ക്ഷമാപണം
ജോലി തിരക്കു മൂലം നല്ല രീതിയിൽ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, നിങ്ങളുടെ വായന സുഖത്തിൽ തടസം നിൽക്കുന്നതിനു ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും ക്ഷമാപണം
മെട്രോ യിൽ ജോലിസ്ഥത്തേക്കു പോകുന്നതിനടിയാൽ കുറിച്ച് വച്ചതോകെ ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലും ആയി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയതാണ് എഴുതിരിയിരിക്കുന്നതു,തെറ്റ് ഉണ്ട് അത് മനസിലാകുന്നു പക്ഷെ , കഥ നിങ്ങൾക്കു നല്ല ഒരു അനുഭവം ആകു മെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. തുടരണം എന്ന് ഉണ്ട്, പക്ഷെ അഭിപ്രായം അറിഞ്ഞു കരുതി.
ഇതൊരു സാങ്കല്പിക കഥ തന്നെ ആണ്, പക്ഷെ ഇതിലെ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും എഴുതി ചേർത്തതാണ്.
നിയന്ത്രണമില്ല – Part 1
Maya: ഏട്ടാ, ഉറങ്ങിയോ?
Rohith: ഇല്ലടീ കുസൃതി, എന്താ? കോളേജിലെ വിശേഷങ്ങളൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ഇന്ന്.
Maya: ഒന്നുമില്ല, അങ്ങനെ ഓർത്തു. ഏട്ടന് അവിടെ ഭക്ഷണമൊക്കെ എങ്ങനെയാ?
Rohith: ഹോസ്റ്റൽ ഭക്ഷണം… അത്രയ്ക്ക് മോശമല്ലെന്ന് വെക്കാം. നീയുണ്ടാക്കി തരുന്ന പോലെയാവുമോ?
Maya: ഛെ, നുണ പറയാതെ. വല്ല്യമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം എനിക്കെവിടെ ? ഏട്ടൻ ഓണം ലീവിന് വരുമോ?
Rohith: വരാതിരിക്കുമോ? പിന്നെ, പഠിത്തം ഒന്നു മുറുകുന്നുണ്ട്. അത്രേള്ളൂ.
Maya: ഇ know, ഇ know ? നന്നായി പഠിക്കണം കേട്ടോ. ഞാനിവിടെ സാധിച്ചോളാം.
Rohith: നീയെന്തിനാ സാധിക്കുന്നത്? ഞാൻ വന്നിട്ട് തീരാവുന്നതല്ലേ. നീ ഒന്ന് Chill ചെയ്യ്.
Maya: ഒരു Chill-ഉം ഇല്ല! എക്സാംസിന് തയ്യാറെടുക്കണം. ഏട്ടൻ വേഗം ഉറങ്ങിക്കോ.
Rohith: നീയും കേട്ടോ. Good night, ചക്കരേ ?
Maya: Night ഏട്ടാ ?
XXXX
Maya: ഏട്ടാ… ?
Rohith: എന്താടി കുഞ്ഞേ? എന്ത് പറ്റി?
Maya: ഇന്നൊരുത്തൻ സ്കൂളിൽ…അങ്ങനെ പറഞ്ഞു…
Rohith: എന്ത് പറഞ്ഞു? ആരാ? ഞാൻ വന്നു തല്ലി പൊളിക്കട്ടെ? ?
Maya: വിട് ഏട്ടാ. അവൻ ‘കുണ്ട്’ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു. പൊണ്ണത്തടിയെന്ന്.
Rohith: ??? ഞാനിപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് വരാണോ? പേര് പറയ്, ഞാൻ നാളെ കോളേജിൽ നിന്ന് നേരെ അവിടേക്ക്
Maya: വേണ്ട ഏട്ടാ. അത്ര വലിയ കാര്യമല്ല. بس ignore ചെയ്യ്.
Rohith: ഇഗ്നോർ ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല. നീയെന്തിനാ στεναχωριപ്പെടുന്നത്? അവന്മാർക്ക് വെറുതെ കളിയാക്കാനുള്ളതല്ലേ.
Maya: എനിക്കറിയാം. അവന്മാർ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്. പക്ഷേ…ഞാൻ ശരിക്കും…
Rohith: മായേ, നീ കണ്ണാടി നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? നീയൊരു സുന്ദരിയാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?
Maya: ഏട്ടാ… അങ്ങനെ comfort ചെയ്യാൻ വേണ്ടി പറയുന്നതല്ലേ
Rohith: ഇല്ല മോളെ. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോൾ നീ ഇത്തിരി കുഞ്ഞായിരുന്നു. ഞാൻ കോളേജിൽ പോയിട്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേ. നീ ഇപ്പോൾ അങ്ങ് വളർന്നു സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. സത്യം!
Maya: ? ഏട്ടാ…
Rohith: പിന്നെ, നീ ആരെയും കേൾക്കണ്ട. നമ്മുടെ വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടികളെല്ലാം സുന്ദരിമാരാ ? അവന്മാർக்கு കണ്ണിൽ കുറ്റം കാണുന്ന സ്വഭാവമല്ലേ.
Maya: ശരിയാണ്. പക്ഷേ അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ… അറിയാതെ
Rohith: It’s okay. ഇത് സ്കൂളല്ലേ. എല്ലാവർക്കും ഇങ്ങനെയൊക്കെ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. നമ്മൾ പക്വതയോടെ നേരിടുകയല്ലേ വേണ്ടത്
Maya: Hmm… നീ പറയുന്നത് ശരിയാണ് ഏട്ടാ. താങ്ക്സ് ❤️
Rohith: എപ്പോഴും! പിന്നെ നീ ധൈര്യമായിരിക്കണം. കേൾക്കുന്നതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി വിഷമിക്കരുത്.
Maya: ശ്രമിക്കാം. ഇനി ഞാൻ പഠിക്കാൻ പോവാ
Rohith: ? അത്യാവശ്യം വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണം. ഞാൻ എപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ട്.
Maya: ഏട്ടനും നന്നായി പഠിക്കണം കേട്ടോ!
Rohith: കുഞ്ഞുമ്മയെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഏട്ടൻ ഓണത്തിന് വരുന്നതല്ലേ ?
Maya: ഓ! അപ്പോ അതുവരെ ഞാൻ പഠിക്കേണ്ട ?
Rohith: അതേയ്! ഇപ്പൊ പോയി ഉറങ്ങിക്കോ. Tension ഒന്നും വേണ്ട. Love you ?
Maya: Love you too, ഏട്ടാ. Night ?
XXXX
Maya: ഏട്ടാ…വയറു വേദനിക്കുന്നുണ്ട് ?
Rohith: ഓ, കുഞ്ഞേ. എന്താ പറ്റിയത്? Did you take medicine?
Maya: Periods. കഷ്ടമായിപ്പോയി.
Rohith: എന്റെ പാവം! വല്ല്യമ്മയോട് പറഞ്ഞോ? നല്ല ചൂടുവെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചോ.
Maya: Hmm. ഏട്ടൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ
Rohith: എനിക്കും കൂടെ ഉണ്ടാവാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്. നിന്നെ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചിരിക്കാൻ ?
Maya: ആഹ്…എനിക്ക് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് ഏട്ടന്റെ കെട്ടിപ്പിടുത്തം
Rohith: നമ്മുടെ അടുത്ത ഓണത്തിന് ഞാൻ മെഗാ ഹഗ്സ് ഒക്കെ തരാട്ടോ. Till then, Sending you all my virtual hugs! ???
Maya: Hold me tighterrrrr!
Rohith: Squishes you with the biggest imaginary bear hug ഞാൻ നിന്റെ ചീക്കിൽ ഒരു കുഞ്ഞു ഉമ്മ തരുവോ? ?
Maya More and more!!
Rohith: ???? ഞാൻ നിന്റെ വാരിയെല്ലുകൾ കുറുക്കുവോ? ?
Maya: aahh i felt it…? ഏട്ടാ Thanks. ഇപ്പൊ കുറച്ച് ഭേദം പോലെ
Rohith: Seriously? That’s awesome! ഞാൻ എപ്പോഴും നിനക്കൊപ്പമുണ്ടെന്ന് ഓർക്കണം. Anything else I can do?
Maya: ഇല്ല ഏട്ടാ. You’re the best! ❤️
Xxx
മയയുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ഇത്തിരി വെളിച്ചം മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങിയിരുന്നു. കർട്ടനുകൾക്കിടയിലൂടെ അത് മുഖത്തേക്ക് പതിക്കുന്നുണ്ട്. കൈപ്പത്തി പരതി ഫോൺ എടുത്തു. സ്ക്രീനിൽ മിന്നുന്ന അറിയിപ്പുകൾ കണ്ടതും അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
“ഏട്ടാ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. രാത്രിയിലെ സംസാരം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. വയറുവേദനയിൽ മയങ്ങിപ്പോയെങ്കിലും ഏട്ടൻ ഇടയ്ക്കിടെ മെസ്സേജുകൾ അയച്ചിരുന്നു.
നന്നായി ഉറങ്ങിയോ?
വല്ല വേദനയുമുണ്ടോ ഇപ്പോൾ?
കുഞ്ഞുമ്മയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഞാൻ
ഈ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തണുത്ത കൈ പോലെ സ്പർശിച്ചു. എത്രയോ കാലമായി, ആർക്കും ഇങ്ങനെയൊരു കരുതൽ തന്നോട് കാണിച്ചിട്ട്. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോൾ, ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ഒരു കയ്പുനീരായിരുന്നു ജീവിതം. വല്ല്യച്ഛനും വല്ല്യമ്മയും എല്ലാ സ്നേഹവും തന്നെങ്കിലും, അതൊന്നും ആ വിടവ് നികത്തുന്നില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ഏട്ടൻ…ഏട്ടന് എല്ലാം മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. താൻ ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ. ഏട്ടന് മാത്രം മനസ്സിലാവുന്ന ഒരു ഭാഷ അവർ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകളിലെ ഒരു നോട്ടത്തിൽ, ചെറിയൊരു ചുമയിൽ, നിശബ്ദതയിൽ പോലും അവർ സംസാരിച്ചു.
ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഇപ്പോൾ ഏട്ടനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! ആ കരങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ ഒന്നലിഞ്ഞു ചേരാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!
മയ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഫോണിലെ തണുപ്പ് ഏട്ടന്റെ സ്പർശത്തിന്റെ ഭാവനയാവാൻ അവൾ അനുവദിച്ചു. ഒരു തേങ്ങലായി അതു മാറിയപ്പോൾ, വിരലുകൾ അറിയാതെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
ഏട്ടാ, I miss you so much!
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് മറുപടി വന്നു.
ഞാനും മോളെ. പക്ഷേ വിഷമിക്കണ്ട. ഞാൻ വേഗം വരും. അതുവരെ നീ എന്റെ കുഞ്ഞു ധീരയായി ഇരിക്കണം, okay?
മയയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിടർന്നു. ഫോൺ നെഞ്ചിൽ വെച്ച് കുറച്ചുനേരം കൂടി അവൾ കിടന്നു. ഏട്ടനുണ്ട്. അതല്ലേ എല്ലാം? ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ കരുതലിൽ, ലോകം മുഴുവൻ നേരിടാൻ തനിക്കാവുമെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.
XXX
പിരീഡ്സിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കുറഞ്ഞു വന്ന ദിവസമായിരുന്നു. കുറച്ചു നാളത്തെ ക്ഷീണം മാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. മയ ഫോണെടുത്തു ഏട്ടന് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു.
Over!
ഉടനെ തന്നെ റീപ്ലൈ വന്നു.
Alhamdulillah! ? നീ സന്തോഷവതിയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് മാത്രമല്ല, ലോകത്തിനാകെ സന്തോഷമാവും. നീ വിഷമിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാനിവിടെ സുഖമായിരിക്കില്ല, കേട്ടോ. അത് ശാരീരികമായ വേദനയൊന്നുമല്ല, പക്ഷേ നിന്റെ സങ്കടം എന്നെയും വേദനിപ്പിക്കും.
മയയുടെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഒരു ഊഷ്മളത നിറഞ്ഞു. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും മധുരമുള്ള ആലിംഗനം നൽകുമായിരുന്നു
ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ മറുപടി വന്നു, അതിൽ ഒരുപാട് ചിരിക്കുന്ന ഇമോജികളും:
അയ്യോ, ഇപ്പോൾ എന്റെ കവിളുകൾ വേദനിക്കുന്നു! വേഗം വന്നു ഞാൻ അത് നേരിട്ട് വാങ്ങിക്കോളാം ?
അവൾ ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. അതിലെ വാക്കുകൾ അവളിൽ പുതിയൊരു ഊർജ്ജം പകരുന്നതുപോലെ. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതൊന്നും തിരികെ വരില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം. പക്ഷേ, ഇപ്പോഴുള്ള ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ കരുത്തിൽ, ജീവിതം എത്ര മനോഹരമാവുമെന്ന ചിന്ത അവളെ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.
XXX
ചുരിദാറിന്റെ മൃദുവായ സ്പർശം മായയെ ഒന്ന് പുളകം കൊള്ളിച്ചു. വെള്ള നിറത്തിലെ ലളിതമായ എംബ്രോയ്ഡറി, അതിലെ തീരെ ചെറിയ വെള്ളിക്കസവുകൾ…അവൾ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. ‘സുന്ദരിയാണ്’ എന്ന് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞത് ഇപ്പോഴാണ് ശരിക്കും മനസ്സിലായത്.
ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഇപ്പോൾ ഏട്ടനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! ആ കരങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ ഒന്നലിഞ്ഞു ചേരാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!
മയ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഫോണിലെ തണുപ്പ് ഏട്ടന്റെ സ്പർശത്തിന്റെ ഭാവനയാവാൻ അവൾ അനുവദിച്ചു. ഒരു തേങ്ങലായി അതു മാറിയപ്പോൾ, വിരലുകൾ അറിയാതെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
ഏട്ടാ, I miss you so much!
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് മറുപടി വന്നു.
ഞാനും മോളെ. പക്ഷേ വിഷമിക്കണ്ട. ഞാൻ വേഗം വരും. അതുവരെ നീ എന്റെ കുഞ്ഞു ധീരയായി ഇരിക്കണം, okay?
മയയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിടർന്നു. ഫോൺ നെഞ്ചിൽ വെച്ച് കുറച്ചുനേരം കൂടി അവൾ കിടന്നു. ഏട്ടനുണ്ട്. അതല്ലേ എല്ലാം? ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ കരുതലിൽ, ലോകം മുഴുവൻ നേരിടാൻ തനിക്കാവുമെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.
XXX
പിരീഡ്സിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കുറഞ്ഞു വന്ന ദിവസമായിരുന്നു. കുറച്ചു നാളത്തെ ക്ഷീണം മാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. മയ ഫോണെടുത്തു ഏട്ടന് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു.
Over!
ഉടനെ തന്നെ റീപ്ലൈ വന്നു.
Alhamdulillah! ? നീ സന്തോഷവതിയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് മാത്രമല്ല, ലോകത്തിനാകെ സന്തോഷമാവും. നീ വിഷമിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാനിവിടെ സുഖമായിരിക്കില്ല, കേട്ടോ. അത് ശാരീരികമായ വേദനയൊന്നുമല്ല, പക്ഷേ നിന്റെ സങ്കടം എന്നെയും വേദനിപ്പിക്കും.
മയയുടെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഒരു ഊഷ്മളത നിറഞ്ഞു. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും മധുരമുള്ള ആലിംഗനം നൽകുമായിരുന്നു
ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ മറുപടി വന്നു, അതിൽ ഒരുപാട് ചിരിക്കുന്ന ഇമോജികളും:
അയ്യോ, ഇപ്പോൾ എന്റെ കവിളുകൾ വേദനിക്കുന്നു! വേഗം വന്നു ഞാൻ അത് നേരിട്ട് വാങ്ങിക്കോളാം ?
അവൾ ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. അതിലെ വാക്കുകൾ അവളിൽ പുതിയൊരു ഊർജ്ജം പകരുന്നതുപോലെ. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതൊന്നും തിരികെ വരില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം. പക്ഷേ, ഇപ്പോഴുള്ള ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ കരുത്തിൽ, ജീവിതം എത്ര മനോഹരമാവുമെന്ന ചിന്ത അവളെ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.
XXX
ചുരിദാറിന്റെ മൃദുവായ സ്പർശം മായയെ ഒന്ന് പുളകം കൊള്ളിച്ചു. വെള്ള നിറത്തിലെ ലളിതമായ എംബ്രോയ്ഡറി, അതിലെ തീരെ ചെറിയ വെള്ളിക്കസവുകൾ…അവൾ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. ‘സുന്ദരിയാണ്’ എന്ന് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞത് ഇപ്പോഴാണ് ശരിക്കും മനസ്സിലായത്.
പഴയ മായ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇതൊന്നും ചിന്തിക്കില്ലായിരുന്നു. സ്വന്തം ശരീരത്തോട് ഒരു അകൽച്ചയായിരുന്നു, വളരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഒരു അസ്വസ്ഥതയും. എന്നാൽ ഏട്ടന്റെ സ്നേഹം അവളെ മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോഴുള്ള പേടി കുറഞ്ഞു വന്നു. പതിയെ, സ്വന്തത്തോട് ഒരു അഭിമാനം തോന്നിത്തുടങ്ങി.
ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. പുതിയ ചുരിദാറിലെ ഒരു ഫുൾ ലെങ്ത് ഫോട്ടോ. ക്യാമറയിലേക്ക് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ക്ലിക്ക്. അയക്കാൻ ‘ഏട്ടാ’ എന്ന് തിരഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം മായ നിന്നു. അയച്ചോ?
ഇങ്ങനെ ഒരു ഫോട്ടോ അയക്കുന്നത് ആദ്യമാണ്. അവർ ചാറ്റ് ചെയ്യും, വിളിക്കും…പക്ഷേ തന്റെ ഫോട്ടോ, അതും പുതിയ വസ്ത്രത്തിൽ – മായയുടെ വിരലുകൾ മെല്ലെ വിറച്ചു.
എന്ത് വിചാരിക്കും ഏട്ടൻ? ‘പെങ്ങൾ വലുതായി’ എന്ന് കളിയാക്കുമോ? അതോ…ഒരുപക്ഷെ…ഈ ഫോട്ടോ ഏട്ടൻ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുമോ? അങ്ങനെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ മായയുടെ കവിളുകൾ ചൂടായി.
‘ഐ…വിട്!’ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തത് പോലെ അവൾ ‘Send’ അമർത്തി. ഇനി പിൻവലിക്കില്ല. ഏട്ടന്റെ റിയാക്ഷൻ എന്തായാലും നേരിടാം.
ഫോൺ ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് ഏട്ടൻ കാണില്ല…അല്ലെങ്കിൽ, ഏട്ടൻ ഉടനെ മറുപടി തരുമോ? മായയുടെ ഉള്ളം കൈപ്പത്തിയെല്ലാം വിയർത്തു.
‘അയ്യോ, ഇതെന്ത് പണിയാണ് കാണിച്ചത്?’ അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. ഇനി അടുത്ത അഞ്ചു മിനിറ്റെങ്കിലും നോക്കില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചു ഫോൺ തലയിണക്കടിയിലേക്ക് വെച്ചു.
എന്നിട്ടും, നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ഒന്ന് നോക്കിയാൽ എന്താ? ഒരു മെസ്സേജ് പോലും ഇല്ലെങ്കിൽ എടുത്തുവെക്കാം. തലയിണക്കടിയിൽ നിന്നും ഫോൺ പുറത്തേക്കെടുത്തു. സ്ക്രീൻ തെളിഞ്ഞതും അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് നിലവിളിച്ചു.
ഏട്ടന്റെ മറുപടി അവിടെ മിന്നി നിന്നു:
എന്റെ കുഞ്ഞിപ്പെങ്ങൾ ഒരു സൂപ്പർ മോഡലായിരിക്കുന്നു!! ? ഇത്രയും സുന്ദരിയാണെന്ന് നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ, ചതിക്കുറ്റി!
മായയുടെ മുഖം അപ്പോഴേക്കും ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. അടുത്ത മെസ്സേജ് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് വായിച്ചത്:
എന്റെ പൊന്നു മോൾക്ക് ഈ ചുരിദാർ toooo good ആണ്. ഇതുപോലെ നൂറായിരം ഡ്രസ്സ് ഞാൻ വാങ്ങി തരാം. ❤️
മായ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഉള്ളിൽ അടക്കാനാവാത്ത ഒരു സന്തോഷം തിരതല്ലുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ അംഗീകാരം, അതിലുപരിയായി, ആ നിറഞ്ഞ സ്നേഹം – അതുകൊണ്ടാവാം ഈ സന്തോഷത്തിന് ഇത്രയും പ്രകാശമുള്ളത്.
പഴയ മായ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇതൊന്നും ചിന്തിക്കില്ലായിരുന്നു. സ്വന്തം ശരീരത്തോട് ഒരു അകൽച്ചയായിരുന്നു, വളരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഒരു അസ്വസ്ഥതയും. എന്നാൽ ഏട്ടന്റെ സ്നേഹം അവളെ മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോഴുള്ള പേടി കുറഞ്ഞു വന്നു. പതിയെ, സ്വന്തത്തോട് ഒരു അഭിമാനം തോന്നിത്തുടങ്ങി.
ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. പുതിയ ചുരിദാറിലെ ഒരു ഫുൾ ലെങ്ത് ഫോട്ടോ. ക്യാമറയിലേക്ക് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ക്ലിക്ക്. അയക്കാൻ ‘ഏട്ടാ’ എന്ന് തിരഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം മായ നിന്നു. അയച്ചോ?
ഇങ്ങനെ ഒരു ഫോട്ടോ അയക്കുന്നത് ആദ്യമാണ്. അവർ ചാറ്റ് ചെയ്യും, വിളിക്കും…പക്ഷേ തന്റെ ഫോട്ടോ, അതും പുതിയ വസ്ത്രത്തിൽ – മായയുടെ വിരലുകൾ മെല്ലെ വിറച്ചു.
എന്ത് വിചാരിക്കും ഏട്ടൻ? ‘പെങ്ങൾ വലുതായി’ എന്ന് കളിയാക്കുമോ? അതോ…ഒരുപക്ഷെ…ഈ ഫോട്ടോ ഏട്ടൻ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുമോ? അങ്ങനെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ മായയുടെ കവിളുകൾ ചൂടായി.
‘ഐ…വിട്!’ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തത് പോലെ അവൾ ‘Send’ അമർത്തി. ഇനി പിൻവലിക്കില്ല. ഏട്ടന്റെ റിയാക്ഷൻ എന്തായാലും നേരിടാം.
ഫോൺ ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. ഇത്രയും പെട്ടെന്ന് ഏട്ടൻ കാണില്ല…അല്ലെങ്കിൽ, ഏട്ടൻ ഉടനെ മറുപടി തരുമോ? മായയുടെ ഉള്ളം കൈപ്പത്തിയെല്ലാം വിയർത്തു.
‘അയ്യോ, ഇതെന്ത് പണിയാണ് കാണിച്ചത്?’ അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. ഇനി അടുത്ത അഞ്ചു മിനിറ്റെങ്കിലും നോക്കില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചു ഫോൺ തലയിണക്കടിയിലേക്ക് വെച്ചു.
എന്നിട്ടും, നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ഒന്ന് നോക്കിയാൽ എന്താ? ഒരു മെസ്സേജ് പോലും ഇല്ലെങ്കിൽ എടുത്തുവെക്കാം. തലയിണക്കടിയിൽ നിന്നും ഫോൺ പുറത്തേക്കെടുത്തു. സ്ക്രീൻ തെളിഞ്ഞതും അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് നിലവിളിച്ചു.
ഏട്ടന്റെ മറുപടി അവിടെ മിന്നി നിന്നു:
എന്റെ കുഞ്ഞിപ്പെങ്ങൾ ഒരു സൂപ്പർ മോഡലായിരിക്കുന്നു!! ? ഇത്രയും സുന്ദരിയാണെന്ന് നേരത്തെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ, ചതിക്കുറ്റി!
മായയുടെ മുഖം അപ്പോഴേക്കും ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. അടുത്ത മെസ്സേജ് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് വായിച്ചത്:
എന്റെ പൊന്നു മോൾക്ക് ഈ ചുരിദാർ toooo good ആണ്. ഇതുപോലെ നൂറായിരം ഡ്രസ്സ് ഞാൻ വാങ്ങി തരാം. ❤️
മായ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഉള്ളിൽ അടക്കാനാവാത്ത ഒരു സന്തോഷം തിരതല്ലുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ അംഗീകാരം, അതിലുപരിയായി, ആ നിറഞ്ഞ സ്നേഹം – അതുകൊണ്ടാവാം ഈ സന്തോഷത്തിന് ഇത്രയും പ്രകാശമുള്ളത്.
XXXX
ഏട്ടൻ ടൂറിന് പോയിട്ട് ദിവസങ്ങളായി. ഒരു കോളോ ഒരു ചെറിയ മെസ്സേജോ പോലും ഇല്ല. മായയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു, ടൂറിൽ നെറ്റ്വർക്ക് ഉണ്ടാവില്ലെന്നും തിരിച്ചുവന്നാലുടൻ ഏട്ടൻ വിളിക്കുമെന്നും. പക്ഷേ, അറിഞ്ഞിട്ടും മനസ്സിന് ഒരു നിയന്ത്രണവുമില്ലായിരുന്നു.
രാത്രിയാവുമ്പോഴാണ് വിഷമം കൂടുന്നത്. പകൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ സമയം തള്ളി നീക്കും. പുസ്തകം വായിക്കും, വല്ല്യമ്മയെ അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ പഴയ സിനിമകൾ കാണാൻ ശ്രമിക്കും. അങ്ങനെ സമയത്തെ പറ്റിച്ചിട്ടും, രാത്രി ഒറ്റയ്ക്കാവുമ്പോൾ ഏട്ടനില്ലാത്തതിന്റെ വിടവ് നെഞ്ചിൽ പൊള്ളും.
ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ. 12.30 ആയിക്കാണും. ഏട്ടനുമായുള്ള പഴയ ചാറ്റുകൾ വായിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ ചിരിയുടെ ശബ്ദം പോലും അതിലെ ഇമോജികളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ. ദീർഘശ്വാസത്തോടെ ഫോൺ തലയിണക്കരികിൽ വെച്ചു.
ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എഴുന്നേറ്റു ജനലിനരികിലേക്ക് ചെന്നു. നിലാവുണ്ട്, പക്ഷേ അതെന്തോ വല്ലാതെ വിഷാദം തോന്നിപ്പിച്ചു. ഏട്ടൻ ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും? ഉറങ്ങുകയാവുമോ? അതോ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഇരുന്ന് തമാശകൾ പറയുകയാണോ?
