അനുജത്തി

കൊച്ഛ്മ്മേ. ..ഊണ് കാലമായി, എടുത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്…. അടുകളയിൽ നിന്നും വേലക്കാരി സ്റ്റെഫി യുടെ ശബ്ദം കൊച്ചമ്മയിലേക്..
ആ…അവരും കൂടി വന്നിട്ട്….പോരേ..
അവരിനി ഊണ് കഴിഞ്ഞെ വരൂൂ കൊച്ചമ്മേ..
സമയം 2 കഴിഞ്ഞില്ലേ…. സ്റ്റെഫി അവളുടെ കൊച്ചമ്മ റാണി സാബുവിനോടായ് പറഞ്ഞു.
റാണി സാബു അവളുടെ വലിയ വീട്ടിൽ വേലക്കാരി യോടൊപ്പം കഴിയുകയാണ്…
റാണി അവളുടെ അനിയന്റെ രണ്ടു പെണ്മക്കളെയും നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു..സ്കൂൾ തുറക്കും മുൻപേ നാളെ വരാം എന്നും പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ 6ആം തീയതി വിളിച്ചതാ ഇന്ന് 9 ആയി, റാണിക്ക് രണ്ടു പേരെയും കാണാൻ കൊതിയായി..നോയ യും നിമ്മി ക്കും സ്കൂളിലേക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ അവൾ വാങ്ങിവെച്ചിട്ട് ഒരാഴ്ചയായി, കുറേ അവരെ കാത്തു, പിന്നെ റാണിയും സ്റ്റെഫിയും
ചേർന്നു അങ്ങ് വാങ്ങി, സ്റ്റെഫി ക്കു ഒരാണും പെണ്ണും അതിങ്ങൾക് വേണ്ടതും റാണി കൊടുക്കും.
നിമ്മിക്കും നോയ്യകും വേണ്ടി മേക്കപ്പ് സെറ്റ്, ബാഗ്, കുടകൾ, സകലതും വാങ്ങി, ഇനി അവര് വന്നിട്ട് വേണം ഷൂം ഉടുപ്പുകളുമൊക്കെ വാങ്ങാൻ.
ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കാൻ ഇവിടെ റൈഞ്ചും ഇല്ല,..റാണി ആത്മഗതം നെടുവീർപ്പിലൊതുക്കി.
4 അേക്കറിലുള്ള ഒരു പറമ്പ്, ചുറ്റും റബ്ബറും, മുളകും, ഏറ്റവും അടുത്തുള്ളത് സ്റ്റെഫിന്റെ വീട് 4 പറമ്പിന് അപ്പുറെ..
വീടിന്റെ പിന്നിലെ 36 ഏക്കർ വരുന്ന റബ്ബർ തോട്ടം, 20 എക്ക്റിലെ അടയ്ക്ക തോട്ടം, പിന്നെ കുറേ കുരുമുളകും.
താഴെ അടിവാരത്തു പരന്നു കിടക്കുന്ന കൃഷി, അതിൽ വാഴയും ചേമ്പും പിനാപ്പിളും മഞ്ഞളും ചീരയും ഒക്കെ കൂടി 39 ഏക്കർ ഭൂമി.
താഴെ പറമ്പിൽ ഒരു കൂര കെട്ടി തങ്കമണിയും കെട്ടിയോനും കൂടി കൃഷി നോക്കുന്നു..
വീട്ടിൽ ഉള്ളത് ഒരു ലാൻഡ് ലൈൻ, പിന്നെ വൈഫൈയും .
കഴിഞ്ഞ ദിവസം താഴത്തെ എസ്റ്റേറ്റിലെ മരം മുറിയിൽ മരം പൊട്ടിവീണത് നെറ്റിന്റെ വയറിൽ അതോടെ അതും പോയി.. വരാം എന്നു പറഞ്ഞതല്ലാതെ ആരും വന്നു നന്നാകിയിട്ടില്ല..
കുട്ടികളുടെ കയ്യിൽ ഉള്ള ഫോൺ നമ്പർ റാണി ക്കറിയില്ല, വാട്സ്ആപ്പ് call ആയിരുന്നു എപ്പോഴും..
സ്റ്റെഫി. ..നീ ആ വൈഫൈ യുടെ ആളെ ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കിയേ, കുട്ടികളും വാട്സാപ്പിലായിരിക്കും നോക്കിട്ട് കിട്ടുന്നുണ്ടാകില്ല.. ഭയത്തിലും തിടുക്കത്തിലും റാണി സാബു വേലക്കാരി സ്റ്റെഫി നോട് പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി ലാൻഡ് ഫോണിനടുത്തു നടക്കുമ്പോഴേക്കും…
റിംഗ്. .റിംഗ്. …
കൊച്ചമ്മേ ഫോൺ….
എടുത്തു നോക്. …റാണി ഉദ്യോഗത്തിൽ സ്റ്റെഫി യോട് പറഞ്ഞു…
ഹേലോ..ആ ..കൊച്ചമ്മ നിങ്ങളേം കാത്തിരിക്കാ…എവിടെ എത്തി??
ആ..ആ..പറയാം..ശെരി..അവളുടെ ഒച്ച കുറഞ്ഞു…
ആരാ…കുട്ടികളാ..?? റാണി ശ്വാസം വിടാതെ ചോദിച്ചു.
അവര് വയ്ക്കീട്ടെ എത്തുള്ളു..ഫ്രണ്ട് ന്റെ birthday പാർട്ടി ലാ…ഊണ് കഴിച്ചിട്ടേ വരുള്ളുന്നു… ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ സ്റ്റെഫി കൊച്ചമ്മയോട് പറഞ്ഞു…
വാ നമുക്ക് കഴിക്കാം കൊച്ചമ്മേ…
എന്നാാ… ഇവർക്കു നേരത്തെ വിളിച്ചൂടെ വൈകുമെങ്കിൽ…ഇനി വൈക്കിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വണ്ടി കിട്ടൂോ. .റാണി സ്വയം കടുപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു…
കൊച്ചമ്മക് ചോറും വിളമ്പി കൊടുത്ത് വിശന്നു തലചുറ്റിയ സ്റ്റെഫി രണ്ടുരുള വിഴുങ്ങി, സമാധാനത്തോടെ പറഞ്ഞു..

കൊച്ചമ്മേ…ടൗണിൽ കാർ ഉണ്ടാകും…അല്ലേൽ ഇവിടുത്തെ കാർ വിടാം..
ഇവിടുത്തെ കാർ തനിയെ ഓടുമോ…നിങ്ങൾ ഓടിക്കൂോ! ??? കൊച്ചമ്മ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു..
സ്റ്റെഫി അതു മറന്നു…ഡ്രൈവർ നാട് വിട്ടിട്ട് 2 മാസം ആയി. 2 ദിവസം എന്നു പറഞ്ഞു പോയതാ….ഇവിടെ പണിയും ഇല്ല എന്നു പറഞ്ഞു പുള്ളിക്കാരി മുങ്ങി..
സത്യാവസ്ഥ നെറ്റ് ഒന്നും കിട്ടാത്തകൊണ്ടാണ്..അവൾക്ക് സിറ്റി ആണ് ഇഷ്ട്ടം പോലും..ആളും പട്ടിയും ഇല്ലാത്ത ഇടതു നിന്നു അവള് ചാടി.. സ്റ്റെഫി ക്കു മാത്രേ അത് അറിയൂ..
കൊച്ചമ്മ ആരോടും അങ്ങനെ അടുക്കില്ല..
പ്രായം ആയതു കൊണ്ടൊന്നുമല്ല കേട്ടോ…
വേലക്കാരിയേക്കാൾ ഇളയതാണ് കൊച്ചമ്മ.
കൂടിപ്പോയാൽ 30. സ്റ്റെഫി ക്കു 37. കാണുമ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ..പ്രായത്തിന്റെ എല്ലാ വളർച്ചയും അവർ രണ്ടു പേർക്കും ഉണ്ട്.
വേലക്കാരി യുടെ കെട്ടിയോൻ പിറ്റർ ഹോട്ടൽ സെക്യൂരിറ്റി കാരനാണ്…തട്ടിം മുട്ടിം ഉള്ള വരുമാനം..അവളുടെ വീട്ടിൽ സ്റ്റെഫിയുടെ അമ്മച്ചിയും പിറ്റരിന്റെ അമ്മച്ചിയും രണ്ടു മക്കളും . അതുകൊണ്ട് സ്റ്റെഫി എപ്പോഴും കൊച്ചമ്മ റാണി സാബു വിനോട് ഒപ്പം തന്നെ..
റാണി സാബു വിലെ സാബിച്ചായൻ യൂറോപ്പിൽ ആണ്..അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നു.. കുറെക്കാലം ലണ്ട്നിൽ ആയിരുന്നു..അപ്പോൾ 2 കൊല്ലം റാണി യും കൂടെ പോയി, ജർമനിക്ക് സാബു മാറിയപ്പോൾ റാണിയെ നാട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു. സാബു – റാണി കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടു 7 വർഷങ്ങൾ ആയി.. കുട്ടികൾ ഉണ്ടോ എന്നു പറയേണ്ടല്ലോ,, റാണിക്ക് അവളുടെ അനിയന്റെ മക്കളോടുള്ള സ്നേഹം കണ്ടിട്ട് ഊഹിക്കാം..
റാണി ഒരു പാവം കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത പെൺകുട്ടി ആയിരുന്നു..അവരാകെ 4 മക്കൾ അതിൽ 3ഉം പെൺകുട്ടികൾ. എല്ലാരും കൂടി ആരുടെയും കല്യണം കഴിയാത്ത അവസ്ഥ..
അങ്ങനെ അധികം ഒന്നും നോക്കാതെ റാണിയുടെ അപ്പൻ അവളെ സാബുനെ ഏല്പിച്ചു..സാബുന്റെ സ്വത്തും, വിദേശ ജോലിയുമാണ് അപ്പനെ കൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്പ്പിച്ചത്.
റാണിയുടെ വിധി അവൾക്ക് പിന്നിട് മനസിലായി, വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം.
അവളോട് സാബുവിനുള്ള അകൽച്ചയും ഒപ്പം അയാളുടെ സ്വഭാവവും റാണി ആരോടും പറഞ്ഞില്ല..പറയാൻ റാണിക്ക് ആരുമില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം…
സാബു അവളോട് എപ്പോഴും ഒരു നാണത്തോടെയും ഒരു സ്ത്രീയെ പോലെയുമായിരുന്നു പെരുമാറിയത്..വളരെ അടുത്തു അയാളോട് കഴിയുമ്പോൾ മാത്രമേ ആർക്കും അത് അറിയാൻ കഴിയൂ..പ്രൈവറ്റ് ടോക്ക്സ്, പേർസണൽ ആയ ചില കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നടക്കുമ്പോൾ റാണി പതുക്കെ പതുക്കെ കുറച്ചൊക്കെ മനസിലാക്കി..അയാളുടെ പുരുഷ കൂട്ടുകാരും..അവരോടൊതുള്ള രീതികളും റാണിക്ക് അറപ്പും വെറുപ്പും ആയി..
റാണി ഒന്നും പുറത് പറയാതിരിക്കാൻ റാണിയുടെ അനിയത്തിമാരുടെ കല്യാണത്തിനും സാബു അറിഞ്ഞു സഹായിച്ചു… അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യാനാകതെ
റാണി ഒരു കൂട്ടിനകത്തായി..അവൾ സ്വയം മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി എല്ലാം മൂടിവെച്ചു..
ഒരിക്കൽ ലണ്ടനിൽ വെച്ചു..5 വർഷം മുൻപ് ..
റാണി അവിടുത്തെ കൂട്ടുകാരികളോടൊപ്പം പുറത്ത് ഷോപ്പിംഗ് ചെയ്യുമ്പോൾ കൂടെയുള്ള ചില കൊച്ച്ഛമ്മമാർ അവളെ കളിയാകുന്നത് പോലുള്ള ചില വർത്തമാനം അവൾ കേട്ടു..റാണിക്ക് ഒന്നും ശെരിക്ക് മനസിലാവാത്ത കാലമായിരുന്നു അതു..
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണോടെ ആരും കാണാതെ അവൾ ഷോപ്പിങ്ങും കഴിഞ്ഞു നേരത്തെ എത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ റൂമിൽ എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദം..
റാണി പതിയെ ഡോർ തുറന്നു, ഒളിഞ്ഞു നോക്കി.
സാബുവും വേറെ രണ്ടു സായിപ്പന്മാരും കൂടി കുത്തിമറിയുകയാണ്..
സാബുവിന്റെ മലധ്വാരത്തിൽ അവർ കയറ്റി അടിക്കുന്നു.
സാബു ഒരാളുടെ dildo വായിലിട്ടു വലിക്കുന്നു..

റാണി വാതിലും ചാരി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഹാളിൽ ഇരുന്നു..എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് സാബു അവന്റെ പാർട്ണർസ് മായി ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവർ അവളെ കണ്ടു..
ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആ രണ്ടു സായിപ്പമാരും നാണം കുണുങ്ങിയ callബൊയ്സ് നെ പോലെ ചുമര് പറ്റി ഓടി വീടിനു വെളിയെ ഇറങ്ങി..
ആന്ന് സാബു പോയിട്ട് രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് തിരിച്ചു വന്നത്..
അങ്ങനെ റാണി നാട്ടിലേക്കും വന്നു..സാബുന്റെ വീട്ടിൽ .ഇപ്പോ ഇ വീടും പറമ്പും ഒക്കെ അവളുടെതാണ്..പേരുപോലെ അവൾ റാണി ആയി. സാബുവിനും സുഖം..
അന്നുമുതൽ റാണിക്ക് ആണുങ്ങളോട് വെറുപ്പും അറപ്പും ആണ്..അവളുടെ എല്ലാ കാര്യത്തിനും വീട്ടിലെ ജോലികാരും സ്ത്രീകൾ മാത്രം. നോക്കി നോക്കി കിട്ടിയ ഒരു ലേഡി ഡ്രൈവർ അവരും മുങ്ങി…
ഇനിപ്പോ ആരെ കിട്ടാനാ…സ്റ്റെഫി തിന്നുന്നനിടയിൽ ആലോചിച്ചു.
കൊച്ചമ്മേ…ഡ്രൈവർ ആയിട്ട് ഒരാൾ ഉണ്ട്…
ആരാ… ഇവിടെ നിൽക്കുമോ? റാണി സംശയം തീർക്കാൻ ചോദിച്ചു.
നിൽക്കും കൊച്ചമ്മേ…നില്കും….നമ്മടെ ത്രെസ്യ ഇല്ലയോ…
അതിനു അവരുടെ മകൾക് ഡ്രൈവിംഗ് അറിയാമോ..?
സ്റ്റെഫി യുടെ ഇടയ്ക്ക് റാണി കയറി ചോദിച്ചു.
കൊച്ചമ്മേ…മകൾ അല്ല മകനാ…അജുമൊൻ…ചെറിയ ചെക്കനാ..നല്ലവണം വണ്ടി ഓടിക്കും..
മതി…ഇനി പറയണ്ട….ഇവിടേക്ക് പറ്റുന്ന ആരേലും ഉണ്ടേൽ മതി…റാണി ദേഷ്യത്തോടെ പറച്ചിൽ നിർത്തി..
സ്റ്റെഫി ക്കു ചെറിയ പേടി തോന്നി. അവൾ പിന്നെ കമ എന്ന ഒരശരം മിണ്ടില്ല..
ഇ കൊച്ചമ്മക്ക് ആണുങ്ങളോടു ഇത്ര ദേഷ്യം എന്തിനാ…വേണ്ടാതാണോ രണ്ടുപേരും രണ്ടു ദൂരത്തു ആയിപോയത്…
പാത്രം കഴുകുമ്പോൾ സ്റ്റെഫി പിറുപിരുത്തു.
ആ പിറുപിരുക്കൽ അകത്തിരുന്ന റാണി കേട്ടിരുന്നു..റാണി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..കേട്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല.
അവൾക്ക് കുറച്ചു സങ്കടവും കലിപ്പും വന്നു..
കുട്ടികൾ വരുന്നതല്ലേ എന്നോർത്തു മാത്രം റാണി വഴക്ക് പറഞ്ഞില്ല.
3 മണി യുടെ ബെൽ ക്ലോക്കിൽ അടിച്ചു, അതിനടക്ക് കുട്ടികളുടെ വിളിയും വന്നു… ടൗണിൽ എത്താൻ വൈകും, വണ്ടി ഉണ്ടാകുമോ ടൗണിൽ ….
അങ്ങനെ റാണി ആകേ വിഷമത്തിൽ ആയി..
ആരാ ഇനിപ്പോ….അയ്യോ എന്റെ മക്കൾ..കഷ്ട്ടപെട്ടുപൊകുമല്ലൊ..
സ്റ്റെഫി: കൊച്ചമ്മ്മേ…എന്നോട് ദേഷ്യപെടുല്ലെങ്കിൽ…..
റാണി: എന്താ …പറയ്.. അവൾ ഞെട്ടിച്ചു
സ്റ്റെഫി: നേരത്തെ പറഞ്ഞത്..അജുമോൻ..
അജുമോൻ വിളിച്ചാൽ വരും കൊച്ചമ്മേ…വേറെ വഴി ഒന്നുല്ല…അല്ലേൽ കുട്ടികൾ അവിടെ രാത്രി ഒന്നും കിട്ടാതെ.
അവൾ അതും പറഞ്ഞു തൂണിന് മറഞ്ഞു നിന്നു…. കർത്താവേ …ഞാൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞേ…എന്റെ പണിയും പോക്കല്ലേ. ..പുണ്യാളാ. …മാതാവേ..മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചെക്കാമെ….

