂടി കാണാൻ തോന്നി അവൾക്ക്.. മുറിക്കുള്ളിൽ ഇരുട്ടാണ്.. ലൈറ്റ് ഇട്ടാൽ ഉണരും.. പാവം ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ.. അതിനെ ഇനി ഇപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എനിക്ക് കാണുകയോ പിടിക്കികയോ ചെയ്യാമല്ലോ.. ഇനി ഞാനല്ലേ അതിന്റെ ഉടമസ്ഥ…

ഒരു കുണ്ണയുടെ ഉടമസ്ഥ ആയതിന്റെ അല്പം അഹങ്കാരത്തോടെ കട്ടിലിൽ നിന്നും നിലത്തേക്ക് കാല് കുത്തി ഒരു ചുവടു വെച്ചതെ അഹങ്കാരം പറ പറന്നു…

ഹമ്മേ.. തുട കൂട്ടിൽ ഭയങ്കര നീറ്റൽ… അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. ഇനിയും അതുമായിട്ട് വാ.. ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല സമ്മതിക്കില്ല സമ്മതിക്കില്ല.. മൂന്നുതരം……

ഏന്തി നടന്ന് അടുക്കളയിൽ എത്തുമ്പോൾ ദേ അവിടെ അമ്മ നിൽക്കുന്നു…

സോഫിയ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു..

അപ്പോഴാണ് മൂത്രം മുട്ടിയത്.. എന്നും അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞാണ് അടുക്കളയിൽ കയറുന്നത്…

പെട്ടന്ന് ബാത്‌റൂമിൽ കയറി… ശൂ ഹ്.. മുള്ളികഴിഞ്ഞപ്പോൾ റോയിയുടെ കുണ്ണ കണ്ടിച്ചു കളയണമെന്ന് അവൾക്ക്‌ തോന്നി.. അത്രക്കുണ്ടായിരുന്നു നീറ്റൽ…

ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മ തോർത്തും ഒരു ജോഡി ഡ്രസ്സും കൈയിൽ തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..

“ആറ്റു കടവിൽ പോയി കുളിച്ചിട്ട് വാ മോളേ.. നീ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഗൗണും ഒന്ന് കഴുകിക്കോ…”

ഞാൻ ഇട്ടിരുന്ന വെള്ള ഗൗണിലേക്ക് നോക്കി.. അവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെ ചുവപ്പ് രാശി പടർന്നിരിക്കുന്നു…

ശ്ശോ..പോയി.. മാനം മുഴുവൻ പോയി..

അവളുടെ മുഖത്തെ വൈക്ലബ്യം കണ്ട് അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചിട്ട് ശോഭന പറഞ്ഞു… “. സാരമില്ല മോളേ അമ്മയല്ലേ.. അമ്മയും പെണ്ണല്ലേ..”

മണിമലയാറ്റിലെ പുലർകാലത്തെ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ ആഹാ.. എന്തൊരു സുഖം.. നീറ്റൽ ഉള്ളടത്തൊക്കെ വെള്ളം തഴുകി സ്വാന്തനിപ്പിച്ചു…

കുളി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ അടുക്കളയിൽ ഇരുന്ന് ലില്ലി ചായകുടിക്കുന്നു.. ഇനി ഇവൾ എന്താണോ ആവോ പറയുക…

അമ്മ രണ്ടു ഗ്ലാസിൽ ചായ നീട്ടിയിട്ട് പറഞ്ഞു…

“റോയ്ച്ചൻ എഴുനേറ്റു കാണും ഇത് അവനു കൊടുത്തിട്ട് ഒന്ന് നീയും കുടിച്ചോ…”

എനിക്ക് വയ്യ.. അമ്മക്കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്ക്…”

“നിന്റെ കെട്ടിയവന് നീയല്ലേ കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കേണ്ടത് ഞാനാണോ…”

അപ്പോൾ ലില്ലി പറഞ്ഞു “അല്ല ഇന്നലെ വരെ റോയിച്ചന് എന്തു കൊടുക്കണേലും ചാടി വീഴുന്ന ചേച്ചിക്ക്‌ ഇത് എന്തു പറ്റിയമ്മേ..”

