എനിക്ക് തന്നെ ഫോൺ റിങ്ടോൺ കൊണ്ടാണ്. അതിരാവിലെ ആരെ വിളിക്കണം എന്ന് ഓർത്ത് ക്ലോക്ക് സമയം നോക്കിയപ്പോൾ നാലരയോട് ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ അത് അമ്മയായിരുന്നു. ഇത്ര നേരത്തെ വിളിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും

പിന്ന അതിന് ഉള്ള പണികളിൽ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ… അമ്മ എല്ലാ ദിവസവും എനിക്ക് ഊമ്പി തന്ന് തുടങ്ങി… വരാറാവുമ്പോൾ അമ്മ നിർത്തും… എന്നിട്ട് പിന്നെയും തുടങ്ങും… ഇങ്ങനെ ചെയ്ത് നോക്കിയപ്പോൾ നല്ല

സമയം കിട്ടില്ലടാ… അതാ എഴുതാതെ…. അത് കൊളാം റാണിയമ്മേ… നാളെ എഴുതാം… ഓ.. അന്ന് അങ്ങനെ അങ്ങ് സമയം പോയി… അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ആയി… കുളിച് റെഡി ആയി ഞാൻ

അയാളുടെ വാക്കുകൾ സുമിത്രയുടെ ഹൃദയം തുരന്നു കയറി. ഇച്ചായന്റെ കുട്ടികളുടെ അമ്മ ആകുന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ അടി വയറ്റിൽ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടായി. സുമിത്രയ്ക്ക് പറയാൻ വാക്കുകൾ ഇല്ലാതെ

കാവ്യ :അങ്കിൾ എന്നാ പോകുന്നത്… അച്ചായൻ :നാളെ പോണം മോളെ.. കാവ്യ :അങ്കിൾ എന്തിനാ പോണേ? ഇവിടെ നിന്ന് കൂടെ.. അത് കേട്ടപ്പോൾ സുമിത്രയ്ക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. അവൾക്ക് അയാളോട്

അച്ചായൻ :ഒഹ്ഹ്ഹ്ഹ് മോള് നല്ലൊരു ചരക്ക് ആണ്ല്ലോ….. ആഹ്ഹഹ്ഹ കാല് പൊളത്തി അച്ചായന് മോൾടെ അപ്പം ഒന്ന് കാണിക്ക് മോളെ. മോള് ഇത് വാടിക്കാറില്ലേ.. സുമിത്ര :ഉണ്ട് ഇതിയാൻ ഇതിൽ ഇടയ്ക്

സുധി :ഓഹ്ഹ് കർണ്ണാടക നല്ല മഴ ആണ് കാടു വഴി ആയത് കൊണ്ട് നല്ല മഞ്ഞു ഉണ്ടായിരുന്നു. സുമിത്ര :നോക്കി ഒക്കെ ഓടിച്ചാൽ മതി.. സുധിയേട്ടാ.. സുധി :അത് ഒന്നും പേടിക്കണ്ട

ഈ കഥയും ഒരു നാട്ടിൻപുറം ടച് ആണ്. ഇപ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക പ്രശ്നത്തെ മുൻ നിർത്തി ആണ് ഈ കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്. എല്ലാരുടെയും സപ്പോർട് ഉണ്ടാകും എന്ന്

പ്രകാശ് കുര്യൻ. അതാണവന്റെ പേര്. എൻജിനീയറിങ് വിദ്യാർത്ഥി. അച്ഛൻ കുര്യൻ ജോസഫ് ബിസിനസ്സ് മാൻ. മാസത്തിൽ ഒരു തവണയെങ്കിലും ബിസിനസ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി കേരളത്തിനു പുറത്തു യാത്ര നടത്താറുണ്ട്. ഇത് പ്രകാശിന്റെയും അവന്റെ

സാധാരണ എല്ലാവരും ചെയ്യുന്നത് പോലെ റാം വണ്ടിയോടിച്ചപ്പോള്‍ ഇടയക്ക് സഡന്‍ ബ്രേക്കിടുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ കുണ്ടും കുഴിയുമുള്ള റോഡിലൂടെ പോവുകയോ ചെയ്തില്ല. ഇടയക്കൊകെ അറിയാതെ ബ്രേക്കിടുമ്പോള്‍ സ്മിതയുടെ മുഴുപ്പുകള്‍ അവന്‍റെ പുറത്ത് തട്ടി.