കുറെ നാളത്തെ ഒരിടവേളക്ക് ശേഷം കുട്ടനിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ വെറുതെ ഓർമ്മ പുതുക്കാനായി പഴയ എഴുത്തുകൾ ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്കി അപ്പോളാണ് സാലഭഞ്ജിക എന്ന ഈ കഥ നിറയെ അക്ഷരത്തെറ്റുകളും ആദ്യത്തെ കഥയെഴുതുന്ന

എനിക്ക് 50 വയസ്സായി. ഞാൻ ഇപ്പോൾ അല്പം പുറകോട്ടു പോവുകയാണ്. .എന്റെ ബല്യ കൌമാര സ്മരണകൾ. എന്താ ആത്മകഥയോ? അല്ലേ അല്ല.. ഈയിടെ 23 വയസ്സുകാരൻ കുട്ടിയെ ഞാൻ കളിച്ചു. കളി

ഹായ് ഞാൻ ഇവിടെ എഴുതാൻ പോകുന്നത് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കാത്ത എന്നാൽ ഈ അടുത്ത് നടക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരു കഥയാണ്.. ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രം എന്റെ ഷാഹിന ആന്റിയാണ്. എന്റെ മാമാന്റെ

എന്റെ പേര് ശിഖ. 30 വയസ്സ്, വീട്ടമ്മയാണ്. ഭർത്താവിന് ബിസിനസാണ്. കുട്ടികളായിട്ടില്ല. വീട്ടുകാർ നിർബന്ധിപ്പിച്ച് കല്ല്യാണം കഴിപ്പിച്ചതായിരുന്നു എന്നെ. കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ 4 വർഷമായി. പേരിനൊരു ഭർത്താവ് അത് മാത്രമായിരുന്നു

എൻറെ പേര് ലിജോ എന്നാണ് ഭാര്യയുടെ അനുജത്തിയുടെ പേര് ലിജി എന്നാണ് അവൾ വെളുത്ത് നല്ല സുന്ദരിയായിരുന്നു അവളെ കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും ഒന്നു പ്രേമിക്കാൻ തോന്നും അത്രയ്ക്ക് ഉഗ്രൻ ചരക്കായിരുന്നു ഞാനും

എന്റെ പേര് നിഖിത ഞങ്ങൾ 19കൊല്ലമായി ബാംഗ്ലൂർ ആയിരുന്നു താമസം അമ്മ പ്രേമ വിവാഹം ആയതു കൊണ്ടു അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ എതിർപ്പ് ആയിരുന്നു അങ്ങനെ അവിടവുമായി ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലായിരുന്നു ഞാൻ

ആദ്യമേ പറയട്ടെ ഇതൊരു സങ്കൽപ്പിക കഥയാണ്. കഥാപാത്രങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ മരിച്ചുപോയവരോ ആയി തോന്നുക ആണെങ്കിൽ അത് തികച്ചും യാദൃച്ഛികം മാത്രം. അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഉടനെ തന്നെ അറിയിക്കുക. എന്റെ പേര്

ഇത് എന്റെ കൂട്ടുകാരന് വൈശാഖിനു ശെരിക്കും നടന്ന കഥയാണ്. അവൻ 8ആം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോ നടന്ന കഥ. എന്നോട് മാത്രമേ അവൻ ഇത് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു. ഞാൻ ഇവിടെ അവനായിട്ട് കഥ പറയാം.

ഈ കഥയും കഥാപാത്രവും തികച്ചും സാങ്കല്പികം മാത്രം ആറ് വര്ഷം മുൻപ് ആയിരുന്നു അഫ്നയുടെ കല്യാണം. മലപ്പുറത്തുള്ള ഒരു പേരു കേട്ട കുടുംബത്തിലേക്ക് ആണ് അഫ്നാനെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടത്. അഫ്സൽ ആണ്

ജോലി ഉണ്ടായാലും ബുദ്ധിമുട്ട്, ഇല്ലെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ട്……. എല്ലാറ്റിനും അതിന്റെതായ അസൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.. ഇക്കാലത്തു ഭാര്യക്കും ഭർത്താവിനും ജോലി ഉണ്ടെങ്കിലേ കുടുംബം നന്നായി കൊണ്ട് പോകാൻ കഴിയൂ…… ജോലിക്ക് പിന്നാലെ ഉള്ള ഓട്ടം