സുഹൃത്തും എഴുത്തുകാരനുമായ ഫഹദ് സലാമിന് സമർപ്പിക്കുന്നു. പുഴയുടെ അപ്പുറത്ത് നീല നിറത്തിലുള്ള മലനിരകൾ ഉയർന്നുയർന്നു പോകുന്നത് നോക്കി നിൽക്കവേ ക്യാപ്റ്റൻ രാകേഷ് മഹേശ്വർ ഒരു നിമിഷം താനൊരു പട്ടാളക്കാരനാണ് എന്ന് മറന്നുപോയി.

“കൃത്യമായി പറഞ്ഞല്ലോ! ഫോർട്ടി ഡബിൾ ഡി..” പിന്നെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ താഴേക്ക് നീണ്ടു. “എന്താ?” അവൾ ചോദിച്ചു. “മാഡത്തിന്റെ വയറു നോക്കുകയാരുന്നു…ചരക്ക് പെണ്ണുങ്ങടെ വയർ ഇതുപോലെയാ…” “ആണോ?” “ഹ്മ്മ് …നല്ല സൂപ്പർ

“പറയാം!” അവൾ ഉടനെ കതക് കുറ്റിയിട്ടു. എന്നിട്ട് അവന്റെ കട്ടിലിലേക്ക് മലർന്ന് കിടന്നു. “പറയാം! വാ!” അവൾ ആവേശത്തോടെ അവനെ കൈകാണിച്ചു വിളിച്ചു. അവനും അവളോടൊപ്പം കട്ടിലിലേക്ക് കയറി, അവളുടെ അടുത്ത്

അദ്ധ്യായം – രണ്ട് ഏതായാലും അടുത്ത ആഴ്ച്ചതന്നെ രവിശങ്കര്‍ ഇര്‍ഫാനെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. നിരാശയും വെറുപ്പും തളംകെട്ടിയ മുഖത്തോടെ, ജീവിതത്തോട് മുഴുവന്‍ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ച ഒരു ടിപ്പിക്കല്‍ നിരാശകാമുകനെയാണ് അനിത പ്രതീക്ഷിച്ചത്.

“ഏട്ടാ…എന്‍റെ …” രവിയുടെ കൈകള്‍ അവളുടെ നഗ്നമുലകളില്‍ അമര്‍ന്നു നീങ്ങവേ അനിത അധരം കടിച്ച് അമര്‍ത്തി വികാരം നിയന്ത്രിക്കാന്‍ വൃഥാ ശ്രമിച്ചു. രവിയുടെ കൈയ്യുടെ കരുത്ത് ഇടത് മുലയില്‍ അമര്‍ന്നിരിക്കവേ അയാളുടെ

“അമ്മെ!, ഇന്നത്തെയും കൂടി ഇത് അഞ്ചാമത്തെ തവണയാ ഞാനീ കാര്യം പറയുന്നേ!” അനിത മുടി ഡ്രൈ ചെയ്യുന്നതിനിടയില്‍ അമ്മ പത്മജയോട് പറഞ്ഞു. “മോളെ…” അനിതയെ അനുനയിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി സ്വരത്തില്‍ പരമാവധി മൃദുത്വം

“കടലിന്‍റെ ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ടില്‍ നിന്നെ നോക്കി നോക്കി മേല് മൊത്തം ചൂട് പിടിച്ച്, നനഞ്ഞ് ഒലിച്ച്…അന്നേരം തൊട്ട് കൊതിക്കുവാ…” എന്‍റെ വായില്‍ നിന്നും അധരം മോചിതമായപ്പോള്‍ മമ്മി പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ എന്തോ

“തോമാച്ചന്‍ എന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടുപോലും നോക്കീല്ല. കളിച്ചാ കൊച്ചിന് കേടാണ് എന്ന്! ആറാം മാസം മുതല്‍ എട്ടാം മാസം വരെ ഗര്‍ഭിണികള്‍ക്ക് ഭയങ്കരകഴപ്പാ, പൂറ്റില്‍ എപ്പഴും ഒലിപ്പാ എന്നൊക്കെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞുനോക്കീട്ടും

ജെയിംസ് കടന്നു വരുമ്പോള്‍ ഓഫീസിന്‍റെ റിസപ്ഷന്‍ എരിയായിലേ ഡെസ്ക്കില്‍ ചാരി ചുവന്ന ടോപ്പും കറുത്ത ജീന്‍സും ധരിച്ച് ഒരു യുവതി നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടു. അവന്‍ വരുന്നത് കണ്ട് അവള്‍ നോക്കി. അവളുടെ

“ഇന്ന് ലീവല്ലേ നീ?” ജെയിംസിന്റെ മുഖത്തെ തിടുക്കം കണ്ടിട്ട് ലിസ്സി ചോദിച്ചു. “പിന്നെ എന്തിനാ ഇത്രേം തെരക്ക് കാണിക്കുന്നേ? ഓഫീസീന്ന് കോള്‍ വല്ലോം വന്നോ?” “ഇല്ല, മമ്മി…” പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ജെയിംസ്