മേ ഐ കമിങ് സർ.എന്ന ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ ഓഫീസിലെ വാതിലിൽ നോക്കി കൊണ്ട്
യെസ് കമിങ് ശില്പ
സാർ സാറിനെയും തിരക്കി ഒരു സ്ത്രീ റിസെപ്ഷൻ കേബിനിൽ..
ആരാണ് ശില്പ എന്നെയും കാത്തിരിക്കുന്നത്.
ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല
സാറിനെ കാണണം എന്ന് മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളു.
ഓക്കേ ജസ്റ്റ് ടെൻ മിനുട്ട് അവരോടൊന്നു വെയ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറയു.
ഓക്കേ സർ ഞാൻ പറയാം.
റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ശില്പ പുതുതായി എന്റെ ഓഫീസിൽ ജോയിൻ ചെയ്തതെ ഉള്ളു. എല്ലാം ഒന്ന് പഠിച്ചു വരുന്നതേയുള്ളൂ കേട്ടോ. എനിക്കവളെ അങ്ങ് കെട്ടിയാലോ എന്നൊരാഗ്രഹം മനസിലുണ്ട്. ഇതുവരെ ഇവളോടൊ മറ്റുള്ളവരോഡോ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഹോ സോറി എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ഒരുത്തൻ കാർത്തി അവനോടു സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. സമയം വരുമ്പോൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ വെച്ചിരിക്കുന്ന വിഷയം ആണത്..
ഹോ സോറി എന്നെ പരിജയ പെടുത്തിയില്ലല്ലോ അല്ലേ.
ഞാൻ മനു.
യഥാർത്ഥ പേര് മനു അരവിന്ദ്.
അരവിന്ദ് എന്റെ അച്ഛനാണ് കേട്ടോ.
എറണാകുളം സിറ്റിയിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാറി ഒരു എക്സ്പോർട്ടിങ് കമ്പനി നടത്തുന്നു..
അപ്പൊ നിങ്ങൾ കരുതും എനിക്കെന്തോ വലിയ പ്രായം ഒക്കെ ഉണ്ടാകും എന്ന്.
സോറി എന്റെ പ്രായം ഇരുപത്തി ഏഴ് വരുന്ന മീനത്തിൽ..
ഒരുപാട് യാഥനകൾ സഹിച്ചിട്ടാണേലും കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷം കൊണ്ട് എക്സ്പോർട്ടിങ് കമ്പനിയുടെ മുതലാളി ആയി മാറി.
അതിന് പിന്നിൽ ഒന്ന് രണ്ടു നെറിവില്ലായ്മ ഉണ്ട് എങ്കിലും ഇപ്പൊ അതെല്ലാം തിരുത്തി.
ഞാൻ നെറികേട് കാണിച്ചവരോട് മാപ്പ് പറഞ്ഞു അവർക്ക് വേണ്ട സെറ്റിൽ മെന്റ് എല്ലാം നടത്തി കേട്ടോ.
സൊ ഇപ്പൊ ഞാൻ ഹാപ്പി എന്നെ ചുറ്റിയുള്ളവരും ഹാപ്പി..
ഇടയ്ക്കു ഞാൻ പറയാൻ വന്ന കഥ മറക്കുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു തോന്നൽ.
സോറി എന്നെ ഒന്ന് പരിചയപെടുത്തിയത് ആണ് കേട്ടോ.
.
ഞാൻ ധരിച്ചിരുന്ന കോട്ട് നേരെയാക്കികൊണ്ട് ഓഫീസിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി നേരെ റിസപ്ഷനിലേക്ക് നടന്നു…
ആ ശില്പ
ഇന്നതെകുള്ള ഡെലിവറി
റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കിയില്ലേ.
തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയാ സാർ.
ഓക്കേ വേഗം വേണം കേട്ടോ.
ക്ലൈന്റിന്നു എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ മതി.
പറയാം സാർ. ഇതുവരെഅങ്ങിനെ യുള്ള മെയിൽ ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല.
ഓക്കേ.
ആ നി ആരോ വെയ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ.
അതെ സാർ.
അവരെവിടെ.
ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു സാർ ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടെ..
ഹ്മ്മ് പോയിട്ടുണ്ടേൽ ഇനി തിരഞ്ഞു പിടിക്കാനൊന്നും നിൽക്കേണ്ട.
നി മെയിൽ ക്ലിയർ ചെയ്യാൻ ശ്രമിചോളൂ.
ദൂരേക്കൊന്നും പോകാറായിട്ടില്ല സാർ ഇവിടെ അടുത്തെവിടെയെങ്കിലും കാണും.
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശില്പ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
സാർ എന്നുള്ള ശിൽപയുടെ വിളികേട്ട ഇടത്തേക്ക് ഞാൻ ചെന്നു,
ശില്പ ഒരു മധ്യവയസ്കയായ സ്ത്രീയെ താങ്ങിക്കൊണ്ട് നില്കുന്നു.
എന്താ എന്ത് പറ്റി ശില്പ.
സാർ ഇവരാണ് സാറിനെ തേടി വന്ന സ്ത്രീ ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഇവർ വീയുന്നതാണ് കണ്ടത്.
