ഹൈ, ഞാൻ സമീർ, എന്നെ ഓർമയുണ്ടോ എന്നറിയില്ല, എന്നിരുന്നാലും ഞാൻ മുന്നേ എഴുതിയതൊക്കെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ്, പിന്നെയും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്നത് എഴുതാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. അങ്ങിനെ അംബിക ചേച്ചിയുമായി ഇടക്കൊക്കെ അവസരം

“ഏട്ടന്‍ അപ്രഖ്യാപിത ബ്രാഹ്മണനാ ചേച്ചീ” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. “ഉവ്വ. എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല ബ്രാഹ്മണരെ” “അതെന്താ” “ഞാന്‍ നോണ്‍ വെജാ..അതോണ്ട് തന്നെ” “അതിനവരെ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ ഇരിക്കണോ” രമ്യ എന്തോ പറയാന്‍ ആഞ്ഞതാണ്; പക്ഷെ

“എന്നാലും നിങ്ങളെപ്പോലെയല്ല അവന്‍. എന്റെ വിഷമം അവനറിയാമെന്നാണ് എന്റെ തോന്നല്‍. ആണുങ്ങളായാല്‍ പെണ്ണുങ്ങളുടെ വായില്‍ നിന്നല്ല, പെരുമാറ്റത്തില്‍ നിന്നും മനസിലാക്കണം കാര്യങ്ങള്‍. പറഞ്ഞിട്ടെന്താ..നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം വെറും ചടങ്ങല്ലേ. ലൈറ്റ് ഒഫാക്ക്. എനിക്കുറങ്ങണം” “രമ്യെ,

“നിന്റെ ചേട്ടത്തി ഒരു അമറന്‍ ചരക്കാ അളിയാ. നിന്റെ ഒടുക്കത്തെ യോഗമെന്ന് പറഞ്ഞാ മതിയല്ലോ” ഒരു ദിവസം കോളജില്‍ നിന്നും തിരികെ വരുന്ന വഴി കൂട്ടുകാരന്‍ രജീഷ് പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള്‍ എന്റെ

ഞാന് ഒരു കഥാകൃത്തല്ല മനസ്സിൽ തോന്നിയത് കോരി ഇടുന്നതല്ല ജീവിതത്തിൽ നടന്നതും ഇപ്പോ ഏറെക്കുറെ നാടകകുനതും ആയിട്ടുള്ള ചില അനുഭവങ്ങൾ പങ്കു വെക്കുന്നു ഞാൻ ശരത് ദേശം കോഴിക്കോട് ആണ് നമ്മളെ

മുമ്പ് വേറെ ഒരു സൈറ്റിൽ എഴുതിയതാണ്. നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇവിടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. കോപ്പിയടി അല്ല. ഈ കഥയുടെ ആദ്യത്തെ പേര് അറിയുന്നവർ കമന്റ് ചെയ്യൂ അന്ന് രാത്രി മണി 2

കുറച്ചു പേർസണൽ ഇഷ്യൂ മൂലം ആണ് കഥ വൈകിയത്. ഇതിന്റെ ഇടയിൽ കിട്ടിയ സമയത് ഇരുന്നു എഴുതിയ പാർട്ട്‌ ആണ്. പേജ് കുറവ് ആണെന് അറിയാം. എല്ലാരും സഹകരിക്കും എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു.

എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞ് ബാംഗ്ലൂർ നല്ല ഒരു കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നേരത്താണ് പെട്ടന്ന് വീടിനോടും നാടിനോടും നൊസ്റ്റാൾജിയ കേറിയത്. 1 വർഷത്തെ സേവനം മതിയാക്കി എന്റെ ബൈക്കിൽ സാധനങ്ങൾ എല്ലാം വാരികെട്ടി

കഥയുടെ ആദ്യ ഭാഗത്തിന് തന്ന സപ്പോർട്ടിനു എല്ലാർക്കും നന്ദി. ഞാൻ വല്യ എഴുത്തുകാരൻ ഒന്നുമല്ല. അറിയാവുന്ന രീതിയിൽ ഒരു കഥ തട്ടി കൂട്ടിയത് ആണ്. നിങ്ങൾ എഴുതേണ്ട എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഞാൻ

ശേഖരൻ ബിന്ദുവിന്റെ കൂടെ തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു മെയിൻ റോഡ് വഴി അല്ല അവരുടെ തോട്ടത്തിലൂടെയാണ് പോയത്. ബിന്ദു അതിലൂടെ ആണ് വന്നത്. സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് ആണ് ഇരുവരും നടക്കുന്നെ. ശേഖരന്റെ കൈവശം