ഒന്ന് രണ്ടു കൊല്ലം മുൻപ് എനിക്കുണ്ടായ ഒരനുഭവമാണിത്. ഞാൻ ഒരു ജോലിക്ക് വേണ്ടി തെണ്ടി കൊണ്ടിരുന്ന സമയം. ജോലി കിട്ടാത്തതിൽ ഉള്ള വിഷമം ഞാൻ മാറ്റിയിരുന്നത് പോൺ സൈറ്റുകൾ സന്ദർശിച്ചും അത്യാവശ്യം

കുടുംബാഭിമാനത്തിൻറെ പേരുപറഞ്ഞു എല്ലാവരുംകൂടി ചന്ദ്രഹാസമിളക്കി, എൻറെ യാതൊരു അനുവാദവും കൂടാതെ, മറ്റൊരു വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു. അതിന് സമ്മതം ചോദിച്ചു അതിൻറെ പേരിൽ പിന്നെ, അപേക്ഷയാണ്…ഭീഷണിയായി…അവസാനം തല്ലുവരെ എത്തി. സാമം, ദാനം, ദണ്ഡ൦…ഒക്കെ

അഭിക്ക്, എന്നാൽ…സ്വന്തം രചനാകർമ്മങ്ങൾക്കിടയിലും നാട്ടിലേക്ക് വല്ലപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ കുത്തിക്കുറിച്ചയക്കുന്ന പതിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ഉദ്യോഗത്തിറക്കുകൾക്കും തിരക്കുപിടിച്ച ദിനചര്യകൾക്കും ഒപ്പം അതിനായി അൽപസമയം മാറ്റിവെക്കുക, അതിൽവന് പ്രത്യേകം ഒരു ഉൾപുളകം തന്നെ

ക്ഷോഭം കൂടിയ നായർ അതെ ഭാവത്തോടെ വീണ്ടും….” നീ കല്യാണം കഴിച്ചു ഇവിടാർക്കും ഒരു കാര്യവും സാധിക്കാനില്ല . അങ്ങനെ ഒരു പൈതൃകവും നീയായിട്ട് ഇവിടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം എന്നു ഇവിടാർക്കും ഒരു

സാക്ഷി ആനന്ദ് ” പ്രണയം കഥപറഞ്ഞ മഞ്ഞുകാല ഡിസംബറിൽ ” ഭാഗം -2 ൽ ….ഭാഗം 1 ൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി…” പീസ്” തീരെ ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനാൽ മാത്രമോ എന്തോ ?…അതിന്

ആ പരിശ്രമങ്ങൾ ഒന്നും പക്ഷെ ലഹരിയുടെ കനൽകട്ടയിൽ നിന്ന് കത്തിത്തുടങ്ങിയ പ്രതികാരാഗ്നികളെ തല്ലിക്കെടുത്താൻ തക്ക ശക്തിയുള്ളത് ആയിരുന്നില്ല . സിരകളിൽ ലഹരി ഉന്മാദം നിറച്ചു ….ആമോദം അണപൊട്ടി ഒഴുകുമ്പോൾ സദസ്സിൽ പ്രതിഷേധങ്ങളും

സാക്ഷി ആനന്ദ് പ്രിയരേ ….കാലം, ഡിസംബർ കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ഒരു ജനുവരിയിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കുന്നു .എല്ലാവർക്കും ആദ്യം സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഒരു പുതുവർഷം ആശംസിച്ചുകൊണ്ട് ” രണ്ടുവാക്ക് ”. കഴിഞ്ഞ ജനുവരിയിൽ ആദ്യഭാഗം

മൂന്നാം ദിവസം മൈസൂറിൽ നിന്നവർ യാത്ര തിരിച്ചു , എത്തിയത് നേരെ ഊട്ടിയിൽ !. അവിടെ ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ ചിലവിട്ട് …പിന്നീടുള്ള യാത്ര നേരെ നാട്ടിലേക്കും .ഇത് അവസാന ദിവസം

പ്രിയരേ …പ്രിയ സുഹൃത്ത് , സൈറ്റിലെ പ്രതിഭാധനയായ എഴുത്തുകാരി ,” സിമോണ”യുടെ….ഒറ്റ അദ്ധ്യായത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ” ഒരു കഥ ”യ്ക്കായി പരിശ്രമിച്ചു കൂടെ ?…. എന്ന ചോദ്യത്തിന് – ആവാമല്ലോ !….എന്ന

ഡിസംബറിലെ തണുത്ത പ്രഭാതം എങ്ങും മഞ്ഞുവീണു വീണു കുതിർന്ന മരവിച്ച പ്രഭാതം ആളുകൾ പുറത്തുവരുന്നതേ ഒള്ളു വഴികൾ എല്ലാം വിജനം ആണ് തേയില തോട്ടത്തിൽ കൊളുന്തു നുള്ളാൻ പെണുങ്ങൾ പുറത്തുപോവുന്നതേ ഒള്ളു