റാണി നഖം വിരലിൽ ഉരച്ചു ആലോചിച്ചു ഇരിക്കാണ്. .
ശെരി ..നിനക്കു അറിയോ ത്രെസ്യ യുടെ നമ്പർ??
ആ കൊച്ചമ്മേ..ഞാൻ വിളിക്കാം..
അവൾക് സമാധാനം ആയി..പണി പോയില്ലേലോ…നല്ല ശമ്പളവും, പിന്നെ എല്ലാം ഫ്രീയുമാണ് ഇവിടുന്നു.. ഇടിച്ചു കയറാൻ എത്ര പെണ്ണുങ്ങളാണോ ഉള്ളത് ഒരു വഴികിട്ടാൻ കാത്തിരിക്യ എല്ലാരും…
സ്റ്റെഫി ക്കു റാണി യെ ബഹുമാനമാണ് .

റാണിക്ക് അവളെ വിശ്വാസവും…എല്ലാം സ്റ്റെഫി നോക്കിക്കൊള്ളും..കളവില്ല. ..ഉള്ളത് പറയും..
സംതോഷിപ്പിക്കാാൻ വേണ്ടി ഒന്നും കാട്ടില്ല.
സ്റ്റെഫിക്ക് ഇ വീടും അവളുടെ വീട് പോലെ തന്നെ..
അങ്ങനെ ആദ്യമായി ഒരാൻകുട്ടി റാണിയുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തി.
അജുമോൻ..അജു. ത്രെസ്യ യുടെ മകൻ. വയസ്സ് 20. ചെറിയ പ്രായം. കാണാൻ ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖം.
ഗോട്ട് രൂപത്തിലെ ഷേവ് ചെയ്ത് ..ഉയരവും, ആരോഗ്യവും ഉള്ള വെളുത്ത ഒരു സാധാപയ്യൻ.
അജു, വീടിനു മുൻപിലെത്തി അവന്റെ സൈക്കിൾ അവിടെ മതിലിനു അടുത്തു ചാരി വെച്ചു.
റാണി: ഇതാ..താക്കോൽ , അവന് കൊടുക്ക്,
വേഗം ടൗണിൽ പോയി നിൽക്കാൻ പറ..
വേലക്കാരി സ്റ്റെഫി, അജുന്റെ കയ്യിൽ താകൊലും കൊടുത്ത് അവനെ ഒന്നു നോക്കി ചിരിച്ചു,
അജുനെ കാണാൻ അടിപൊളി ആണ്…കുറേ കാലത്തിനു ശേഷം ഒരു സുന്ദരനെ കണ്ടപ്പോൾ സ്റ്റെഫി ആള് കുറച്ചൊന്നു മാറി..
അവൾ അവന്റെ അടുത്തു പോയി സംസാരിച്ചു..ചിരിച്ചു..മുലയോക്കെ ഒന്നു ഇളക്കി.
അജു, ഒക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
സ്റ്റെഫി യുടെ ആട്ടം അവൻ നോക്കി…
സ്റ്റെഫി അവന്റെ അടുത്തു നിൽക്കുന്നതും, ആടുന്നതും, അവൻ കാർബോനെറ്റ് തുറന്നു നോക്കുന്നതും, സ്റ്റാർട് ചെയ്യുന്നതും ഒക്കെ അകത്തിരുന്നു റാണി നോക്കി.
അജു: ചേച്ചി, …കാറ്റു കുറവാണ്..
സ്റ്റെഫി: നോക്കട്ടെ.. അവർ കാറിന്റെ മറവിലേക്ക് പോയി, അവൾ ടയർ കുനിഞ്ഞു നോക്കി… എന്നിട്ട് ടയർ തൊട്ടു. .
കുറവില്ലല്ലോ..
അജു: ചേച്ചിയുടെ സോഫ്ട് കൈകൊണ്ട് തൊട്ടാൽ അറിയില്ല..അമർത്തിപിടിക്ക്..
സ്റ്റെഫി അമർതി…എവിടെ കുറവില്ലല്ലോ..
(സ്റ്റെഫി കുനിഞപ്പോൾ അവളുടെ ലൂസ് ബ്രാ യിലെ നല്ല ഗോതമ്പൂ നിറമുള്ള മുലകൾ അവൻ കണ്ടു…. അജു , ഒന്നു ശ്വാസം വിട്ട്. .)
ഇത് ഞാൻ ഒന്നു അമർത്തിപിടിച്ചാൽ പൊട്ടിപ്പോകും…കാണുമ്പോൾ വലുപ്പ ഉണ്ടെന്നേ ഉള്ള്..
(സ്റ്റെഫി അവനെ ഒന്നു നോക്കി, അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ മാറത്തെക്കാണെന്നും, പറഞത് ഇവിടേക്കാണെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി.)
അവൾ ഒരു പകുതിചിരിയോടെ എന്നാ വേണേൽ കാറ്റ് അടിച്ചോ..ഇനി പൊട്ടിപോകേണ്ട..
അജു: ഹും..ശെരി…നോക്കി അടിച്ചോളാം…
(രണ്ടുപേരും പല അർഥങ്ങൾ അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ കൈമാറി അപ്പോഴേക്കും..)
അജു…കാറിനു മറുവശം വന്നു..കുറച്ചു പൈസ വേണ്ടി വരും..ഒക്കെ ശെരി ആവാൻ..
സ്റ്റെഫി: നി..തന്നെ..ചോദിക്ക്…കൊച്ചമ്മയോട്.
കൊച്ചമ്മേ…കാർ കുറച്ചു പണി ഉണ്ട് പോലും, (സ്റ്റെഫി വീട്ടിലേക്ക് നടന്ന് പറഞ്ഞു.)
റാണി: പുറത്തേക്ക് വന്നു…
എന്ത് പണി.?
അജു: (കൊച്ചമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ വീടിനടുത്തേക്ക് വന്നു..)
അതു..കാറ്റ് കുറവാണ്…ബ്രേക്ക് ഓയിൽ..,പിന്നെ alingnment, സ്റ്റാർട് പ്ലഗ്..
വേറെ എന്തെകിലും ഉണ്ടെന്നു നോക്കേണ്ടി വരും..
കുറേ ആയില്ലേ നിർത്തിയിട്ട്…
റാണി: നി..ഇന്ന്…അവരെ കൂട്ടി വന്നാൽ മതി..
അജു: ടയർിൽ കാറ്റ് കുറവാണ്…ഒരു ടയർ പഴയതും..

റാണിക്ക് അവളെ വിശ്വാസവും…എല്ലാം സ്റ്റെഫി നോക്കിക്കൊള്ളും..കളവില്ല. ..ഉള്ളത് പറയും..
സംതോഷിപ്പിക്കാാൻ വേണ്ടി ഒന്നും കാട്ടില്ല.
സ്റ്റെഫിക്ക് ഇ വീടും അവളുടെ വീട് പോലെ തന്നെ..
അങ്ങനെ ആദ്യമായി ഒരാൻകുട്ടി റാണിയുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തി.
അജുമോൻ..അജു. ത്രെസ്യ യുടെ മകൻ. വയസ്സ് 20. ചെറിയ പ്രായം. കാണാൻ ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖം.
ഗോട്ട് രൂപത്തിലെ ഷേവ് ചെയ്ത് ..ഉയരവും, ആരോഗ്യവും ഉള്ള വെളുത്ത ഒരു സാധാപയ്യൻ.
അജു, വീടിനു മുൻപിലെത്തി അവന്റെ സൈക്കിൾ അവിടെ മതിലിനു അടുത്തു ചാരി വെച്ചു.
റാണി: ഇതാ..താക്കോൽ , അവന് കൊടുക്ക്,
വേഗം ടൗണിൽ പോയി നിൽക്കാൻ പറ..
വേലക്കാരി സ്റ്റെഫി, അജുന്റെ കയ്യിൽ താകൊലും കൊടുത്ത് അവനെ ഒന്നു നോക്കി ചിരിച്ചു,
അജുനെ കാണാൻ അടിപൊളി ആണ്…കുറേ കാലത്തിനു ശേഷം ഒരു സുന്ദരനെ കണ്ടപ്പോൾ സ്റ്റെഫി ആള് കുറച്ചൊന്നു മാറി..
അവൾ അവന്റെ അടുത്തു പോയി സംസാരിച്ചു..ചിരിച്ചു..മുലയോക്കെ ഒന്നു ഇളക്കി.
അജു, ഒക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
സ്റ്റെഫി യുടെ ആട്ടം അവൻ നോക്കി…
സ്റ്റെഫി അവന്റെ അടുത്തു നിൽക്കുന്നതും, ആടുന്നതും, അവൻ കാർബോനെറ്റ് തുറന്നു നോക്കുന്നതും, സ്റ്റാർട് ചെയ്യുന്നതും ഒക്കെ അകത്തിരുന്നു റാണി നോക്കി.
അജു: ചേച്ചി, …കാറ്റു കുറവാണ്..
സ്റ്റെഫി: നോക്കട്ടെ.. അവർ കാറിന്റെ മറവിലേക്ക് പോയി, അവൾ ടയർ കുനിഞ്ഞു നോക്കി… എന്നിട്ട് ടയർ തൊട്ടു. .
കുറവില്ലല്ലോ..
അജു: ചേച്ചിയുടെ സോഫ്ട് കൈകൊണ്ട് തൊട്ടാൽ അറിയില്ല..അമർത്തിപിടിക്ക്..
സ്റ്റെഫി അമർതി…എവിടെ കുറവില്ലല്ലോ..
(സ്റ്റെഫി കുനിഞപ്പോൾ അവളുടെ ലൂസ് ബ്രാ യിലെ നല്ല ഗോതമ്പൂ നിറമുള്ള മുലകൾ അവൻ കണ്ടു…. അജു , ഒന്നു ശ്വാസം വിട്ട്. .)
ഇത് ഞാൻ ഒന്നു അമർത്തിപിടിച്ചാൽ പൊട്ടിപ്പോകും…കാണുമ്പോൾ വലുപ്പ ഉണ്ടെന്നേ ഉള്ള്..
(സ്റ്റെഫി അവനെ ഒന്നു നോക്കി, അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ മാറത്തെക്കാണെന്നും, പറഞത് ഇവിടേക്കാണെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി.)
അവൾ ഒരു പകുതിചിരിയോടെ എന്നാ വേണേൽ കാറ്റ് അടിച്ചോ..ഇനി പൊട്ടിപോകേണ്ട..
അജു: ഹും..ശെരി…നോക്കി അടിച്ചോളാം…
(രണ്ടുപേരും പല അർഥങ്ങൾ അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ കൈമാറി അപ്പോഴേക്കും..)
അജു…കാറിനു മറുവശം വന്നു..കുറച്ചു പൈസ വേണ്ടി വരും..ഒക്കെ ശെരി ആവാൻ..
സ്റ്റെഫി: നി..തന്നെ..ചോദിക്ക്…കൊച്ചമ്മയോട്.
കൊച്ചമ്മേ…കാർ കുറച്ചു പണി ഉണ്ട് പോലും, (സ്റ്റെഫി വീട്ടിലേക്ക് നടന്ന് പറഞ്ഞു.)
റാണി: പുറത്തേക്ക് വന്നു…
എന്ത് പണി.?
അജു: (കൊച്ചമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ വീടിനടുത്തേക്ക് വന്നു..)
അതു..കാറ്റ് കുറവാണ്…ബ്രേക്ക് ഓയിൽ..,പിന്നെ alingnment, സ്റ്റാർട് പ്ലഗ്..
വേറെ എന്തെകിലും ഉണ്ടെന്നു നോക്കേണ്ടി വരും..
കുറേ ആയില്ലേ നിർത്തിയിട്ട്…
റാണി: നി..ഇന്ന്…അവരെ കൂട്ടി വന്നാൽ മതി..
അജു: ടയർിൽ കാറ്റ് കുറവാണ്…ഒരു ടയർ പഴയതും..

റാണി: അതൊക്കെ പിന്നെ നോക്കാം.
അജു: കൊച്ചമ്മേ….പിന്നെ നോക്കാൻ ഒന്നും അതിലില്ല.. അങ്ങോട്ടു എത്തിയാലും..ഇങ്ങോട്ട് ആളും വെച്ചു വരുമ്പോൾ ഇ കല്ലും മണ്ണും നിറഞ്ഞ വഴിയിൽ ടയർ പൊട്ടും.
(പിന്നെ നോക്കേണ്ടി വരില്ല…അവൻ അടക്കി പറഞ്ഞു)
കർത്താവേ…ഇ ചെറുക്കൻ…വന്നു കയറിയപ്പോഴേ…എന്റെ പണി കൂടി കളയുമോ…മാതാവെ….. സ്റ്റെഫി തലക്ക് കൈവച് മനസിൽ പറഞ്ഞു പോയി.

റാണി അവനെ ഒന്നു അടക്കി നോക്കി.
അവന് ഒരു കുലുക്കവും ഇല്ല, അവൻ അതിനേക്കാൾ ഷൗര്യത്തിൽ തന്നെ നോക്കുകയാണ്, ഒപ്പം വേലക്കാരി സ്റ്റെഫി യുടെ കൈവെക്കലും.
റാണി , വേലക്കാരിയെ ഒന്നു അടക്കം നോക്കി . അകത്തേക്ക് പോയി.
സ്റ്റെഫി: ഡാ ചെറുക്ക…നി എന്നതാടാ കാണിച്ചേ…കൊച്ചമ്മയോട് ഇങ്ങനാണോ സംസാരിക്കേണ്ടത്??എന്റെ കഞ്ഞികുടി കൂടി നി മുട്ടിക്കുവല്ലോ…
സ്റ്റെഫീ ….റാണി യുടെ വിളി അകത്തുനിന്നും കേട്ടതും,
കൊച്ചമ്മേ….എന്നു കരഞ്ഞു വിളിച്ചു സ്റ്റെഫി അകത്തേക്ക് ഓടി..
അജുന് ഒന്നും തെറ്റായി തോന്നിയില്ല. അവസാനം പറഞ്ഞത് മാത്രം വേണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ചിന്തിച്ചു…
പണി പോകുമോ…ഒരു പാർട് ടൈം ജോബ് അത്രേ ഉള്ള്…പിന്നെ ഇന്നേക്ക് മാത്രമല്ലേ…എന്തേലും ആകട്ടെ…
അജു അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. മുഖത്തെ അറിയാതെ വന്നുപോയ ‘ ക്യാ ഹെ’ എന്ന നോട്ടം അവൻ മയപ്പെടുത്തി..