ഒരു തേങ്ങൽ മായയുടെ നെഞ്ചിനെ പൊട്ടിച്ചു കീറി. അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. ഏട്ടനെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! ആ ചൂടിൽ, ആ പരിചിതമായ മണത്തിൽ, ഒന്ന് മയങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!
പതുക്കെ അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. “ഏട്ടാ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. പിന്നെ തലയിണയെന്നോണം ഫോണെടുത്ത് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഇല്ല, ഇന്ന് സങ്കടപ്പെടുന്നില്ല.
ഏട്ടൻ ഉടനെ തിരിച്ചുവരും. അന്നത്തെ ആലിംഗനം ഇത്തിരി കൂടി മുറുകും, അത്രയേ ഉള്ളൂ. ഉറക്കം അവളെ പതിയെ പുതപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. ഫോണിലെ ചാറ്റ് സ്ക്രീൻ മങ്ങവേ, ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ മായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി
XXX
ടൂറിലെ ഓരോ നിമിഷവും റോഹിത്തിനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. സുഹൃത്തുക്കളുടെ കളിയും ചിരിയും അവനിൽ നിന്ന് അകലെയായിരുന്നു. മലനിരകളുടെ ഭംഗിയല്ല, മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞത് മായയുടെ ചിരിയായിരുന്നു. കുഞ്ഞു പെങ്ങൾക്ക് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള സമ്മാനങ്ങൾ തിരഞ്ഞപ്പോഴും, അവളുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷത്താൽ തിളങ്ങുന്നത് മാത്രമായിരുന്നു ചിന്ത.
“കണക്ഷൻ കിട്ടിയാൽ ഉടനെ കോൾ ചെയ്യണം” – തന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നടന്നു. ട്രക്കിങ്ങിനിടയിൽ ചെറിയ ഇടവേളകളിൽ ഫോൺ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു. ചിലപ്പോൾ ഒരു ബാർ, ചിലപ്പോൾ രണ്ട്… ശൂന്യത. ഈ മലയ്ക്ക് മുകളിലൊന്നും സിഗ്നലിന്റെ കാര്യമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
XXXX
ഏട്ടൻ ടൂറിന് പോയിട്ട് ദിവസങ്ങളായി. ഒരു കോളോ ഒരു ചെറിയ മെസ്സേജോ പോലും ഇല്ല. മായയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു, ടൂറിൽ നെറ്റ്വർക്ക് ഉണ്ടാവില്ലെന്നും തിരിച്ചുവന്നാലുടൻ ഏട്ടൻ വിളിക്കുമെന്നും. പക്ഷേ, അറിഞ്ഞിട്ടും മനസ്സിന് ഒരു നിയന്ത്രണവുമില്ലായിരുന്നു.
രാത്രിയാവുമ്പോഴാണ് വിഷമം കൂടുന്നത്. പകൽ എങ്ങനെയൊക്കെയോ സമയം തള്ളി നീക്കും. പുസ്തകം വായിക്കും, വല്ല്യമ്മയെ അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ പഴയ സിനിമകൾ കാണാൻ ശ്രമിക്കും. അങ്ങനെ സമയത്തെ പറ്റിച്ചിട്ടും, രാത്രി ഒറ്റയ്ക്കാവുമ്പോൾ ഏട്ടനില്ലാത്തതിന്റെ വിടവ് നെഞ്ചിൽ പൊള്ളും.
ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ. 12.30 ആയിക്കാണും. ഏട്ടനുമായുള്ള പഴയ ചാറ്റുകൾ വായിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ ചിരിയുടെ ശബ്ദം പോലും അതിലെ ഇമോജികളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ. ദീർഘശ്വാസത്തോടെ ഫോൺ തലയിണക്കരികിൽ വെച്ചു.
ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എഴുന്നേറ്റു ജനലിനരികിലേക്ക് ചെന്നു. നിലാവുണ്ട്, പക്ഷേ അതെന്തോ വല്ലാതെ വിഷാദം തോന്നിപ്പിച്ചു. ഏട്ടൻ ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും? ഉറങ്ങുകയാവുമോ? അതോ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഇരുന്ന് തമാശകൾ പറയുകയാണോ?
ഒരു തേങ്ങൽ മായയുടെ നെഞ്ചിനെ പൊട്ടിച്ചു കീറി. അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. ഏട്ടനെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! ആ ചൂടിൽ, ആ പരിചിതമായ മണത്തിൽ, ഒന്ന് മയങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!
പതുക്കെ അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. “ഏട്ടാ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. പിന്നെ തലയിണയെന്നോണം ഫോണെടുത്ത് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഇല്ല, ഇന്ന് സങ്കടപ്പെടുന്നില്ല.
ഏട്ടൻ ഉടനെ തിരിച്ചുവരും. അന്നത്തെ ആലിംഗനം ഇത്തിരി കൂടി മുറുകും, അത്രയേ ഉള്ളൂ. ഉറക്കം അവളെ പതിയെ പുതപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. ഫോണിലെ ചാറ്റ് സ്ക്രീൻ മങ്ങവേ, ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ മായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി
XXX
ടൂറിലെ ഓരോ നിമിഷവും റോഹിത്തിനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. സുഹൃത്തുക്കളുടെ കളിയും ചിരിയും അവനിൽ നിന്ന് അകലെയായിരുന്നു. മലനിരകളുടെ ഭംഗിയല്ല, മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞത് മായയുടെ ചിരിയായിരുന്നു. കുഞ്ഞു പെങ്ങൾക്ക് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള സമ്മാനങ്ങൾ തിരഞ്ഞപ്പോഴും, അവളുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷത്താൽ തിളങ്ങുന്നത് മാത്രമായിരുന്നു ചിന്ത.
“കണക്ഷൻ കിട്ടിയാൽ ഉടനെ കോൾ ചെയ്യണം” – തന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നടന്നു. ട്രക്കിങ്ങിനിടയിൽ ചെറിയ ഇടവേളകളിൽ ഫോൺ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു. ചിലപ്പോൾ ഒരു ബാർ, ചിലപ്പോൾ രണ്ട്… ശൂന്യത. ഈ മലയ്ക്ക് മുകളിലൊന്നും സിഗ്നലിന്റെ കാര്യമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
അവസാനം, വൈകിട്ടായിട്ടും ഒന്നും ശരിയാവാത്തതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ റോഹിത്ത് ഒരു പാറയുടെ മുകളിൽ കയറി നിന്നു. അവനറിയാതെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും പരതി, ഒരു പ്രതീക്ഷയുമില്ലാതെ.
പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. മുകളിൽ വലത് കോണിലെ കണക്ഷൻ ബാർ നിറഞ്ഞു! ഒരു നിമിഷം വിശ്വസിക്കാനായില്ല. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫോൺ തുറന്നു.
Sorry Maya, I tried my best to get reception, but the network was too bad. I missed you a lot, a lot means a lot, more than you could imagine. Tightest hugs to my angel.
അയച്ചതും അവൻ ആ പാറയിൽ തന്നെ ഇരുന്നുപോയി. ‘മായ ഉറങ്ങുകയാവുമോ? അതോ എന്റെ മെസ്സേജിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണോ?’ നിറഞ്ഞുവന്ന കണ്ണുകൾ അവൻ കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് ഉരച്ച് മാറ്റി. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൂടി…പിന്നെ തിരിച്ചെത്തിയാൽ മായയെ ഒരുപാട് ദിവസം ചേർത്തുപിടിക്കണം. ഇനി ഒരു നെടുവീർപ്പുകളും ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങൾ!
XXXX
അതിരാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ തന്നെ ഫോൺ പരിശോധിക്കുന്ന ശീലം മായയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഏട്ടന്റെ കാര്യമൊഴിച്ചാൽ, രാവിലെ വരുന്നതൊക്കെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്ദേശങ്ങളോ, ഒരുപക്ഷെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഫ്ലർട്ട് ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കമന്റുകളോ ആവും. അതിനോടൊന്നും പ്രതികരിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഏട്ടൻ തിരിച്ചുവരുന്നതേ കാത്തിരിക്കുന്നുള്ളു. പക്ഷേ, ഏട്ടനും ടൂറിൽ തിരക്കായിരിക്കുമെന്ന് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് രാവിലെ സന്ദേശങ്ങൾ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
പതിവുപോലെ അടുക്കളയിലും പറമ്പിലും വല്ല്യമ്മയെ സഹായിച്ച്, ബാക്കിയുള്ള സമയം പഠിച്ചും, അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ, ഒന്നു മയങ്ങണമെന്ന് തോന്നി മായ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. മയങ്ങിയില്ലെങ്കിലും, കണ്ണടച്ച് കുറച്ചുനേരം കിടക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.
അപ്പോഴാണ് ഓർമ്മ വന്നത് – ഫോൺ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടില്ലല്ലോ. എടുത്തുനോക്കിയതും ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
ഏട്ടന്റെ മെസ്സേജ്! എപ്പോഴാണ് വന്നത്? നോക്കാൻ പോലും മടിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നോ താൻ? വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ മെസ്സേജ് തുറന്നു.
Sorry Maya, I tried my best to get reception, but the network was too bad. I missed you a lot, a lot means a lot, more than you could imagine. Tightest hugs to my angel.
അവസാനം, വൈകിട്ടായിട്ടും ഒന്നും ശരിയാവാത്തതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ റോഹിത്ത് ഒരു പാറയുടെ മുകളിൽ കയറി നിന്നു. അവനറിയാതെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും പരതി, ഒരു പ്രതീക്ഷയുമില്ലാതെ.
പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. മുകളിൽ വലത് കോണിലെ കണക്ഷൻ ബാർ നിറഞ്ഞു! ഒരു നിമിഷം വിശ്വസിക്കാനായില്ല. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫോൺ തുറന്നു.
Sorry Maya, I tried my best to get reception, but the network was too bad. I missed you a lot, a lot means a lot, more than you could imagine. Tightest hugs to my angel.
അയച്ചതും അവൻ ആ പാറയിൽ തന്നെ ഇരുന്നുപോയി. ‘മായ ഉറങ്ങുകയാവുമോ? അതോ എന്റെ മെസ്സേജിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണോ?’ നിറഞ്ഞുവന്ന കണ്ണുകൾ അവൻ കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് ഉരച്ച് മാറ്റി. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൂടി…പിന്നെ തിരിച്ചെത്തിയാൽ മായയെ ഒരുപാട് ദിവസം ചേർത്തുപിടിക്കണം. ഇനി ഒരു നെടുവീർപ്പുകളും ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങൾ!
XXXX
അതിരാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ തന്നെ ഫോൺ പരിശോധിക്കുന്ന ശീലം മായയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഏട്ടന്റെ കാര്യമൊഴിച്ചാൽ, രാവിലെ വരുന്നതൊക്കെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്ദേശങ്ങളോ, ഒരുപക്ഷെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഫ്ലർട്ട് ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കമന്റുകളോ ആവും. അതിനോടൊന്നും പ്രതികരിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഏട്ടൻ തിരിച്ചുവരുന്നതേ കാത്തിരിക്കുന്നുള്ളു. പക്ഷേ, ഏട്ടനും ടൂറിൽ തിരക്കായിരിക്കുമെന്ന് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് രാവിലെ സന്ദേശങ്ങൾ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
പതിവുപോലെ അടുക്കളയിലും പറമ്പിലും വല്ല്യമ്മയെ സഹായിച്ച്, ബാക്കിയുള്ള സമയം പഠിച്ചും, അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ, ഒന്നു മയങ്ങണമെന്ന് തോന്നി മായ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. മയങ്ങിയില്ലെങ്കിലും, കണ്ണടച്ച് കുറച്ചുനേരം കിടക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.
അപ്പോഴാണ് ഓർമ്മ വന്നത് – ഫോൺ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടില്ലല്ലോ. എടുത്തുനോക്കിയതും ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
ഏട്ടന്റെ മെസ്സേജ്! എപ്പോഴാണ് വന്നത്? നോക്കാൻ പോലും മടിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നോ താൻ? വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ മെസ്സേജ് തുറന്നു.
Sorry Maya, I tried my best to get reception, but the network was too bad. I missed you a lot, a lot means a lot, more than you could imagine. Tightest hugs to my angel.
വായിച്ചതും മായയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഇത്രയും നാളത്തെ വിഷമങ്ങളെല്ലാം ഓടിയൊളിച്ചതുപോലെ. ഏട്ടനുള്ളതും ഇതേ സ്നേഹമാവുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം…അല്ലെങ്കിൽ പാതിരാത്രിയിൽ മെസ്സേജ് അയക്കുമോ?
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ ഫോൺ തലയിണക്കടിയിലേക്ക് തിരുകി. ഉറങ്ങണം എന്ന് തോന്നിയില്ല. അതിലുപരി, പുതിയൊരു ഊർജ്ജം ശരീരത്തിലാകെ പടർന്നിരിക്കുന്നു. എഴുന്നേറ്റ് പുസ്തകം എടുക്കണോ, അതോ ഏട്ടന് മറുപടി അയക്കണോ?
ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച ശേഷം മായ ഫോൺ എടുത്തു. അയച്ചോട്ടെ, ഒരു ചെറിയ റിപ്ലൈ. ചിരിയുടെ സ്മൈലിയോടൊപ്പം അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
മിസ്സ് യു റ്റൂ, ഏട്ടാ ❤️
XXXX
കോളേജ് ഹോസ്റ്റലിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു. മുറിയിൽ വിളക്ക് അണഞ്ഞുകിടന്നു. റൂംമേറ്റ് സുഹൃത്തിനൊപ്പം അടുത്തുള്ള റൂമിലാണെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് റോഹിത്തിന് ആശങ്കയില്ലായിരുന്നു. ഫോൺ ലൈറ്റ് കത്തിച്ച് യാത്രാബാഗ് മേശയ്ക്കുമുകളിൽ വെച്ചു. ആകെ ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിലും ഉറങ്ങുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനായില്ല.
ഒരു ക്വിക്ക് ഷവർ കഴിഞ്ഞ് പുതിയ വസ്ത്രം എടുത്തിടുമ്പോൾ വിരലുകൾ ഫോണിലേക്ക് നീണ്ടു. സ്ക്രീനിലെ മായയുടെ പേര് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ ഒന്ന് പിടപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടും നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ‘Did you sleep?’ എന്ന് ചോദ്യം മായക്ക് നേരെ പാഞ്ഞു.
ഒരു നിമിഷം…രണ്ടു നിമിഷം. മറുപടി ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നു.
No etta, was waiting for you
റോഹിത്ത് ഒരു നിമിഷം സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെ നിന്നു. അവൻ ഫോൺ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തു.
Love you Maya, I missed you alot these days എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ വിരൽത്തുമ്പുകൾ പോലും വിറയ്ക്കുന്നതായി അവന് തോന്നി.
ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം മറുപടി വന്നു, ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു ഇമോജിയോടൊപ്പം.
Love you too, Etta
റോഹിത്തിന് സ്വന്തം കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ‘Love you’ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് വാക്ക് അവർ മുൻപ് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. എന്നും ‘സ്നേഹമുണ്ട് ഏട്ടാ’ എന്നോ ‘ഐ ലവ് യൂ ഏട്ടാ’ എന്നോ മലയാളത്തിൽ പറയുകയായിരുന്നു പതിവ്. ഇന്നത്തെ മറുപടിയിൽ എന്തോ ഒരു വ്യത്യാസം. മായ വളരുകയാണോ?
ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് വെച്ചു. അടുത്ത മിനിറ്റുകൾ അവർ ചാറ്റിൽ മുഴുകി. ടൂറിനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ, മായയുടെ ദിവസങ്ങളിലെ വിശേഷങ്ങൾ, വരും ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച – അങ്ങനെ, ക്ഷീണം മറക്കുമാറ് അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
വായിച്ചതും മായയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഇത്രയും നാളത്തെ വിഷമങ്ങളെല്ലാം ഓടിയൊളിച്ചതുപോലെ. ഏട്ടനുള്ളതും ഇതേ സ്നേഹമാവുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം…അല്ലെങ്കിൽ പാതിരാത്രിയിൽ മെസ്സേജ് അയക്കുമോ?
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ ഫോൺ തലയിണക്കടിയിലേക്ക് തിരുകി. ഉറങ്ങണം എന്ന് തോന്നിയില്ല. അതിലുപരി, പുതിയൊരു ഊർജ്ജം ശരീരത്തിലാകെ പടർന്നിരിക്കുന്നു. എഴുന്നേറ്റ് പുസ്തകം എടുക്കണോ, അതോ ഏട്ടന് മറുപടി അയക്കണോ?
ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച ശേഷം മായ ഫോൺ എടുത്തു. അയച്ചോട്ടെ, ഒരു ചെറിയ റിപ്ലൈ. ചിരിയുടെ സ്മൈലിയോടൊപ്പം അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
മിസ്സ് യു റ്റൂ, ഏട്ടാ ❤️
XXXX
കോളേജ് ഹോസ്റ്റലിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു. മുറിയിൽ വിളക്ക് അണഞ്ഞുകിടന്നു. റൂംമേറ്റ് സുഹൃത്തിനൊപ്പം അടുത്തുള്ള റൂമിലാണെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് റോഹിത്തിന് ആശങ്കയില്ലായിരുന്നു. ഫോൺ ലൈറ്റ് കത്തിച്ച് യാത്രാബാഗ് മേശയ്ക്കുമുകളിൽ വെച്ചു. ആകെ ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിലും ഉറങ്ങുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനായില്ല.
ഒരു ക്വിക്ക് ഷവർ കഴിഞ്ഞ് പുതിയ വസ്ത്രം എടുത്തിടുമ്പോൾ വിരലുകൾ ഫോണിലേക്ക് നീണ്ടു. സ്ക്രീനിലെ മായയുടെ പേര് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ ഒന്ന് പിടപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടും നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ‘Did you sleep?’ എന്ന് ചോദ്യം മായക്ക് നേരെ പാഞ്ഞു.
ഒരു നിമിഷം…രണ്ടു നിമിഷം. മറുപടി ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നു.
No etta, was waiting for you
റോഹിത്ത് ഒരു നിമിഷം സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെ നിന്നു. അവൻ ഫോൺ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തു.
Love you Maya, I missed you alot these days എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ വിരൽത്തുമ്പുകൾ പോലും വിറയ്ക്കുന്നതായി അവന് തോന്നി.
ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം മറുപടി വന്നു, ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു ഇമോജിയോടൊപ്പം.
Love you too, Etta
റോഹിത്തിന് സ്വന്തം കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ‘Love you’ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് വാക്ക് അവർ മുൻപ് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. എന്നും ‘സ്നേഹമുണ്ട് ഏട്ടാ’ എന്നോ ‘ഐ ലവ് യൂ ഏട്ടാ’ എന്നോ മലയാളത്തിൽ പറയുകയായിരുന്നു പതിവ്. ഇന്നത്തെ മറുപടിയിൽ എന്തോ ഒരു വ്യത്യാസം. മായ വളരുകയാണോ?
ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് വെച്ചു. അടുത്ത മിനിറ്റുകൾ അവർ ചാറ്റിൽ മുഴുകി. ടൂറിനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ, മായയുടെ ദിവസങ്ങളിലെ വിശേഷങ്ങൾ, വരും ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച – അങ്ങനെ, ക്ഷീണം മറക്കുമാറ് അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
“ഇനി കിടന്നുറങ്ങ് മായേ,” അവസാനം റോഹിത്ത് പറഞ്ഞു. “ഇവിടെ പുലരാനിരിക്കുന്നു.”
“ഓ, ശരി ഏട്ടാ. Good night!” മായയുടെ റീപ്ലൈയിൽ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
റോഹിത്ത് ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. സ്ക്രീനിലെ അവരുടെ ചാറ്റ് ഹിസ്റ്ററി ഒരിക്കൽ കൂടി അവൻ നോക്കി. മായയുടെ സന്തോഷവും, അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഇപ്പോൾ പ്രകടമാകുന്ന ആത്മവിശ്വാസവും – അത് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ നിറച്ചു.
ഒടുവിൽ, ഉറക്കം അടക്കാനാവാതെയായപ്പോൾ അവൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. നാളെ പുലരുമ്പോൾ ഉള്ള ക്ലാസുകളെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു. പക്ഷേ, മായയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അപ്പോഴും ചിന്ത മുഴുവൻ. അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ നന്നായി ഉറങ്ങുന്നുണ്ടാകും, ‘Love you’ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞെട്ടിച്ച തന്റെ കുഞ്ഞുപെങ്ങൾ. റോഹിത്ത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു.
XXXX
കോളേജിൽ സമരത്തിന്റെ പുകച്ചുരുളുകൾ. പത്തുദിവസം അടച്ചിടൽ! റോഹിത്ത് മനസ്സിലൊരു തീരുമാനമെടുത്തു. വീട്ടിൽ ഇത്തിരി മിന്നൽ സന്ദർശനം! പറയാതെ വരാം, മായയ്ക്ക് സർപ്രൈസ് ആക്കാം.
വീട്ടിലെത്തിയത് സന്ധ്യക്ക് ആറുമണിക്ക്. മായ മുകളിലെ മുറിയിൽ പഠിക്കുന്നുണ്ടാവും. വല്ല്യമ്മയോടൊരു സംസാരം, ‘അതുക്കും മേലെ’ അയാൾ തന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി. പതിഞ്ഞ നടത്തം, ചെറിയ വിസിലിന്റെ ഒരു തുണ്ട്…മായയ്ക്ക് എന്തോ അനക്കം തോന്നിയതുപോലെ. പഠനത്തിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞു.
ഇല്ല, ആരോടാ തോന്നുന്നത്? വിസിൽ വീണ്ടും. ഇത്തവണ ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ചു – പരിചയമുള്ളതാണല്ലോ! ഒറ്റ നടപ്പാണ്. റോഹിത്തിന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി…കതകിനരികിൽ മുട്ടുവിരലിൽ താളമിട്ടുകൊണ്ട്, ഒരു നിമിഷം മായ നിന്നു. അകത്ത് ആരുമില്ല. മുട്ടി വിളിക്കാനൊരുങ്ങവേ…
പുറകിൽ നിന്ന് ഒരു കരവലയം. ശ്വാസമറ്റു പോയ ഒരു നിമിഷം. പിന്നെ, “ഏട്ടാ?” എന്ന മന്ത്രണം.
“മിസ്സ് യൂ…” റോഹിത്തിന്റെ ശബ്ദം, ചെവിയിലലിഞ്ഞ് ഹൃദയത്തിലേക്ക് പടരുന്ന ഒരു തണുത്ത തീ പോലെ. തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ ആ ചിരി, ആ കണ്ണുകൾ…
ആലിംഗനം സ്വയമേവ സംഭവിക്കുകയായിരുന്നു. കാത്തിരിപ്പിന്റെ നൊമ്പരത്തെ, വിരഹത്തിന്റെ നീറ്റലിനെ, ഈ ചേർത്തുപിടുത്തം വെറുമൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നില്ല. അതൊരു ഉയിർത്തെഴുന്നെൽപ്പായിരുന്നു. കണ്ണടച്ചു, മായ ആ നിമിഷങ്ങളുടെ തിളക്കത്തിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
അറിയാതെ ഇറുക്കിപ്പിടിക്കാനുള്ള റോഹിത്തിന്റെ ശ്രമത്തെ, അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള മായയുടെ മനസ്സില്ലായ്മയെ, വേർപെടുത്താൻ പറ്റില്ല. അങ്ങനെ, ഒടുവിൽ, ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ തലകൾ അകലുമ്പോൾ…
“ഇനി കിടന്നുറങ്ങ് മായേ,” അവസാനം റോഹിത്ത് പറഞ്ഞു. “ഇവിടെ പുലരാനിരിക്കുന്നു.”
“ഓ, ശരി ഏട്ടാ. Good night!” മായയുടെ റീപ്ലൈയിൽ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
റോഹിത്ത് ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. സ്ക്രീനിലെ അവരുടെ ചാറ്റ് ഹിസ്റ്ററി ഒരിക്കൽ കൂടി അവൻ നോക്കി. മായയുടെ സന്തോഷവും, അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഇപ്പോൾ പ്രകടമാകുന്ന ആത്മവിശ്വാസവും – അത് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ നിറച്ചു.
ഒടുവിൽ, ഉറക്കം അടക്കാനാവാതെയായപ്പോൾ അവൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. നാളെ പുലരുമ്പോൾ ഉള്ള ക്ലാസുകളെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു. പക്ഷേ, മായയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അപ്പോഴും ചിന്ത മുഴുവൻ. അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ നന്നായി ഉറങ്ങുന്നുണ്ടാകും, ‘Love you’ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞെട്ടിച്ച തന്റെ കുഞ്ഞുപെങ്ങൾ. റോഹിത്ത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു.
XXXX
കോളേജിൽ സമരത്തിന്റെ പുകച്ചുരുളുകൾ. പത്തുദിവസം അടച്ചിടൽ! റോഹിത്ത് മനസ്സിലൊരു തീരുമാനമെടുത്തു. വീട്ടിൽ ഇത്തിരി മിന്നൽ സന്ദർശനം! പറയാതെ വരാം, മായയ്ക്ക് സർപ്രൈസ് ആക്കാം.
വീട്ടിലെത്തിയത് സന്ധ്യക്ക് ആറുമണിക്ക്. മായ മുകളിലെ മുറിയിൽ പഠിക്കുന്നുണ്ടാവും. വല്ല്യമ്മയോടൊരു സംസാരം, ‘അതുക്കും മേലെ’ അയാൾ തന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി. പതിഞ്ഞ നടത്തം, ചെറിയ വിസിലിന്റെ ഒരു തുണ്ട്…മായയ്ക്ക് എന്തോ അനക്കം തോന്നിയതുപോലെ. പഠനത്തിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞു.
ഇല്ല, ആരോടാ തോന്നുന്നത്? വിസിൽ വീണ്ടും. ഇത്തവണ ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ചു – പരിചയമുള്ളതാണല്ലോ! ഒറ്റ നടപ്പാണ്. റോഹിത്തിന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി…കതകിനരികിൽ മുട്ടുവിരലിൽ താളമിട്ടുകൊണ്ട്, ഒരു നിമിഷം മായ നിന്നു. അകത്ത് ആരുമില്ല. മുട്ടി വിളിക്കാനൊരുങ്ങവേ…
പുറകിൽ നിന്ന് ഒരു കരവലയം. ശ്വാസമറ്റു പോയ ഒരു നിമിഷം. പിന്നെ, “ഏട്ടാ?” എന്ന മന്ത്രണം.
