മുൻകുറിപ്പ് – കഥയിൽ വന്ന് പോകുന്നവർ ഒന്നും വെറും കയ്യോടെ പോകേണ്ട എന്നാണ് എഴുത്തുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ എന്റെ അഭിപ്രായം… അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഈ ഭാഗം ചെയ്യേണ്ടി വന്നത്….. എങ്കിലും വായിച്ചിട്ട്

വീണ്ടും ഒരു കഥയുമായി നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ… കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ…. ഒന്നാമത്തേത്…. ഈ കഥയ്ക്ക് Ani എന്ന വായനക്കാരൻ എന്റെ കഴിഞ്ഞ കഥയുടെ കമന്റ്‌ സെക്ഷനിൽ “കഥയാക്കാമോ” എന്ന് ചോദിച്ച്

എല്ലാവർക്കും സർവ്വമംഗള വാണാശംസകൾ. ഇത് ഈ എളിയവൻ്റെ ആദ്യത്തെ കഥാ പരീക്ഷണമാണ്, പോരായ്മകൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം. സത്ബുദ്ധി നൽകി നേർദിശയിലേക്ക് നടത്തുവാൻ അപേക്ഷിച്ച് കൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു. കഥയുടെ പശ്ചാത്തലം പറയുന്നതിന് മുൻപ്, കഥാപാത്രങ്ങളെ

സുനന്ദ ബെഡ് റൂമിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ സുധീന്ദ്രൻ എന്തോക്കെയോ ബില്ലുകൾ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുക ആയിരുന്നു… സാധാരണ ഈ സമയത്ത് സുധി വീട്ടിൽ ഉണ്ടാവാറില്ല… വീട്ടിൽ വരുന്ന അപൂർവം ദിവസങ്ങളിൽ പോലും ഒരുമണി രണ്ടുമണി

ബ്രോസ്.. താമസിച്ചതിനു ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.. ഇതേ പേരിൽ ശ്രീ രാജ് എഴുതിയ ഒരു കഥ സൈറ്റിൽ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നതാണ് ഞാൻ പിൻ വലിയാൻ കാരണം ആയത്… ആ കഥ തീർന്നത് കൊണ്ട്

ഓർക്കാപ്പുറത്തു കവലയിൽ നാട്ടുകാരുടെ മുൻപിൽ ഒരുത്തൻ തന്റെ മേലേ കൈവെച്ചത് ഭാർഗവന് ചിന്തിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു… അരിശവും ദേഷ്യവും കൊണ്ട് അയാൾ വിറച്ചു.. തന്റെ എല്ലാ ദുഷ് ചെയ്തികളുടെയും കാവൽ ക്കാരനായ കടുക്കൻ

ഭാർഗവൻ മുതലാളി ആ ഞെട്ടലിൽ നിന്നും ഇപ്പോഴും മോചിതനായിട്ടില്ല… ആ തെണ്ടിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു മകനോ.? ഇവൻ എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രനാൾ.. തന്നോട് നാട്ടുകാർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന ഭയവും ബഹുമാനവും ഒക്കെ ഇന്നത്തോടെ ആവിയായി

എന്റെ പേര് ദീപു. ഞാൻ ഇവിടെ പറയാൻ പോകുന്നത് ഒരു പത്തുവർഷം മുൻപേ ഉള്ള കഥയാണ്. ഞാൻ ജീവിച്ചതും പഠിച്ചതും ഒക്കെ പട്ടണത്തിലായിരുന്നു. പഠിച്ചു പഠിച്ചു ഞാൻ ഒരു ഡോക്ടറായി നല്ല

“.. ഞാൻ ജീവിക്കുന്നില്ലേ …” ഇത്ത ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു … “.. ഇങ്ങനെയാ ഇത്തയെ പോലെ ഇത്ര മൊഞ്ചും പിന്നെ എല്ലാം ഉള്ള പെണ്ണിനെ വിട്ട് ഗൾഫിൽ

അവസാന തുള്ളിയും നക്കിയെടുത്ത്‌ എന്റെ അരികിലായി മലർന്ന് വീണു ….. “… ഹാദീ ….” ഞാൻ അവളുടെ പുറത്ത്‌ തടവിക്കൊണ്ട് വിളിച്ചു … “…മ്മ് …” “… തളർന്നോ ….” “…