സ്റ്റെഫി: ഇതാ…വേഗം പോ..അവര് മാതാ ക്കു വരും..
(അജു അന്തം വിട്ടത് പോലെ) ,
അജു: എന്ത്…മാതാ ബസ്നോ. ..അതു രാത്രി അല്ലേ…എനിക്ക് വേറെ ഒരുപാട് പണി ഉണ്ട്. നിങ്ങളല്ലേ പറഞ്ഞേ ഇപ്പോ വരുന്നു…
അവൻ സ്റ്റെഫി കേൾക്കംവണം മാത്രമായി ചേർന്നു നിന്നു പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി വീണ്ടും ഇത് കുരിശ് ആയല്ലോ…
ഡാ മോനെ…നിനക് ഇത് നന്നാകാൻ സമയം വേണ്ടേ…അപ്പോഴേക്കും ബസ് വരും..
ഒന്നു പോടാ….കൊച്ചമ്മ കേട്ടാൽ ഞാനും പടിക്ക് പുറത്താവും…
അവളുടെ കൊഞ്ചലും പിന്നെ ഏറ്റുപോയില്ലേ എന്ന ബോധവും..
അജു…ശെരി…പറ്റിപ്പോയി എന്നു പറഞ്ഞു.. പൈസ വാങ്ങുമ്പോ സ്റ്റെഫി ന്റെ വിരൽ അവൻ അറിയാതെ തൊട്ടു. .സ്റ്റെഫി യെ ഒന്നു ആകിചിരിച് അവൻ കാറിൽ കയറി..
ambasdor കാറും അജും ഗേറ്റ് കടന്നു..
ഹോ..എന്റെ മാതാവേ…വേഗം വരണേ…സ്റ്റെഫി ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
കാറിന്റെ സൗണ്ട് കേട്ടു റാണി പുറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു..അതോടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ റാണിക്കും സമാധാനമായി..

അവനോട് നി ആരാ വരുന്നെന്ന് പറഞ്ഞോ..
ഇനി പോയപോലെ തന്നെ വരുമോ…
ഇല്ല ..കൊച്ചമ്മേ…അജുമോൻ ഒക്കെ നോക്കി ചെയ്തോളും, കൈതയിലെ നാണിയേച്ചിയെ അന്ന് രാത്രി അജു മോൻ ഒറ്റക്കല്ലേ ആസ്പത്രിൽ എത്തിച്ചേ…അതും 15 മിനിറ്റ് കൊണ്ട്.. അവൻ expert ആ കൊച്ചമ്മേ….
സ്റ്റെഫി കുട്ടികൾ ഇടയ്ക്കു സ്കൂളിൽ പറയുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് വാക് കോർത്തു താനും സംഭവമാണ് മോശക്കാരിയല്ല ഇംഗ്ലീഷിൽ എന്നു സ്വയം വിശ്വസിച്ചു പറഞ്ഞു. ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.
റാണി..ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..സംസാരം വളരെ കുറവാണ് പൊതുവെ റാണിക്ക്.

റാണി: അതൊക്കെ പിന്നെ നോക്കാം.
അജു: കൊച്ചമ്മേ….പിന്നെ നോക്കാൻ ഒന്നും അതിലില്ല.. അങ്ങോട്ടു എത്തിയാലും..ഇങ്ങോട്ട് ആളും വെച്ചു വരുമ്പോൾ ഇ കല്ലും മണ്ണും നിറഞ്ഞ വഴിയിൽ ടയർ പൊട്ടും.
(പിന്നെ നോക്കേണ്ടി വരില്ല…അവൻ അടക്കി പറഞ്ഞു)
കർത്താവേ…ഇ ചെറുക്കൻ…വന്നു കയറിയപ്പോഴേ…എന്റെ പണി കൂടി കളയുമോ…മാതാവെ….. സ്റ്റെഫി തലക്ക് കൈവച് മനസിൽ പറഞ്ഞു പോയി.

റാണി അവനെ ഒന്നു അടക്കി നോക്കി.
അവന് ഒരു കുലുക്കവും ഇല്ല, അവൻ അതിനേക്കാൾ ഷൗര്യത്തിൽ തന്നെ നോക്കുകയാണ്, ഒപ്പം വേലക്കാരി സ്റ്റെഫി യുടെ കൈവെക്കലും.
റാണി , വേലക്കാരിയെ ഒന്നു അടക്കം നോക്കി . അകത്തേക്ക് പോയി.
സ്റ്റെഫി: ഡാ ചെറുക്ക…നി എന്നതാടാ കാണിച്ചേ…കൊച്ചമ്മയോട് ഇങ്ങനാണോ സംസാരിക്കേണ്ടത്??എന്റെ കഞ്ഞികുടി കൂടി നി മുട്ടിക്കുവല്ലോ…
സ്റ്റെഫീ ….റാണി യുടെ വിളി അകത്തുനിന്നും കേട്ടതും,
കൊച്ചമ്മേ….എന്നു കരഞ്ഞു വിളിച്ചു സ്റ്റെഫി അകത്തേക്ക് ഓടി..
അജുന് ഒന്നും തെറ്റായി തോന്നിയില്ല. അവസാനം പറഞ്ഞത് മാത്രം വേണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ചിന്തിച്ചു…
പണി പോകുമോ…ഒരു പാർട് ടൈം ജോബ് അത്രേ ഉള്ള്…പിന്നെ ഇന്നേക്ക് മാത്രമല്ലേ…എന്തേലും ആകട്ടെ…
അജു അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. മുഖത്തെ അറിയാതെ വന്നുപോയ ‘ ക്യാ ഹെ’ എന്ന നോട്ടം അവൻ മയപ്പെടുത്തി..

സ്റ്റെഫി: ഇതാ…വേഗം പോ..അവര് മാതാ ക്കു വരും..
(അജു അന്തം വിട്ടത് പോലെ) ,
അജു: എന്ത്…മാതാ ബസ്നോ. ..അതു രാത്രി അല്ലേ…എനിക്ക് വേറെ ഒരുപാട് പണി ഉണ്ട്. നിങ്ങളല്ലേ പറഞ്ഞേ ഇപ്പോ വരുന്നു…
അവൻ സ്റ്റെഫി കേൾക്കംവണം മാത്രമായി ചേർന്നു നിന്നു പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി വീണ്ടും ഇത് കുരിശ് ആയല്ലോ…
ഡാ മോനെ…നിനക് ഇത് നന്നാകാൻ സമയം വേണ്ടേ…അപ്പോഴേക്കും ബസ് വരും..
ഒന്നു പോടാ….കൊച്ചമ്മ കേട്ടാൽ ഞാനും പടിക്ക് പുറത്താവും…
അവളുടെ കൊഞ്ചലും പിന്നെ ഏറ്റുപോയില്ലേ എന്ന ബോധവും..
അജു…ശെരി…പറ്റിപ്പോയി എന്നു പറഞ്ഞു.. പൈസ വാങ്ങുമ്പോ സ്റ്റെഫി ന്റെ വിരൽ അവൻ അറിയാതെ തൊട്ടു. .സ്റ്റെഫി യെ ഒന്നു ആകിചിരിച് അവൻ കാറിൽ കയറി..
ambasdor കാറും അജും ഗേറ്റ് കടന്നു..
ഹോ..എന്റെ മാതാവേ…വേഗം വരണേ…സ്റ്റെഫി ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
കാറിന്റെ സൗണ്ട് കേട്ടു റാണി പുറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു..അതോടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ റാണിക്കും സമാധാനമായി..

അവനോട് നി ആരാ വരുന്നെന്ന് പറഞ്ഞോ..
ഇനി പോയപോലെ തന്നെ വരുമോ…
ഇല്ല ..കൊച്ചമ്മേ…അജുമോൻ ഒക്കെ നോക്കി ചെയ്തോളും, കൈതയിലെ നാണിയേച്ചിയെ അന്ന് രാത്രി അജു മോൻ ഒറ്റക്കല്ലേ ആസ്പത്രിൽ എത്തിച്ചേ…അതും 15 മിനിറ്റ് കൊണ്ട്.. അവൻ expert ആ കൊച്ചമ്മേ….
സ്റ്റെഫി കുട്ടികൾ ഇടയ്ക്കു സ്കൂളിൽ പറയുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് വാക് കോർത്തു താനും സംഭവമാണ് മോശക്കാരിയല്ല ഇംഗ്ലീഷിൽ എന്നു സ്വയം വിശ്വസിച്ചു പറഞ്ഞു. ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.
റാണി..ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..സംസാരം വളരെ കുറവാണ് പൊതുവെ റാണിക്ക്.

കുറേ ആലോചിക്കും..കുറേ ബുക് വായിക്കും സാഹിത്യം..പിന്നെ പറമ്പിലെ കണക്കും..വരുമാനവും..
ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ സ്വത്ത്, പണം, അവൾ അവൾക്കാകും വിധം എല്ലാം നോക്കി നടത്തി അങ്ങനെ പോകുന്നു..
സാബിച്ചായൻ പിന്നെ വന്നിട്ട് ഇല്ല.
മാസം അക്കൗണ്ടിൽ പൈസ അടച്ചതിന്റെ മെസേജ് ഇടും..അത്ര തന്നെ…റാണി അതു നോക്കാറും എടുക്കാറും ഇല്ല. ഇട്ടു മൂടാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്…
ഒറ്റ മോനായ സാബു വിന്റെ രീതി അവന്റെ അമ്മച്ചിക് അറിയാമായിരുന്നു..കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ മാറും എന്നു കരുതി റാണിയെ കൊണ്ട് കെട്ടിച്ചു..
ശോഷാമ്മ തന്റെ എല്ലാ സ്വത്തും, പൊന്നും, പണ്ടവും മരിക്കുമ്പോൾ റാണിയെ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു.. റാണിയോട് ഒരു പാട് സങ്കടം പറഞ്ഞാണ് ശോഷാമ്മ പോയത്..
എന്റെ മോനെ നി ശപിക്കരുത് …എന്നായിരുന്നു അവരുടെ അവസാന അപേക്ഷ…
റാണിക്കു ചെറിയ ലൈബ്രറി വീട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ട്, അതിൽ തകഴിയും, ഗോർബാചെവും, പൊറ്റക്കാടും, റഷ്യനും, ബ്രസീലിയനും ഒക്കെ ചാരി ഇരിക്കുന്നു..
റാണി അതിൽനിന്നും ഒരു ബുക് നോക്കാതെ എടുത്തു, എല്ലാം വായിച്ചതാണ്…
തോട്ടി…അവൾ പേര് വായിച്ചു.. കുറച്ചു വായിച്ചപ്പോഴേക്കും റാണിക്ക് മടുത്തു.. കഥ ഒരിക്കൽ അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ത്രിൽ പോകും.
ഒരുപാട് നാളായി പുസ്തകങ്ങൾ ഒക്കെ വാങ്ങിയിട്ട്, സിറ്റിയിൽ പോയാലെ നല്ല ബുക് സ്റ്റാൾ ഉള്ളൂ. ബസും ഒക്കെ കയറി പോകാൻ ഉള്ളതിനാൽ റാണി ഓരോ ഓരോ ദിവസം നാളെ നാളെ എന്നാക്കി..കാർ ഉള്ളപ്പോൾ അവൾ ആഴ്ചതോറും പോകുമായിരുന്നു..സിറ്റി മുഴുവൻ കണ്ട് തോന്നുന്ന സ്റ്റാളിൽ ഒക്കെ കയറി നോക്കും..
തോട്ടി അവൾ മടക്കി ഷെൽഫിൽ തന്നെ വെച്ചു.. കുട്ടികൾക്കു വാങ്ങിയ ഓരോന്നും വീണ്ടും എടുത്ത് നോക്കി.
ഇഷ്ട്ടപെടുവോ ..ആവോ..
ഒരാൾക്ക് ഉള്ളത് തന്നെ മറ്റെയാൾക്കും വേണം..ഇല്ലേൽ അടി ഉറപ്പാ…
വേണ്ടേൽ വേറെ വാങ്ങാം..
അവൾ സ്വയം സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു..മേക്കപ്പ് സെറ്റും പെൻസിലും ഒക്കെ എടുത്തു അതിന്റെ കവറിനു പുറത്തുള്ളത് വായിച്ചു നോക്കി…
സ്റ്റെഫി ഇതൊക്കെ വാതിലിനടുത്തു നിന്നു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
കൊച്ചമ്മയുടെ ഒറ്റപ്പെടൽ അവൾക്കും സങ്കടം വരുത്തും.
ഇത്രേം ചെറിയ പെണ്ണ് , ഇത്രയേം നേരത്തെ തനിച് ആയിപോയല്ലോ..എന്റെ മാതാവേ..
വല്ലാത്ത കഷ്ട്ടം തന്നെ ഇ കുഞ്ഞിനോട് ഇങ്ങനെ കാണിക്കുന്നത്..അവൾ ചപ്പാത്തി കോൽ കത്തിചിുവെച്ച മെഴുകുതിരി നെഞ്ചോടു ചേർത്തു പിടിച്ച പോലെ മുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്, സ്റ്റെഫി ബാക്കി പണിതീര്ക്കാൻ പോയി.
രാത്രിയേക്ക് ചപ്പാത്തിയും ബ്രെടും താറാവ് കറിയും. പിന്നെ മുട്ട പൊരിക്കാനും ഓർഡർ ഉണ്ട്… ഇതൊക്കെ ആർക്കാ….വരുന്നത് നത് പോലത്തെ രണ്ടെണ്ണം, കൂടെ ആ ….( സ്റ്റെഫി ക്ക് പെട്ടന്ന് ഞെട്ടികൊണ്ട് ഒരു മുഖം ഓർമ വന്നു)
ശെരിയാ….ആ തീറ്റപണ്ടാരം,!!! കർത്താവേ അതും ഉണ്ടേൽ എന്റെ നടു ഒടിയും. എത്ര തിന്നാലും മതിയാവത്തില്ല..ഉറങ്ങുമ്പോ വരെ വായിൽ എന്തേലും വേണം…
സ്റ്റെഫി വേഗം മുട്ട പൊരിച്ചു…രാത്രിക്ക് മുന്നേ അവളുടെ മക്കൾക്ക് ഉള്ളത് കൊടുക്കണം… ഇല്ലെൽ പിന്നെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.. ചെക്ക്കനോട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ അവള് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. .. ടിവിയും നോക്കിയിരുന്നു അവൻ വരുമോ എന്തോ…..