“മിസ്സ് യൂ…” റോഹിത്തിന്റെ ശബ്ദം, ചെവിയിലലിഞ്ഞ് ഹൃദയത്തിലേക്ക് പടരുന്ന ഒരു തണുത്ത തീ പോലെ. തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ ആ ചിരി, ആ കണ്ണുകൾ…
ആലിംഗനം സ്വയമേവ സംഭവിക്കുകയായിരുന്നു. കാത്തിരിപ്പിന്റെ നൊമ്പരത്തെ, വിരഹത്തിന്റെ നീറ്റലിനെ, ഈ ചേർത്തുപിടുത്തം വെറുമൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നില്ല. അതൊരു ഉയിർത്തെഴുന്നെൽപ്പായിരുന്നു. കണ്ണടച്ചു, മായ ആ നിമിഷങ്ങളുടെ തിളക്കത്തിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
അറിയാതെ ഇറുക്കിപ്പിടിക്കാനുള്ള റോഹിത്തിന്റെ ശ്രമത്തെ, അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള മായയുടെ മനസ്സില്ലായ്മയെ, വേർപെടുത്താൻ പറ്റില്ല. അങ്ങനെ, ഒടുവിൽ, ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ തലകൾ അകലുമ്പോൾ…
“ഇത്ര പെട്ടെന്നൊരു വരവൊന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല!” മായയുടെ ചുണ്ടിൽ നാണം പൂക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പത്തു ദിവസം മുഴുവൻ കുഞ്ഞുമോളെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ, കളിയാക്കാൻ…!” റോഹിത്തിന്റെ ദുഷ്ടുചിരി.
മായ പറഞ്ഞു, “ലവ് യൂ, ഏട്ടാ. ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോയി ഇവിടെ…”
പിന്നെ, ചായയുണ്ടാക്കാനുള്ള ഓട്ടം, കുളിക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശം…ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു:
“അതേയ്, ഞാൻ എന്തോ നാറ്റമുള്ള പോലെ തോന്നിയോ?”
“അയ്യോ, അതല്ല…” റോഹിത്ത് അമളി പിടിച്ചു. “പറയാനും കേൾക്കാനും ഒരുപാട് വിശേഷങ്ങളുണ്ടെന്ന്!”
കഥകൾക്കായി മായയുടെ ഹൃദയം കാത്തു കിടന്നു. മുറിയിൽ ആ വിസിൽ ശബ്ദം വീണ്ടും മുഴങ്ങുമെന്ന, പഴയ താളങ്ങൾ തിരിച്ചുവരുമെന്ന ചിന്ത അവളെ ആവേശത്താൽ നിറച്ചു.
Xxx
മായ അകന്നുപോകുന്നത് റോഹിത്ത് നോക്കിനിന്നു. കോളേജിലേക്ക് പോയ കുട്ടിയല്ലിപ്പോൾ മുന്നിലുള്ളത്. വിടർന്ന പൂവിന്റേതായ ചാരുത അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. പാവാടയ്ക്കു പകരം ചുരിദാർ, നടപ്പിലൊരു പുതു ലാവണ്യം… കണ്ണുകളിൽ…അതെ, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഈറൻ തുമ്പുകൾ.
കഴിഞ്ഞുപോയ ദിവസങ്ങളിലെ മെസ്സേജുകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. ഒരു പെണ്ണായി മാറുന്ന തന്റെ പെങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കൗതുകമോ അസ്വസ്ഥതയോ അല്ലായിരുന്നു അത്. പകരം, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലുണ്ടാവുന്ന അലകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ ഞെട്ടൽ.
ആത്മസംയമനം പാലിക്കുന്നതിൽ അഭിമാനം കൊള്ളുന്ന റോഹിത്തിന് ഇതൊരു പുത്തൻ അനുഭവമായിരുന്നു. മായയെ തന്നോട് അടുപ്പിച്ചു നിർത്താനുള്ള കൊതിക്ക് ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു മാനം കൂടി കൈവന്നിരിക്കുന്നു.
ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അവൻ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ചൂടുവെള്ളം ശരീരത്തിൽ പതിക്കുമ്പോൾ മായയുടെ പുതിയ രൂപം മനസ്സില്നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല. ഒരു സഹോദരൻ എന്ന നിലയിൽ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഇരട്ടിച്ചു ശക്തമായി, എന്നാൽ…
‘ഏട്ടാ…’ അവൾ സ്നേഹത്തോടെ ഉച്ചരിക്കുന്ന ആ വാക്കിന് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ ഈണമുണ്ട്. അങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നതുപോലും തെറ്റാണെന്ന് റോഹിത്തിനറിയാം. എന്നാലും, ഉള്ളിൽ നിറയുന്ന മധുരത്തെ അടக்கിനിർത്തുക അത്ര എളുപ്പമല്ല.
പണ്ട്, മറ്റൊരു ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ട യുവാവായിരുന്നു താൻ. മായയും വല്ല്യച്ഛനും വല്ല്യമ്മയുമൊക്കെ ഉള്ളപ്പോൾ സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങൾ വെടിഞ്ഞുകൂടേ?
ഇന്നിപ്പോൾ ആ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു നിറം. ഇല്ല, അതിലൊന്നും മായയ്ക്ക് സ്ഥാനമില്ല – ഉണ്ടാവുകയുമില്ല. എന്നിട്ടും, ഈ നെഞ്ചിടിപ്പ്, അണയാത്ത ഈ തീ…ഒരു പക്ഷേ, ഇത് ജീവിതത്തോടുള്ള പുതിയൊരു പ്രണയമാവും. അതിൽ മായ ഇളം ചൂടുള്ള ഓർമ്മയായി അവശേഷിക്കും.
“ഇത്ര പെട്ടെന്നൊരു വരവൊന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല!” മായയുടെ ചുണ്ടിൽ നാണം പൂക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പത്തു ദിവസം മുഴുവൻ കുഞ്ഞുമോളെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ, കളിയാക്കാൻ…!” റോഹിത്തിന്റെ ദുഷ്ടുചിരി.
മായ പറഞ്ഞു, “ലവ് യൂ, ഏട്ടാ. ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോയി ഇവിടെ…”
പിന്നെ, ചായയുണ്ടാക്കാനുള്ള ഓട്ടം, കുളിക്കാനുള്ള നിർദ്ദേശം…ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു:
“അതേയ്, ഞാൻ എന്തോ നാറ്റമുള്ള പോലെ തോന്നിയോ?”
“അയ്യോ, അതല്ല…” റോഹിത്ത് അമളി പിടിച്ചു. “പറയാനും കേൾക്കാനും ഒരുപാട് വിശേഷങ്ങളുണ്ടെന്ന്!”
കഥകൾക്കായി മായയുടെ ഹൃദയം കാത്തു കിടന്നു. മുറിയിൽ ആ വിസിൽ ശബ്ദം വീണ്ടും മുഴങ്ങുമെന്ന, പഴയ താളങ്ങൾ തിരിച്ചുവരുമെന്ന ചിന്ത അവളെ ആവേശത്താൽ നിറച്ചു.
Xxx
മായ അകന്നുപോകുന്നത് റോഹിത്ത് നോക്കിനിന്നു. കോളേജിലേക്ക് പോയ കുട്ടിയല്ലിപ്പോൾ മുന്നിലുള്ളത്. വിടർന്ന പൂവിന്റേതായ ചാരുത അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. പാവാടയ്ക്കു പകരം ചുരിദാർ, നടപ്പിലൊരു പുതു ലാവണ്യം… കണ്ണുകളിൽ…അതെ, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഈറൻ തുമ്പുകൾ.
കഴിഞ്ഞുപോയ ദിവസങ്ങളിലെ മെസ്സേജുകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. ഒരു പെണ്ണായി മാറുന്ന തന്റെ പെങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കൗതുകമോ അസ്വസ്ഥതയോ അല്ലായിരുന്നു അത്. പകരം, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലുണ്ടാവുന്ന അലകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ ഞെട്ടൽ.
ആത്മസംയമനം പാലിക്കുന്നതിൽ അഭിമാനം കൊള്ളുന്ന റോഹിത്തിന് ഇതൊരു പുത്തൻ അനുഭവമായിരുന്നു. മായയെ തന്നോട് അടുപ്പിച്ചു നിർത്താനുള്ള കൊതിക്ക് ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു മാനം കൂടി കൈവന്നിരിക്കുന്നു.
ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അവൻ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ചൂടുവെള്ളം ശരീരത്തിൽ പതിക്കുമ്പോൾ മായയുടെ പുതിയ രൂപം മനസ്സില്നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല. ഒരു സഹോദരൻ എന്ന നിലയിൽ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഇരട്ടിച്ചു ശക്തമായി, എന്നാൽ…
‘ഏട്ടാ…’ അവൾ സ്നേഹത്തോടെ ഉച്ചരിക്കുന്ന ആ വാക്കിന് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ ഈണമുണ്ട്. അങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നതുപോലും തെറ്റാണെന്ന് റോഹിത്തിനറിയാം. എന്നാലും, ഉള്ളിൽ നിറയുന്ന മധുരത്തെ അടக்கിനിർത്തുക അത്ര എളുപ്പമല്ല.
പണ്ട്, മറ്റൊരു ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ട യുവാവായിരുന്നു താൻ. മായയും വല്ല്യച്ഛനും വല്ല്യമ്മയുമൊക്കെ ഉള്ളപ്പോൾ സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങൾ വെടിഞ്ഞുകൂടേ?
ഇന്നിപ്പോൾ ആ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു നിറം. ഇല്ല, അതിലൊന്നും മായയ്ക്ക് സ്ഥാനമില്ല – ഉണ്ടാവുകയുമില്ല. എന്നിട്ടും, ഈ നെഞ്ചിടിപ്പ്, അണയാത്ത ഈ തീ…ഒരു പക്ഷേ, ഇത് ജീവിതത്തോടുള്ള പുതിയൊരു പ്രണയമാവും. അതിൽ മായ ഇളം ചൂടുള്ള ഓർമ്മയായി അവശേഷിക്കും.
അവൻ ഷവറിന്റെ ചുവടുവിൽ കണ്ണടച്ചു നിന്നു. അകലെ, മായ ചായയുമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നത് പോലെ റോഹിത്തിന് തോന്നി. ഈ പത്തു ദിവസങ്ങൾ, ഒരു പുതിയ വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരും…അതോ കോളിളക്കമോ? കാലം മാത്രമേ ഉത്തരം തരൂ.
XXX
ചായ ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ മായയ്ക്കൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടായിരുന്നു. നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഒരു കിളി ചിറകടിക്കുന്നത് പോലെ. ഇതാരെങ്കിലും കണ്ടാലോ? ഇല്ല, ഇല്ല, ഈ പുൽക്കൊടി പറക്കൽ, ആരറിയാൻ? ഏട്ടന് സർപ്രൈസ് നൽകണം എന്ന ആവേശം പകുതിയും, കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയ ആ തരംഗം പകുതിയും. ഇതെന്താ, ഇങ്ങനെ തോന്നുന്നത്?
ചായയും അല്പം ഏട്ടന്റെ ഇഷ്ട ബിസ്ക്കറ്റുമെടുത്തു മായ മുകളിലെത്തി. കുളിമുറിയിൽ നിന്നും വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. പതിയെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.
“ഏട്ടാ, ചായയും ബിസ്ക്കറ്റും മേശപ്പുറത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്. കുളികഴിഞ്ഞ് കുടിക്ക്. ഞാൻ പോയി എന്തെങ്കിലും അത്താഴത്തിന് ഉണ്ടാക്കട്ടെ… വിശക്കുന്നുണ്ടാകും.”
അകത്ത് നിന്ന്ന്നും റോഹിത്തിന്റെ മറുപടി വന്നു:
“ഓക്കെ മായേ, ഒന്നും സ്പെഷലായി ഉണ്ടാക്കേണ്ട. എന്തെങ്കലും ഉണ്ടെങ്കിൽ പോരെ.”
ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ മായ താഴേക്ക് നടന്നു. എന്താണ് അത്താഴത്തിന് ഉണ്ടാക്കേണ്ടത്? ചിക്കനോ, മീനോ? ഇല്ല, ഒന്നും മേടിക്കേണ്ട. ഏട്ടന് വീട്ടിലെ ഭക്ഷണം ഇഷ്ടമല്ലെ? ഒരു ആശയവും തോന്നുന്നില്ല. അങ്ങനെ ആലോചിക്കുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ കൈകൾ അറിയാതെ സ്വന്തം അരക്കെട്ടിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു.
അവിടെയുള്ള ഒരു നേർത്ത വളവ്… ‘ഹൊ, എന്താണിത്?’ കഴിഞ്ഞ കുറേ മാസങ്ങൾക്കിടയിൽ, പതിയെ പതിയെ, ശരീരം മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു…പക്ഷേ, അതൊന്നും ഇത്ര തെളിഞ്ഞുനോക്കാൻ മായക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല. ഏട്ടൻ വന്നപ്പോഴാണ്, ഇത്രയ്ക്ക് ഞാൻ വളർന്നുപോയോ എന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായത്.
അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു. ഇത്രയും ചിന്തിക്കുന്നതു പോലും ശരിയാണോ? ഏട്ടനാണ്, എന്നെ വളർത്തിയ…സ്നേഹം എന്നതിലുപരിയായി ഒന്നും…
ഒരു ആശങ്കയോടെ, പക്ഷേ ഒരു കൗതുകത്തോടെയും, മായ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അത്താഴത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ പിന്നെ ചിന്തിക്കാം. ഇപ്പോൾ ഈ മധുരിക്കുന്ന, അസ്വസ്ഥപ്പെടുത്തുന്ന, പുതുവികാരങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.