ഹോ അവരെ ആ ചെയറിലേക്ക് ഇരുത്തു
വെള്ളം എന്തെങ്കിലും വേണമെന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക് ശില്പ..
അമ്മ നിങ്ങൾ ഓക്കേ അല്ലേ.
ബുദ്ധിമുട്ട് വല്ലതും ഉണ്ടോ.
ഞാൻ അടുത്ത് എത്തിയതും മോനേ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് ആ സ്ത്രീ എന്റെ കാലിലേക്കു വീണു.
അയ്യോ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ കാൽ പിൻവലിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി..
അമ്മ എന്ന് നാവിൽ വന്നുവെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.
ഈ അമ്മയോട് ക്ഷമിക്കെടാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അവര് വീണ്ടും എന്റെ കാലിൽ തൊട്ടു.
ശില്പ ഇവരാണോ നി പറഞ്ഞ സ്ത്രീ.
അതേ സാർ.
ഇവരോട് പോകാൻ പറ. ശില്പ.
വയ്യാന്നു തോനുന്നു സാർ കുറച്ചു നേരം ഇവിടെ ഒന്നിരുന്നോട്ടെ.
വഴിയിൽ കൂടി പോകുന്നവര്ക്ക് വന്നിരിക്കാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയതല്ല എന്റെ ഈ സ്ഥാപനം..
അത് കേട്ട് ശില്പ അവരെ അവിടെ ഇരുത്തികൊണ്ട്.
സാർ വയ്യാ എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ്. ഞാൻ.
ഓക്കേ ഇപ്പൊ മാറിയില്ലേ ഇനി അവരോടു പോകാൻ പറ.
സാർ അവർക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു ശില്പ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും.
ആ സ്ത്രീ ശില്പയെ തടഞ്ഞു.
മോളെ അവനെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല അത്രയ്ക്ക് നീചയായ പെണ്ണായിപ്പോയി ഞാൻ..
അപ്പൊ അറിയാം അല്ലേ എന്നുള്ള എന്റെ പുച്ഛം നിറഞ്ഞ സംസാരം കേട്ട് ശില്പ എന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് നിന്നു..
എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് വെച്ചാൽ കൊടുത്തു പറഞ്ഞു വിടാൻ നോക്ക്. എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി സിഗരറ്റിന്നു തീ കൊടുത്തോണ്ട് നിന്നു.
നിൽപ്പുറക്കാത്തതിനാൽ ഞാൻ വണ്ടിയെടുത്തു പുറപ്പെട്ടു..
അതേ സമയം ഓഫീസിൽ.
ശില്പ അവരെ താങ്ങി പിടിച്ചു വെള്ളം കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവരെ ചെയറിൽ പിടിച്ചിരുത്തി.
നിങ്ങൾ ആരാണ് അമ്മേ.
മനുവുമായിട്ട് നിങ്ങൾക്കുള്ള ബന്ധം
അത് കേട്ടതും ആ സ്ത്രീയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ തായേക്ക് വീണു.
അവർ എന്തോ ആലോചിച് കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു.
പറയാൻ സാധിക്കാത്തത് ആണെങ്കിൽ വേണ്ട.
ചോദിച്ചെന്നെ ഉള്ളു.
മനുവുവിനെ ഇങ്ങിനെ ഞാനിത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ..
മനു എല്ലാവരോടും മാന്യമായി പെരുമാറുന്ന ആളാ അതാ എനിക്ക്.
മോളെ അവനെ നിനക്ക് എത്രവർഷമായിട്ട് അറിയാം.
മൂന്ന്മാസമേ ആയുള്ളൂ അമ്മേ ഞാനിവിടെ ജോലിക്ക് കയറിയിട്ട്..
ഹ്മ്മ്.
എന്നാൽ എനിക്കവനെ ജനിച്ചു വീണ അന്നുമുതൽ അല്ലെങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ മുന്നേ അറിയാം മോളെ
നിങ്ങൾ പറഞ്ഞു വരുന്നത്.
അതെ മോളെ ഞാനവന്റെ അമ്മയാണ്.
അമ്മയോ മനുവിന്റെ അമ്മയോ അത് കേട്ട് ആദ്യം അവൾക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.
അവൾ അറിയാതെ ചിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
മോളെ നിനക്ക് തമാശയായി തോന്നുന്നുണ്ടോ..
അതേ ആർക്കായാലും തോന്നി പോകില്ലേ അമ്മേ.
എന്നാൽ തമാശ അല്ല മോളെ. അവൻ എന്റെ വയറ്റിൽ പിറന്നവന.
അവനിപ്പോ ഈ കാണിക്കുന്ന ദേഷ്യത്തിനു എല്ലാം ഞാൻ അർഹയാണ് മോളെ.
അതെന്തു പറ്റി.
എല്ലാം പറയാം..
മനു എന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു മോളെ ഒരു കാലത്ത്.
ഞാനെന്നു വെച്ചാൽ അവന് ജീവനായിരുന്നു മോളെ.
എന്ന് പറഞ്ഞു അവര് കരയാൻ തുടങ്ങി..