കുറേ ആലോചിക്കും..കുറേ ബുക് വായിക്കും സാഹിത്യം..പിന്നെ പറമ്പിലെ കണക്കും..വരുമാനവും..
ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ സ്വത്ത്, പണം, അവൾ അവൾക്കാകും വിധം എല്ലാം നോക്കി നടത്തി അങ്ങനെ പോകുന്നു..
സാബിച്ചായൻ പിന്നെ വന്നിട്ട് ഇല്ല.
മാസം അക്കൗണ്ടിൽ പൈസ അടച്ചതിന്റെ മെസേജ് ഇടും..അത്ര തന്നെ…റാണി അതു നോക്കാറും എടുക്കാറും ഇല്ല. ഇട്ടു മൂടാൻ ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ട്…
ഒറ്റ മോനായ സാബു വിന്റെ രീതി അവന്റെ അമ്മച്ചിക് അറിയാമായിരുന്നു..കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ മാറും എന്നു കരുതി റാണിയെ കൊണ്ട് കെട്ടിച്ചു..
ശോഷാമ്മ തന്റെ എല്ലാ സ്വത്തും, പൊന്നും, പണ്ടവും മരിക്കുമ്പോൾ റാണിയെ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു.. റാണിയോട് ഒരു പാട് സങ്കടം പറഞ്ഞാണ് ശോഷാമ്മ പോയത്..
എന്റെ മോനെ നി ശപിക്കരുത് …എന്നായിരുന്നു അവരുടെ അവസാന അപേക്ഷ…
റാണിക്കു ചെറിയ ലൈബ്രറി വീട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ട്, അതിൽ തകഴിയും, ഗോർബാചെവും, പൊറ്റക്കാടും, റഷ്യനും, ബ്രസീലിയനും ഒക്കെ ചാരി ഇരിക്കുന്നു..
റാണി അതിൽനിന്നും ഒരു ബുക് നോക്കാതെ എടുത്തു, എല്ലാം വായിച്ചതാണ്…
തോട്ടി…അവൾ പേര് വായിച്ചു.. കുറച്ചു വായിച്ചപ്പോഴേക്കും റാണിക്ക് മടുത്തു.. കഥ ഒരിക്കൽ അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ത്രിൽ പോകും.
ഒരുപാട് നാളായി പുസ്തകങ്ങൾ ഒക്കെ വാങ്ങിയിട്ട്, സിറ്റിയിൽ പോയാലെ നല്ല ബുക് സ്റ്റാൾ ഉള്ളൂ. ബസും ഒക്കെ കയറി പോകാൻ ഉള്ളതിനാൽ റാണി ഓരോ ഓരോ ദിവസം നാളെ നാളെ എന്നാക്കി..കാർ ഉള്ളപ്പോൾ അവൾ ആഴ്ചതോറും പോകുമായിരുന്നു..സിറ്റി മുഴുവൻ കണ്ട് തോന്നുന്ന സ്റ്റാളിൽ ഒക്കെ കയറി നോക്കും..
തോട്ടി അവൾ മടക്കി ഷെൽഫിൽ തന്നെ വെച്ചു.. കുട്ടികൾക്കു വാങ്ങിയ ഓരോന്നും വീണ്ടും എടുത്ത് നോക്കി.
ഇഷ്ട്ടപെടുവോ ..ആവോ..
ഒരാൾക്ക് ഉള്ളത് തന്നെ മറ്റെയാൾക്കും വേണം..ഇല്ലേൽ അടി ഉറപ്പാ…
വേണ്ടേൽ വേറെ വാങ്ങാം..
അവൾ സ്വയം സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു..മേക്കപ്പ് സെറ്റും പെൻസിലും ഒക്കെ എടുത്തു അതിന്റെ കവറിനു പുറത്തുള്ളത് വായിച്ചു നോക്കി…
സ്റ്റെഫി ഇതൊക്കെ വാതിലിനടുത്തു നിന്നു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
കൊച്ചമ്മയുടെ ഒറ്റപ്പെടൽ അവൾക്കും സങ്കടം വരുത്തും.
ഇത്രേം ചെറിയ പെണ്ണ് , ഇത്രയേം നേരത്തെ തനിച് ആയിപോയല്ലോ..എന്റെ മാതാവേ..
വല്ലാത്ത കഷ്ട്ടം തന്നെ ഇ കുഞ്ഞിനോട് ഇങ്ങനെ കാണിക്കുന്നത്..അവൾ ചപ്പാത്തി കോൽ കത്തിചിുവെച്ച മെഴുകുതിരി നെഞ്ചോടു ചേർത്തു പിടിച്ച പോലെ മുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്, സ്റ്റെഫി ബാക്കി പണിതീര്ക്കാൻ പോയി.
രാത്രിയേക്ക് ചപ്പാത്തിയും ബ്രെടും താറാവ് കറിയും. പിന്നെ മുട്ട പൊരിക്കാനും ഓർഡർ ഉണ്ട്… ഇതൊക്കെ ആർക്കാ….വരുന്നത് നത് പോലത്തെ രണ്ടെണ്ണം, കൂടെ ആ ….( സ്റ്റെഫി ക്ക് പെട്ടന്ന് ഞെട്ടികൊണ്ട് ഒരു മുഖം ഓർമ വന്നു)
ശെരിയാ….ആ തീറ്റപണ്ടാരം,!!! കർത്താവേ അതും ഉണ്ടേൽ എന്റെ നടു ഒടിയും. എത്ര തിന്നാലും മതിയാവത്തില്ല..ഉറങ്ങുമ്പോ വരെ വായിൽ എന്തേലും വേണം…
സ്റ്റെഫി വേഗം മുട്ട പൊരിച്ചു…രാത്രിക്ക് മുന്നേ അവളുടെ മക്കൾക്ക് ഉള്ളത് കൊടുക്കണം… ഇല്ലെൽ പിന്നെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല.. ചെക്ക്കനോട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ അവള് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. .. ടിവിയും നോക്കിയിരുന്നു അവൻ വരുമോ എന്തോ…..

സ്റ്റെഫി പലതും ആലോചിച്ചു…പല കാര്യങ്ങളും ഒറ്റയ്ക്ക് പറഞ്ഞു..
അതവളുടെ ശീലമാന്നെ…ഒറ്റയ്ക്ക് ഇ പണി ചെയ്യുമ്പോ സ്വയം ഉള്ളിൽ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ സ്റ്റെഫി തന്നെ ഉണ്ടാകും, എന്നിട് സ്റ്റെഫി അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് സംസാരിക്കും..
ഒരു രസം.. തനിച്ചല്ലേ. ..
സ്റ്റഫീ….
ഓഓഓ…പണി എടുക്കുമ്പോ…എന്താ…. സ്റ്റെഫി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു..
എടിയേ നി ഇത്ര പഞ്ചാര താടി…
ആ…ഇന്നും വേണോ..(സ്റ്റെഫി പിന്നംബുരത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു)
പോയി കൊച്ചമ്മെയോട് ചോദിക്ക്..പണിയും കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോ പഞ്ചാരയും, അരിയും ദിവസവും തരാൻ ഇതെ ഫ്രീ റേഷൻ കട ഒന്നുമല്ല…
അതോണ്ട്….ഏലിയാമ്മച്ചി ആദ്യം മുതലാളിയെ കണ്ടിട്ട് വാ..മാസാവസാനം കണക്ക് ഞാനാ പറയണ്ടേ. ….അതും പറഞ്ഞ് സ്റ്റെഫി ചപ്പാത്തി പരത്താൻ വീണ്ടും അടുക്കളേക്ക് കയറി.
ഹോ..പണ്ട് എന്തോരം ഞാൻ നിനക് വെച്ചുണ്ടാകിയതാാ…ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കിയത് തിന്നിട്ടല്ലേ നാര് പോലുള്ള നിനക് ഇപ്പോ ഓരോന്നും ഇളകിയാടുന്നത്..
ഇവിടുത്തെ ശോഷാമ്മക്ക് എന്നെ അറിയാം..വേറെ ആർക് അറില്ലേലും..എന്താ ചെയ്യാ…നല്ല മനസുള്ളോരെ പുണ്യാളൻ നേരത്തെ വിളിക്കും… അമ്മച്ചി ഉണ്ടേൽ ആ പഞ്ചാര പാത്രം മുഴുവൻ എനിക് തന്നേനെ..
ഇതൊക്ക കേൾക്കാൻ ആയിരിക്കും അടിയന്റെ വിധി. …
അതും പറഞ്ഞ് ഏലിയാമ്മച്ചിന്റെ ശബ്ദം ഒന്നും കേൾക്കാഞ്ഞിട്ട് സ്റ്റെഫി കമ്പികിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

എന്താ…ഏലിയാമ്മേ…ആരോടാ ഒറ്റക്ക് സംസാരിക്കുന്നെ….
സ്റ്റെഫി, കൊച്ചമ്മ ചോദിച്ചും വരുന്നത് കണ്ടു…അവൾ ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ ചപ്പാത്തി പരത്താൻ വീണ്ടും തുടങ്ങി..
ആ…കൊച്ചമ്മേ….മോളെ …നിന്റെ അടുകളകാരിക്കു ഇപ്പോ വല്യ നിലപാടാ…
എന്നെ ഒന്നും വില ഇല്ല..
റാണി ചെറിയ ചിരി ചുണ്ടിൽ വെച്ചുകൊണ്ട്…അവിടെ കൊനായിൽ നിന്നു..
ഏലിഅമ്മ ക്ക് ഇപ്പോ എന്താ വേണ്ടേ..പറഞ്ഞോളൂ…ഞാൻ എടുത്ത് തരാം. .

ഏലിയാമ്മ യുടെ മുഖം അങ്ങ് വിടർന്നു..ഇതെന്താ കേൾക്കുന്നെ…ഭാവം അവരുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായി..
പരുങ്ങലൊടെ അവർ കാര്യം പറഞ്ഞതും, റാണി തന്നെ പഞ്ചസാരയും അരിയും അവർക്ക് ആവശ്യത്തിന് എടുത്ത് കൊടുത്തു.

മോളെ കർത്താവ് അനുഗ്രഹിക്കും..മാതാവ് കൂടെ ഉണ്ടാകും..ഏലിയമ്മ അതും പറഞ്ഞ് നടന്നത് ഒന്നും വിശ്വസിക്കാൻ ആകാതെ സഞ്ചിയും പിടിച്ചു നടന്നകന്നു.
സ്റ്റെഫിക്കും ഒന്നും മനസിലായില്ല..കൊച്ചമ്മ ക്ക് എലിയമ്മയെ അത്ര ഇഷ്ട്ടമല്ല..താൻ അവർക്ക് ഓരോന്നും കൊടുക്കുന്നത് അറിയാമെങ്കിലും അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല കൊച്ചമ്മക്, കാരണം എലിയാമ്മ ആള് പരദൂഷണം ആണ്..ഇവിടുന്നു കിട്ടിയാൽ ഇവിടേക്ക് നല്ലതു പറയും..കിട്ടില്ലേൽ വേറെ എവിടേലും പോയി ഇവിടുത്തെ ഇല്ലാത്തത് പാടും.
അങ്ങനത്തെ കൊച്ചമ്മ തന്നെ കൈകൊണ്ട്…

സ്റ്റെഫി പലതും ആലോചിച്ചു…പല കാര്യങ്ങളും ഒറ്റയ്ക്ക് പറഞ്ഞു..
അതവളുടെ ശീലമാന്നെ…ഒറ്റയ്ക്ക് ഇ പണി ചെയ്യുമ്പോ സ്വയം ഉള്ളിൽ ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ സ്റ്റെഫി തന്നെ ഉണ്ടാകും, എന്നിട് സ്റ്റെഫി അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് സംസാരിക്കും..
ഒരു രസം.. തനിച്ചല്ലേ. ..
സ്റ്റഫീ….
ഓഓഓ…പണി എടുക്കുമ്പോ…എന്താ…. സ്റ്റെഫി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു..
എടിയേ നി ഇത്ര പഞ്ചാര താടി…
ആ…ഇന്നും വേണോ..(സ്റ്റെഫി പിന്നംബുരത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു)
പോയി കൊച്ചമ്മെയോട് ചോദിക്ക്..പണിയും കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോ പഞ്ചാരയും, അരിയും ദിവസവും തരാൻ ഇതെ ഫ്രീ റേഷൻ കട ഒന്നുമല്ല…
അതോണ്ട്….ഏലിയാമ്മച്ചി ആദ്യം മുതലാളിയെ കണ്ടിട്ട് വാ..മാസാവസാനം കണക്ക് ഞാനാ പറയണ്ടേ. ….അതും പറഞ്ഞ് സ്റ്റെഫി ചപ്പാത്തി പരത്താൻ വീണ്ടും അടുക്കളേക്ക് കയറി.
ഹോ..പണ്ട് എന്തോരം ഞാൻ നിനക് വെച്ചുണ്ടാകിയതാാ…ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കിയത് തിന്നിട്ടല്ലേ നാര് പോലുള്ള നിനക് ഇപ്പോ ഓരോന്നും ഇളകിയാടുന്നത്..
ഇവിടുത്തെ ശോഷാമ്മക്ക് എന്നെ അറിയാം..വേറെ ആർക് അറില്ലേലും..എന്താ ചെയ്യാ…നല്ല മനസുള്ളോരെ പുണ്യാളൻ നേരത്തെ വിളിക്കും… അമ്മച്ചി ഉണ്ടേൽ ആ പഞ്ചാര പാത്രം മുഴുവൻ എനിക് തന്നേനെ..
ഇതൊക്ക കേൾക്കാൻ ആയിരിക്കും അടിയന്റെ വിധി. …
അതും പറഞ്ഞ് ഏലിയാമ്മച്ചിന്റെ ശബ്ദം ഒന്നും കേൾക്കാഞ്ഞിട്ട് സ്റ്റെഫി കമ്പികിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

എന്താ…ഏലിയാമ്മേ…ആരോടാ ഒറ്റക്ക് സംസാരിക്കുന്നെ….
സ്റ്റെഫി, കൊച്ചമ്മ ചോദിച്ചും വരുന്നത് കണ്ടു…അവൾ ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ ചപ്പാത്തി പരത്താൻ വീണ്ടും തുടങ്ങി..
ആ…കൊച്ചമ്മേ….മോളെ …നിന്റെ അടുകളകാരിക്കു ഇപ്പോ വല്യ നിലപാടാ…
എന്നെ ഒന്നും വില ഇല്ല..
റാണി ചെറിയ ചിരി ചുണ്ടിൽ വെച്ചുകൊണ്ട്…അവിടെ കൊനായിൽ നിന്നു..
ഏലിഅമ്മ ക്ക് ഇപ്പോ എന്താ വേണ്ടേ..പറഞ്ഞോളൂ…ഞാൻ എടുത്ത് തരാം. .

ഏലിയാമ്മ യുടെ മുഖം അങ്ങ് വിടർന്നു..ഇതെന്താ കേൾക്കുന്നെ…ഭാവം അവരുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായി..
പരുങ്ങലൊടെ അവർ കാര്യം പറഞ്ഞതും, റാണി തന്നെ പഞ്ചസാരയും അരിയും അവർക്ക് ആവശ്യത്തിന് എടുത്ത് കൊടുത്തു.

മോളെ കർത്താവ് അനുഗ്രഹിക്കും..മാതാവ് കൂടെ ഉണ്ടാകും..ഏലിയമ്മ അതും പറഞ്ഞ് നടന്നത് ഒന്നും വിശ്വസിക്കാൻ ആകാതെ സഞ്ചിയും പിടിച്ചു നടന്നകന്നു.
സ്റ്റെഫിക്കും ഒന്നും മനസിലായില്ല..കൊച്ചമ്മ ക്ക് എലിയമ്മയെ അത്ര ഇഷ്ട്ടമല്ല..താൻ അവർക്ക് ഓരോന്നും കൊടുക്കുന്നത് അറിയാമെങ്കിലും അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല കൊച്ചമ്മക്, കാരണം എലിയാമ്മ ആള് പരദൂഷണം ആണ്..ഇവിടുന്നു കിട്ടിയാൽ ഇവിടേക്ക് നല്ലതു പറയും..കിട്ടില്ലേൽ വേറെ എവിടേലും പോയി ഇവിടുത്തെ ഇല്ലാത്തത് പാടും.
അങ്ങനത്തെ കൊച്ചമ്മ തന്നെ കൈകൊണ്ട്…