XXX
അത്താഴസമയത്ത് വല്ല്യമ്മ കുറെയേറെ അച്ഛനേയും അമ്മയേയും കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. പതിയെ കണ്ണുനീര് തുടക്കുന്നതുകണ്ട് റോഹിത്തും മായയും ചേർന്ന് അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ഉറക്കം വരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞ് വല്ല്യമ്മ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് പോയി. പഴയ തറവാട് വീടാണ്. മുറികൾ ധാരാളം. ഇപ്പോളിവിടെ മൂന്നു പേരേ ഉള്ളുവെങ്കിലും…
അവൻ ഷവറിന്റെ ചുവടുവിൽ കണ്ണടച്ചു നിന്നു. അകലെ, മായ ചായയുമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നത് പോലെ റോഹിത്തിന് തോന്നി. ഈ പത്തു ദിവസങ്ങൾ, ഒരു പുതിയ വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരും…അതോ കോളിളക്കമോ? കാലം മാത്രമേ ഉത്തരം തരൂ.
XXX
ചായ ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ മായയ്ക്കൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടായിരുന്നു. നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഒരു കിളി ചിറകടിക്കുന്നത് പോലെ. ഇതാരെങ്കിലും കണ്ടാലോ? ഇല്ല, ഇല്ല, ഈ പുൽക്കൊടി പറക്കൽ, ആരറിയാൻ? ഏട്ടന് സർപ്രൈസ് നൽകണം എന്ന ആവേശം പകുതിയും, കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയ ആ തരംഗം പകുതിയും. ഇതെന്താ, ഇങ്ങനെ തോന്നുന്നത്?
ചായയും അല്പം ഏട്ടന്റെ ഇഷ്ട ബിസ്ക്കറ്റുമെടുത്തു മായ മുകളിലെത്തി. കുളിമുറിയിൽ നിന്നും വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. പതിയെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.
“ഏട്ടാ, ചായയും ബിസ്ക്കറ്റും മേശപ്പുറത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്. കുളികഴിഞ്ഞ് കുടിക്ക്. ഞാൻ പോയി എന്തെങ്കിലും അത്താഴത്തിന് ഉണ്ടാക്കട്ടെ… വിശക്കുന്നുണ്ടാകും.”
അകത്ത് നിന്ന്ന്നും റോഹിത്തിന്റെ മറുപടി വന്നു:
“ഓക്കെ മായേ, ഒന്നും സ്പെഷലായി ഉണ്ടാക്കേണ്ട. എന്തെങ്കലും ഉണ്ടെങ്കിൽ പോരെ.”
ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ മായ താഴേക്ക് നടന്നു. എന്താണ് അത്താഴത്തിന് ഉണ്ടാക്കേണ്ടത്? ചിക്കനോ, മീനോ? ഇല്ല, ഒന്നും മേടിക്കേണ്ട. ഏട്ടന് വീട്ടിലെ ഭക്ഷണം ഇഷ്ടമല്ലെ? ഒരു ആശയവും തോന്നുന്നില്ല. അങ്ങനെ ആലോചിക്കുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ കൈകൾ അറിയാതെ സ്വന്തം അരക്കെട്ടിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു.
അവിടെയുള്ള ഒരു നേർത്ത വളവ്… ‘ഹൊ, എന്താണിത്?’ കഴിഞ്ഞ കുറേ മാസങ്ങൾക്കിടയിൽ, പതിയെ പതിയെ, ശരീരം മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു…പക്ഷേ, അതൊന്നും ഇത്ര തെളിഞ്ഞുനോക്കാൻ മായക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല. ഏട്ടൻ വന്നപ്പോഴാണ്, ഇത്രയ്ക്ക് ഞാൻ വളർന്നുപോയോ എന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായത്.
അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു. ഇത്രയും ചിന്തിക്കുന്നതു പോലും ശരിയാണോ? ഏട്ടനാണ്, എന്നെ വളർത്തിയ…സ്നേഹം എന്നതിലുപരിയായി ഒന്നും…
ഒരു ആശങ്കയോടെ, പക്ഷേ ഒരു കൗതുകത്തോടെയും, മായ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അത്താഴത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ പിന്നെ ചിന്തിക്കാം. ഇപ്പോൾ ഈ മധുരിക്കുന്ന, അസ്വസ്ഥപ്പെടുത്തുന്ന, പുതുവികാരങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.
XXX
അത്താഴസമയത്ത് വല്ല്യമ്മ കുറെയേറെ അച്ഛനേയും അമ്മയേയും കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു. പതിയെ കണ്ണുനീര് തുടക്കുന്നതുകണ്ട് റോഹിത്തും മായയും ചേർന്ന് അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ഉറക്കം വരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞ് വല്ല്യമ്മ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് പോയി. പഴയ തറവാട് വീടാണ്. മുറികൾ ധാരാളം. ഇപ്പോളിവിടെ മൂന്നു പേരേ ഉള്ളുവെങ്കിലും…
അത്താഴം കഴിച്ച് വല്ല്യമ്മ പോയതോടെ ഒരു നിശബ്ദത അവരെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയാണ്, ഇടയ്ക്കിടെ ഓർമ്മകളുടെ തിരയിളക്കം മനസ്സിനെ കലക്കിക്കളയും. മായയും റോഹിത്തും മൗനമായി ഇരുന്നു. അവസാനം, റോഹിത്ത് എഴുന്നേറ്റു ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് പോയി.
മായ പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഉള്ളിൽ അല്പം നനവുള്ള പാവാടയും, വലിയ ടീഷർട്ടുമായിരുന്നു വേഷം. ‘സിങ്കിലെ പാത്രങ്ങൾ തേച്ചിട്ടേ ഉറങ്ങാൻ പറ്റൂ’ എന്നൊരു ശീലമുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്. വീട്ടുജോലിക്കാരി രാവിലെ വന്ന് വൃത്തിയാക്കിക്കോളും, എങ്കിലും…
പാത്രം തേക്കുന്നതിനിടയിൽ പെട്ടെന്നാണ് അതനുഭവിച്ചത്. പുറകിൽ നിന്നും ഒരു കരവലയം, ചൂടേറിയ ഒരു ആലിംഗനം.
“മായേ, വിഷമമായോ വല്ല്യമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ?” റോഹിത്തിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ കാതിൽ.
ആ ചുറ്റിപ്പിടിക്കലിൽ മായയ്ക്ക് സ്വർഗ്ഗമായി തോന്നി. എങ്കിലും പതിയെ പറഞ്ഞു: “ഓ, പോട്ടെ ഏട്ടാ. നമ്മുടെ വല്ല്യമ്മയല്ലേ…”
റോഹിത്തിന്റെ പിടി മുറുകി. എന്നിട്ട്, പെട്ടെന്ന് അവളെ വിട്ടു. ഒരു നിമിഷം മായയ്ക്ക് ചെറിയൊരു വിറയൽ തോന്നി. എന്തിനാണ് വിട്ടത്?
റോഹിത്ത് അവളുടെ കൈയിൽ പതിയെ തട്ടി, ‘എല്ലാം ശരിയാവും’ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ. ചെറുചൂടോടെ, മായ തിരികെ ‘ശരി’ എന്ന് തലയാട്ടി. പിന്നെ, മുഴുവനിക്കാനുള്ള പണീം പറഞ്ഞ് അവൾ ഏട്ടനെ മുറിയിലേക്കയച്ചു. അടുക്കളപ്പണി കഴിഞ്ഞേ മുറിയിൽ ചെല്ലൂ എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു.
എപ്പോഴോ ആ മുറിയുടെ ഭിത്തികൾക്കുള്ളിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന ഏട്ടന്റെ മണം…മായയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി. ഈ ആലിംഗനം ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.
XXXX
മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ മായയ്ക്ക് തോന്നി, എന്തോ ഒരു മ്ലാനത ഏട്ടനുണ്ട്. എങ്ങനെ സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കാണാൻ അവൾക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ ആ വാചകങ്ങൾ എന്തോ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ, ഉള്ളിലെവിടെയോ ഉള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു മിഥ്യ പോലെയാണ് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നത്.
ഒന്ന് കുസൃതി കാണിക്കണം. തമാശയുടെ മൂടുപടമിട്ടാൽ ഇത്തിരി സങ്കടമൊക്കെ ഒളിച്ചോടില്ലേ? ഫോൺ തുറന്നു. ഒരു നിമിഷത്തെ മടിക്ക് ശേഷം മായ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
ലയർ ആണ് ഏട്ടൻ… മുറുകെ പിടിച്ചൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാമെന്നും ഉമ്മ തരാമെന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞതല്ലേ, ആ സമയത്ത്. ഇപ്പൊ അങ്ങ് മറന്നു. സ്നേഹമൊക്കെ വെറും വാക്കായിപ്പോയി
അത്താഴം കഴിച്ച് വല്ല്യമ്മ പോയതോടെ ഒരു നിശബ്ദത അവരെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയാണ്, ഇടയ്ക്കിടെ ഓർമ്മകളുടെ തിരയിളക്കം മനസ്സിനെ കലക്കിക്കളയും. മായയും റോഹിത്തും മൗനമായി ഇരുന്നു. അവസാനം, റോഹിത്ത് എഴുന്നേറ്റു ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് പോയി.
മായ പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഉള്ളിൽ അല്പം നനവുള്ള പാവാടയും, വലിയ ടീഷർട്ടുമായിരുന്നു വേഷം. ‘സിങ്കിലെ പാത്രങ്ങൾ തേച്ചിട്ടേ ഉറങ്ങാൻ പറ്റൂ’ എന്നൊരു ശീലമുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്. വീട്ടുജോലിക്കാരി രാവിലെ വന്ന് വൃത്തിയാക്കിക്കോളും, എങ്കിലും…
പാത്രം തേക്കുന്നതിനിടയിൽ പെട്ടെന്നാണ് അതനുഭവിച്ചത്. പുറകിൽ നിന്നും ഒരു കരവലയം, ചൂടേറിയ ഒരു ആലിംഗനം.
“മായേ, വിഷമമായോ വല്ല്യമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ?” റോഹിത്തിന്റെ ശബ്ദം അവളുടെ കാതിൽ.
ആ ചുറ്റിപ്പിടിക്കലിൽ മായയ്ക്ക് സ്വർഗ്ഗമായി തോന്നി. എങ്കിലും പതിയെ പറഞ്ഞു: “ഓ, പോട്ടെ ഏട്ടാ. നമ്മുടെ വല്ല്യമ്മയല്ലേ…”
റോഹിത്തിന്റെ പിടി മുറുകി. എന്നിട്ട്, പെട്ടെന്ന് അവളെ വിട്ടു. ഒരു നിമിഷം മായയ്ക്ക് ചെറിയൊരു വിറയൽ തോന്നി. എന്തിനാണ് വിട്ടത്?
റോഹിത്ത് അവളുടെ കൈയിൽ പതിയെ തട്ടി, ‘എല്ലാം ശരിയാവും’ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ. ചെറുചൂടോടെ, മായ തിരികെ ‘ശരി’ എന്ന് തലയാട്ടി. പിന്നെ, മുഴുവനിക്കാനുള്ള പണീം പറഞ്ഞ് അവൾ ഏട്ടനെ മുറിയിലേക്കയച്ചു. അടുക്കളപ്പണി കഴിഞ്ഞേ മുറിയിൽ ചെല്ലൂ എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു.
എപ്പോഴോ ആ മുറിയുടെ ഭിത്തികൾക്കുള്ളിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന ഏട്ടന്റെ മണം…മായയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വേഗത്തിലായി. ഈ ആലിംഗനം ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല.
XXXX
മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ മായയ്ക്ക് തോന്നി, എന്തോ ഒരു മ്ലാനത ഏട്ടനുണ്ട്. എങ്ങനെ സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കാണാൻ അവൾക്കിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ ആ വാചകങ്ങൾ എന്തോ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ, ഉള്ളിലെവിടെയോ ഉള്ള ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഒരു മിഥ്യ പോലെയാണ് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നത്.
ഒന്ന് കുസൃതി കാണിക്കണം. തമാശയുടെ മൂടുപടമിട്ടാൽ ഇത്തിരി സങ്കടമൊക്കെ ഒളിച്ചോടില്ലേ? ഫോൺ തുറന്നു. ഒരു നിമിഷത്തെ മടിക്ക് ശേഷം മായ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
ലയർ ആണ് ഏട്ടൻ… മുറുകെ പിടിച്ചൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാമെന്നും ഉമ്മ തരാമെന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞതല്ലേ, ആ സമയത്ത്. ഇപ്പൊ അങ്ങ് മറന്നു. സ്നേഹമൊക്കെ വെറും വാക്കായിപ്പോയി
Send ചെയ്യാൻ വിരലുകൾ വിറച്ചു. ഇതെഴുതുമ്പോൾ പോലും ഹൃദയം ചെറുതായി പടപടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വികൃതിയായി തുടങ്ങിയതാണെങ്കിലും, ഈ വാക്കുകളുടെ ഉള്ളിൽ അവളറിയാതെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ടെന്നു മായയ്ക്ക് തോന്നി.
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ സെന്റ് അമർത്തി. ഇനി, ഏട്ടന്റെ റീപ്ലൈ കാത്തിരിക്കാം.
അധികനേരം കാത്തിരുന്നില്ല. ഫോൺ ഒരു തവണ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.