പിന്നെന്തു പറ്റി അമ്മേ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ.
എല്ലാം എന്റെ തെറ്റായിരുന്നു. എന്റെ സുഖത്തിന്നു വേണ്ടി അവനെ തനിച്ചാക്കി പോയില്ലേ മോളെ ഈ പാപി..
അതിന് മനു തനിച്ചല്ലലോ അവന്റെ അച്ഛനുണ്ടല്ലോ കൂടെ.
അത് കേട്ടതും അവരുടെ കണ്ണ് നീർ അവരാൽ അടക്കാൻ കഴിയാതെ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു..
മോനെ എണീക്കെടാ ഇന്നാ ഈ ചായ അങ്ങോട്ട് കുടി..
ശരീരത്തിലെ അസുഖങ്ങളും ക്ഷീണവും എല്ലാം അങ്ങോട്ട് പോകട്ടെ.
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ചായ കപ്പ് എന്റെ നേരെ നീട്ടി.
ഹ്മ്മ് ഞാൻ ഒന്നുടെ കിടക്കെട്ടെ..
ഇന്നലെ ഞാനാകെ ഭയന്നു കേട്ടോ.
നി ക്ഷീണിച്ചു വന്നു കിടന്നിട്ട് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ മോനെ.
വേണ്ടാ എന്ന് തോന്നി അതുകൊണ്ടല്ലേ..
ഹ്മ്മ് ഇന്ന് നിനക്ക് ഓഫീസിൽ പോകണ്ടേ
ഹോ അത് ഞാൻ മറന്നു പോയി.
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ എണീറ്റു ബാത്റൂമിലേക്കോടി..
മോനെ നി വരുമ്പോളേക്കും ചായ തണുക്കും കേട്ടോ .
ഹോ എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് ഞാൻ മേശമേൽ ഇരുന്ന ചായ എടുത്തു കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി..
എനിക്കെന്റെ എല്ലാം അച്ഛനാണ്.
എനിക്കുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന അച്ഛൻ.
മരണത്തിലേക്ക് കാറോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അച്ഛനെ ഞാൻ തിരിച്ചു വിളിക്കുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ മുഖം നിരാശ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
ഞാൻ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കരയുന്നത്
സഹിക്കാവയ്യാതെ ആയിരുന്നു അച്ഛൻ ആത്മഹത്യാ എന്ന ചിന്തയിൽ നിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞത്.
അതിനു ശേഷം ഇപ്പോൾ ഞാനും അച്ഛനും നല്ല കൂട്ടുകാരെ പോലെ ജീവിച്ചു പോരുന്നത്.
അച്ഛന്റെ വിഷമങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ എന്നോട് പറയും അതുപോലെ സന്തോഷങ്ങളും..
ഞാനും തിരിച്ചല്ല കേട്ടോ.
എല്ലാം ഷെയർ ചെയ്യുന്ന നല്ല രണ്ടു കൂട്ടുകാർ..
ഞങ്ങടെ ജീവിതം ഇങ്ങിനെ ആക്കി തീർത്തത് എന്റെ അമ്മ അതായത് അച്ഛന്റെ ഭാര്യ എന്ന് പറയുന്ന ആ നശിച്ച സ്ത്രീ ആയിരുന്നു.
ഒരുകാര്യത്തിൽ മാത്രം എനിക്ക് അമ്മയോട് തീർത്താൽ തീരാത്ത നന്ദിയുണ്ട്.
അമ്മ കാരണമാണല്ലോ ഇങ്ങിനെ ഒരച്ഛനെ എനിക്ക് കിട്ടിയത്..
അച്ഛന്റെ ഉള്ളം പിടയുകയാണെന് എനിക്കറിയാം എനിക്കെ അറിയൂ.
ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു അച്ഛൻ അമ്മയെ..
അമ്മ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോ ഒരു കുറവും അച്ഛൻ വരുതിയിട്ടില്ല
അച്ഛനറിയില്ലല്ലോ ഞാനിന്നലെ അവരെ കണ്ടു എന്ന്. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനിന്നലെ കുറച്ചു അധികം അകത്താക്കിയത് എന്നും. അവരിപ്പോ എന്റെ സ്റ്റാഫിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു അതിഥിയെ പോലെ കഴിയുന്നുണ്ടെന്നും
എന്താടാ ഒരു ആലോചന ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ..
നിനക്ക് എന്നോട് എന്തോ പറയാനുണ്ട്. അല്ലേ അത് പറയാനുള്ള മടികൊണ്ടാണോ അതോ എന്നെ അറിയിക്കേണ്ട എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടോ.എന്താ കാര്യം
അത് പിന്നെ അച്ഛാ
അച്ഛാ.
അതേടാ ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛൻ തന്നെയാ മോനേ നി കാര്യം പറ
വല്ല പെൺകുട്ടിയും നിന്റെ മനസ്സിൽ കയറിക്കൂടിയോ മോനേ.
അതൊന്നും അല്ല അച്ഛാ
വയസ്സ് അതാണല്ലോ അതാ
പിന്നെ എന്താടാ കാര്യം
അച്ഛാ അമ്മയിപ്പോ തിരിച്ചു വന്നാൽ അച്ഛൻ സ്വീകരിക്കുമോ. അതോ ചവിട്ടി പുറത്താക്കുമോ.