സ്റ്റെഫിക്കു കിളിപോയതു പോലെയായി.
സ്റ്റെഫി. .ആ പാത്രം അടച്ചേക്കു..ഞാൻ പഞ്ചസാര പാത്രം അടച്ചില്ല..
(റാണി നേരെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..പിന്നിലെ മാവിനടുതെക്കു നടന്നു.)
ശെരി കൊച്ചമ്മേ…സ്റ്റെഫി. ..കമ്പികിടയിലൂടെ റാണിയെ തന്നെ നോക്കി…
ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ ഒരു മാറ്റം..കുട്ടികൾ വരുന്നുകൊണ്ടാനൊ??!!
അല്ലേൽ പുതിയാൾ എങ്ങാനും ആയോ..എന്റെ കൊച്ചമ്മ..
സ്റ്റെഫി, താറാവ് കറി ഇളക്കുന്നതിനിടെ കൂട്ടുകാരിയോട് ചോദിച്ചു…
എയ്യ് ഇല്ല.അതു കുട്ടികൾ വരുന്ന സംന്തോഷമാന്നെ….കൂട്ടുകാരിയുടെ മറുപടി.
മാതാ ബസ് എത്ര മണിക്കാ കവലയിൽ…??
റാണി യുടെ ചോദ്യം..
എന്തോ കൊച്ചമ്മാ…
ബസ് മാത എത്ര മണിക്കാ ഇവിടെ…റാണി ആവർത്തിച്ചു.
അത്. .കൊച്ചമ്മ 7 മണി ആകും.
റാണി പ്രാർത്ഥന കഴിക്കാൻ അകതെക്ക് പോയി. സമയം 6 മണി കഴിഞ്ഞ് 10 മിനിറ്റ്.
അമ്മ…അമ്മേ…
ഹോ..നിനക്ക് ഇപ്പോഴാ വരാനായത്…ടിവിലെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞോ..
പോയി റാണികൊച്ചമ്മേ കണ്ടിട്ട് വാാാ..
സ്റ്റെഫി അവളുടെ 4 ൽ പഠിക്കുന്ന മികായേൽനെ രണ്ടു വഴക്കും പറഞ് അടുപ്പിനടുത്തേക്ക് പോയി.
അകത്തുള്ള സംസാരം സ്റ്റെഫിക്ക് കേൾക്കാം.
കൊച്ചമ്മ അവനോടു പ്രാത്ഥിക്കാൻ പറയുന്നതും, അമ്മയോട് ചേച്ചിക്കും, അവനും,വീട്ടിലേക് വേണ്ടതും കൊടുക്കുവാൻ പറയുന്നതും ഒക്കെ.
സമയം 7-15 മണി.
റാണി: ഇതെന്ന അവര് ..എവിടെപ്പോയി!?
വരും കൊച്ചമ്മേ…ഇപ്പോ വരും..
8 മണി ആയി…ഇവരിത് എവിടെ പോയി?
റാണി അതു പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ കാറിന്റെ ലൈറ്റ് കണ്ടു….
അമ്മേ…നിമ്മിയും നോയയും എത്തിയപ്പാടെ റാണിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. കൂടെ അവരുടെ അമ്മ
റിജി യും അവളുടെ അമ്മച്ചി അക്കാമ്മയും.
എല്ലാരും കൂടെ ബഹളത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് കയറി. അജു..പെട്ടിയും ബാഗും ഒക്കെ കാറിന്ന് എടുത്തു വരാന്തയിൽ വെച്ചു.
പെട്ടി എടുത്തു അകത്തു പോകുമ്പോൾ സ്റ്റെഫി ഒന്നു ചിരിച്ചത് അല്ലാതെ ആരെയും പിന്നെ കാണാനില്ല.
അജു കുറച് നേരം അവിടെ നിന്നു..പിന്നെ താക്കോൽ കോനായിൽ വെച്ചു അവൻ പോയി.
ഇതെന്തു ആൾക്കാരാ. ..കൂലിയുമില്ല..ഒരു സംസാരവും ഇല്ല.. ആ സ്റ്റെഫി ചേച്ചി എങ്ങനാവോ അവിടെ നിൽക്കണേ..
സൈക്കിളും തള്ളികൊണ്ട് പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞ റോഡ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ ഓർത്തു…
അജുന്റെ വീട് സ്റ്റെഫി യുടെ വീടും കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു മാറി ആണ്. അവന്റെ വീട്ടിലും കൃഷിയും റബ്ബറും തന്നെ..പക്ഷെ കുറച്ച് മാത്രം. പിന്നെ റാണിയുടെ 6 പറമ്പ് പാട്ട്ത്തിനു എടുത്ത് റബ്ബർ അതിൽ ചെയ്യുന്നു.
തിരിച്ചു വന്നപാടെ ത്രേസി അവനോട് കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കില്ലല്ലോ എന്നു തിരക്കി..
ആകേ ദേഷ്യത്തിലായ അജു, ഒരു നല്ല ചിരിയും വെച്ചുകൊണ്ട് കുളിക്കാൻ കയറി..
അതെ…അവരൊക്കെ രാജകന്മാർ എന്ന വിചാരം..ഒരു മര്യാദയും ഇല്ല. ഒരു പൊട്ട വണ്ടിയും. അവൻ കുളുമുറി യിൽ നിന്ന് അമ്മച്ചിയോടെന്നയി പറഞ്ഞു..

സ്റ്റെഫിക്കു കിളിപോയതു പോലെയായി.
സ്റ്റെഫി. .ആ പാത്രം അടച്ചേക്കു..ഞാൻ പഞ്ചസാര പാത്രം അടച്ചില്ല..
(റാണി നേരെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..പിന്നിലെ മാവിനടുതെക്കു നടന്നു.)
ശെരി കൊച്ചമ്മേ…സ്റ്റെഫി. ..കമ്പികിടയിലൂടെ റാണിയെ തന്നെ നോക്കി…
ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ ഒരു മാറ്റം..കുട്ടികൾ വരുന്നുകൊണ്ടാനൊ??!!
അല്ലേൽ പുതിയാൾ എങ്ങാനും ആയോ..എന്റെ കൊച്ചമ്മ..
സ്റ്റെഫി, താറാവ് കറി ഇളക്കുന്നതിനിടെ കൂട്ടുകാരിയോട് ചോദിച്ചു…
എയ്യ് ഇല്ല.അതു കുട്ടികൾ വരുന്ന സംന്തോഷമാന്നെ….കൂട്ടുകാരിയുടെ മറുപടി.
മാതാ ബസ് എത്ര മണിക്കാ കവലയിൽ…??
റാണി യുടെ ചോദ്യം..
എന്തോ കൊച്ചമ്മാ…
ബസ് മാത എത്ര മണിക്കാ ഇവിടെ…റാണി ആവർത്തിച്ചു.
അത്. .കൊച്ചമ്മ 7 മണി ആകും.
റാണി പ്രാർത്ഥന കഴിക്കാൻ അകതെക്ക് പോയി. സമയം 6 മണി കഴിഞ്ഞ് 10 മിനിറ്റ്.
അമ്മ…അമ്മേ…
ഹോ..നിനക്ക് ഇപ്പോഴാ വരാനായത്…ടിവിലെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞോ..
പോയി റാണികൊച്ചമ്മേ കണ്ടിട്ട് വാാാ..
സ്റ്റെഫി അവളുടെ 4 ൽ പഠിക്കുന്ന മികായേൽനെ രണ്ടു വഴക്കും പറഞ് അടുപ്പിനടുത്തേക്ക് പോയി.
അകത്തുള്ള സംസാരം സ്റ്റെഫിക്ക് കേൾക്കാം.
കൊച്ചമ്മ അവനോടു പ്രാത്ഥിക്കാൻ പറയുന്നതും, അമ്മയോട് ചേച്ചിക്കും, അവനും,വീട്ടിലേക് വേണ്ടതും കൊടുക്കുവാൻ പറയുന്നതും ഒക്കെ.
സമയം 7-15 മണി.
റാണി: ഇതെന്ന അവര് ..എവിടെപ്പോയി!?
വരും കൊച്ചമ്മേ…ഇപ്പോ വരും..
8 മണി ആയി…ഇവരിത് എവിടെ പോയി?
റാണി അതു പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ കാറിന്റെ ലൈറ്റ് കണ്ടു….
അമ്മേ…നിമ്മിയും നോയയും എത്തിയപ്പാടെ റാണിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. കൂടെ അവരുടെ അമ്മ
റിജി യും അവളുടെ അമ്മച്ചി അക്കാമ്മയും.
എല്ലാരും കൂടെ ബഹളത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് കയറി. അജു..പെട്ടിയും ബാഗും ഒക്കെ കാറിന്ന് എടുത്തു വരാന്തയിൽ വെച്ചു.
പെട്ടി എടുത്തു അകത്തു പോകുമ്പോൾ സ്റ്റെഫി ഒന്നു ചിരിച്ചത് അല്ലാതെ ആരെയും പിന്നെ കാണാനില്ല.
അജു കുറച് നേരം അവിടെ നിന്നു..പിന്നെ താക്കോൽ കോനായിൽ വെച്ചു അവൻ പോയി.
ഇതെന്തു ആൾക്കാരാ. ..കൂലിയുമില്ല..ഒരു സംസാരവും ഇല്ല.. ആ സ്റ്റെഫി ചേച്ചി എങ്ങനാവോ അവിടെ നിൽക്കണേ..
സൈക്കിളും തള്ളികൊണ്ട് പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞ റോഡ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ ഓർത്തു…
അജുന്റെ വീട് സ്റ്റെഫി യുടെ വീടും കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു മാറി ആണ്. അവന്റെ വീട്ടിലും കൃഷിയും റബ്ബറും തന്നെ..പക്ഷെ കുറച്ച് മാത്രം. പിന്നെ റാണിയുടെ 6 പറമ്പ് പാട്ട്ത്തിനു എടുത്ത് റബ്ബർ അതിൽ ചെയ്യുന്നു.
തിരിച്ചു വന്നപാടെ ത്രേസി അവനോട് കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കില്ലല്ലോ എന്നു തിരക്കി..
ആകേ ദേഷ്യത്തിലായ അജു, ഒരു നല്ല ചിരിയും വെച്ചുകൊണ്ട് കുളിക്കാൻ കയറി..
അതെ…അവരൊക്കെ രാജകന്മാർ എന്ന വിചാരം..ഒരു മര്യാദയും ഇല്ല. ഒരു പൊട്ട വണ്ടിയും. അവൻ കുളുമുറി യിൽ നിന്ന് അമ്മച്ചിയോടെന്നയി പറഞ്ഞു..

ത്രെസി അവന്റെ സംസാരം അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല..അജുന്റെ സ്വഭാവം നേര വാ നേരെ പോ ..അതിപ്പോ എല്ലായിടത്തും ഒക്കുവോ…പിന്നെ റാണി ചെറിയ പാട്ടത്തിനാണ് സ്ഥലം തന്നതു..
ഇവന് വട്ടാണ് ….എന്നു പിറുപിരുത് ത്രെസി അവളുടെ പണിക് പോയി.
മേട മാസത്തിന്റെ ചൂട് അതിരുകടന്നിരിക്കുന്നു. അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് അജു മേൽ കുപ്പായം അഴിച് ഒരു കൈലിയും ഉടുത്ത് കോനയിലെ കട്ടിലിൽത്തന്നെ കിടന്നു..
കൊച്ചമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കണ്ടത് ഒരു ചെറിയ പെണ്ണിനെ ആണല്ലോ..ഇനി അകത്തു ആയിരുന്നോ ശെരിക്കും കൊച്ചമ്മ..!!?
ഒറ്റയ്ക്കെന്നല്ലേ അമ്മച്ചി മുൻപ് പറയുന്നത് കേട്ടത്…അപ്പോ കണ്ടത് ഇനി ബന്ധുക്കൾ എങ്ങാനാകും….ആാാാ….ആരേലും ആവട്ടെ…കാണാൻ സുന്ദരിയാ…..സ്വഭാവം രാക്ഷസിയും…വല്യ ആൾക്കാരല്ലേ അപ്പോ പിന്നെ അതിന്റേതായ രീതിയൊക്കെ ഉണ്ടാവും…. ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു അജുമോൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി..

ത്രെസ്യേച്ചി…

ചേച്ചി… ഞാനാ..സ്റ്റെഫി.
ത്രെസി: ആ..സ്റ്റെഫി. .നീയോ..രാവിലെതന്നെ..
സ്റ്റെഫി: എന്റെ ചേച്ചി..ഇവടെ ഉള്ള ഒരാളെ പണി ഏല്പിച്ചിട്ട് എനിക് പണി ആയി..
അജുമോൻ എവിടെ…ഞാൻ അവനെ കാണാനാ രാവിലെ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങിയേ…ഫോണിൽ വിളിച്ചു കിട്ടുന്നില്ല..
ത്രെസി: എന്നധാടി …അവനിന്നലെ അങ്ങോട്ടു വന്നതാണല്ലോ.. ഇവിടെ വന്നപ്പോ നേരെ കിടന്നു ഉറങുകയും ചെയ്തു..
അവൻ അത്ര അവിടെ ഇഷ്ട്ടായില്ലാന്ന് തോന്നുന്നു.
സ്റ്റെഫി: എന്തെ…അവനെതേലും പറഞ്ഞോ..
ത്രെസി: ഇല്ല ഇല്ല..എനിക് അവനെയാണോ മനസിലാവത്തെ.. എന്തെ അവൻ അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചോ അജു.??!
സ്റ്റെഫി: അജുമോൻ നല്ല കുട്ടിയല്ലേ. ..അവൻ ഒരു നേരം കൊണ്ട് എന്നാ കാണിക്കാന്നാ..
ഞാൻ അവനെയും വിളിച്ചു പോകാൻ വന്നതാ..കുട്ടികളൊക്കെ വന്നേ..അവരെയും കൊണ്ട് ഇന്ന് സിറ്റി ൽ പോകണം..അവിടെ ആരും ഇല്ലല്ലോ..അതുകൊണ്ട് കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞു അജുമോനെ വിളിച്ചു വരാൻ..അവന് വേറെ പണി ഒന്നും ഇല്ലേൽ..
ത്രെസി: നി..നോക്ക്..അവൻ അതാ കൊനായിൽ തന്നെ , ഞാൻ ഇതൊന്ന് ആടിന് കൊടുക്കട്ടെ…(ത്രെസി പ്ലാവിലെയും കൂട്ടികെട്ടി
കൂട്ടിലേക്ക് നടന്നു)
സ്റ്റെഫി: ആ ചേച്ചി..ഞാൻ പറയാം..
അവൾ അജുമോന്റെ വീടിനു തിണ്ണയിൽ കയറിനിന്നു..
അജു നല്ല ഇറക്കമാണ്..പുതപ്പോ..കുപ്പായമോ ഒന്നും ഇല്ല..അവന്റെ മസിൽ ഒക്കെ കണ്ട് സ്റ്റെഫി കുറച്ച് നേരം അജു കിടക്കുന്നതും നോക്കി നിന്നു..
ഡാ. ..അജുമോനെ…ഡാ. …
എന്താ…(അജു ഉറക്കപിച്ചിൽ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു ചോദിച്ചു)
എണീറ്റെ. ..സമയം കുറെ ആയി…
അവൾ ഒന്നു വലിഞ്ഞു അവന്റെ ചന്തിക്കു തോണ്ടി..
എന്താ…അമ്മച്ചി..ഞാൻ എഴുന്നേറ്റോളാം. .ഒന്നു പോയെ…
സ്റ്റെഫി: അമ്മച്ചി അല്ല, ഇത് വേറെ ആളാ..

ത്രെസി അവന്റെ സംസാരം അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല..അജുന്റെ സ്വഭാവം നേര വാ നേരെ പോ ..അതിപ്പോ എല്ലായിടത്തും ഒക്കുവോ…പിന്നെ റാണി ചെറിയ പാട്ടത്തിനാണ് സ്ഥലം തന്നതു..
ഇവന് വട്ടാണ് ….എന്നു പിറുപിരുത് ത്രെസി അവളുടെ പണിക് പോയി.
മേട മാസത്തിന്റെ ചൂട് അതിരുകടന്നിരിക്കുന്നു. അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് അജു മേൽ കുപ്പായം അഴിച് ഒരു കൈലിയും ഉടുത്ത് കോനയിലെ കട്ടിലിൽത്തന്നെ കിടന്നു..
കൊച്ചമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കണ്ടത് ഒരു ചെറിയ പെണ്ണിനെ ആണല്ലോ..ഇനി അകത്തു ആയിരുന്നോ ശെരിക്കും കൊച്ചമ്മ..!!?
ഒറ്റയ്ക്കെന്നല്ലേ അമ്മച്ചി മുൻപ് പറയുന്നത് കേട്ടത്…അപ്പോ കണ്ടത് ഇനി ബന്ധുക്കൾ എങ്ങാനാകും….ആാാാ….ആരേലും ആവട്ടെ…കാണാൻ സുന്ദരിയാ…..സ്വഭാവം രാക്ഷസിയും…വല്യ ആൾക്കാരല്ലേ അപ്പോ പിന്നെ അതിന്റേതായ രീതിയൊക്കെ ഉണ്ടാവും…. ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു അജുമോൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി..