സോറി മോളെ. അന്ന് പറഞ്ഞൊരു തമാശയായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, നീ വളർന്നതോടെ…അതൊരു…ശരിയാവാത്ത കാര്യമല്ലേ?
അതെന്താ ഏട്ടാ ശരിയാവാത്തത്? ഞാൻ വളർന്നു എന്ന് വെച്ച് ഏട്ടൻ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ.. മായയുടെ വിരലുകൾ സ്ക്രീനിലൂടെ പാഞ്ഞു.
Silly…സ്നേഹമല്ലാതായോ? പക്ഷേ ഇപ്പൊ, പഴയതുപോലെ അതൊന്നുമില്ല… നീ എന്റെ കുഞ്ഞുമോളല്ലേ…
വാക്കുകൾ വായിക്കുമ്പോൾ മായയ്ക്ക് രണ്ടു വികാരങ്ങളായി. ഒന്ന്, ആശ്വാസം. ഏട്ടൻ തന്നെ അകറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ…അതിലൊരു വിങ്ങൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
ഏതായാലും, ഞാൻ മായ ആണ്, കുഞ്ഞു മായയല്ല
അതിന് ഒരു മറുപടി വന്നില്ല. കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മായയ്ക്ക് സങ്കടം തോന്നിത്തുടങ്ങി.
XXXX
ചൂടുകൂടുന്നതിന്റെ അസ്വസ്ഥതയിൽ മായ കിടക്കയിൽ ഉറക്കമില്ലാതെ പുളഞ്ഞു. കോട്ടൺ നിത്യവസ്ത്രം മാത്രമായിരുന്നു ഉടുപ്പെങ്കിലും വിയർപ്പ് ശരീരത്തെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉറങ്ങാൻ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ലായിരുന്നു.
കിടന്ന് മറിയുന്നതിനിടയിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടു.
“ആരാണ്?”
“ഞാനാ…റോഹിത്ത്.”
പതുക്കെയാണ് മായ വാതിൽ തുറന്നത്. മങ്ങിയ വെളിച്ചം മുറിയിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. സ്വിച്ച് ഇടില്ലായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ പാടപോത്തുടുത്ത ശരീരത്തെ പതിയെ ഒന്നു തലോടി.
ഒരു നിമിഷം, വാക്കുകളില്ലാതെ, അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മുറുകിയ ആലിംഗനമായി അതു മായയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. എന്നിട്ടും, അകാരണമായ ഒരു സ്നേഹം അതിലുണ്ടായിരുന്നു. അറിയാതെ അവൾ തിരിച്ചും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ശ്രീരത്തെ വസ്ത്രത്തിനു മുകളിലൂടെ ഏട്ടന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പുറകുവടിയിൽ അലസമായി തഴുകുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. എപ്പോഴൊക്കെയോ, ആ മൃദുവായ സ്പർശങ്ങൾ കുസൃതിയോടെ ചെറുതായി ഞെരിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ ആലിംഗനത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന്, ആ രഹസ്യ സ്പർശനങ്ങളിൽ ഒരു ത്രസിക്കുന്ന സുഖം കണ്ടെത്തി മായ. പോകുന്നതിന് മുന്നേ ഏട്ടൻ ഒന്നുകൂടി ശക്തമായി അമർത്തിപ്പിടിച്ചതോടെ അവൾ പിടഞ്ഞുപോയി.
Send ചെയ്യാൻ വിരലുകൾ വിറച്ചു. ഇതെഴുതുമ്പോൾ പോലും ഹൃദയം ചെറുതായി പടപടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വികൃതിയായി തുടങ്ങിയതാണെങ്കിലും, ഈ വാക്കുകളുടെ ഉള്ളിൽ അവളറിയാതെ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ടെന്നു മായയ്ക്ക് തോന്നി.
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ സെന്റ് അമർത്തി. ഇനി, ഏട്ടന്റെ റീപ്ലൈ കാത്തിരിക്കാം.
അധികനേരം കാത്തിരുന്നില്ല. ഫോൺ ഒരു തവണ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.
സോറി മോളെ. അന്ന് പറഞ്ഞൊരു തമാശയായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, നീ വളർന്നതോടെ…അതൊരു…ശരിയാവാത്ത കാര്യമല്ലേ?
അതെന്താ ഏട്ടാ ശരിയാവാത്തത്? ഞാൻ വളർന്നു എന്ന് വെച്ച് ഏട്ടൻ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ.. മായയുടെ വിരലുകൾ സ്ക്രീനിലൂടെ പാഞ്ഞു.
Silly…സ്നേഹമല്ലാതായോ? പക്ഷേ ഇപ്പൊ, പഴയതുപോലെ അതൊന്നുമില്ല… നീ എന്റെ കുഞ്ഞുമോളല്ലേ…
വാക്കുകൾ വായിക്കുമ്പോൾ മായയ്ക്ക് രണ്ടു വികാരങ്ങളായി. ഒന്ന്, ആശ്വാസം. ഏട്ടൻ തന്നെ അകറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ…അതിലൊരു വിങ്ങൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
ഏതായാലും, ഞാൻ മായ ആണ്, കുഞ്ഞു മായയല്ല
അതിന് ഒരു മറുപടി വന്നില്ല. കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മായയ്ക്ക് സങ്കടം തോന്നിത്തുടങ്ങി.
XXXX
ചൂടുകൂടുന്നതിന്റെ അസ്വസ്ഥതയിൽ മായ കിടക്കയിൽ ഉറക്കമില്ലാതെ പുളഞ്ഞു. കോട്ടൺ നിത്യവസ്ത്രം മാത്രമായിരുന്നു ഉടുപ്പെങ്കിലും വിയർപ്പ് ശരീരത്തെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉറങ്ങാൻ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗവുമില്ലായിരുന്നു.
കിടന്ന് മറിയുന്നതിനിടയിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടു.
“ആരാണ്?”
“ഞാനാ…റോഹിത്ത്.”
പതുക്കെയാണ് മായ വാതിൽ തുറന്നത്. മങ്ങിയ വെളിച്ചം മുറിയിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. സ്വിച്ച് ഇടില്ലായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ പാടപോത്തുടുത്ത ശരീരത്തെ പതിയെ ഒന്നു തലോടി.
ഒരു നിമിഷം, വാക്കുകളില്ലാതെ, അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മുറുകിയ ആലിംഗനമായി അതു മായയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. എന്നിട്ടും, അകാരണമായ ഒരു സ്നേഹം അതിലുണ്ടായിരുന്നു. അറിയാതെ അവൾ തിരിച്ചും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ശ്രീരത്തെ വസ്ത്രത്തിനു മുകളിലൂടെ ഏട്ടന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പുറകുവടിയിൽ അലസമായി തഴുകുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. എപ്പോഴൊക്കെയോ, ആ മൃദുവായ സ്പർശങ്ങൾ കുസൃതിയോടെ ചെറുതായി ഞെരിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ ആലിംഗനത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന്, ആ രഹസ്യ സ്പർശനങ്ങളിൽ ഒരു ത്രസിക്കുന്ന സുഖം കണ്ടെത്തി മായ. പോകുന്നതിന് മുന്നേ ഏട്ടൻ ഒന്നുകൂടി ശക്തമായി അമർത്തിപ്പിടിച്ചതോടെ അവൾ പിടഞ്ഞുപോയി.
ഒരു നേരിയ ഉച്ഛ്വാസത്തോടെ അവർ പിരിഞ്ഞു. ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം മുറികളിലേക്ക്.
ഫോൺ ചെറുതായി വെളിച്ചം വീശി. ഏട്ടന്റെ മെസ്സേജ്:
Happy now? Was it a good hug?
അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
ഏട്ടൻ തന്നതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും നല്ല ഹഗ്….ഇതുപോലുള്ളത് ദിവസവും വേണം…
ചുവടെ, കീഴ്വയറ്റിലായിരം ചിത്രശലഭങ്ങളുടെ പടപടപ്പ് അടങ്ങാതെ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
XXXX
അടുത്ത ദിവസം പുലർന്നപ്പോൾ, കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ ആലിംഗനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പരാമർശം പോലും അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായില്ല. വല്ല്യമ്മ കൃഷിപ്പണികളിൽ വ്യാപൃതയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ ഒരു അടുപ്പം മനസ്സുകളിൽ കവിഞ്ഞൊഴുകിയെങ്കിലും, റോഹിത്തും മായയും പകൽസമയങ്ങളിൽ പൂർണ്ണ സാധാരണത്വം പുലർത്തി.
ഇത്, ഒരുവശത്ത്, മായയ്ക്ക് ചെറിയൊരു നിരാശ സമ്മാനിച്ചു. ആ വിങ്ങലുകളുടെ മറവിൽ നിന്ന് ഇത്തിരി കൂടി അടുപ്പം, രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ഇത്തിരി കൂടി നിർവൃതി – അവൾ അറിയാതെ അതൊക്കെ കൊതിച്ചിരുന്നു.
അത്താഴം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എട്ടു മണിയോടെ, മെസ്സേജിന്റെ ശബ്ദം. ലിവിംഗ് റൂമിൽ ഇടംവലം തിരിഞ്ഞ് നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഏട്ടൻ മെസ്സേജ് അയച്ചു:
When can I come for today’s hug time?
മായയുടെ ഹൃദയം ഒന്നു പിടഞ്ഞു. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
*വല്ല്യമ്മ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ്… *
വേഗം ഒരു ചോദ്യം: എത്ര മണിക്കാണ് സാധാരണ ഉറങ്ങുക?
അതങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റില്ല ഏട്ടാ…10.30 ആകുമ്പോ തന്നെ മയങ്ങാൻ തുടങ്ങും
അതിനു മറുപടി ഇങ്ങനെ വന്നു:
11 then… love you..
മായയ്ക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചെന്നെത്തിയതുപോലെ തോന്നി. ഇതൊക്കെ ഇത്ര പുതുമയുള്ള അനുഭവമാണ്…എന്താ ഈ ഏട്ടനെന്ന ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തവണ കൂടി കടന്നുപോയി. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ അന്വേഷിക്കാനുള്ള സമയമല്ല.
11…അവൾ നെടുവീർപ്പോടെ കാത്തിരുന്നു. ഇടനെഞ്ച് തുടിച്ചു, കൈപ്പത്തികൾ വിയർത്തു. ഈ തപിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ മധുരം അവളെ ഉള്ളിൽ നിന്നും വെന്തുരുകി.
XXX
10 മണിയായതോടെ മായ തന്റെ മുറിയിൽ ആയിരുന്നു. എന്തുടുക്കണമെന്ന ആലോചനയായിരുന്നു. ഇതും വെച്ചാൽ നന്നായിരിക്കില്ല, അതും ശരിയല്ല…അങ്ങനെ കുറെ സമയം ചിലവഴിച്ചു. ഒടുവിൽ ഏറെ ഇഷ്ടത്തോടെ, അത്യാവശ്യ സന്ദർഭങ്ങളിൽ മാത്രം ഉടുക്കാറുള്ള ഒരു വസ്ത്രത്തിലേക്ക് മനസ്സുറപ്പിച്ചു. മുട്ടോളമെത്തുന്ന, പിടിച്ചാൽ നീളുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു കോട്ടൺ നിശാവസ്ത്രം. ഇളം പിങ്ക് നിറം, ആരും കണ്ടാൽ കുഞ്ഞിപ്പെങ്ങൾ തന്നെ എന്ന് തോന്നും അത്രയ്ക്ക് നിഷ്കളങ്കമായ ലാളിത്യം ഉള്ളതായിരുന്നു അതിന്. അടിയിൽ പിങ്ക് ബ്രായും പാന്റിയും.
ഒരു നേരിയ ഉച്ഛ്വാസത്തോടെ അവർ പിരിഞ്ഞു. ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം മുറികളിലേക്ക്.
ഫോൺ ചെറുതായി വെളിച്ചം വീശി. ഏട്ടന്റെ മെസ്സേജ്:
Happy now? Was it a good hug?
അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
ഏട്ടൻ തന്നതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും നല്ല ഹഗ്….ഇതുപോലുള്ളത് ദിവസവും വേണം…
ചുവടെ, കീഴ്വയറ്റിലായിരം ചിത്രശലഭങ്ങളുടെ പടപടപ്പ് അടങ്ങാതെ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
XXXX
അടുത്ത ദിവസം പുലർന്നപ്പോൾ, കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ ആലിംഗനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പരാമർശം പോലും അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായില്ല. വല്ല്യമ്മ കൃഷിപ്പണികളിൽ വ്യാപൃതയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ ഒരു അടുപ്പം മനസ്സുകളിൽ കവിഞ്ഞൊഴുകിയെങ്കിലും, റോഹിത്തും മായയും പകൽസമയങ്ങളിൽ പൂർണ്ണ സാധാരണത്വം പുലർത്തി.
ഇത്, ഒരുവശത്ത്, മായയ്ക്ക് ചെറിയൊരു നിരാശ സമ്മാനിച്ചു. ആ വിങ്ങലുകളുടെ മറവിൽ നിന്ന് ഇത്തിരി കൂടി അടുപ്പം, രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ഇത്തിരി കൂടി നിർവൃതി – അവൾ അറിയാതെ അതൊക്കെ കൊതിച്ചിരുന്നു.
അത്താഴം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എട്ടു മണിയോടെ, മെസ്സേജിന്റെ ശബ്ദം. ലിവിംഗ് റൂമിൽ ഇടംവലം തിരിഞ്ഞ് നടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഏട്ടൻ മെസ്സേജ് അയച്ചു:
When can I come for today’s hug time?
