“””””””””””””നിനക്ക് കുറച്ച് കൂടുവാ മാളു….!!””””””””” “””””””””””””അച്ഛനെന്താ ഈ പറേണെ…..?? തെറ്റ് അവന്റെ ഭാഗത്താ. എന്നിട്ടും അവനെ ന്യായികരിക്കുവാണോ……??””””””””””” “””””””””””””ഞാൻ ആരേം ന്യായികരിക്കുന്നത് അല്ല. കുറച്ച് മുന്നേ നീ എന്തൊക്കയാ കാട്ടി കൂട്ടിയേന്ന്

“””””””””””രണ്ട് ഗോലിസോഡാ…….!!””””””” ഒന്നെനിക്കും പിന്നെയൊന്ന്., എന്തിനും കൂടെ നിക്കുന്ന, തോളിലൂടെ വീഴുന്ന കൈയോടൊപ്പം നിനക്ക് ഞാനില്ലേ ടാ എന്ന സ്ഥിരം ക്ലിഷേ ഡയലോഗ് പറയുന്ന ചില സമയത്ത് പാര പണിയുന്ന, ചില

നമസ്കാരം സുഹൃത്തുക്കളെ…. കൊറേ നാളുകൾക്കു ശേഷം എന്റെ തൂലിക വീണ്ടും ചലിക്കുന്നു.. ഇതിനു മുൻപ് എഴുതിയ കഥകൾ പകുതി വഴിക്കു ഇട്ടു മനഃപൂർവം പോയത് അല്ല. സാഹചര്യങ്ങൾ അങ്ങനെ ആയിരുന്നു.. കൊറേ

വായനക്കാർ അഭിപ്രായങ്ങൾ തുടർന്നും കമന്റ് ആയി എഴുതുമെന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.. രണ്ടാം ഭാഗം പകുതിയോളം എഴുതി വെച്ചിരുന്നു ഗേ കണ്ടന്റ് അടുത്ത ഭാഗം മുതൽ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കാം.. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ സ്‌കർട്ട് കുറച്ചൂടെ

…സോഫി കിച്ചണിൽ ചായ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ഒറ്റക്കാണ് നഗരം മദ്യത്തിലെ ആ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നത്. വളരെ അപൂർവ്വമായിട്ടാണ് അമ്മയും അച്ഛനും അടങ്ങുന്ന ബന്ധുക്കൾ അവളെ കാണാൻ ആയിട്ട് വരുന്നത്. ഈ നഗര

അമ്മായി അമ്മ നൂൽ ബന്ധമില്ലാതെ തന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമെന്ന്‌ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും സൗമ്യ കരുതിയിരുന്നില്ല… അവൾ അംബികയെ ആപാദചൂഡം നോക്കി.. ഈ പ്രായത്തിലും എന്തൊരു സ്ട്രച്ചർ ആണ് ഇവർക്ക്… വെറുതെയല്ല

എന്താണ് ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് ഓർത്തുകൊണ്ട് അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുന്ന രഘുവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ ഒരു കുപ്പിയിൽ വെള്ളവുമായി അംബിക വിജയരാഘവൻ ഇരിക്കുന്ന മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി… ഇയാൾക്ക് അമ്മയുടെ മുറിയിൽ എന്താണ് ജോലി..

ലോഹിതന്റെ വായനക്കാർ താമസിച്ചതിനു ക്ഷമിക്കണം.. ലോഹിതൻ കഥകൾ മൊബലിൽ ആണ് ടൈപ്പ് ചെയുന്നത്.. ഒരു പഴയ സാംസങ് മൊബൈൽ ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്‌.. അത്‌ താഴെ വീണു ഡിസ്‌പ്ലൈ എല്ലാംപോയി.. ഒരു ചങ്ങാതിയുടെ

…….ഉമയുടെ ഭാഗം കൂടി കേൾക്കാം….. രഘു പറഞ്ഞത് ഓർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ വിജയേട്ടന്റെ അരുകിൽ കുറച്ചു നേരം കിടന്നു.. ഞാൻ ആ മുഖത്തു നോക്കി… നല്ല ഉറക്കമാണ്… ഇന്ന്‌ മകളുടെ സീൽ ഒരുത്തൻ

………..രഘു പറയുന്നത് കൂടി നമുക്ക് കേൾക്കാം……. ഞാൻ രഘു.. ഉമ പറയുന്നപോലെ അത്ര നിഷ്കളങ്കൻ ഒന്നുമല്ല ഞാനെന്ന് ആദ്യമേ നിങ്ങളോട് പറയട്ടെ…. എനിക്ക് ഇരുപത്തി ആറു വയസുണ്ട്.. വല്ലാത്ത ഒരു മാനസികാവസ്ഥ