ത്രെസ്യേച്ചി…

ചേച്ചി… ഞാനാ..സ്റ്റെഫി.
ത്രെസി: ആ..സ്റ്റെഫി. .നീയോ..രാവിലെതന്നെ..
സ്റ്റെഫി: എന്റെ ചേച്ചി..ഇവടെ ഉള്ള ഒരാളെ പണി ഏല്പിച്ചിട്ട് എനിക് പണി ആയി..
അജുമോൻ എവിടെ…ഞാൻ അവനെ കാണാനാ രാവിലെ തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങിയേ…ഫോണിൽ വിളിച്ചു കിട്ടുന്നില്ല..
ത്രെസി: എന്നധാടി …അവനിന്നലെ അങ്ങോട്ടു വന്നതാണല്ലോ.. ഇവിടെ വന്നപ്പോ നേരെ കിടന്നു ഉറങുകയും ചെയ്തു..
അവൻ അത്ര അവിടെ ഇഷ്ട്ടായില്ലാന്ന് തോന്നുന്നു.
സ്റ്റെഫി: എന്തെ…അവനെതേലും പറഞ്ഞോ..
ത്രെസി: ഇല്ല ഇല്ല..എനിക് അവനെയാണോ മനസിലാവത്തെ.. എന്തെ അവൻ അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചോ അജു.??!
സ്റ്റെഫി: അജുമോൻ നല്ല കുട്ടിയല്ലേ. ..അവൻ ഒരു നേരം കൊണ്ട് എന്നാ കാണിക്കാന്നാ..
ഞാൻ അവനെയും വിളിച്ചു പോകാൻ വന്നതാ..കുട്ടികളൊക്കെ വന്നേ..അവരെയും കൊണ്ട് ഇന്ന് സിറ്റി ൽ പോകണം..അവിടെ ആരും ഇല്ലല്ലോ..അതുകൊണ്ട് കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞു അജുമോനെ വിളിച്ചു വരാൻ..അവന് വേറെ പണി ഒന്നും ഇല്ലേൽ..
ത്രെസി: നി..നോക്ക്..അവൻ അതാ കൊനായിൽ തന്നെ , ഞാൻ ഇതൊന്ന് ആടിന് കൊടുക്കട്ടെ…(ത്രെസി പ്ലാവിലെയും കൂട്ടികെട്ടി
കൂട്ടിലേക്ക് നടന്നു)
സ്റ്റെഫി: ആ ചേച്ചി..ഞാൻ പറയാം..
അവൾ അജുമോന്റെ വീടിനു തിണ്ണയിൽ കയറിനിന്നു..
അജു നല്ല ഇറക്കമാണ്..പുതപ്പോ..കുപ്പായമോ ഒന്നും ഇല്ല..അവന്റെ മസിൽ ഒക്കെ കണ്ട് സ്റ്റെഫി കുറച്ച് നേരം അജു കിടക്കുന്നതും നോക്കി നിന്നു..
ഡാ. ..അജുമോനെ…ഡാ. …
എന്താ…(അജു ഉറക്കപിച്ചിൽ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു ചോദിച്ചു)
എണീറ്റെ. ..സമയം കുറെ ആയി…
അവൾ ഒന്നു വലിഞ്ഞു അവന്റെ ചന്തിക്കു തോണ്ടി..
എന്താ…അമ്മച്ചി..ഞാൻ എഴുന്നേറ്റോളാം. .ഒന്നു പോയെ…
സ്റ്റെഫി: അമ്മച്ചി അല്ല, ഇത് വേറെ ആളാ..

ആര്. .
സ്റ്റെഫി: നി..കൺ തുറന്ന് നോക്ക്..
ആരായാലും ഒന്നുല്ലാ..കാണണമെങ്കിൽ അടുത്തോട്ടു വാാാ..
സ്റ്റെഫി അജു ന്റെ കട്ടിലിനു അടുത്ത് കയറി നിന്നു കുനിഞ്ഞു അവന്റെ വയറ്റിൽ തൊട്ടു നനഞ കൈകൊണ്ട്..
ആ…തണുപ്പിക്കല്ല..അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പൊൽ കാണുന്നതു തന്റെ അടുത്ത് കുനിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന സ്റ്റെഫി യുടെ മുഖം..
ചേച്ചിയോ…ഇതെന്താ…
അജു..സ്റ്റെഫി യുടെ ചിരിയും ഒപ്പം..തുറന്ന് കിടക്കുന്ന സ്റ്റെഫിയുടെ മാറും അതിൽ ഇളകുന്ന മുലയും കണ്ടു..
അജു..കുറച്ചു നേരം അതിൽത്തന്നെ ആയിപോയി..
ചിരിച്ചും കൊണ്ട്, സ്റ്റെഫി നിവർന്നു നിന്നു…
ബോധം പകുതി വന്നതുപോലെ…അവനും എഴുന്നേറ്റു…
അജുന്റെ ലഗാൻ അപ്പോഴേക്കും ഉയർന്നിരുന്നു..അല്ലേൽ തന്നെ ലഗാൻ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കും, ഇതിപ്പോ സല്യൂട്ടും അടിച്ചു…അവന്റെ കാലിനിടയിലെ കൂടാരം സ്റ്റെഫി നല്ല വൃതിക്ക് കണ്ടു…
അവൾക്ക് ചിരി വന്നു..
അജു മുണ്ട് ലഗാൻ താഴാൻ വെണ്ടി വലിച്ചു വലിച്ചു കെട്ടുകയാണ്…തിടുക്കത്തിൽ. .
ഇടയ്ക്ക് ഒന്നും അറിയാത്പോലെ അജു ചോദിച്ചു..
ഇതെന്താ ചേച്ചി രാവിലെ തന്നെ..
സ്റ്റെഫി: നിന്നെ പിന്നെ കാണാൻ കിട്ടിലെല്ലോ..
നി എന്താ ഇന്നലെ ഒന്നും പറയാതെ പോയികളഞ്ഞത്..
അജു: ഞാൻ കുറച്ചു നേരം അവിടെ നിന്നു..ആരെയും പിന്നെ കണ്ടില്ല…പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ..താക്കോൽ അവിടെ തൂണിന് സൈഡിൽ ഞാൻ വെച്ചിന്..
സ്റ്റെഫി: ആരെയും കണ്ടില്ലേൽ, നിനക് ഞാൻ ഉള്ളയിടത്തു വന്നാൽ പോരേ..
നിനക്കുള്ള പൈസയും എടുത്ത്, കൊച്ചമ്മ വന്ന് നോക്കിയപ്പോ നിന്നെ കാണുന്നില്ല.
അജു: ഓ. .എനിക്കൊന്നും വേണ്ട അവരുടെ പൈസ.. പിന്നെ..ചേച്ചി എവിടെയാ അത്രയും വലിയ വീട്ടിൽ ഉള്ളതെന്ന് എനിക് അറിയാമോ..
അല്ല..ഇപ്പോ എന്തിനാ വന്നേ..കൂലി തരാനാണോ..?
സ്റ്റെഫി: അതൊന്നും ഞാനല്ല. കൊച്ചമ്മ തരും.
നിന്നെയ്യും കൂട്ടിവരാൻ പറഞ്ഞു..കൊച്ചമ്മ.
അജു: ഞാൻ ഒന്നും ഇല്ല..അവരുടെ ജാടക്ക് ഞാനില്ല.
ത്രെസി അതിന്ടക് കയറി വന്നു..
ചേച്ചി ഇവനില്ലെന്നാ പറയുന്നെ.. :സ്റ്റെഫി
അജു മോനെ..നി ചെല്ല്..കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞാൽ അനുസരിക്കണം എന്തായാലും.
അവര് പാവം ആടാ. ..നിനക്ക് അതു മനസിലാവും ഇന്ന്.. നി പോയില്ലേൽ ദാ. ..ഇവൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവും..
ത്രെസി ഒരു മയത്തിൽ മോനോട് പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി: അത്യാവശ്യത്തിനെ നിന്നെ വിളികുള്ളൂ..
അജു: ആ..നോക്കട്ടെ ..ഞാൻ വരാം. .
(അവൻ ഒരു സ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു)
സ്റ്റെഫി: ഇപ്പോ വാ…
അജു: ഇപ്പോഴോ..ഇത്ര കാലത്തോ..

ആര്. .
സ്റ്റെഫി: നി..കൺ തുറന്ന് നോക്ക്..
ആരായാലും ഒന്നുല്ലാ..കാണണമെങ്കിൽ അടുത്തോട്ടു വാാാ..
സ്റ്റെഫി അജു ന്റെ കട്ടിലിനു അടുത്ത് കയറി നിന്നു കുനിഞ്ഞു അവന്റെ വയറ്റിൽ തൊട്ടു നനഞ കൈകൊണ്ട്..
ആ…തണുപ്പിക്കല്ല..അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പൊൽ കാണുന്നതു തന്റെ അടുത്ത് കുനിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന സ്റ്റെഫി യുടെ മുഖം..
ചേച്ചിയോ…ഇതെന്താ…
അജു..സ്റ്റെഫി യുടെ ചിരിയും ഒപ്പം..തുറന്ന് കിടക്കുന്ന സ്റ്റെഫിയുടെ മാറും അതിൽ ഇളകുന്ന മുലയും കണ്ടു..
അജു..കുറച്ചു നേരം അതിൽത്തന്നെ ആയിപോയി..
ചിരിച്ചും കൊണ്ട്, സ്റ്റെഫി നിവർന്നു നിന്നു…
ബോധം പകുതി വന്നതുപോലെ…അവനും എഴുന്നേറ്റു…
അജുന്റെ ലഗാൻ അപ്പോഴേക്കും ഉയർന്നിരുന്നു..അല്ലേൽ തന്നെ ലഗാൻ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കും, ഇതിപ്പോ സല്യൂട്ടും അടിച്ചു…അവന്റെ കാലിനിടയിലെ കൂടാരം സ്റ്റെഫി നല്ല വൃതിക്ക് കണ്ടു…
അവൾക്ക് ചിരി വന്നു..
അജു മുണ്ട് ലഗാൻ താഴാൻ വെണ്ടി വലിച്ചു വലിച്ചു കെട്ടുകയാണ്…തിടുക്കത്തിൽ. .
ഇടയ്ക്ക് ഒന്നും അറിയാത്പോലെ അജു ചോദിച്ചു..
ഇതെന്താ ചേച്ചി രാവിലെ തന്നെ..
സ്റ്റെഫി: നിന്നെ പിന്നെ കാണാൻ കിട്ടിലെല്ലോ..
നി എന്താ ഇന്നലെ ഒന്നും പറയാതെ പോയികളഞ്ഞത്..
അജു: ഞാൻ കുറച്ചു നേരം അവിടെ നിന്നു..ആരെയും പിന്നെ കണ്ടില്ല…പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ..താക്കോൽ അവിടെ തൂണിന് സൈഡിൽ ഞാൻ വെച്ചിന്..
സ്റ്റെഫി: ആരെയും കണ്ടില്ലേൽ, നിനക് ഞാൻ ഉള്ളയിടത്തു വന്നാൽ പോരേ..
നിനക്കുള്ള പൈസയും എടുത്ത്, കൊച്ചമ്മ വന്ന് നോക്കിയപ്പോ നിന്നെ കാണുന്നില്ല.
അജു: ഓ. .എനിക്കൊന്നും വേണ്ട അവരുടെ പൈസ.. പിന്നെ..ചേച്ചി എവിടെയാ അത്രയും വലിയ വീട്ടിൽ ഉള്ളതെന്ന് എനിക് അറിയാമോ..
അല്ല..ഇപ്പോ എന്തിനാ വന്നേ..കൂലി തരാനാണോ..?
സ്റ്റെഫി: അതൊന്നും ഞാനല്ല. കൊച്ചമ്മ തരും.
നിന്നെയ്യും കൂട്ടിവരാൻ പറഞ്ഞു..കൊച്ചമ്മ.
അജു: ഞാൻ ഒന്നും ഇല്ല..അവരുടെ ജാടക്ക് ഞാനില്ല.
ത്രെസി അതിന്ടക് കയറി വന്നു..
ചേച്ചി ഇവനില്ലെന്നാ പറയുന്നെ.. :സ്റ്റെഫി
അജു മോനെ..നി ചെല്ല്..കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞാൽ അനുസരിക്കണം എന്തായാലും.
അവര് പാവം ആടാ. ..നിനക്ക് അതു മനസിലാവും ഇന്ന്.. നി പോയില്ലേൽ ദാ. ..ഇവൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവും..
ത്രെസി ഒരു മയത്തിൽ മോനോട് പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി: അത്യാവശ്യത്തിനെ നിന്നെ വിളികുള്ളൂ..
അജു: ആ..നോക്കട്ടെ ..ഞാൻ വരാം. .
(അവൻ ഒരു സ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു)
സ്റ്റെഫി: ഇപ്പോ വാ…
അജു: ഇപ്പോഴോ..ഇത്ര കാലത്തോ..

സ്റ്റെഫി: ആ..അവർക് എല്ലാർക്കും പള്ളിൽ പോകണം..
അജു: ഞാൻ ഇപ്പോ..
സ്റ്റെഫി: നി പോയി കുളിയൊക്കെ ചെയ്തോ..ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളം..
വേഗം വേണേ..
അജു ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം എടുത്ത്, രോക്ഷം അടക്കി അകത്തേക്ക് പോയി.
ത്രെസി: നി ഇപ്പോ അവിടെ തന്നെ ആണോ .
ആ ചേച്ചീ.
ത്രെസി: ഇവനന്താ ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട്..ഇത്ര വെറുപ്പ് വന്നേ.
സ്റ്റെഫി: അവൾ ചിരിച്ചു…പഴയ വണ്ടി അല്ലേ അവിടെ ഉള്ളെ…
ത്രെസി: ആ..അവൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്നു..
നിന്റെ മക്കൾ ഇനി എത്രയിലാ..
സ്റ്റെഫി: മൂത്തവൾ 9 ലേക്കും ഇളയവൻ 5 ലേക്കും.
ത്രെസി: ജെന്നിയും 9 ലേക്ക് തന്നെ.. അവർ ഒരുമിച്ചല്ലേ..
സ്റ്റെഫി: രണ്ടു ഡിവിഷനിലാ ..രണ്ടാളും..
അവരുടെ നാട്ടുവർത്തമാനം കഴിയുമ്പോഴേക്ക് അജു റെഡി ആയി വന്നു.
ത്രെസി: ഇനി നി അവിടെ കിടന്നാലും എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല..കേട്ടോ അജു മോനെ..
അവിടെ പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാകരുത്…
അജു: അമ്മച്ചിയെ ഒന്നു നോക്കി…ഇനി ഇങ്ങോട്ട് ഞാൻ വരുന്നില്ല..നിങ്ങൾ സ്നേഹപുത്രിയെയും കെട്ടിപിടിച് ഉറങ്ങിക്കോ..
സ്റ്റെഫി യും ത്രെസിയും ചിരിച്ചു..
അവർ വഴിയിറങ്ങി.
സ്റ്റെഫി: കൊച്ചമ്മ സമ്മതിചാൽ നിനക്കു അവിടെ കിടക്കാം അജു മോനെ..
അജു: എന്തിനു..എനിക്കെന്താ..ഇവിടെ കട്ടിൽ ഇല്ലയോ..
സ്റ്റെഫി: നിന്നെ കൊച്ചമ്മക്ക് ബോധിച്ചാൽ സ്ഥിറ്പെടുത്തും..പിന്നെ ഇടക് ഇടക് ഞാൻ വന്ന് വിളിക്കണ്ടല്ലോ..
അജു: ഓ…റാണിയുടെയും കൊട്ടാരത്തിലെ വേലകാരിയുടെയും ഉത്തരവ് ..അടിയൻ..
സ്റ്റെഫി: ചിരിച് കൊണ്ട് ..ഞാൻ വേലക്കാരി ഒന്നുമല്ലടാ..അവിടുത്തെ എല്ലാ കാര്യവും ഞാനാ നോക്കുന്നെ…
വീട്ടിലെ കാര്യം, കൊച്ചമ്മയുടെ കാര്യം, പറമ്പിലെ കണക് വരെ ഞാനാ..
അജു: (ഇതാള് കുറച്ചു സ്വയംപൊന്തി എന്ന് മനസിലാക്കി)…..ഒന്നു മൂളി..എല്ലാം അംഗീകരിച്ചെന്ന മട്ടിൽ.
സ്റ്റെഫി: നി എന്നതാടാ ഒന്നും പറയാതെ..
അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..
അജു: അവിടുത്തെ എല്ലാം ഇ തംബുരാട്ടി അല്ലേ, ഞാൻ പറയുന്നതും എന്തേലും തെറ്റിപ്പോയാൽ മഹാറാണി യോട് പോയി പറഞ്ഞാലോ..
വെറുതെ എന്തിനാ ഞാൻ..
സ്റ്റെഫി: അവൾ റബ്ബർ തോട്ടതിന് നടുവിൽ നിന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ഞാൻ നി പറയുന്നതൊന്നും ആരോടും പറയില്ല..ഞാൻ അത്ര ദുഷ്ട ഒന്നുമല്ല.
നിനക്കെന്താ എന്നെ കണ്ടിട്ട് അങ്ങനെ തോന്നുണ്ടോ..
അജു: കണ്ടിട്ട് വേലകാരിയാണെന്ന് പോലും തോന്നുന്നില്ല, ഞാൻ ഇന്നലെ ആദ്യം വിചാരിച്ചത് താക്കോൽ എടുത്ത് തന്നതാണ് കൊച്ചമ്മയെന്ന്. .

