രേണുകയും മക്കളായ ബോബിയും ബെബോയും വരാന്തയിലിരിക്കയായിരുന്നു. ബോബി എൻജിനീയറിങ് വിദ്യാർത്ഥിയാണ്. ബെബോ കൊമേഴ്‌സിൽ പോസ്റ്റ് ഗ്രാഡുവേഷൻ ചെയ്യുന്നു. അവൾ എപ്പോഴും എഴുത്തും വായനയുമാണെങ്കിലും ബോബി അങ്ങനെയല്ല. ഒരു മണിക്കൂർ വായിച്ചാൽ അവനുറക്കം

അമ്മയും ഏട്ടനും പറഞ്ഞതല്ലേ… പോയി വരാം.. അല്ലെങ്കിലും.. അവിടെ പോകണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു… “അമ്മാവാ ഞാൻ നശിച്ചിട്ടില്ല.. നല്ല ഒരു പുരുഷനായി ആണത്തതോടെ തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു… നിങ്ങടെ മകൾ എന്നെ ചതിച്ച ഓർമയ്ക്

കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്കുന്തി.. തളർന്നു തകർന്നു നിന്നു… ലക്ഷ്മിയുടെ പൊടി പോലും കാണാൻ ഇല്ല… വിപത്തിലേക് ഉന്തി വിടുന്ന മസ്തിഷ്‌കം തന്നെ രക്ഷാ മാർഗവും ഉപദേശിക്കാറുണ്ട്…പലപ്പോളും… ഇപ്പോളും കിട്ടി പ്രജ്ഞ തലച്ചോറിനുള്ളിൽ വെരുകിനെ

നാട്ടിലേക്കുള്ള അവസാനത്തെ ബസ് പിടിക്കാൻ ഓടി പാഞ്ഞാണ് എത്തിയത്…. അല്ലെങ്കിലും തന്റെ ജീവിതം ഒരു ഓട്ടം തന്നെ ആയിരുന്നു..ഓട്ടം എന്ന് പറഞ്ഞു കൂട നെട്ടോട്ടം…പരാശ്രയത്വത്തിന്റെയും ബന്ധുത്വങ്ങളിടെയും നീരാളി കെട്ടുപാടുകളിൽ നിന്നു.. ഒരിക്കൽ

എന്റെ പേര് നീതു. ഞാൻ ആദ്യമായി എഴുതുന്ന കഥ ആണ്. ഇത് 3 കോൾ ഗേൾസിന്റെയും അവരുടെ പിമ്പിന്റെയും കഥ ആണ്.പിമ്പിന്റെ പേര് സ്‌മൃതി. കോൾ ഗേൾസ് നീതു, ശ്രീയ, സ്‌മൃതിയുടെ

എന്റെ പേര് കണ്ണൻ .. ഞാൻ ഒരു ഡിഗ്രീ 3rd ഇയർ സ്ടുടെന്റ്റ് ആണ്. എന്റെ വീട്ടിൽ ഞനും അനിയനും അമ്മയുമാണ് ഉള്ളത്. അച്ഛന് കോഴിക്കോട് ആണ് ജോലി. 2 ആഴ്ച

ഗംഗച്ചേച്ചി വരുന്നുണ്ട് എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ത്തന്നെ ഞാന്‍ മുറിയിലേക്കോടി. സാധാരണ വീട്ടില്‍ ബര്‍മുഡയുടെ ഉള്ളില്‍ ഷഡ്ഡി ഇടുന്ന പരിപാടി എനിക്കില്ല. പക്ഷെ ചേച്ചിയുടെ പേരുകേട്ടാല്‍ മതി എന്റെ ബോധമില്ലാത്ത സാധനം ചാടി എഴുന്നേറ്റ്

ആ…. പട്ടീ… എന്നെ വിടടാ…അവൾ കൂവിവിളിച്ചു… പോടീ.. സോറി പറയടീ.. അവളെന്റെ പുറത്ത് മുഷ്ടി ചുരുട്ടിയിടിച്ചു. പിന്നെ… തിരിഞ്ഞു നോക്കിയോടാ നീ? പുതിയ കൂട്ടുകാരെ… പിന്നെയൊരു കരച്ചിലായിരുന്നു. ഞാനവളെ താഴെ നിർത്തി.

“ദേവതകൾക്ക് നമ്മോടസൂയയാണ്. കാരണം നമ്മൾ മരണമുള്ളവരാണ് ഏതു ഞൊടിയും നമ്മുടെ അവസാനത്തേതാവാം ഏതും കൂടുതൽ സുന്ദരമാണ്, കാരണം നമ്മൾ നശ്വരരാണ് നീ ഇപ്പോഴാണേറ്റവും സുന്ദരി ഇനിയൊരിക്കലുമീ നിമിഷത്തിൽ നമ്മളുണ്ടാവില്ല.” – ഹോമർ

1996 ൽ കാലാപാനി എന്ന മോഹൻലാൽ സിനിമ ഇറങ്ങിയ സമയത്തു ആയിരുന്നു എന്റെ മാമൻ അമ്മദ് മാമന്റെ സഹധർമിണി ആയി സലീന അമ്മായിയെ കല്യാണം കഴിച്ചു കൊണ്ട് വന്നത്. അന്ന് കല്യാണ