ഞാൻ വിനോദ്,വീട് പാലക്കാടാണ്,ജോലി മുംബെെയിൽ,10വർഷമായി. മുംബെെയിലെ ട്രയിൻയാത്രയിലാണ് രാജേഷീനെ പരിചയപ്പെടുന്നതു,എർണാകുളംകാരൻ,പതിയെ ഞങ്ങൾ നല്ലകൂട്ടുകാരായി, അവനാകട്ടെ പണത്തിനു പുറകെ പായുന്ന സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു,പതിവുപോലെ രാവിലെ ട്രെയിനിൽ വച്ച് രാജേഷിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ‘എടാ വിനോദേ, എനിക്കൊരു

“ചേട്ടാ..അവള്‍ക്ക് കറങ്ങാന്‍ പോകണമെന്ന്..ഇവിടെ വന്നിട്ട് നമ്മള്‍ എങ്ങും കൊണ്ടുപോയില്ല എന്ന പരാതിയാ പെണ്ണിന്” ഭാര്യ റോസി എന്റെ അരികിലെത്തി ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. തലേന്ന് വായനശാലയില്‍ നിന്നും എടുത്ത നോവല്‍ വായിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കുകയായിരുന്ന

ഇത് പാതി ഫാന്റസിയും പാതി സത്യവുമാണ്… സ്വന്തം കഥയും അനുഭവങ്ങളും ഇതിൽ ഇഴ പിരിയാതെ കിടക്കുന്നു… യുക്‌തി ഭദ്രമായ കഥയാണ് എന്ന് ധരിക്കുകയും വിമർശിക്കുകയും വേണ്ട… ഇനി വായിച്ചോളൂ……….. ശാരദ കുഞ്ഞമ്മയെ

ചാവക്കാട്കാരൻ രവി വലിയ ബിസിനസ്‌കാരൻ ആണ്… ചെറുപ്പത്തിന്റെ പ്രസരിപ്പുമായി കളം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു യുവ കോമളൻ…. ഇപ്പോൾ മുപ്പത്തഞ്ചിന്റെ പടിവാതിൽ എത്തി നില്കുന്നു. നന്നായി ദേഹ രക്ഷ നടത്തുന്ന രവി

“ഓസ്കാർ ചിറ്റ് ഫണ്ട്‌സ്”ഉദയപുരം ഗ്രാമത്തിലെ പ്രമുഖ ധന ഇടപാട് കേന്ദ്രം.അവിടെയാണ് മനു തന്റെ പഠനത്തോടൊപ്പം ജീവിതച്ചിലവിന് പണം കണ്ടെത്തിയിരുന്നത്.അവിടെ പാർട്ട്‌ ടൈം കളക്ഷൻ ഏജന്റാണ് അവൻ.പാരലൽ കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് വൈകിട്ടത്തെ കളക്ഷന്

ഞാൻ ഇവിടെ ഏഴുതാൻ പോകുന്നത് ഇപ്പോൾ നടന് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു കഥ ആണ്, എന്റെ പേര് ബാലൻ എന്നാണ് അറുപത് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു, ബാംഗ്ലൂർ ആണ് ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്. ഒരു ബിസിനസ്‌ ആവിശ്യം

ആഹ്.. ഏട്ടാ, ഡാ. ആഞ്ഞടിക്കടാ,, എനിക്ക് വരാറായി. ആഹ്ഹ്… അനിയത്തി സ്വാതി ബെഡിൽ കിടന്ന് അലറി വിളിക്കുകയാണ്… രണ്ട് ബെഡ്‌റൂം മാത്രം ഉള്ള ആ കൊച്ചു വീട്ടിൽ അങ്ങളയുടെയും പെങ്ങളുടെയും കളി

എന്റെ വീട്ടിൽ ഞാനും അച്ഛനും അമ്മയും മാത്രമേ ഉള്ളു എന്റെ അമ്മക്ക് വയസ് 42 ഉള്ളു അച്ഛനാണെകിൽ 55 ആയി. ഇതിനിടക്ക് അപ്പുറത്തെ വീടീലെ കുട്ടിയുടെ മാര്യേജ് ആയി അപ്പോ ഞങ്ങളെ

ഈ തുണികളെല്ലാം എന്തിനാ കൊണ്ടു പോകുന്നത്. നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം അവിടെ വാങ്ങി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ബാഗ് മുഴുവൻ തുണി നിറക്കുന്ന ശ്രുതിയെ കണ്ടപ്പോൾ മനോജ് ചെറിയ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു. ശ്രുതി :അധികം ഒന്നും

ഞാൻ രമ്യ ദുബായ്ഇൽ ആയിരുന്നു താമസം പക്ഷെ എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ കച്ചവടം എല്ലാം പൊട്ടി ഞങ്ങൾ നാട്ടിൽ വന്നു ആകെ സമ്പാദ്യം ഒരു വീടും 10സെന്റ് സ്ഥലവും മാത്രം ആയി അവശേഷിക്കുന്നു