“ചേച്ചി രാത്രിയിൽ രണ്ടുംകൂടി അടികൂടിയോ..”

പോടീ വെര തൂറി..എന്ന് പറഞ്ഞ് ലില്ലിയെ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചിട്ട് ചായയും ആയി അവൾ മുറിയിലേക്ക് കയറി…

ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്ന റോയി കൈയിൽ ചായയുമായി നിൽക്കുന്ന സോഫിയെ കണ്ടു ചിരിച്ചു…

അവൾക്ക് അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ വല്ലാത്ത ലഞ്ജ തോന്നി…

അതു മനസിലാക്കിയ റോയി ചായഗ്ലാസ് വാങ്ങി മേശപ്പുറത്തു വെച്ചിട്ട് അവളെ തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തി…

ആഹാ.. രാവിലെ കുളിച്ചു സുന്ദരിയായല്ലോ.. എന്നെയും കൂടി വിളിച്ചിരുന്നു എങ്കിൽ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ആറ്റിൽ കുളിക്കാരുന്നു….

വേണ്ട.. പുന്നാരം ഒന്നും വേണ്ട.. ഞാൻ ഇന്നലെ എത്ര തവണ പറഞ്ഞതാ വേണ്ടന്ന്… എന്നിട്ടും…

അതൊക്കെ ഒരു ദിവസത്തേക്ക് അല്ലെയൊള്ളു മോളേ.. എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചുംബനം പകർന്നു റോയി…

സന്തോഷകരമായ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പൊയ്‌കൊണ്ടിരുന്നു.. മധു വിധു നാളുകൾ റോയിയും സോഫിയയും ശരിക്കും ആഘോഷിച്ചു…

രതിയുടെ പുതിയ പുതിയ മേഘലകൾ അവർ കീഴടക്കികൊണ്ടിരുന്നു…

റോയി ഇല്ലാത്ത ഒരു ദിവസം സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയിൽ സോഫിയ എത്തിയിരുന്നു…

അവരുടെ സന്തോഷം ശോഭനയും ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

പലപ്പോഴും പരിസര ബോധം ഇല്ലാതെയുള്ള റോയി യുടെയും സോഫിയുടെയും പ്രവർത്തികൾ ശോഭനയിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടിരുന്ന രതി മോഹങ്ങൾ വീണ്ടും തളിരിടാനുള്ള വളമായി മാറി…

അതുകൊണ്ടായിരിക്കും മകളുടെയും മരുമകന്റെയും ഒളിവും മറയുമില്ലാത്ത ചേഷ്ട്ടകൾ അവളെ അലോസരപ്പെടുത്തിയില്ല…

കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി കോളേജിൽ പ്രീ ഡിഗ്രി ക്ക് പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ലില്ലി പകൽ സമയങ്ങളിൽ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകില്ല എന്നത് ശോഭനക്ക് ഒരു ആശ്വാസം ആയിരുന്നു…

സോഫിയുടെ നിശ്വാസങ്ങളും ശീൽക്കാരങ്ങളും റോയിയുടെ മുക്കലും മൂളലും രാപകൽ അന്യേ കാതിൽ വന്നു വീണു കൊണ്ടിരുന്നത് ശോഭനയുടെ ചിന്തകളെ വഴി മാറി സഞ്ചരിക്കാൻ പ്രേരണയായി കൊണ്ടിരുന്നു…

ഒരു ദിവസം മണിമലയാറ്റിലെ അവരുടെ കടവിൽ തുണി കഴുകാനും കുളിക്കാനുമായി സോഫിയും ശോഭനയും പോയപ്പോൾ സോഫിയ പറഞ്ഞു…

റോയിച്ചൻ ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കണ്ടേ.. വാ നമുക്ക് കടവിൽ പോകാം.. അക്കരെ ചീട്ടു കളിക്കാർ ഉണ്ടങ്കിൽ റോയിച്ചനെ കണ്ടാൽ സ്ഥലം വിട്ടോളും… ”

അപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു..