എന്തിനാടാ അവളുടെ കാര്യം ഇപ്പൊ പറയുന്നേ അവള് നമ്മളെ ഒന്നും വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു പോയതല്ലേ.
അതൊക്കെ ശരിയാ.
ഞാൻ ചോദിച്ചതിന്ന് ഉത്തരം താ.
അമ്മയിപ്പോ തിരിച്ചു വന്നാൽ അച്ഛൻ സ്വീകരിക്കുമോ ഇല്ലയോ അതെനിക്കറിയണം.
അതെന്തിനാടാ അവളുടെ കാര്യം ഇങ്ങിനെ പറയുന്നേ..
അച്ഛൻ ഇപ്പോഴും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല
അച്ഛൻ എണീറ്റു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ചു അവിടെ ഇരുത്തി.
അച്ഛൻ പറ എന്റെ അമ്മയെന്നു പറയുന്ന ആ സ്ത്രീയെ സ്വീകരിക്കുമോ ഇല്ലയോ.
കഴിഞ്ഞു പോയ വിഷയമല്ലെടാ അത് അവളിപ്പോ അവന്റെ കൂടെ സന്തോഷിക്കുക ആയിരിക്കും.
നമ്മളെന്തിനാ അവളെ കുറിച്ചാലോചിച്ചു വെറുതെ സമയം കളയുന്നെ മോനേ.
അച്ഛന് അമ്മയോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ ഇപ്പോഴും.
എനിക്ക് ദേഷ്യം ഒന്നുമില്ല ആരോടും നിന്നെ തനിച്ചാക്കി പോയല്ലോ എന്നാലോചിക്കുമ്പോൾ ഒരു വിഷമം അത്രയേ ഉള്ളു എനിക്ക്.
നിന്റെ നല്ല പ്രായത്തിൽ നിന്നെ തനിച്ചാക്കി പോയില്ലേ അവൾ.
അച്ഛനിതുവരെ അമ്മ ഒരു ചീത്തയാ എന്ന് ഒരു വാക്ക് കൊണ്ട് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
അവൾ അവൾ എന്ന് മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളു. പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു ഇപ്പോഴും ശരി അമ്മ ഞങ്ങളെ തനിച്ചാക്കി പോയ അന്ന് തൊട്ടു ഇന്നുവരെ..
അച്ഛനെന്താ അമ്മയെ വെറുക്കാത്തെ എന്ന് മുന്നേ എപ്പോയോ ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട് അപ്പൊ കിട്ടിയ മറുപടി.
നമ്മളെ ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് കരുതി നമ്മൾ അവരെ വെറുക്കേണ്ടതുണ്ടോ മോനേ.
അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടവന്റെ കൂടെ അവൾ പോയി. അതിന് നമ്മൾ അവളെ വെറുത്തിട്ട് എന്ത് കാര്യം എപ്പോഴും നിന്റെ അമ്മയുടെ സുഖതിനും സന്തോഷതിനും വേണ്ടി ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം മോനേ…
അച്ഛാ അച്ഛനിതു പറ വന്നാൽ സ്വീകരിക്കുമോ ഇല്ലയോ.
അച്ഛൻ മേലോട്ട് നോക്കി കൊണ്ട് അതേ നിന്റെ അമ്മ നിന്റെ അമ്മ അല്ലാതാകുമോ മോനേ..
ഹോ അപ്പൊ സ്വീകരിക്കും അല്ലേ കൊച്ചു കള്ളാ..
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ അച്ഛന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചു കുടഞ്ഞു.
അച്ഛനൊന്നു പുളകിതനായ പോലെ തോന്നി..
ആ ശില്പ ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലെ.
അതേ സാർ.
എന്നാൽ ശില്പ പോയി കൊള്ളു.
മറ്റുള്ളതെല്ലാം മോഹനേട്ടൻ നോക്കി കൊള്ളും..
മോഹനേട്ടനോട് ഞാനിവിടെ വരെ വരാൻ പറഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയിക്കൊള്ളൂ.
ഓക്കേ സാർ
ഹ്മ്മ്
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശില്പ പോകാനായി റെഡി ആയി..
മോഹനേട്ടൻ വന്നതും ശില്പ ഇറങ്ങി.
ശില്പ ഒന്ന് നില്ക്കു
എന്താ സാർ എനി പ്രോബ്ലം.
ഇല്ലെടോ താനിത് അവർക്ക് കൊടുത്തേര്. കുളിച്ചൊരുങ്ങാൻ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല അവരുടെ കയ്യിൽ.
ക്യാഷ് വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ അക്കൗണ്ടിങ് സെക്ഷനിൽ നിന്നും ചോദിച്ചു വാങ്ങിച്ചേക്കു അവർക്ക് വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ. പ്രസവിച്ച കുറ്റത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം
അവർ ഒന്നും കഴിക്കുന്നില്ല ഞാനും അമ്മയും കുറെ നിർബന്ധിച്ചു നോക്കി.