സ്റ്റെഫി: ആ..അവർക് എല്ലാർക്കും പള്ളിൽ പോകണം..
അജു: ഞാൻ ഇപ്പോ..
സ്റ്റെഫി: നി പോയി കുളിയൊക്കെ ചെയ്തോ..ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളം..
വേഗം വേണേ..
അജു ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം എടുത്ത്, രോക്ഷം അടക്കി അകത്തേക്ക് പോയി.
ത്രെസി: നി ഇപ്പോ അവിടെ തന്നെ ആണോ .
ആ ചേച്ചീ.
ത്രെസി: ഇവനന്താ ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട്..ഇത്ര വെറുപ്പ് വന്നേ.
സ്റ്റെഫി: അവൾ ചിരിച്ചു…പഴയ വണ്ടി അല്ലേ അവിടെ ഉള്ളെ…
ത്രെസി: ആ..അവൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞിരുന്നു..
നിന്റെ മക്കൾ ഇനി എത്രയിലാ..
സ്റ്റെഫി: മൂത്തവൾ 9 ലേക്കും ഇളയവൻ 5 ലേക്കും.
ത്രെസി: ജെന്നിയും 9 ലേക്ക് തന്നെ.. അവർ ഒരുമിച്ചല്ലേ..
സ്റ്റെഫി: രണ്ടു ഡിവിഷനിലാ ..രണ്ടാളും..
അവരുടെ നാട്ടുവർത്തമാനം കഴിയുമ്പോഴേക്ക് അജു റെഡി ആയി വന്നു.
ത്രെസി: ഇനി നി അവിടെ കിടന്നാലും എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല..കേട്ടോ അജു മോനെ..
അവിടെ പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാകരുത്…
അജു: അമ്മച്ചിയെ ഒന്നു നോക്കി…ഇനി ഇങ്ങോട്ട് ഞാൻ വരുന്നില്ല..നിങ്ങൾ സ്നേഹപുത്രിയെയും കെട്ടിപിടിച് ഉറങ്ങിക്കോ..
സ്റ്റെഫി യും ത്രെസിയും ചിരിച്ചു..
അവർ വഴിയിറങ്ങി.
സ്റ്റെഫി: കൊച്ചമ്മ സമ്മതിചാൽ നിനക്കു അവിടെ കിടക്കാം അജു മോനെ..
അജു: എന്തിനു..എനിക്കെന്താ..ഇവിടെ കട്ടിൽ ഇല്ലയോ..
സ്റ്റെഫി: നിന്നെ കൊച്ചമ്മക്ക് ബോധിച്ചാൽ സ്ഥിറ്പെടുത്തും..പിന്നെ ഇടക് ഇടക് ഞാൻ വന്ന് വിളിക്കണ്ടല്ലോ..
അജു: ഓ…റാണിയുടെയും കൊട്ടാരത്തിലെ വേലകാരിയുടെയും ഉത്തരവ് ..അടിയൻ..
സ്റ്റെഫി: ചിരിച് കൊണ്ട് ..ഞാൻ വേലക്കാരി ഒന്നുമല്ലടാ..അവിടുത്തെ എല്ലാ കാര്യവും ഞാനാ നോക്കുന്നെ…
വീട്ടിലെ കാര്യം, കൊച്ചമ്മയുടെ കാര്യം, പറമ്പിലെ കണക് വരെ ഞാനാ..
അജു: (ഇതാള് കുറച്ചു സ്വയംപൊന്തി എന്ന് മനസിലാക്കി)…..ഒന്നു മൂളി..എല്ലാം അംഗീകരിച്ചെന്ന മട്ടിൽ.
സ്റ്റെഫി: നി എന്നതാടാ ഒന്നും പറയാതെ..
അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..
അജു: അവിടുത്തെ എല്ലാം ഇ തംബുരാട്ടി അല്ലേ, ഞാൻ പറയുന്നതും എന്തേലും തെറ്റിപ്പോയാൽ മഹാറാണി യോട് പോയി പറഞ്ഞാലോ..
വെറുതെ എന്തിനാ ഞാൻ..
സ്റ്റെഫി: അവൾ റബ്ബർ തോട്ടതിന് നടുവിൽ നിന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ഞാൻ നി പറയുന്നതൊന്നും ആരോടും പറയില്ല..ഞാൻ അത്ര ദുഷ്ട ഒന്നുമല്ല.
നിനക്കെന്താ എന്നെ കണ്ടിട്ട് അങ്ങനെ തോന്നുണ്ടോ..
അജു: കണ്ടിട്ട് വേലകാരിയാണെന്ന് പോലും തോന്നുന്നില്ല, ഞാൻ ഇന്നലെ ആദ്യം വിചാരിച്ചത് താക്കോൽ എടുത്ത് തന്നതാണ് കൊച്ചമ്മയെന്ന്. .

പിന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴല്ലേ മനസിലായത്…സ്റ്റെഫി ചേച്ചിയാണ് മുന്നിലുള്ളത് എന്ന്..
അജു ഒന്നു പൊന്തിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെ പറഞ്ഞു..സ്റ്റെഫി ഇതിലെന്തായാലും വീഴും. അവൻ ഉറപ്പിച്ചു..
സ്റ്റെഫി: മതി അജു മോനെ, എന്നെ തമാശ ആക്കിയത്..നിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് വന്നു വിളിക്കരുതായിരുന്നു.. (അവൾ കുണുങി പല്ലുകടിച് ആണ് സംസാരിച്ചത്)
അജു: എന്നാ..ഞാൻ പോയേക്കാം..
അല്ലേലും സ്റ്റെഫി വിളിച്ചോണ്ട് മാത്രമാ ഞാൻ വന്നേ…ആ. മഹാറാണി യെ ഓർതൊന്നുമല്ല.
നിങ്ങൾക്കും വേണ്ടേൽ….ശെരി…ഞാൻ മടങ്ങുന്നു..
സ്റ്റെഫി: ഒന്ന് അമ്പരന്നു. ..പറഞ്ഞത് ഉടക്കയോ…ചെ…
അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു പോകാൻ തിരിഞ്ഞ അജുന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു..
അജുമോനെ…ചേച്ചി..തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ..
അജു; കുറച്ചു ജാഡ ഇട്ടു…എന്ത് തമാശ..അവൻ അതും പറഞ്ഞു റബ്ബറിന്റെ മണ്ടയിൽ നോക്കി നിന്നു.
സ്റ്റെഫി: അജുമോൻ ഇ സ്റ്റെഫി ചേച്ചി പറയുന്നത് മാത്രം ചെയ്താ മതി,ഒറ്റയ്ക്ക് ആകുമ്പോൾ നി എന്റെ അടുത്ത് വന്നോ..ഞാനുണ്ടാകും നിന്റെ കൂടെ.
അജു: അപ്പോ പിന്നെ എന്നെ വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞതോ…
സ്റ്റെഫി: ഞാൻ പറഞ്ഞതില്ലല്ലോ,
എനിക് വേണം നിന്നെ…മതിയോ…വാ..എന്റെ കൂടെ.
അജു: അങ്ങനെ എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വേണ്ടി ഒന്നും പറയണ്ടാ..
സ്റ്റെഫി: എന്നടാ ചെക്കാ….നിനക്ക് വേണ്ടി അല്ല, എനിക്കു വേണ്ടി പോരേ..എനിക്കു വേണ്ടി നിന്നെ വേണം..
അജു ,സ്റ്റെഫി യെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു..അവൻ മുഖത്തു പല അർഥങ്ങളും കൊണ്ടു വന്നു.
അജു: അല്ല…സ്റ്റെഫി ചേച്ചിക്ക് എന്തിനാ എന്നെ…എന്നെ എന്താ ഇഷ്ട്ടാണോ..!?
സ്റ്റെഫി: ഒന്നു സ്റ്റക്ക് ആയി, എന്തു പറയണം എന്നറിയില്ല..അവൾ തുറന്നു പറയാൻ ഒന്നു പരുങ്ങി. ..
അതിനിടയിൽ അജു,
അജു: ഓ…മതി മതി എനിക് മനസില്ലായി, വാ നടക്ക്..എന്തായാലും എന്റെ ഇഷ്ടമ്മല്ലേ ..
അവൻ ആ നിഷബ്ദത തകർത്തു..
സ്റ്റെഫി മുൻപിലും അജു പിന്നിലും ആയി നടത്തം തുടർന്നു..
സ്റ്റെഫി പെട്ടെന്ന് silent ആയതോർത്തു അജുന് ചിരി വന്നു. .അവൻ മനസിൽ ചിരിച്ചു..
അജു: ചേച്ചി ഇനി വീട്ടിൽ പോകുന്നുണ്ടോ..
സ്റ്റെഫി: ഇല്ല.
അജു: എന്നാൽ ഇതിലൂടെ പോകാം..വാ.ഇതാ എളുപ്പം.
സ്റ്റെഫി: ഇതേതാ…വേഗം എത്തുമോ..
അജു: ഇയാൾക്ക് ഇതൊന്നും അറില്ലേ.. ഇത് വേഗം മഹാറാണി യുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തിക്കും.
സൂക്ഷിച്ച്. ..നിറയെ കുറ്റി മുള്ളാ..
അവിടെ ഒരു പാലം കണ്ടോ..
സ്റ്റെഫി: മ്മ്…
അജു: ആ വഴി.

പിന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോഴല്ലേ മനസിലായത്…സ്റ്റെഫി ചേച്ചിയാണ് മുന്നിലുള്ളത് എന്ന്..
അജു ഒന്നു പൊന്തിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെ പറഞ്ഞു..സ്റ്റെഫി ഇതിലെന്തായാലും വീഴും. അവൻ ഉറപ്പിച്ചു..
സ്റ്റെഫി: മതി അജു മോനെ, എന്നെ തമാശ ആക്കിയത്..നിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് വന്നു വിളിക്കരുതായിരുന്നു.. (അവൾ കുണുങി പല്ലുകടിച് ആണ് സംസാരിച്ചത്)
അജു: എന്നാ..ഞാൻ പോയേക്കാം..
അല്ലേലും സ്റ്റെഫി വിളിച്ചോണ്ട് മാത്രമാ ഞാൻ വന്നേ…ആ. മഹാറാണി യെ ഓർതൊന്നുമല്ല.
നിങ്ങൾക്കും വേണ്ടേൽ….ശെരി…ഞാൻ മടങ്ങുന്നു..
സ്റ്റെഫി: ഒന്ന് അമ്പരന്നു. ..പറഞ്ഞത് ഉടക്കയോ…ചെ…
അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു പോകാൻ തിരിഞ്ഞ അജുന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു..
അജുമോനെ…ചേച്ചി..തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ..
അജു; കുറച്ചു ജാഡ ഇട്ടു…എന്ത് തമാശ..അവൻ അതും പറഞ്ഞു റബ്ബറിന്റെ മണ്ടയിൽ നോക്കി നിന്നു.
സ്റ്റെഫി: അജുമോൻ ഇ സ്റ്റെഫി ചേച്ചി പറയുന്നത് മാത്രം ചെയ്താ മതി,ഒറ്റയ്ക്ക് ആകുമ്പോൾ നി എന്റെ അടുത്ത് വന്നോ..ഞാനുണ്ടാകും നിന്റെ കൂടെ.
അജു: അപ്പോ പിന്നെ എന്നെ വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞതോ…
സ്റ്റെഫി: ഞാൻ പറഞ്ഞതില്ലല്ലോ,
എനിക് വേണം നിന്നെ…മതിയോ…വാ..എന്റെ കൂടെ.
അജു: അങ്ങനെ എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വേണ്ടി ഒന്നും പറയണ്ടാ..
സ്റ്റെഫി: എന്നടാ ചെക്കാ….നിനക്ക് വേണ്ടി അല്ല, എനിക്കു വേണ്ടി പോരേ..എനിക്കു വേണ്ടി നിന്നെ വേണം..
അജു ,സ്റ്റെഫി യെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു..അവൻ മുഖത്തു പല അർഥങ്ങളും കൊണ്ടു വന്നു.
അജു: അല്ല…സ്റ്റെഫി ചേച്ചിക്ക് എന്തിനാ എന്നെ…എന്നെ എന്താ ഇഷ്ട്ടാണോ..!?
സ്റ്റെഫി: ഒന്നു സ്റ്റക്ക് ആയി, എന്തു പറയണം എന്നറിയില്ല..അവൾ തുറന്നു പറയാൻ ഒന്നു പരുങ്ങി. ..
അതിനിടയിൽ അജു,
അജു: ഓ…മതി മതി എനിക് മനസില്ലായി, വാ നടക്ക്..എന്തായാലും എന്റെ ഇഷ്ടമ്മല്ലേ ..
അവൻ ആ നിഷബ്ദത തകർത്തു..
സ്റ്റെഫി മുൻപിലും അജു പിന്നിലും ആയി നടത്തം തുടർന്നു..
സ്റ്റെഫി പെട്ടെന്ന് silent ആയതോർത്തു അജുന് ചിരി വന്നു. .അവൻ മനസിൽ ചിരിച്ചു..
അജു: ചേച്ചി ഇനി വീട്ടിൽ പോകുന്നുണ്ടോ..
സ്റ്റെഫി: ഇല്ല.
അജു: എന്നാൽ ഇതിലൂടെ പോകാം..വാ.ഇതാ എളുപ്പം.
സ്റ്റെഫി: ഇതേതാ…വേഗം എത്തുമോ..
അജു: ഇയാൾക്ക് ഇതൊന്നും അറില്ലേ.. ഇത് വേഗം മഹാറാണി യുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തിക്കും.
സൂക്ഷിച്ച്. ..നിറയെ കുറ്റി മുള്ളാ..
അവിടെ ഒരു പാലം കണ്ടോ..
സ്റ്റെഫി: മ്മ്…
അജു: ആ വഴി.

