“ഒന്ന് പെട്ടെന്ന് ആവട്ടെടാ…” ശാലിനിയുടെ വെപ്രാളപ്പെട്ടുകൊണ്ടുള്ള സ്വരം ആര്യൻ്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി. ആര്യൻ വീണ്ടും കുറച്ചുകൂടി ശാലിനിയുടെ ശരീരത്തിനോട് ചേർന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തിന് അടുത്തേക്ക് അവൻ്റെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ആര്യൻ്റെ

“ചേച്ചി എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നത്…?” മൗനം വെടിഞ്ഞ് ആര്യൻ ചോദിച്ചു. “ടാ നീ അയാൾക്കിട്ട് രണ്ടെണ്ണം കൊടുത്തതൊക്കെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു…എന്നാലും…” “എന്താ ഒരു എന്നാലും…?” “അത് വേണമായിരുന്നോ…?” “പിന്നെ ഞാൻ

ആര്യൻ അത് പറഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. പക്ഷേ അത് പതിയെ കുറഞ്ഞു വന്നു ഇല്ലാതെയായി. അതിൻ്റെ കാരണം ശാലിനി നടത്തം നിർത്തി അനങ്ങാതെ നിന്നതാണ്. ശാലിനിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം ആര്യൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അത്

ആ പുസ്തകം ശാലിനി വായിച്ചാൽ തന്നെ പറ്റി എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന വ്യാകുലചിന്ത ആര്യനിൽ ഉണ്ടായി. അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി അത് തിരികെ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്നാലോ എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. ഒടുവിൽ

“നീ എപ്പോഴാ ഇറങ്ങുന്നത്?” “എപ്പോ ഇറങ്ങിയാലും ബസ്സ് വരുമ്പോൾ അല്ലേ പോകാൻ പറ്റൂ.” “മ്മ്…അത് ശരിയാ…” “ചേച്ചിക്ക് ശനിയാഴ്ചകളിൽ രണ്ട് മണി വരെയല്ലെ ഡ്യൂട്ടി ഉള്ളൂ…അപ്പോ ബസ്സ് വരുന്നവരെ എവിടെ ഇരിക്കും?”

അധികം വൈകാതെ തന്നെ അവർ പരസ്പരം ഒന്നുകൂടി ചുംബിച്ച ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ വേഷങ്ങൾ എടുത്ത് ധരിച്ചു. താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയ ആര്യൻ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ സമയം ഏഴ് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. “എങ്കിൽ പോട്ടെ

“കിടക്കുവായിരുന്നോ…” “അതേ ചേട്ടത്തി…എന്താ വന്നത്…കൈയിൽ എന്താ.” “വയ്യാ എന്ന് പറഞ്ഞല്ലേ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയത് അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കുറച്ച് ഭക്ഷണം ആയിട്ട് വന്നതാ…ഇനി ഇന്ന് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കണ്ട സുഖമില്ലാതെ.” മോളി അകത്തേക്ക്

ആര്യൻ ചന്ദ്രികയുടെ അവിടെ നിന്നും നടന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവൻ പോകുന്നതും നോക്കി ചന്ദ്രിക അടുക്കള പടിയിൽ നിന്നു. ഇങ്ങോട്ട് വന്നതിനേക്കാൾ തെളിച്ചം ഇപ്പോൾ ഉള്ളപോലെ ആര്യന് തോന്നി. കാരണം നല്ല

“പുതിയതായി ജോയിൻ ചെയ്യാൻ വന്ന ആളാണല്ലേ?” അവൻ്റെ യൂണിഫോം കണ്ട് അവർ ചോദിച്ചു. “അതേ മാഡം.” “കുറേ നേരമായോ വന്നിട്ട്?” ബാഗിൽ നിന്നും താക്കോൽ എടുക്കുന്ന തിരക്കിൽ അവർ അവനോട് ചോദിച്ചു.

” ത … രാം … പാൽ … ഇല്ല ” ” ഉണ്ടോന്ന് നോക്കുന്നേന് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ .. ?” ”ഇല്ല … നോക്കിക്കോ .. ”’ മാധവി ഇത്തവണ അവനെ