ഹ്മ്മ്
എന്ത് ചോദിച്ചാലും കരയുകയാണ്. അവരുടെ കരച്ചിൽ കണ്ടു സഹിക്കുന്നില്ല എന്ന അമ്മ പറയുന്നേ.
സാർ ഒന്ന് വന്നു കണ്ടാൽ ചിലപ്പോ.
നോക്കട്ടെ ഒഴിവു കിട്ടിയാൽ വരാം
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ ഓഫീസിലേക്ക് തന്നെ കയറി.
അന്നത്തെ വർക്ക് എല്ലാം കഴിഞ്ഞു സ്റ്റാഫ് എല്ലാവരും പോയി കഴിഞ്ഞതും ഞാൻ എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് കാർത്തിയെ വിളിച്ചു. കാർത്തി ചെറുപ്പകാലം തൊട്ടേയുള്ള കൂട്ടുകാരൻ. എന്റെ ഉയർച്ച തായ്ച്ചകളിൽ എല്ലാം കൂടെ നിന്നവൻ എല്ലാം എന്റെ കൂടെ നിന്നു അവന്റെ ദുഃഖം പോലെ അനുഭവിച്ചവൻ. അതേ MN എക്സ്പോർട്സ് ആൻഡ് ഇമ്പോർട്സ് എന്ന ഈ സ്ഥാപനം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ഒരു പാട് പൈസ തന്നു സഹായിച്ചവൻ..
കാർത്തി ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി എന്ന് പറഞ്ഞു.
കുറച്ചുനേരം ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു കൂട്ടി.
എങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞതാ ഞാനും അച്ഛനും അമ്മയും എന്ത് മാത്രം സന്തോഷോത്തോടെയാണ് കഴിഞ്ഞു പോയത്…
ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷപൂർണമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് അവൻ കടന്നുവന്നില്ലായിരുന്നു വെങ്കിൽ എന്റെ അമ്മക്ക് ഈ ഗതി വരില്ലായിരുന്നു. അമ്മയെ ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കുമായിരുന്നില്ലേ ഒരിക്കലും കരയിക്കാതെ ഒരു കുറവും വരുത്താതെ…
എന്ന് ആലോചിച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് കാർത്തി എന്റെ തോളിൽ കൈ വെക്കുന്നത്.
ഞാൻ അവനെ കണ്ടതും കരഞ്ഞു പോയി എന്റെ എല്ലാ നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ടാ എന്താടാ ഇത് കൊച്ചുകുട്ടികളെ പോലെ. നി അവരെ കണ്ടോ.
അതേ
അവര് എന്താണ് നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.
കാലിൽ വീണു.
അപ്പൊ നി വഴക്ക് പറഞ്ഞോ.
ഇല്ലെടാ.
അങ്ങിനെ അല്ലല്ലോ ഞാൻ കേട്ടത്.
നി വഴക്ക് പറഞ്ഞു തല്ലി ഇറക്കിവിട്ടെന്നോ മറ്റോ ആണല്ലോ.
കാർത്തി ഞാൻ അങ്ങിനെ ചെയ്യുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ. എന്നെകൊണ്ട് അതിനു കഴിയുമോടാ.
ഒന്നുമില്ലേലും എന്റെ അമ്മയെല്ലേടാ.
എന്നെ പ്രസവിച്ച അമ്മ..
ആ ഓർമ നിനക്ക് ഉണ്ടായാൽ മതി എല്ലാം ശരിയാകും. നമുക്ക് നേരെയാകെടാ.
വാ നി ഈ സ്റ്റാഫിനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ടു നീയിതെന്തു എടുക്കുകയാ ഇവിടെ. വാ നമുക്കൊന്ന് പുറത്തോട്ടിറങ്ങിയിട്ടു ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ പറയാം.
ഓഫീസ് ലോക്ക് ചെയ്തു ഞാനും കാർത്തിയും വണ്ടിയെടുത്തു ബീച്ചിലെക്കു പുറപ്പെട്ടു.
എടാ മനു നി അച്ഛനോട് പറഞ്ഞോ.
ഇല്ലെടാ
പറയേണ്ടേ
പറയണം പതുക്കെ ആകാം എന്ന് വിചാരിച്ചു
അച്ഛന്റെ നിലപാട് എന്താണെന്ന് അറിയണമല്ലോ.
ഇതിന്റെ പേരിൽ എനിക്കെന്റെ അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ലല്ലോ..
ഹ്മ്മ് സൂചിപ്പിച്ചു കൂടായിരുന്നോ.
ചെറിയ രീതിയിൽ എറിഞ്ഞിട്ടിട്ടുണ്ട്.
മനസിലായിട്ടുണ്ടോ എന്തോ.
അപ്പോയെക്കും അച്ഛന്റെ വിളിയെത്തി . മനു നി എവിടെ.
കുറച്ചൂടെ വൈകും അച്ഛാ.
ഹ്മ്മ് ഇന്നലത്തെ പോലെ കുടിച്ചോണ്ട് വരാൻ ആണെങ്കിൽ. എന്ന് പറഞ്ഞു അച്ഛൻ ഫോൺ വെച്ചു.
