കഥ ഒരു തുടർക്കഥ ആയതുകൊണ്ട് ദയവായി പുതിയ വായനക്കാർ മുൻഭാഗങ്ങൾ വായിച്ച ശേഷം ഇത് വായിക്കുന്നതാകും ഉചിതം . അഞ്ജു സിറ്റ് ഔട്ടിന്റെ പടികൾ കേറുമ്പോൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു ” ‘അമ്മ അടുക്കളയിൽ

എനിക്ക് എന്തോ എന്റെ മനസ്സ് പതറി പോകുന്നു …………… നീ ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ………. എന്റെ സ്വസ്ഥത നശിച്ച പോലെ…………….. എന്ന ഞാൻ പോയേക്കാം ഞാൻ ആയിട്ട് ആരുടേയും സ്വസ്ഥത കളയുന്നില്ല വല്യമ്മേ

നീണ്ട വർഷങ്ങൾക് ശേഷം ഇന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും വല്യമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുക ആണ് നീണ്ട നാളേക്ക് ശേഷം അന്ന് ഞാൻ വല്യമ്മയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും പോന്നിട്ട് കുറച്ച ദിവസങ്ങൾക് ശേഷം എനിയ്ക്ക്

അത് കേട്ട ഞങ്ങൾ ആകെ പരിഭ്രാന്തരായി.. എന്താ ചെയ്യണ്ടെന്ന് ഒരു പിടീം ആ ഷോക്കിൽ കിട്ടുന്നുണ്ടായില്ല.. ഇത്ത പോയി സൈഡിൽ ഉള്ള ജനലിലൂടെ ആരാന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടി.. രണ്ടാമത്തെ മോൾ റിൻസ.

മെയിൻ എൻട്രൻസിൽ കാർ നിർത്തി.ഒരു വീൽ ചെയർ എടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളു കേട്ടില്ല.വേണ്ടന്ന ഉത്തരവ് തന്നപ്പോ പിന്നെയൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത് കണ്ടപ്പോ അറിയാതെയാ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പോയി.

“അഭീ അത്‌. അപ്പു നീ വിചാരിക്കുമ്പോലെ ആണല്ല!! ” ഗായത്രി എന്റെ മുഖം പിടിച്ചു അവളുടെ മുഖത്തേക്കാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.ഇവളെന്താ ഇത് പറയുന്നേ?? “പിന്നെ…??” “അപ്പു എന്നത് അപർണയാണ്….” ചിരി വന്നു.ചിരിക്കേം

കാറിനുള്ളിലിരുന്ന് വിയർത്തു. തല സ്റ്റെയറിങ്ങിന്‍റെ മുകളിലങ്ങനെ വെച്ചിരുന്നു. പെരുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരോ തലയ്ക്കുള്ളിലേക്കിടക്കി ആണികേറ്റിയടിച്ചു പിളർത്തുന്ന പോലെ തോന്നി.നെഞ്ച് കാറ്റ് വീർപ്പിച്ച ബലൂൺ പോലെ വീർത്തു. താങ്ങാൻ വയ്യ!! എങ്ങനെ കാറിനുള്ളിൽ ഞാനെത്തി?

“ഓഹോ അപ്പൊ ഇന്ന് എന്റമ്മിഞ്ഞക്ക് പിടിക്കാൻ നോക്കിയതാവും?” അതാ അടുത്തത്.. “അല്ലെന്റനൂ…” “പിന്നെ? എന്തിനാടാ പിടിക്കാൻ നോക്കിയത്.. നിന്റെ അമ്മ അടുത്തുണ്ട് എന്നാ ബോധം വേണ്ടേ?” ഞാൻ തലയൊന്ന് ചൊറിഞ്ഞു.. അവൾ

“അഭീ…” വീണ്ടും വിളിച്ചപ്പോഴാ ആ ശബ്‌ദത്തിലെ മാറ്റം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് കരയാണോ. “ചെറിയമ്മേ….” ഞാൻ അവളെ അടർത്തി മാറ്റാൻ നോക്കി.. എന്നാൽ വിട്ടില്ല മുറുക്കെ പിടിച്ചങ്ങനെ നിന്നു.. “ഹ്മ്മ്…” അവളുടെ മൂളൽ..കൂടെ

“എന്റെ ചേച്ചികുട്ടി ഇറങ്ങി വാ” എന്ന് ശരത് പറഞ്ഞു. രണ്ടു സൈഡും കൈതയുടെ മുള്ളു നിറഞ്ഞു നില്കുന്നു. പാടവരമ്പത്തൂടെ ആര് വന്നാലും ഇരുവരെയും കാണാൻ സ്വല്പം ബുധിമുട്ടായിരുന്നു. ആ ഒരു ധൈര്യത്തിലുമാണ്