“ചീട്ടുകാളിക്കർ പോയാലും ഞാൻ ഉണ്ടാവില്ലേ.. ഞാനും ഒരു ആണല്ലേ…”

“അത് സാരമില്ല.. ഞങ്ങൾ കുളിക്കുന്നത് നാട്ടുകാരല്ലല്ലോ കാണുന്നത്.. ഞങ്ങളുടെ റോയിച്ചനല്ലേ… ”

എന്നിട്ട് അവന്റെ ചെവിയിൽ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു..

“നിനക്ക് കാണാനല്ലേ ഞങ്ങൾ ഇതൊക്കെ കെട്ടി പൊതിഞ്ഞോണ്ട് നടക്കുന്നത്…”

“ഡീ.. പതുക്കെ ആന്റി കേൾക്കും..”

“ഓഹ്.. ആന്റിയെ പേടിയുള്ള ആളാണോ ഇന്നലെ അടുക്കളയിൽ വന്ന് എന്റെ ചന്തിക്കിട്ട് അടിച്ചത്..”

“അതു പിന്നെ.. ആന്റിയെ ഞാൻ കണ്ടില്ലായിരുന്നല്ലോ..”

“എന്നാലേ മോൻ കണ്ടില്ലെങ്കിലും അമ്മ കണ്ടായിരുന്നു…”

“നിന്നോട് വല്ലതും പറഞ്ഞോ..?”

“കെട്ടിയോളുടെ ചന്തിക്ക് കെട്ടിയോൻ അടിക്കുന്നതിന് അമ്മ എന്തോ പറയാനാണ്…”

“പക്ഷേ അമ്മക്ക് വേറെ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട് റോയിച്ചാ…”

“എന്ത് പ്രശ്നം.. ഞാൻ അറിയാത്ത എന്ത് പ്രശ്നമാ ആന്റിക്കുള്ളത്…”

“അതേ.. മോന് മനസിലാവില്ല.. ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് മാത്രം മനസിലാകുന്ന പ്രശ്നമാണ്…”

അപ്പോഴാണ് ശോഭനയുടെ വിളി കെട്ടത്.. “സോഫി വാ പോകാം..”

“ദേ അമ്മ വിളിക്കുന്നു.. റോയിച്ചൻ തോർത്തു കൂടി എടുത്തോ വേണമെങ്കിൽ ആറ്റിൽ ചാടി ഒന്നു കൂടി കുളിക്കാം…”

കടവിലേക്കുള്ള നടവഴിയിൽ കൂടി മുന്നിൽ ശോഭനയും അതിന് പുറകിൽ സോഫിയും പിന്നിൽ റോയിയും നടന്നു… അപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണ് എവിടെ ആയിരുന്നു എന്ന് അടുത്ത പാർട്ടിൽ പറയാം….

റോയി മുൻപിൽ നടന്നു പോകുന്ന തന്റെ ഭാര്യയെയും ആന്റിയെയും നോക്കി.. പരിചയമില്ലാത്തവർ ചേച്ചിയും അനുജത്തിയും ആണെന്നെ കരുതൂ…

താൻ വന്നതിൽ പിന്നെ ആന്റി ഒരു പാട് മാറിയിട്ടുണ്ട്.. അന്നത്തെതിലും ഇപ്പോൾ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്..

ഒന്നുകൂടി ശരീരമൊക്കെ ഉരുണ്ട് കൊഴുത്തിട്ടുണ്ട്.. മാനസിക പ്രയാസങ്ങൾ മാറിയതും നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ആകാം കാരണം…

ഒരു കോട്ടൻ സാരിയാണ് ശോഭന ഉടുത്തിരിക്കുന്നത്.. വീട്ടിൽ സാരിയാണ് അവളുടെ സ്ഥിരമായ വേഷം.. സോഫി പാവാടയും ലോങ്ങ്‌ ബ്ലൗസും തന്നെ… കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ സാരിയിലേക്ക് മാറാൻ ശോഭന അവളോട് പറഞ്ഞതാണ്.. അവൾക്ക് സാരി വാരി ചുറ്റാൻ ഇഷ്ടമില്ല….

രണ്ടുപേരുടെയും ഉരുണ്ടു കളിക്കുന്ന ചന്തയിൽ നോക്കി നടക്കുമ്പോൾ റോയിയുടെ മനസ്സിൽ സോഫിയ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ആയിരുന്നു..