കണ്ടോടാ അച്ഛനാണ്..
എല്ലാവരോടും ഇങ്ങിനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നതു അമ്മയായിരിക്കും പക്ഷെ എനിക്ക് എല്ലാം അച്ഛനാടാ.
കേട്ടില്ലേ നി ചോദിക്കുന്നത് ഞാനൊരു അരമണിക്കൂർ ലേറ്റ് ആയാൽ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങും.
എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ കണ്ണ് തുടച്ചു.
എനിക്കറിയാമല്ലെടാ അച്ഛനെ നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്..
നി പറ കാർത്തി ഞാനിതു പറഞ്ഞു അച്ഛനുമായി പിണങ്ങണം എന്നാണോ നി പറയുന്നേ.
അല്ലെടാ അച്ഛന്റെ മനസ്സ് എന്താണെന്നു നമുക്കറിയില്ലല്ലോ
അച്ഛൻ ഓക്കേ ആണെങ്കിൽ നമുക്കു വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകാം. അല്ലെങ്കിൽ എതെങ്കിലും നല്ല അതിനു പറ്റിയ കേന്ദ്രങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ നാട്ടിലൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ പിന്നെന്താ.
ഹ്മ്മ് ആ അകരച്ചിൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പോകുന്നില്ലെടാ.
ഇനി അതേ കുറിച്ച് ആലോചിക്കാതെ…
നി ശില്പയെ വിളിച്ചേ.
എന്തിനാടാ..
എടാ എനിക്ക് ഒന്ന് കാണണം അവരെ.
ഒരുപാട് കാലമായില്ലേ കണ്ടിട്ട്..
ഹ്മ്മ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ ശില്പയെ വിളിച്ചു.
ശില്പ എടുത്തതും കാർത്തി എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ വാങ്ങിച്ചു.
ആ ശില്പ ഇത് ഞാനാ കാർത്തി.
ഹാ പറയു സാർ.
മനുവിന്റെ അമ്മയെ ഒന്ന് കാണണം നി ഇപ്പൊ വീട്ടിലുണ്ടോ.
ഹാ ഉണ്ട്
വന്നോളൂ.
ഓക്കേ
ഫോൺ ഡിസ്കണക്ട് ആക്കി കൊണ്ട് കാർതതി ടാ വണ്ടി തിരിക്ക്
ശിൽപ്പയുടെ വീട്ടിലേക്കു വിട്..
ഞങ്ങൾ ശിൽപയുടെ വീടെത്തിയതും. ശില്പ മുന്നിൽ ഞങ്ങളെ വെയ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കാർ നിറുത്തി ഇറങ്ങിയതും
ഹലോ ശില്പ.
ഹായ് കാർത്തി സാർ.
ശില്പ ഇനി ഈ സാർ കൂട്ടിയുള്ള വിളിയോന്ന് നിർത്തിക്കൂടെ നിനക്ക്.
അത് ശീലമായി പോയി.
ഇവനെയും നി അങ്ങിനെയാണോ വിളിക്കാറ്.
യെസ് എന്റെ ബോസ്സ് അല്ലേ.
അതേ ശില്പയോട് ഒരുകാര്യം സംസാരിക്കാനുണ്ട്. എന്ന് പറഞ്ഞതും.
മനു ഇടപെട്ടു ഹാ ശില്പ എവിടെ അവര്.
അകത്തുണ്ട് സാർ.
വരൂ.
ശില്പ മുന്നേ നടന്നതും മനു കാർത്തിയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചൊന്നു അമർത്തി.
ഇല്ലെടാ ഞാൻ പറയില്ല നിന്റെ നാക്കിൽ നിന്നു തന്നെ അവളറിയട്ടെ
ഹ്മ്മ് എന്നാ വാ
ഹോ സങ്കടം ഒക്കെ പോയോ
ശില്പയെ കണ്ടതും.
ടാ വാടാ.
മനുവും കാർത്തിയും കൂടെ അകത്തോട്ടു കയറി.
അമ്മേ അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് ശില്പ അകത്തോട്ടു പോയി.
ഹാ മനുവോ എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് ശിൽപയുടെ അമ്മ വന്നു.
എന്തൊക്കെയുണ്ട് മനു കമ്പനി ഒക്കെ എങ്ങിനെ പോകുന്നു.
കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല അമ്മേ.
ഉടനെ കാർത്തി.
അപ്പൊ ശില്പ ഒന്നും പറയാറില്ലേ.
ഇല്ല അവളോട് ചോദിച്ചാൽ തലയും വാലും ഉണ്ടാകില്ല.
നി ഇരിക്ക് കാർത്തി. കുടിക്കാൻ എന്തേലും എടുത്തിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശില്പ അകത്തോട്ടു പോയി.
വേണ്ട ശില്പ എന്ന് പറഞ്ഞു നിരാകരിച്ചു നിനക്കല്ല എന്റെ ബോസിന് എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കേണ്ടേ.
ഹോ ബോസ്സിനെ കൂളാക്കുകയാണോ.
അപ്പോയെക്കും മനു
ശില്പ അവരെവിടെ.