മായയുടെ ഹൃദയം ഒന്നു പിടഞ്ഞു. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
*വല്ല്യമ്മ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ്… *
വേഗം ഒരു ചോദ്യം: എത്ര മണിക്കാണ് സാധാരണ ഉറങ്ങുക?
അതങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റില്ല ഏട്ടാ…10.30 ആകുമ്പോ തന്നെ മയങ്ങാൻ തുടങ്ങും
അതിനു മറുപടി ഇങ്ങനെ വന്നു:
11 then… love you..
മായയ്ക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചെന്നെത്തിയതുപോലെ തോന്നി. ഇതൊക്കെ ഇത്ര പുതുമയുള്ള അനുഭവമാണ്…എന്താ ഈ ഏട്ടനെന്ന ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തവണ കൂടി കടന്നുപോയി. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ അന്വേഷിക്കാനുള്ള സമയമല്ല.
11…അവൾ നെടുവീർപ്പോടെ കാത്തിരുന്നു. ഇടനെഞ്ച് തുടിച്ചു, കൈപ്പത്തികൾ വിയർത്തു. ഈ തപിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷയുടെ മധുരം അവളെ ഉള്ളിൽ നിന്നും വെന്തുരുകി.
XXX
10 മണിയായതോടെ മായ തന്റെ മുറിയിൽ ആയിരുന്നു. എന്തുടുക്കണമെന്ന ആലോചനയായിരുന്നു. ഇതും വെച്ചാൽ നന്നായിരിക്കില്ല, അതും ശരിയല്ല…അങ്ങനെ കുറെ സമയം ചിലവഴിച്ചു. ഒടുവിൽ ഏറെ ഇഷ്ടത്തോടെ, അത്യാവശ്യ സന്ദർഭങ്ങളിൽ മാത്രം ഉടുക്കാറുള്ള ഒരു വസ്ത്രത്തിലേക്ക് മനസ്സുറപ്പിച്ചു. മുട്ടോളമെത്തുന്ന, പിടിച്ചാൽ നീളുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു കോട്ടൺ നിശാവസ്ത്രം. ഇളം പിങ്ക് നിറം, ആരും കണ്ടാൽ കുഞ്ഞിപ്പെങ്ങൾ തന്നെ എന്ന് തോന്നും അത്രയ്ക്ക് നിഷ്കളങ്കമായ ലാളിത്യം ഉള്ളതായിരുന്നു അതിന്. അടിയിൽ പിങ്ക് ബ്രായും പാന്റിയും.
11 അടുക്കുന്നതോടെ ഹൃദയം കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ അടിച്ചുതുടങ്ങി. ‘ഈ സമയത്ത് വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതിന്റെ ത്രില്ല്!’ – അതോർക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ പോലും അകാരണമായി മുറുകി. വല്ല്യമ്മയുടെ കൂർക്കംവലി മറ്റൊരു മുറിയിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നു മണി…നോക്കുമ്പോൾ മിനുറ്റുകൾക്ക് പോലും നീളമേറിയതുപോലെ മായയ്ക്ക് തോന്നി.
ഇനി ഒട്ടും താമസിക്കില്ല. ആ വിചാരം അവളുടെ ഹൃദയതാളത്തെ താറുമാറാക്കി. പിടയുന്ന ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, മായ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
XXX
പതിനൊന്ന് മണി. ആ തേങ്ങിത്തുടങ്ങുന്ന നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഒടുവിൽ, ആ മുട്ട്. മായയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു. വേഗം എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു.
ഏട്ടൻ! കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ തിളക്കം; ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി. അവൻ അകത്തേക്ക് വന്നതും അവൾ പതുക്കെ വാതിലടച്ച് താഴിട്ടു.
“വെയ്റ്റിങ്ങിന് ബോറടിച്ചോ?” അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഏട്ടന്റെ കുസൃതി ചോദ്യം
“ഇല്ലല്ല…” മായയുടെ ശബ്ദം അൽപം വിറച്ചു. ഇല്ലെന്ന് പറയാൻ തോന്നിയെങ്കിലും, സത്യമതല്ല എന്നവൾക്കറിയാം
ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ അവളെ പിടിച്ചുവലിച്ച് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഇന്ന്, പകലത്തെ ഔപചാരികതകളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഈ ചേർത്തുപിടുത്തത്തിൽ കവിഞ്ഞൊഴുകിയത് പകൽസമയങ്ങളിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച ആ കൊതികൾ മുഴുവനായിരുന്നു. ഇന്നലെ അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ ഒരു പൊള്ളൽ, അതും ഈ ആലിംഗനത്തിൽ തിര തല്ലുന്നത് മായയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ന്നലത്തെ പോലെ അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പുറകുവടിയിലേക്ക് നീണ്ടു. സ്പർശനങ്ങളിൽ ഇന്ന് ഒരു ധൈര്യമുണ്ട്. ഞെരിക്കലുകളിൽ ഇന്നൊരു വാശിയുണ്ട്. അപ്പോഴും അതൊരു തെറിച്ചോടിക്കേണ്ട ലാളനയല്ല, കീഴ്പ്പെടണമെന്ന തോന്നലുളവാക്കുന്ന ഒരു ആധിപത്യമായിരുന്നു. മൃദുവായ നിശാവസ്ത്രത്തിന്റെ അടിയിലൂടെ അവന്റെ ചൂടേറിയ വിരലുകൾ പുറകിലെ മൃദുലതയിൽ അൽപ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തി. കവിളുകളിൽ ചുവപ്പുവിടർന്നെങ്കിലും മായയുടെ പിടച്ചിൽ നിലച്ചില്ല.
പിന്നെ അവന്റെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക്…നിശാവസ്ത്രത്തിന്റെ താഴ്ന്ന അറ്റം പതിയെ ഉയർന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ മായ തടയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. ഇടത്തെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് വലതു കൈകൊണ്ട് ഏട്ടൻ അവളുടെ പൃഷ്ഠഭാഗത്തിന്റെ, തുടകളുടെ മേല്ഭാഗത്തിന്റെ ചാരുതകൾ ആസ്വദിച്ചു. അപ്പോഴും, തികഞ്ഞ നാണം അവളെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചെങ്കിലും, കീഴടങ്ങാൻ കൊതിക്കുന്ന മനസ്സ് എതിർത്ത് ശബ്ദമുയർത്തിയില്ല.
“ഏട്ടാ…” അവന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് മായ ഒന്ന് മൂളി. തുടികളിലെ ആ നർത്തനത്തിൽ അവളൊന്ന് വിറച്ചു.
11 അടുക്കുന്നതോടെ ഹൃദയം കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ അടിച്ചുതുടങ്ങി. ‘ഈ സമയത്ത് വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതിന്റെ ത്രില്ല്!’ – അതോർക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ പോലും അകാരണമായി മുറുകി. വല്ല്യമ്മയുടെ കൂർക്കംവലി മറ്റൊരു മുറിയിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നു മണി…നോക്കുമ്പോൾ മിനുറ്റുകൾക്ക് പോലും നീളമേറിയതുപോലെ മായയ്ക്ക് തോന്നി.
ഇനി ഒട്ടും താമസിക്കില്ല. ആ വിചാരം അവളുടെ ഹൃദയതാളത്തെ താറുമാറാക്കി. പിടയുന്ന ശ്വാസത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, മായ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
XXX
പതിനൊന്ന് മണി. ആ തേങ്ങിത്തുടങ്ങുന്ന നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഒടുവിൽ, ആ മുട്ട്. മായയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു. വേഗം എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു.
ഏട്ടൻ! കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ തിളക്കം; ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി. അവൻ അകത്തേക്ക് വന്നതും അവൾ പതുക്കെ വാതിലടച്ച് താഴിട്ടു.
“വെയ്റ്റിങ്ങിന് ബോറടിച്ചോ?” അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഏട്ടന്റെ കുസൃതി ചോദ്യം
“ഇല്ലല്ല…” മായയുടെ ശബ്ദം അൽപം വിറച്ചു. ഇല്ലെന്ന് പറയാൻ തോന്നിയെങ്കിലും, സത്യമതല്ല എന്നവൾക്കറിയാം
ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ അവളെ പിടിച്ചുവലിച്ച് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഇന്ന്, പകലത്തെ ഔപചാരികതകളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഈ ചേർത്തുപിടുത്തത്തിൽ കവിഞ്ഞൊഴുകിയത് പകൽസമയങ്ങളിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച ആ കൊതികൾ മുഴുവനായിരുന്നു. ഇന്നലെ അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ ഒരു പൊള്ളൽ, അതും ഈ ആലിംഗനത്തിൽ തിര തല്ലുന്നത് മായയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ന്നലത്തെ പോലെ അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പുറകുവടിയിലേക്ക് നീണ്ടു. സ്പർശനങ്ങളിൽ ഇന്ന് ഒരു ധൈര്യമുണ്ട്. ഞെരിക്കലുകളിൽ ഇന്നൊരു വാശിയുണ്ട്. അപ്പോഴും അതൊരു തെറിച്ചോടിക്കേണ്ട ലാളനയല്ല, കീഴ്പ്പെടണമെന്ന തോന്നലുളവാക്കുന്ന ഒരു ആധിപത്യമായിരുന്നു. മൃദുവായ നിശാവസ്ത്രത്തിന്റെ അടിയിലൂടെ അവന്റെ ചൂടേറിയ വിരലുകൾ പുറകിലെ മൃദുലതയിൽ അൽപ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തി. കവിളുകളിൽ ചുവപ്പുവിടർന്നെങ്കിലും മായയുടെ പിടച്ചിൽ നിലച്ചില്ല.
പിന്നെ അവന്റെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക്…നിശാവസ്ത്രത്തിന്റെ താഴ്ന്ന അറ്റം പതിയെ ഉയർന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ മായ തടയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. ഇടത്തെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് വലതു കൈകൊണ്ട് ഏട്ടൻ അവളുടെ പൃഷ്ഠഭാഗത്തിന്റെ, തുടകളുടെ മേല്ഭാഗത്തിന്റെ ചാരുതകൾ ആസ്വദിച്ചു. അപ്പോഴും, തികഞ്ഞ നാണം അവളെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചെങ്കിലും, കീഴടങ്ങാൻ കൊതിക്കുന്ന മനസ്സ് എതിർത്ത് ശബ്ദമുയർത്തിയില്ല.
“ഏട്ടാ…” അവന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് മായ ഒന്ന് മൂളി. തുടികളിലെ ആ നർത്തനത്തിൽ അവളൊന്ന് വിറച്ചു.
“Hmmm…” അവനും ഇടയ്ക്കൊന്ന് മൂളിത്തിരിച്ചു നൽകി. എന്നാൽ, അടക്കിവാഴുന്ന ഉദ്വേഗത്തിന്റെ ലാവ ഒരു ശബ്ദത്തിനും പുറത്തുവരാൻ അവൻ അനുവദിച്ചില്ല.
പതുക്കെ, ഏട്ടന്റെ കൈകൾ അൽപമേൽ ഒന്നുകൂടി ഉയർന്നു. ഇപ്പോൾ ലക്ഷ്യം ആ മിനുസമുള്ള പിൻകവിളുകള്. മുറുകി നിൽക്കുന്ന നിതംബങ്ങള്. വസ്ത്രത്തിനടിയിലൂടെ, മൃദുവായ ആ പിൻഭാഗത്തെ അവൻ കുസൃതിയോടെ മസാജ് ചെയ്തു. ഞെരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച ഞരക്കങ്ങൾ അവന്റെ കാതിലെത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഇത്… ഇത് വേണ്ട…” മായയുടെ വാക്കുകളിൽ നിസ്സഹായതയായിരുന്നു. എന്നാൽ, ശബ്ദത്തിലെ ആ വിറയൽ ഒരു പ്രതിഷേധമല്ല, പ്രോത്സാഹനമാണെന്ന് ഏട്ടന് മനസ്സിലായി.
“Don’t like it?” അവൻ കള്ളത്തരത്തോടെ ചോദിച്ചു. പക്ഷേ, മൃദുചുംബനങ്ങള് കോര്ത്തു കൊണ്ട് ഉത്തരം നൽകാനാണ് വിരലുകൾ മടി കാണിച്ചത്. പകരം, നിശാവസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റം അൽപമൊന്നുകൂടി മേലേക്ക്…
ഇപ്പോൾ അവന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ പിൻകവിളുകള്ക്കിടയിലേക്ക് സാഹസികമായി നുഴഞ്ഞുകയറുന്നു. പിടച്ച് മാറാൻ ഒരു വൃഥാ ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും, ഏട്ടന്റെ അരക്കെട്ടിലെ മുറുക്കം അവളെ എങ്ങോട്ടും പോകാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
മായ പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു. ശരീരം പിടയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതിലൊരു എതിർപ്പില്ല. ഏട്ടന്റെ കൈകൾക്കടിയിൽ അവൾ ഉരുകിത്തീർന്നു. വസ്ത്രത്തനടിയിലൂടെ അവളുടെ അസംസ്കൃതമായ വിലാപങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് ചോർന്നു തുടങ്ങി.
അതോടെ, വസ്ത്രത്തിന്റെ അവസാന തടസ്സവും ഏട്ടൻ നീക്കി. ചൂടുള്ള ചർമ്മത്തിനുമുകളിലൂടെ വിരലുകൾ സ്വതന്ത്രമായി ഓടിനടന്നു
Will be continued.