പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരെ… പല വിധ സാഹചര്യങ്ങളാല്‍ ദീര്‍ഘ വിരാമം വന്നുപോയ കഥയാണ്‌ ഇത്. ഞാന്‍ അടുത്തിടെ എഴുതിയ കഥകളില്‍ പലരും ഇതിന്‍റെ തുടര്ച്ചയ്ക്ക് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇതിന്‍റെ ആറാം അദ്ധ്യായം ഇപ്പോള്‍

“നീ എന്താടീ ഇപ്പോഴും മൂഡിനൊരു മാറ്റോം ഇല്ലാതെ?” പോലീസ് വാനിൽ നിന്ന് കണ്ടെടുത്ത ആയുധങ്ങളുമായി കാട്ടുവഴിയിലൂടെ സഖാക്കക്കളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കവേ റിയ ഷബ്‌നത്തിനോട് ചോദിച്ചു. ഷബ്നം കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. “മരിക്കാത്തതുകൊണ്ട് മാത്രം ജീവിക്കുന്നവരല്ലേ

സുഹൃത്തും എഴുത്തുകാരനുമായ ഫഹദ് സലാമിന് സമർപ്പിക്കുന്നു. പുഴയുടെ അപ്പുറത്ത് നീല നിറത്തിലുള്ള മലനിരകൾ ഉയർന്നുയർന്നു പോകുന്നത് നോക്കി നിൽക്കവേ ക്യാപ്റ്റൻ രാകേഷ് മഹേശ്വർ ഒരു നിമിഷം താനൊരു പട്ടാളക്കാരനാണ് എന്ന് മറന്നുപോയി.

Hi my dear friend, നല്ല വിശേഷങ്ങള്‍ ഒക്കെ തന്നെ അല്ലെ ? കുറെ ദിവസം ആയി തന്നെ കാണണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്. എന്തായാലും സമയം ശരിയായത് ഇപ്പോള്‍ ആണ്.

എടൊ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ അത് ബോര്‍ അടിപ്പിക്കാതെ മുഴുവനായും അങ്ങ് പറയണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയാത്തത് കൊണ്ടല്ല ഇടക്കൊക്കെ വൈകിപ്പോയത്, പക്ഷെ തന്നോട് സംസാരിക്കുക എന്നത് എന്‍റെ

ഞങ്ങള്‍ അകത്തേക്ക് കയറിയ ഉടന്‍ തന്നെ ചിത്ര റൂം അടച്ചു ഡോര്‍ ലോക്ക് ചെയ്തു, എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു കണ്ണുകൊണ്ട് കോപ്രായം കാണിച്ചു. കൃഷ്ണക്ക് ഉള്ള പണി

എന്തൊക്കെ ഉണ്ടെടോ വിശേഷങ്ങള്‍ വല്ലാത്ത തിരക്കില്‍ ആയിപ്പോയി, അതാണ് വൈകിയത്. താന്‍ തിരക്കില്‍ ആണെങ്കില്‍ പോയിട്ട് പിന്നെ വന്നാല്‍ മതി കേട്ടോ ഞാന്‍ ഇവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം . . ഈ

പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരാ / കൂട്ടുകാരി , സുഖമല്ലേ ? ഇപ്പൊ തിരക്കില്‍ ആണോ ? ആണെങ്കില്‍ നല്ല സമയം ഉള്ളപ്പോള്‍ പിന്നെ വന്നാല്‍ മതി കേട്ടോ, ഞാന്‍ ഇവിടെത്തന്നെ കാണുമല്ലോ, തന്നോട്

നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാര്യം തുടരാന്‍ വേണ്ടി വന്നതാണ്‌. പിന്നെ എന്തൊക്കെ ആണ് വിശേഷങ്ങള്‍ ? ഞാന്‍ ഒരുപാട് താമസിച്ചു പോയില്ലല്ലോ വീണ്ടും വരാന്‍ അല്ലെ ? അപ്പൊ നമുക്ക് എന്റെ

ചുരിദാർ തന്നെ ഇട്ടു പുറത്തു പോകാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. അമ്മ എനിക്ക് അന്ന് വാങ്ങി തന്ന ചുരിദാർ എല്ലാം ഞാൻ എടുത്ത് നോക്കി. കടും പച്ചയും ചന്ദന നിറവും ഉള്ള ഒരു