ആ റൂമിലുണ്ട്.
ഞാൻ കാർത്തിയെയും കൂട്ടി അവിടേക്കു ചെന്നു.
റൂമിലെത്തിയതും
കാർത്തി അമ്മേ അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചു.
അവര് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും.
ഞങ്ങളെ ഒക്കെ ഓർമ്മയുണ്ടോ.
അത് കേട്ടതും അമ്മ കരയാൻ തുടങ്ങി.
മോനേ കാർത്തി.
ഹ്മ്മ് അപ്പൊ ഓർമയുണ്ട്.
അതേ ഞാൻ നിങ്ങളെ എന്നെങ്കിലും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോ ചോദിക്കണം എന്ന് കരുതിയതാ.
എങ്ങിനെ സാധിച്ചു നിങ്ങൾക്ക്..
അത് കേട്ടതും അമ്മ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി.
ഇനിയിപ്പോ കരഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം ദേ ഇവനെ കണ്ടോ. അമ്മ
എത്ര കഷ്ടപെട്ടെന്ന് അറിയുമോ അമ്മക്ക്.
എനിക്കെ അറിയൂ ഓരോ ദിവസവും ഇവൻ തള്ളി നീക്കിയത്.
എന്തിന് വേണ്ടി
നിങ്ങടെ തോന്നി വാസത്തിന്നു വേണ്ടി. എന്നിട്ടിപ്പോ..
കാർത്തി നി വെറുതെ അവരെ ടെൻഷൻ ആക്കാതെ.എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ശില്പ അവനെ തടഞ്ഞു.
പറയട്ടെ മോളെ എല്ലാം കേൾക്കാൻ ഞാൻ ബാധ്യസ്ഥയാണ്.
ശില്പ നിനക്ക് ഇന്നി കാണുന്ന നിന്റെ ബോസ്സിനെയെ അറിയൂ.
എന്നാൽ എനിക്കതല്ല.
പിച്ചവെച്ച കാലം മുതൽ ഇവനെയും ദേ നില്കുന്നു ഇവന്റെ അമ്മ അവരെയും അറിയാം.
കഴിഞ്ഞ പത്ത് കൊല്ലം ഇവൻ അനുഭവിച്ച വേദന എന്താണെന്നു എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ..
എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ടിപ്പോ വന്നു കരഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ..
മോനേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അമ്മ വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി.
നിങ്ങക്കറിയോ ഞാൻ പോലും വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും നിങ്ങളെ ഒഴിവാക്കുവാൻ സമ്മതിക്കാതെ ഇവൻ..
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാർത്തി എന്നെ നോക്കി.
മനു ഇത്രയെങ്കിലും ഞാൻ ഇവരോട് പറഞ്ഞില്ലേൽ പിന്നെ നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്നു അർത്ഥം ഇല്ലാണ്ടായി പോകുമെടാ സോറി.
മനു അമ്മേയെയും നോക്കി ഒരേ നിൽപ് ആയിരുന്നു.
അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് അവൻ അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിന്നു കരഞ്ഞു.
കണ്ടു നിന്ന ശിൽപയുടെ കണ്ണും നനഞ്ഞോ..
ഇപ്പൊ നിന്റെ പ്രേശ്നങ്ങൾ എല്ലാം തീർന്നില്ലേ ദേ നിന്റെ അമ്മ.
ഇനി എന്താന്ന് വെച്ചാൽ ആയിക്കോ.
നിനക്ക് അമ്മയെ കാണാത്തതിലുള്ള വിഷമം എല്ലാം മാറിയില്ലേ.
മോനേ എന്നോട് ക്ഷമിക്കെടാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അമ്മ കാർത്തിയുടെ കാലിലേക്ക് വീണു..
എന്റെ കലിലല്ല അമ്മേ വീഴേണ്ടത്.
കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷക്കാലം ഇവന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂട്ടുകാരനും ഒക്കെ ആയി ഇവന്റെ കൂടെ നിന്ന ഒരാളുണ്ട് അതേ ഇവന്റെ അച്ഛൻ അങ്ങേരുടെ കാലില നിങ്ങൾ വീണ് കിടക്കേണ്ടത്.
നിങ്ങൾക്കാറിയോ നിങ്ങൾ പോയിട്ട് പത്തുവർഷമായി. അന്ന് തൊട്ടു ഇന്നുവരെ നിങ്ങളെ പറ്റി തെറ്റായ ഒരു വാക്കുപോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല അങ്ങേര് ഞങ്ങൾ എന്തേലും പറഞ്ഞാൽ തന്നെ അത് തിരുത്തിയിട്ടേ ഉള്ളു..
ആ മനുഷ്യന്റെ കാലിലാണ് നിങ്ങൾ വീഴേണ്ടത്..
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് കാർത്തി അവിടെ നിന്നും പുറത്തേക്കു വന്നു.
ശില്പ നി അമ്മയെ നോക്കണേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് മനുവും അവന്റെ പിന്നാലെ ഇറങ്ങി.
പുറത്തു വന്നതും കാർത്തി ഒരു സിഗരറ് എടുത്തു വായിൽ വെച്ചു.
