ആര്യൻ അത് പറഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. പക്ഷേ അത് പതിയെ കുറഞ്ഞു വന്നു ഇല്ലാതെയായി. അതിൻ്റെ കാരണം ശാലിനി നടത്തം നിർത്തി അനങ്ങാതെ നിന്നതാണ്. ശാലിനിയുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം ആര്യൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അത്

“നീ എപ്പോഴാ ഇറങ്ങുന്നത്?” “എപ്പോ ഇറങ്ങിയാലും ബസ്സ് വരുമ്പോൾ അല്ലേ പോകാൻ പറ്റൂ.” “മ്മ്…അത് ശരിയാ…” “ചേച്ചിക്ക് ശനിയാഴ്ചകളിൽ രണ്ട് മണി വരെയല്ലെ ഡ്യൂട്ടി ഉള്ളൂ…അപ്പോ ബസ്സ് വരുന്നവരെ എവിടെ ഇരിക്കും?”

അധികം വൈകാതെ തന്നെ അവർ പരസ്പരം ഒന്നുകൂടി ചുംബിച്ച ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ വേഷങ്ങൾ എടുത്ത് ധരിച്ചു. താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയ ആര്യൻ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ സമയം ഏഴ് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. “എങ്കിൽ പോട്ടെ

“കിടക്കുവായിരുന്നോ…” “അതേ ചേട്ടത്തി…എന്താ വന്നത്…കൈയിൽ എന്താ.” “വയ്യാ എന്ന് പറഞ്ഞല്ലേ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയത് അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കുറച്ച് ഭക്ഷണം ആയിട്ട് വന്നതാ…ഇനി ഇന്ന് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കണ്ട സുഖമില്ലാതെ.” മോളി അകത്തേക്ക്

ആര്യൻ ചന്ദ്രികയുടെ അവിടെ നിന്നും നടന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവൻ പോകുന്നതും നോക്കി ചന്ദ്രിക അടുക്കള പടിയിൽ നിന്നു. ഇങ്ങോട്ട് വന്നതിനേക്കാൾ തെളിച്ചം ഇപ്പോൾ ഉള്ളപോലെ ആര്യന് തോന്നി. കാരണം നല്ല

“എല്ലാം കാര്യമായിട്ട് തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടല്ലോ…?” “പിന്നെ നോക്കണ്ടെ…നാളെ മുതൽ വന്നു ജോലി ചെയ്യാൻ ഉള്ള സ്ഥലമല്ലെ ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് അറിഞ്ഞു വെക്കുന്നത് നല്ലതാണല്ലോ.” “ഹാ കണ്ട് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ വാ എൻ്റെ കൂടെ

പ്രിയ വായനക്കാരെ, ശ്യാമാംബരം എന്ന എൻ്റെ ആദ്യത്തെ കഥക്ക് ശേഷം ഇതാ ഞാൻ വീണ്ടും മറ്റൊരു കഥയുമായി നിങ്ങളുടെ മുന്നിലേക്ക് വരികയാണ്. ശ്യാമാംബരത്തിനു ശേഷം മറ്റൊരു കഥ എഴുതാൻ യാതൊരു ഉദ്ദേശ്യവും

മുറ്റത്തേക്ക് കാര്‍ കയറ്റി നിര്‍ത്തിയതും ശ്വാസം കിട്ടിയത് പോലെ ഡോര്‍ തുറന്ന് മാധവി ചാടിയിറങ്ങി സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് നടന്നു . ”ഡീ … ” സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയ മാധവിയുടെ കാലുകൾ പൊടുന്നനെ

”’ഊമ്മ്മ് ..” കാവേരി കണ്ണടച്ചു സീൽക്കാരത്തോടെ പുളഞ്ഞു . മഹി പെട്ടന്ന് കാറെടുത്തു . എത്രയും വേഗം വീട്ടിലെത്തി ഒന്ന് വിടണമെന്നവന് തോന്നി . ” ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലടാ മോനെ .. എനിക്കും

”ഡാ ..ഡ്രെസ് ഒക്കെയെടുക്കണ്ടേ?” കാര്‍ നഗരത്തില്‍ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കടക്കാനോരുങ്ങുമ്പോഴാണ് കാവേരിയുടെ ചോദ്യം . മഹേഷ്‌ കാറിന്റെ വേഗത കുറച്ചതേയില്ല. അവനൊന്നിനും താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ” മോനേ ..നീ അതൊക്കെ വിട് .