” നിനക്ക് കാണാനല്ലേ ഞങ്ങൾ ഇതൊക്കെ കെട്ടി പൊതിഞ്ഞോണ്ട് നടക്കുന്നത് ”

ഇതിൽ എന്തിനാണ് അവൾ ഞങ്ങൾ എന്ന് പറഞ്ഞത്.. ഞങ്ങൾ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവളും ആന്റിയുമെന്നല്ലേ അർത്ഥം…

കടവിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ശോഭന തുണികൾ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി അതിൽ സോപ്പിട്ട് വെച്ചു.. അമ്മ സോപ്പ് തേച്ചു വെയ്ക്കുന്ന തുണികൾ കല്ലിൽ ഇട്ട് കുത്തിപ്പി ഴിഞ്ഞു സോഫിയ…

റോയി കടവിന്റെ പടവുകളിൽ വെറുതെ ആറ്റിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു…

അവന്റെ നേരെ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് തുണികഴുകുന്ന അമ്മയുടെയും മകളുടെയും ചലനങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ച് ആടിക്കളിക്കുന്ന മുലകളിലേക്കും ഇടക്കിടക്കു നോട്ടം പോകുന്നുണ്ട്…

ഇത്ര വിശദമായി ആന്റിയുടെ ശരീരം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഇന്നാണ്…

റോയിച്ചാ.. ദേ ഞങ്ങളുടെ പണി കഴിഞ്ഞു.. കുളിക്കുന്നുണ്ടങ്കിൽ ചാട്..

ചാടണോ…

ചാട് റോയിച്ചാ.. നല്ല രസമല്ലേ ചാടി കുളിക്കാൻ…

അവൻ ശോഭനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…

അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. ചാടിക്കോ മോനേ.. അവൾ വിളിക്കുന്നത്‌ കേട്ടില്ലേ… ഞാൻ വേണേൽ കയറി പോയേക്കാം.. രണ്ടുംകൂടി നീന്തി കളിച്ചിട്ട് വന്നാൽ മതി…

റോയി കൈലി അഴിച്ച ശേഷം അരയിൽ തോർത്തു ചുറ്റി വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടി.. നെഞ്ചിനൊപ്പം വെള്ളമേയുള്ളു..

സോഫിയും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീന്തി ചെന്നു.. അവർ പരസ്പരം വെള്ളം തേകി കളിച്ചു… മത്സരിച്ചു നീന്തി…

ഇതിനിടയിൽ ശോഭന പടവുകളിൽ നിന്ന് സാരി അഴിച്ചു.. പിന്നെ പാവാട മാറിനു മേലേ കേറ്റി കെട്ടിയ ശേഷം ഒരുകൈകൊണ്ട് പാവാട ഊർന്നു പോകാതെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ബ്ലൗസും ബ്രായും ഊരി..

എന്നിട്ട് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് താൻ ഊരിയെടുത്ത തുണികളിൽ സോപ്പിട്ടു..

ശോഭനയുടെ നിദബത്തിന്റെ ശരിയായ വലിപ്പം റോയിയെ അമ്പരപ്പിച്ചു.. സാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ഇത്രയും തോന്നില്ല…

അവന്റെ കണ്ണുകൾ അമ്മയിലേക്ക് പാളുന്നത് കണ്ടിട്ടും സോഫിയ കണ്ടില്ലന്നു നടിച്ചു…

തുണി കഴുകി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശോഭന വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി..എന്നിട്ട് അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് ഒന്നു മുങ്ങി

റോയിയും സോഫിയും നീന്തി കടവിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാറി യാണ് നിൽക്കുന്നത്…

മുങ്ങിയ ശേഷം പടവിലേക്ക് കയറിയ ശോഭനയെ കണ്ട് റോയിയുടെ കുണ്ണ വിറച്ചു കൊണ്ട് ചാടി എഴുനേറ്റു…

1698150cookie-checkഅവന്റെ നാക്ക് അത്രക്ക് സുഖമാണ് അവൾക്ക് നൽകിയത്no