പാറുന്റെ അമ്മ: ആ ബാൽക്കണി തുറക്ക്, കുറച്ച് ശുദ്ധ വായു കേറട്ടെ………… പാറു: I hate it, എനിക്ക് ac വേണം, otherwise I cant sleep. അമ്മ: ഓക്കേ എന്നാ

നന്ദി ഒരായിരം അല്ല പതിനായിരം അല്ല, അതുക്കും മേലെ നന്ദി നന്ദി നന്ദി……. “കണ്ടു തമ്മിൽ ഒന്നു കണ്ടു, തീരാ മോഹങ്ങൾ തേടി നാം……….. മെല്ലെ സ്വപനം പൂവണിഞ്ഞു… മായാ വർണ്ണങ്ങൾ

കുറച്ച് ദിവസമെടുത്തു, എല്ലാരും ക്ഷമിക്കണം. ചില ജീവിത പ്രശ്നങ്ങൾ അതാണ് കാരണം….. ഇത്തവണ എന്റെ അക്ഷരതെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കണം. പ്രൂഫ് റീഡ് ഒന്നും മര്യാദക്ക് ചെയ്യാൻ സാധിച്ചില്ല. ഇപ്പോൾ ഇത് എഴുതുമ്പോൾ എനിക്ക്

വീണ്ടും നന്ദി നന്ദി നന്ദി….തന്ന സപ്പോർട്ടിന്….തുടരുക!!!.നിങ്ങളുടെ comments വായിക്കുമ്പോൾ വെല്ല്യ സന്തോഷം കിട്ടുന്നുണ്ട്, മറ്റേങ്ങുന്നും കിട്ടാത്ത അംഗീകാരം എനിക്ക് ഇവിടെ കിട്ടുന്നു…. ഒരായിരം, അല്ല infinity നന്ദി…. അടരുവാന്‍ വയ്യ നിന്‍

ഇതൊരു തുടർകഥയാണ്, ദയവായി ക്ഷമയോടെ, മുഴുവനും വായിക്കാൻ ഞാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. We’re born alone, we live alone, we die alone. Only through our love and friendship

തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ ഒരുപാടുണ്ട്, അത് നന്നായി അറിയാം. സമയം കിട്ടുമ്പോൾ എഴുതുന്നതാണ്, സമയം കിട്ടുമ്പോഴാണ് അക്ഷരതെറ്റുകൾ തിരുത്തുന്നതും. പിന്നെ ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നതും ആദ്യമായിട്ടാണ്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാരും ക്ഷമിക്കുക. പിന്നെ വേറെ എന്തെങ്കിലും കുറവുകൾ

ജീവിതത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു, ഞാൻപോലും അറിയാതെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്തെല്ലാമോ സംഭവിക്കുന്നു. “മാറ്റങ്ങൾ എന്നും നല്ലതാണ്, അവ നമ്മളെ ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങൾ സമ്മാനിക്കും, നല്ലതും ചീത്തയും, ചിരിക്കാനും കരയാനും പഠിക്കും,

രോഹൻ എന്നാണ് എന്റെ പേര്. ഒരു സാധാരണക്കാരൻ പയ്യൻ. നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം ഉണ്ട്, പല വിഷയങ്ങളിലും എനിക്ക് നല്ല അറിവാണ്, ഒരുപാട് പുസ്‌തകം വായിക്കും അതിൽ എല്ലാ തരം പുസ്തകങ്ങളും പെടും

” എനിക്ക് നിഷയെ വിവാഹം കഴിക്കണം” ജോൺ നിഷയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അവൾ അവനെയും എന്നെയും നോക്കി ഒരു ചിരിച്ചു. അതു അവൾ ആഗ്രഹക്കുന്നതായയും, രണ്ടുപേരും ഇതു മുന്നേ ചർച്ച ചെയ്യ്തതായും

പുലർച്ചെ തന്നെ ഞാൻ ഉണർന്നു. അവരുടെ ബെഡ്‌റൂമിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അതു അടഞ്ഞു തന്നെ കിടക്കുവായിരുന്നു. റൂമിൽ നിന്നും നിഷയുടെയും ജോണിന്റെയും മുരൾച്ചകളും നിലവിളികളും പുറത്തു വരുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ നേരെ ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി