ഹായ്… ചിലർക്കെങ്കിലും പരിചയം കാണും.. പഴയ ആളാണ്. 6 മാസത്തിനു ശേഷം ആണ് പൊങ്ങുന്നത് എന്ന് മാത്രം. എഴുത്തു നിർത്തി ഇത്ര കാലമായിട്ടും വീണ്ടും ഈ കഥ എന്തിനു തുടരുന്നു എന്ന്

എന്റെ കൈ രണ്ടും പിടിച്ചു അവൾ തന്നെ പഴയ സ്ഥാനത്തേക്ക് കൊണ്ട് വെച്ചു. ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.. അവൾ എന്റെയും. കണ്ണ് മാറ്റാതെ തന്നെ കൈ രണ്ടും പിന്നിലേക്ക്

” ഹെഹെ.. ആ എനിക്കറിയില്ല. ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല.. രാത്രി ടിന്നെറിനു കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. അപ്പൊ ചോദിക്കാം ” ” ഹ്മ്മ്… ” ” നീ അർഷാദ് ആയി സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടോ.. ?”

ഞാൻ നോക്കുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.. ” മോൻ പോകാൻ നോക്ക്., കെട്ട്യോൾ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും.. ” എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ കളിയാക്കി.. പരിചയപ്പെട്ടതിനു ശേഷം ആദ്യമായിട്ടാണ് അവൾ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത്..

അവൾ റെഡി ആണ്.. എല്ലാത്തിനും. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു കർട്ടൻ അടച്ചു.. താഴെ വച്ചിരുന്നു ചോക്ലേറ്റ് കയ്യിലെടുത്തു.. അത് നന്നായി അറിഞ്ഞിരുന്നു വെയിലേറ്റു. അവൾ വീണ്ടും എന്നെ നോക്കി.. എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന്. കൗതുകത്തോടെ.

” കുറച്ചു മുമ്ബ് ഒരാൾ ഇതിൽ നോക്കി ചോര കുടിക്കുന്നുണ്ടായിറന്നു.. വല്ലതും അറിഞ്ഞോ..? ” ” ഹ്മ്മ്.. ജയൻ അല്ലെ.. ഞാൻ ലിഫ്റ്റിന്റെ മുന്നിൽ ഉള്ള റിഫ്ലക്ഷനിൽ കണ്ടു.. നീ അയാളെ

അങ്ങനെ ഫുഡ് വന്നു.. എല്ലാവരും സംസാരവും കളിയും ചിരിയും ഒക്കെയായി.. പക്ഷെ എങ്ങനെ വേണം, എന്ന്, എവിടെ എന്നൊന്നും ഇതുവരെ ആരും ഡിസ്‌കസ് ചെയ്തില്ല.. എല്ലാവരും പരസ്പരം ഒരു ലിങ്ക് ആയിക്കോട്ടെ

അങ്ങനെ അയാളെ കണ്ടിട്ട് 4 ദിവസം കാത്തു.. നോ രക്ഷ.. ഇതുവരെ ആരും ശരിയായില്ല.. പക്ഷെ അന്ന് വൈകീട്ട് ഒരു കാൾ വന്നു. കബീർ ആണ്, അതൊരു ഞായറാഴ്ച ഈവെനിംഗ് ആയിരുന്നു..

അമ്മ പോയതും ഞാൻ ചേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി. ചേട്ടൻ എന്നെ കാത്ത് എന്ന വണ്ണം വരാന്തയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള് രണ്ട് പേരും അകത്തേക്ക് കയറി. ചേട്ടൻ വാതിൽ അടച്ചു. അകത്തേക്ക് കയറിയതെ

രേഖയും കൊമ്പനും മന്ദൻരാജ അജിത് കൃഷ്ണ എല്ലാം എന്നെ എഴുതാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച കഥാ കൃത്തുകൾ ആണ്. എഴുതാൻ കൊതിച്ചതും എഴുതാതെ പോയതും എല്ലാമെല്ലാം എന്നാൽ കഴിയുന്ന മനോഹര്യതയിൽ പൂർത്തീകരിക്കാൻ ഞാൻ തീർച്ചയായും