ഊതാൻ തുടങ്ങി.
നി എന്താടാ ഇങ്ങിനെ ആയത് എന്ന് കാർത്തി മനുവിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു..
ഞാൻ കരുതിയത് നി രണ്ടെണം പൊട്ടിക്കും എന്ന..
കാർത്തി എത്ര പറഞ്ഞാലും അവരെന്റെ അമ്മയെല്ലേടാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് മനു പൊട്ടി കരയുന്നത് ശില്പയും മനുവിന്റെ അമ്മയും ജനലരികിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അമ്മേ മനു നിങ്ങളെ വെറുക്കില്ല എന്ന്.
ഈ മൂന്ന് മാസത്തെ എന്റെ അനുഭവം വെച്ചു പറയുകയാ മനുവിന് നിങ്ങളെ എന്നല്ല ആരെയും വെറുക്കാൻ കഴിയില്ല അമ്മേ..
അവന്റെ മനസ്സ് എനിക്കറിയാം.
അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നും നിങ്ങളായിരുന്നു..
നിങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു അമ്മേ.
അതുകേട്ടതും മനുവിന്റെ അമ്മ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് കരഞ്ഞു.
എന്നെ ഇത്രയും സ്നേഹിച്ചിരുന്ന എന്റെ മോനേ തനിച്ചാക്കിയാണല്ലോ മോളെ എന്നെ വെറും കാമ സുഖത്തിനായി സമീപിച്ചവന്റെ കൂടെ ഞാൻ പോയത്.
സാരമില്ല അമ്മേ മനുവിന് നിങ്ങളെ വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ട് പോകണം എന്നുണ്ട് അച്ഛനെ ഓർത്തിട്ട അവൻ.
കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷം മനുവിന് എല്ലാം അച്ഛനായിരുന്നല്ലോ.
ഉണ്ടായിരുന്ന ജോലി വരെ രാജിവെച്ചിട്ട അദ്ദേഹം മനുവിന് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിച്ചത്.
നിങ്ങൾ വന്നത് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.
മനു ഇനിയെന്താ പ്ലാൻ അച്ഛനോട് എല്ലാം പറയേണ്ടേ അല്ലാതെ എത്രനാൾ നി അമ്മയെ ഇവിടെ താമസിപ്പിക്കും.
ശിൽപക്കും അമ്മയ്ക്കും നിന്റെ അമ്മ ഒരു ബാധ്യത ആകരുത്.
ഇല്ലെടാ ഇന്ന് തന്നെ നോക്കട്ടെ..
ഹ്മ്മ് ശരി വാ എന്ന പോകാം ശില്പ കുളിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല എന്ന് തോനുന്നു നമ്മളിവിടെ നിന്നാൽ അവളുടെ കാര്യവും നടക്കില്ല.
അത് ശരിയാ കാർത്തി നമുക്ക് പോകാം.
ഹ്മ്മ്
ഒരിക്കൽക്കൂടി മനുവും കാർത്തിയും അമ്മയുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു.
ഞങ്ങൾ പോകുകയാണ് എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇറങ്ങിയതും.
അമ്മ മോനേ മനു അച്ഛൻ
അത്രയേ അവൾ പറഞ്ഞുള്ളു.
ഹ്മ്മ് സംസാരിക്കട്ടെ അമ്മേ എന്താ തീരുമാനം എന്നറിയില്ലല്ലോ..
അതുകേട്ടു ദുഖഭാവത്തോടെ മനുവിന്റെ അമ്മ നിന്നു.
മനുവും കാർത്തിയും ശിൽപയോടും അമ്മയോടും യാത്രാ പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി..
കാർത്തി ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നി അത് ചെയ്യുമോ.
എന്താടാ എന്നെകൊണ്ട് പറ്റുന്നതാണേൽ ചെയ്യും അല്ലേൽ ഇല്ല.
ഇത് നിന്നെകൊണ്ട് പറ്റു.
അതെന്താകാര്യം.
എടാ എനിക്കമ്മയുടെ ജീവിതത്തിൽ കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷക്കാലത്ത് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞേ പറ്റു.
ഞാൻ ചോദിച്ചാൽ അമ്മ പറയില്ല നി ചോദിച്ചാൽ കുറച്ചെങ്കിലും പറഞ്ഞു തരും.
ഞാനാകുമ്പോ മകനെന്നുള്ള ജാള്യത ഉണ്ടാകും നീയാകുമ്പോ അത്രത്തോളം ഉണ്ടാകില്ല.
എനിക്കെല്ലാം അറിയണം ആ നാറി എവിടെ ഉണ്ടെന്നും..
ഹോ അപ്പൊ അതാണ് അമ്മയെ ചതിച്ചവനോടുള്ള പക……
ഹ്മ്മ് പക അതെന്നും പകയായി തന്നെ നില്കും. അവന് ഇനി ഞാനാരാണെന്നും എന്റെ പക എന്താണെന്നും കാണിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടേ
വേണം പക എന്നും പകയായി തന്നെ വേണം…
കൂടെ ഞാനുണ്ടെടാ. നമുക്കവന്റെ….
( തുടരും )