അദ്ധ്യായം – രണ്ട് ഏതായാലും അടുത്ത ആഴ്ച്ചതന്നെ രവിശങ്കര്‍ ഇര്‍ഫാനെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. നിരാശയും വെറുപ്പും തളംകെട്ടിയ മുഖത്തോടെ, ജീവിതത്തോട് മുഴുവന്‍ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ച ഒരു ടിപ്പിക്കല്‍ നിരാശകാമുകനെയാണ് അനിത പ്രതീക്ഷിച്ചത്.

“അമ്മെ!, ഇന്നത്തെയും കൂടി ഇത് അഞ്ചാമത്തെ തവണയാ ഞാനീ കാര്യം പറയുന്നേ!” അനിത മുടി ഡ്രൈ ചെയ്യുന്നതിനിടയില്‍ അമ്മ പത്മജയോട് പറഞ്ഞു. “മോളെ…” അനിതയെ അനുനയിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി സ്വരത്തില്‍ പരമാവധി മൃദുത്വം

“ഒഹ്ഹ…” അവള്‍ വിളിച്ചു കൂവി. ആ സെക്കന്‍ഡില്‍ തന്നെ മമ്മിയില്‍ നിന്നും അതിനേക്കാള്‍ ഉച്ചത്തിലുള്ള സീല്‍ക്കാരം ഞാന്‍ കേട്ടു, നോക്കിയപ്പോള്‍ മമ്മിയുടെ പിമ്പില്‍ നിന്നും മനുവിന്‍റെ ദേഹം അനങ്ങുന്നു. അവന്‍ മമ്മിയുടെ

“കടലിന്‍റെ ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ടില്‍ നിന്നെ നോക്കി നോക്കി മേല് മൊത്തം ചൂട് പിടിച്ച്, നനഞ്ഞ് ഒലിച്ച്…അന്നേരം തൊട്ട് കൊതിക്കുവാ…” എന്‍റെ വായില്‍ നിന്നും അധരം മോചിതമായപ്പോള്‍ മമ്മി പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ എന്തോ

“തോമാച്ചന്‍ എന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടുപോലും നോക്കീല്ല. കളിച്ചാ കൊച്ചിന് കേടാണ് എന്ന്! ആറാം മാസം മുതല്‍ എട്ടാം മാസം വരെ ഗര്‍ഭിണികള്‍ക്ക് ഭയങ്കരകഴപ്പാ, പൂറ്റില്‍ എപ്പഴും ഒലിപ്പാ എന്നൊക്കെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞുനോക്കീട്ടും

എന്‍റെ പേര് ഫെലിക്സ്. പ്രായം ഇരുപത്തിയൊന്ന്. കാണാന്‍ ചുള്ളന്‍, സൂപ്പര്‍ എന്നൊക്കെ എന്നെപ്പറ്റി പല പെണ്ണുങ്ങളും പറയുന്നത് മറ്റുള്ളവര്‍ വഴിഎനിക്കറിയാം. നല്ല ഉയരമുണ്ട്. എന്നുവെച്ചാല്‍ ആറടി. അതിനു ചേര്‍ന്ന വണ്ണം. ചാര

“ഇന്ന് ലീവല്ലേ നീ?” ജെയിംസിന്റെ മുഖത്തെ തിടുക്കം കണ്ടിട്ട് ലിസ്സി ചോദിച്ചു. “പിന്നെ എന്തിനാ ഇത്രേം തെരക്ക് കാണിക്കുന്നേ? ഓഫീസീന്ന് കോള്‍ വല്ലോം വന്നോ?” “ഇല്ല, മമ്മി…” പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ജെയിംസ്

കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കെ സമീറയുടെ ചുണ്ടുകള്‍ അവളറിയാതെ വിടര്‍ന്നു. ഒഹ്! എവിടെയൊക്കെയാണ് പാടുകള്‍ വീണിരിക്കുന്നത്! കഴുത്തിലും നെഞ്ചിലും കാലുകളിലുമുള്ള പാടുകള്‍ വസ്ത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മറയ്ക്കാം. പക്ഷെ ചുണ്ടിലെ പാടോ? അതെന്ത് ചെയ്യും?

ഈ കഥ നിഷിധസംഗമം ടാഗിൽ എഴുതിയ കഥയാണ്.അനവധി വായനക്കാർക്കും നിരവധി എഴുത്തുകാർക്കും ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ടാഗാണിത്. ഇത്തരം എഴുത്തുകളെ വെറുക്കുന്നവർ ഈ കഥ വായിക്കരുത്. ഏതുതരം കമൻറ്റുകളുമിടാം. പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നതുമായ കമൻറ്റുകൾക്കും സ്വാഗതം.

നന്ദി:- പ്രിയ കുട്ടൻ ഡോക്റ്റർ, വായനക്കാരെ, സഹ എഴുത്തുകാരെ.”നീയെന്താടാ അണ്ടി കളഞ്ഞ അണ്ണാനെപ്പോലെ?” പോർച്ചിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു കസേരയിട്ട് മതിലിന് വെളിയിലെ മാവിന്മേൽ ഓടിനടക്കുന്ന അണ്ണനെ നോക്കിയിരിക്കയായിരുന്ന ഫർഹാനോട് അഫ്രീൻ സിറ്റൗട്ടിൽ