“ടാ ചെക്കാ വേഗം ഇറങ്ങ് മുതലാളിക്ക് മരുന്ന് കൊടുക്കാൻ നേരമായി…!!” വീടിന് പുറത്ത് നിന്ന് അമ്മയുടെ ധൃതികൂട്ടൽ കാരണം ഞാൻ ലുങ്കി വാരി ചുറ്റി ഓടി പുറത്തിറങ്ങി… “പോവാ..?!” ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്

ഒരിടത്തരം കുടുംബമായിരുന്നെങ്കിലും സന്തുഷ്ട‌ കുടുംബമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത് . അച്ഛന് ഒരു റിട്ടയേർഡ് സർക്കാരുദ്യോഗസ്‌ഥൻ അമ്മ റിട്ടയർമെന്റിന്റെ വക്കത്തെത്തി നിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രൈമറി സ്കൂൾ അധ്യാപിക ഞങ്ങൾ രണ്ട് മക്കൾ എന്നേക്കാൾ മൂന്നു

കാലങ്ങളുടെ മായാ ലോകം ഈ കഥ തികച്ചും സങ്കൽപ്പികമാണ്.. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ മരിച്ചവരോ ആയ് ഈ കഥയ്ക്കു യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല…..നമുക്ക് കാലത്തിന്റെ മായാലോകത്തേക്ക് പോകാം വരൂ…… ‘കാല: പചതി ഭൂതാനി കാല: സംഹരതെ

ഇ കഥ നടക്കുന്നത് 2008 – 2009 ആ ഒരു വർഷം പൂനെയിൽ ഉള്ള ഒരു മറൈൻ കോളേജിൽ ആണ്. കോളജിന്റെ പേര് ഇവിടെ പറയാൻ പറ്റില്ല. കാരണം ഇവിടത്തെ പല

പകച്ചു നിൽക്കുന്ന സ്റ്റിഫിയയെ നോക്കി രാജീവ് പറഞ്ഞു. രാജീവ് : എന്താ സ്റ്റിഫിയ നീ ഇതിനുമുൻപ് ഇവളെ കണ്ടിട്ടില്ലേ. സ്റ്റിഫിയക്ക് മറുപടി പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല. അങ്ങനത്തെ കാഴ്ചയാണ് കണ്മുൻപിൽ കാണുന്നത്

രമ്യ ഡോർ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി… ബെഡിലെകാഴ്ച്ച കണ്ട രമ്യയുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു തരം കുളിരുകയറുന്ന സുഖം അനുഭവപ്പെട്ടു. ബെഡിൽ പട്ടിയെ പോലെ നിൽക്കുന്ന സ്റ്റിഫിയ അവളുടെ പുറകിൽ നിന്ന് പൂറിലേക്ക്

ഒരു വിജനമായ പ്രേദേശം ചുറ്റും മരുഭൂമി അതിന്റെ നടുവിലൂടെയുള്ള റോഡിലൂടെ ഏകദേശം ഒന്നര മണിക്കൂർ യാത്രക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ അവിടെയെത്തി. കാർ പാർക്കിങ്ങിൽ കാർ പാർക്ക് ചെയ്തു. ഞങ്ങൾ കുറച്ച് വൈകിയാണ്

ഞാൻ പോയി വാതിൽ തുറന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ദാ രമ്യ വീടിന്റെ മുൻപിൽ വന്ന് നിൽക്കുന്നു. ഞാൻ രമ്യയെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. ഞാനും രമ്യയും ഹാളിൽ വന്നിരുന്നു. ഞാൻ : ഇല്ല മാഡം.

അൽപം താമസിച്ചു എന്നറിയാം, ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. കോപ്പിയടി എന്ന് പറയാൻ മാത്രം വരുന്നവരോട്, കോപ്പി എന്ന കമന്റിനുള്ള മറുപടി കഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തിൽ മുൻകൂർ ആയിത്തന്നെ കൊടുത്തിരുന്നു. വേണമെങ്കിൽ വീണ്ടും പറയാം, ഇത്

മാമിയുടെ ഒതുക്കമുള്ള ചിരി കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അനുഭൂതി നിറയുന്നത് പോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു. കുറച്ചു മുന്നേ കണ്ട കാഴ്ചയേക്കാൾ എന്റെ മനസ്സിനെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയത്‌ മാമിയുടെ ചുണ്ട് കോട്ടിയുള്ള ആ