ഫെറ്റിഷാണ് താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവർ വായിക്കരുത് ബാലൻസ് ഉണ്ടെന്ന് അറിയാം പക്ഷെ ഒരു കഥ എന്നത് ഒരു മൂഡിനു വരുന്നതല്ലെ..ഇതിപ്പം വന്നു …ചെറുകഥയാണ്.. മുംബൈ നഗര ജീവിതത്തിന്റെ വിരസതയകറ്റുവാനാണ് ഞാനും അമ്മയും ഇൻസെക്ടായ

കഥ എഴുതിയയച്ചതിന്റെ ആകാംഷ മൂലമാണോ എന്നറിയില്ല … കിടന്നിട്ടുറക്കം വന്നില്ല .അവരുടെയും സൈറ്റിലെയും മറുപടി എന്താകും ?. പത്തര ആയപ്പോള്‍ വീണ്ടും ലാപ്‌ തുറന്നു നോട്ട് പാടിലെഴുതി .അടുത്തത് അവളാണല്ലോ… അനുപമ

ഇതൊരു അനുഭവ കഥയുടെ നേർസാക്ഷ്യമാണ് കൂടുതൽ പറഞ്ഞു ബോർ ആക്കുന്നില്ല. കഥയിലൂടെ നമുക്ക് കൂടുതൽ പരിചയപ്പെടാം.. വീക്കിലി റിപ്പോർട്ട് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാനുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അതിക വെള്ളിയാഴ്ചയും ഇങ്ങനെയാണ്. ഡ്യൂട്ടി ടൈം

ഹായ് ഫ്രണ്ട്സ്… 2008 ആഗസ്റ്റ് 9 ന്. എന്‍റെ 20ാം വയസ്സിൽ വീട്ടിലെ പ്രാരാപ്തങ്ങളില്‍ നിന്നെല്ലാം ഒന്നു കര കയറണം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ദുബൈ നഗരത്തില്‍ ആദ്യമായി കാലുകുത്തുമ്പോള്‍ ഞാൻ ഒരിക്കല്‍

“അയ്യോ…അങ്ങോട്ടോ..അമ്മ അറിഞ്ഞാല്‍” അവള്‍ വിരല്‍ വായിലിട്ട് ഊമ്പി. “അമ്മ ഇവിടില്ലല്ലോടീ മണ്ടി..” അവള്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചിരിച്ചു. “എനിക്ക് വല്ലതും പറ്റുമോ..ഞാന്‍ കുടിച്ചിട്ടില്ല..” അവള്‍ വീണ്ടും എന്നെ നോക്കി. “പറ്റും..എന്താണെന്ന് അറിയാമോ..നല്ല

കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ്, അതായത് ഒരു മുപ്പത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കും അപ്പുറം നടന്ന സംഭവമാണ് ഇത്. ഞാന്‍ കെ എസ് ഇ ബിയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥനായി ജോലി ചെയ്തിരുന്ന സമയം. അന്നെനിക്ക് നാല്‍പ്പത് വയസാണ്

“ഹലോ ..എന്താടി “ ഉച്ച ഉറക്കം തടസ്സ പെടുത്തിയതില്‍ ഉണ്ടായ നീരസം മെര്‍ലിന്റെ ശബ്തത്തില്‍ നിന്ന് തന്നെ ഫോണില്‍ക്കൂടി തന്നെ ദിയക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു . “ഡീ എനിക്ക് പറ്റും എന്ന് തോന്നിനില്ല

ഹായ് , രഞ്ജിത എന്ന ഗ്രാമീണ പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ആണ് കഥയിലൂടെ ഞാൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ഇത് എന്റെ ഒരു ഇമാജിനാഷൻ ആണ് എന്നാൽ തുടങ്ങാം. അവൾക് 21 വയസ്സായിരുന്നു.

നാല്പത്തി അഞ്ചു വയസ്സുള്ള എനിക്ക് ഈ കാലത്തിനിടയിൽ നല്ലതും ചീത്തയായും ആയ അനുഭവങ്ങൾ ധാരാളം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഒരു കുണ്ടൻ ആയതിൽ സന്തോഷിച്ച നിമിഷങ്ങളും സങ്കടപ്പെട്ട സമയങ്ങളും ഉണ്ട്. ക്രൂരവും ദാരുണവുമായ ചില

ഞാൻ പണ്ട് വായിച്ച ഒരു കഥയും എൻറെ കുറച്ചു ഭാവനകളും ചേർത്ത ഏഴുത്തുന്നു. തെറ്റുകൾ പൊറുക്കുക ഇതു എൻറെ ആദ്യ കഥ ആണ്. വേഗം വാടി ട്രെയിന് എടുക്കാറായി… അവര് ദേ