അവർ അതിനടുത്തു എത്തി,
സ്റ്റെഫി: ഇതാണോ നല്ല വഴി..ഇതെങ്ങനെ കടക്കും, എനിക്കാകില്ലേ താഴെ വീഴാൻ..
അജു: ഞാൻ എളുപ്പ വഴി എന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ..നല്ല വഴി എന്നല്ലാലോ..
താഴെ ഒന്നും വീഴില്ല..ഞാൻ ഇന്നലെ ഇതിലൂടെയാ വന്നേ..(അവൻ വെറുതെ തട്ടിവിട്ടു).
ചേച്ചി കയറിക്കോ ഞാൻ പിന്നാലെ ഉണ്ട്..
സ്റ്റെഫി: ഇല്ല ഇല്ല നി ആദ്യം കയറ്. .ഞാൻ എന്നിട്ട്.
അജു കൂൾ ആയി കയറി പകുതി എത്തി…
അജു: ഇനി വാ..
സ്റ്റെഫി കാലെടുത്തു വച്ചപ്പോൾ ഒരു തണ്ട് പോലുള്ള മരകക്ഷണം ഇളകുന്നു. .ആകേ അതെ ഉള്ള് ചവിട്ടാൻ..
സ്റ്റെഫി: ഞാനില്ല..എനിക് പറ്റില്ല.
അജു: ഞാൻ അങ്ങോട്ടു വരം .നിൽക്…
സ്റ്റെഫി: പഴയ വഴിയാ..നല്ലത്..
അജു: തിരിച്ചു പോകുവാണേൽ വന്നത്ത്രയും നടക്കണം..ഇതാകേ ഇതെ ഉള്ളൂ. .
എന്റെ കൈ പിടിക്ക്..
സ്റ്റെഫി അവനെ പിടിച്ചു, രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് കാലെടുത്തു വെച്ചു..അജു സൈഡിൽ കെട്ടിയ മരതണ്ടിൽ ചാരി,
അജു: എന്നോട് ചേർന്നു നിൽക്ക്..
സ്റ്റെഫി ചെറിയ ഒരു മടിയോടെ അജുനെ കെട്ടിപിടിച്ചു..അവളുടെ മുലകൾ അവനിൽ അമർന്നു..അവളുടെ വയറും മുഖവും അവന്റെ കൂടെ ഒട്ടിനിന്നു..
അജു: ഞാൻ..നീങ്ങുവാനെ..
സ്റ്റെഫി: ഹും..
രണ്ടുപേരും ഒരു ശരീരം പോലെ മതിയെ പാലം കടന്നു. അജു ,സ്റ്റെഫി യുടെ ഇടുപ്പിൽ അമർത്തി പിടിച്ചിരുന്നു.
അജു: കഴിഞ്ഞു…
സ്റ്റെഫി അവളുടെ കെട്ടിപിടുത്തം വിട്ടു.. അജുന് കുറച്ചൊന്നുമല്ല അവളുടെ ചൂട് കിട്ടിയത്..
ഇത്രയല്ലേ ഉള്ള്..ചേച്ചിക്ക് ഇതെന്തു പേടിയാ…
സ്റ്റെഫി: പേടിക്കാതെ..നിന്നെ കൊണ്ടാ..ഒക്കെ..
അജു: ഇനി ചെറിയ ഒന്നു കൂടി അതു കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ കൊട്ടാരം..
സ്റ്റെഫി: ഇനിയും ഉണ്ടോ..പാലം.
അജു: ഇല്ലാ…അവിടെ പാലം ഇല്ല.. ഒന്നു ചാടിയാൽ മതി..
സ്റ്റെഫി: മാതാവേ..ഇവൻ എന്നെ കൊല്ലുമോ..
അജു: ഇല്ല..സ്റ്റെഫി. .അവൻ നിന്നെ കൊല്ലില്ല.
(അവൻ മാതാവെന്ന പോലെ മറുപടി നൽകി:)
സ്റ്റെഫി: പോടാ…കള്ളാ. .
അജു: നോക്കി നടക്കു സ്റ്റെഫി. .അജുനെ വഴക്ക് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.
ദാ. .ഇതാണ്..ഞാൻ ആദ്യം പോകാം..
ചേച്ചി കാലെടുത്തു വച്ചാൽ ഞാൻ പിടിച്ചോളാം..
സ്റ്റെഫി: വിചാരിച്ച അത്ര ഇല്ല..
നി പിടിക്കുവോ…
അജു: അത് ഉറപ്പല്ലേ.

അവർ അതിനടുത്തു എത്തി,
സ്റ്റെഫി: ഇതാണോ നല്ല വഴി..ഇതെങ്ങനെ കടക്കും, എനിക്കാകില്ലേ താഴെ വീഴാൻ..
അജു: ഞാൻ എളുപ്പ വഴി എന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ..നല്ല വഴി എന്നല്ലാലോ..
താഴെ ഒന്നും വീഴില്ല..ഞാൻ ഇന്നലെ ഇതിലൂടെയാ വന്നേ..(അവൻ വെറുതെ തട്ടിവിട്ടു).
ചേച്ചി കയറിക്കോ ഞാൻ പിന്നാലെ ഉണ്ട്..
സ്റ്റെഫി: ഇല്ല ഇല്ല നി ആദ്യം കയറ്. .ഞാൻ എന്നിട്ട്.
അജു കൂൾ ആയി കയറി പകുതി എത്തി…
അജു: ഇനി വാ..
സ്റ്റെഫി കാലെടുത്തു വച്ചപ്പോൾ ഒരു തണ്ട് പോലുള്ള മരകക്ഷണം ഇളകുന്നു. .ആകേ അതെ ഉള്ള് ചവിട്ടാൻ..
സ്റ്റെഫി: ഞാനില്ല..എനിക് പറ്റില്ല.
അജു: ഞാൻ അങ്ങോട്ടു വരം .നിൽക്…
സ്റ്റെഫി: പഴയ വഴിയാ..നല്ലത്..
അജു: തിരിച്ചു പോകുവാണേൽ വന്നത്ത്രയും നടക്കണം..ഇതാകേ ഇതെ ഉള്ളൂ. .
എന്റെ കൈ പിടിക്ക്..
സ്റ്റെഫി അവനെ പിടിച്ചു, രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് കാലെടുത്തു വെച്ചു..അജു സൈഡിൽ കെട്ടിയ മരതണ്ടിൽ ചാരി,
അജു: എന്നോട് ചേർന്നു നിൽക്ക്..
സ്റ്റെഫി ചെറിയ ഒരു മടിയോടെ അജുനെ കെട്ടിപിടിച്ചു..അവളുടെ മുലകൾ അവനിൽ അമർന്നു..അവളുടെ വയറും മുഖവും അവന്റെ കൂടെ ഒട്ടിനിന്നു..
അജു: ഞാൻ..നീങ്ങുവാനെ..
സ്റ്റെഫി: ഹും..
രണ്ടുപേരും ഒരു ശരീരം പോലെ മതിയെ പാലം കടന്നു. അജു ,സ്റ്റെഫി യുടെ ഇടുപ്പിൽ അമർത്തി പിടിച്ചിരുന്നു.
അജു: കഴിഞ്ഞു…
സ്റ്റെഫി അവളുടെ കെട്ടിപിടുത്തം വിട്ടു.. അജുന് കുറച്ചൊന്നുമല്ല അവളുടെ ചൂട് കിട്ടിയത്..
ഇത്രയല്ലേ ഉള്ള്..ചേച്ചിക്ക് ഇതെന്തു പേടിയാ…
സ്റ്റെഫി: പേടിക്കാതെ..നിന്നെ കൊണ്ടാ..ഒക്കെ..
അജു: ഇനി ചെറിയ ഒന്നു കൂടി അതു കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ കൊട്ടാരം..
സ്റ്റെഫി: ഇനിയും ഉണ്ടോ..പാലം.
അജു: ഇല്ലാ…അവിടെ പാലം ഇല്ല.. ഒന്നു ചാടിയാൽ മതി..
സ്റ്റെഫി: മാതാവേ..ഇവൻ എന്നെ കൊല്ലുമോ..
അജു: ഇല്ല..സ്റ്റെഫി. .അവൻ നിന്നെ കൊല്ലില്ല.
(അവൻ മാതാവെന്ന പോലെ മറുപടി നൽകി:)
സ്റ്റെഫി: പോടാ…കള്ളാ. .
അജു: നോക്കി നടക്കു സ്റ്റെഫി. .അജുനെ വഴക്ക് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.
ദാ. .ഇതാണ്..ഞാൻ ആദ്യം പോകാം..
ചേച്ചി കാലെടുത്തു വച്ചാൽ ഞാൻ പിടിച്ചോളാം..
സ്റ്റെഫി: വിചാരിച്ച അത്ര ഇല്ല..
നി പിടിക്കുവോ…
അജു: അത് ഉറപ്പല്ലേ.

സ്റ്റെഫി: നി പിടിക്കും എന്നു എനിക് അറിയാം മോനെ..
അജു ചിരിച്ചു…
സ്റ്റെഫി എങ്ങെനയോ വലത്തേകാൽ മറുകണ്ടം എടുത്തു വെച്ചു..
അവൾക്ക് പേടികൊണ്ട് പിന്നിലെ കാൽ ഉയർത്താൻ പറ്റണില്ല.
ഡാ…പിടിക്ക്…ഞാൻ ഇപ്പോ വീഴും..
അജു: അവന്റെ ചെരിപ്പു അഴിച്, സ്റ്റെഫി യുടെ കാല്പധത്തിൽ ചവിട്ടി..ഒരു കുഞ്ഞിനെ എടുക്കുന്നപോലെ അവളുടെ കഷത്തിൽ പിടിച്ചു, അവനോട് സ്റ്റെഫി യെ ചേർത്തു,
ഇടതേകാലിൽ ഊന്നി അജു ,സ്റ്റെഫിയെ ഉയർത്തി അജുന്റെ മുഖം സ്റ്റെഫിയുടെ മാറിലമർന്നു, എടുത്തു താഴെവെച്ചു..
അജു: ഇപ്പോ എങ്ങനുണ്ട്…മുലകൾക്ക് മീതെ മുഖവും ഉരച്ചു തന്നെ നോക്കിയുള്ള അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് സ്റ്റെഫിക്കു മുഖമൊക്കെ ഒന്നു വലിഞ്ഞു പോയി.
സ്റ്റെഫി: നി എന്നെ കൊല്ലിച്ചേനെ…
അജു…അവളെ ഇപ്പോഴും ചേർത്തു പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്..
അജു: ഞാനോ…
സ്റ്റെഫി. .അവന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി , വേഗം നടക്കാൻ പറഞ്ഞു..
സ്റ്റെഫിക്കു കാലൊക്കെ വിറക്കുന്ന്ണ്ടായിരുന്നു,
രണ്ട് തവണ ആയുള്ള അവന്റെ പിടിത്തം അവളെ ആകേ ഒരു നിലയിൽ എത്തിച്ചു..
സ്റ്റെഫി നടക്കുമ്പോൾ തന്നെ ലൂസായ അവളുടെ ബ്രായും, സ്ഥാനം മാറിപ്പോയ മുലകളും , കുപ്പായവും പിടിച്ചു നേരെ ആക്കി.
അവനെ പിടിച്ചു ഞെരിഞ്ഞമ്മർന്നപ്പോൾ ഉള്ള തരിപ്പ് സ്റ്റെഫി യെ വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.
കുറച്ചപ്പുറം അവർ വീട് കണ്ടു..
അതിനുശേഷം സ്റ്റെഫി അവനോട് ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
അജു..എന്തേലും ആകട്ടെ..എന്നു കരുതി, ഒരു ഒരുമാതിരി നോട്ടം തന്നെ നോക്കിയത് ആദ്യം സ്റ്റെഫി ആണ്..ഇന്നലെ മുലച്ചാൽ കാണിച്ചു..അതുപ്പിന്നെ അറിയ്യാതെ ആയിപോകാം, പക്ഷെ പിന്നെ നോട്ടവും സംസാരവും, ഇന്ന് രാവിലെയും ഒക്കെ തുടങ്ങിയത് സ്റ്റെഫി തന്നെ….ഇഷ്ടായില്ലേൽ വേണ്ടാ… – പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ..അജു കരുതി.
അജു നേരെ കാറിനു അടുത്ത് പോയി..ഉള്ളൊക്കെ ഒന്നു നോക്കി..
അജു: ഇന്നിനിപ്പോ എന്താണാവോ..
മഹാറാണി അല്ലേ ഉമ്മറത്ത്. ..അവൻ ചുണ്ടിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കാറിന്റെ ഗ്ലാസിലൂടെ നോക്കി.
ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ആണല്ലോ…
അജു മുണ്ടൊക്കെ നേരെ ആാക്കി, ഷർട്ടൊക്കെ ഒന്നു വലിച്ചു പിടിച്ചു..നേരത്തെ ഉള്ള സർക്കസ് കളിയിൽ സ്റ്റെഫിന്റെ മുടി അവന്റെ ഷർട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു..അവൻ അതു എടുത്തു മാറ്റി…
നാക്കിൽ എന്തോ ഉള്ളത് പോലെ അവന് തോന്നി, എടുത്തു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കടും പച്ച നൂൽ, അവൻ ഓർത്തു..ഇത്…..
കർത്താവേ..അപ്പോ ഞാൻ കടിച്ചത് സ്റ്റെഫി യുടെ മുലയിലാണോ….അവിടെ പച്ച സ്റ്റിച്ചിങ് അവൻ കണ്ടിരുന്നു..
ചെ…മോശം ആയിപോയി, വെറുതെ അല്ല പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതായെ…
സ്റ്റെഫീ കാറിന്റെ കീ എടുത്തേ…
ആ..കൊച്ചമ്മേ…സ്റ്റെഫി അതുപറഞ്ഞു ഉമ്മറത്തു വന്നു..അജു അതുകേട്ടപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് നടന്നു.
കൊച്ചമ്മ: വണ്ടി എടുക്ക്..
അജു, സ്റ്റെഫി യെ നോക്കി താക്കോൽ വാങ്ങി, കുറച്ചു ദേഷ്യത്തിലാണ്..അവൻ ആദ്യം നോക്കിയത് അവളുടെ മുലയിലേക്കാണ്, അവിടെ തന്നെ ആണോ പച്ച നൂൽ ഉള്ളതെഞ്ഞ് ഉറപ്പിക്കാൻ…
അവിടെ തന്നെ..അജുന് അധികം നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…
സ്റ്റെഫി അവന്റെ നോട്ടം കണ്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

സ്റ്റെഫി: നി പിടിക്കും എന്നു എനിക് അറിയാം മോനെ..
അജു ചിരിച്ചു…
സ്റ്റെഫി എങ്ങെനയോ വലത്തേകാൽ മറുകണ്ടം എടുത്തു വെച്ചു..
അവൾക്ക് പേടികൊണ്ട് പിന്നിലെ കാൽ ഉയർത്താൻ പറ്റണില്ല.
ഡാ…പിടിക്ക്…ഞാൻ ഇപ്പോ വീഴും..
അജു: അവന്റെ ചെരിപ്പു അഴിച്, സ്റ്റെഫി യുടെ കാല്പധത്തിൽ ചവിട്ടി..ഒരു കുഞ്ഞിനെ എടുക്കുന്നപോലെ അവളുടെ കഷത്തിൽ പിടിച്ചു, അവനോട് സ്റ്റെഫി യെ ചേർത്തു,
ഇടതേകാലിൽ ഊന്നി അജു ,സ്റ്റെഫിയെ ഉയർത്തി അജുന്റെ മുഖം സ്റ്റെഫിയുടെ മാറിലമർന്നു, എടുത്തു താഴെവെച്ചു..
അജു: ഇപ്പോ എങ്ങനുണ്ട്…മുലകൾക്ക് മീതെ മുഖവും ഉരച്ചു തന്നെ നോക്കിയുള്ള അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് സ്റ്റെഫിക്കു മുഖമൊക്കെ ഒന്നു വലിഞ്ഞു പോയി.
സ്റ്റെഫി: നി എന്നെ കൊല്ലിച്ചേനെ…
അജു…അവളെ ഇപ്പോഴും ചേർത്തു പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്..
അജു: ഞാനോ…
സ്റ്റെഫി. .അവന്റെ കൈ തട്ടി മാറ്റി , വേഗം നടക്കാൻ പറഞ്ഞു..
സ്റ്റെഫിക്കു കാലൊക്കെ വിറക്കുന്ന്ണ്ടായിരുന്നു,
രണ്ട് തവണ ആയുള്ള അവന്റെ പിടിത്തം അവളെ ആകേ ഒരു നിലയിൽ എത്തിച്ചു..
സ്റ്റെഫി നടക്കുമ്പോൾ തന്നെ ലൂസായ അവളുടെ ബ്രായും, സ്ഥാനം മാറിപ്പോയ മുലകളും , കുപ്പായവും പിടിച്ചു നേരെ ആക്കി.
അവനെ പിടിച്ചു ഞെരിഞ്ഞമ്മർന്നപ്പോൾ ഉള്ള തരിപ്പ് സ്റ്റെഫി യെ വിട്ടുപോയിട്ടില്ല.
കുറച്ചപ്പുറം അവർ വീട് കണ്ടു..
അതിനുശേഷം സ്റ്റെഫി അവനോട് ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
അജു..എന്തേലും ആകട്ടെ..എന്നു കരുതി, ഒരു ഒരുമാതിരി നോട്ടം തന്നെ നോക്കിയത് ആദ്യം സ്റ്റെഫി ആണ്..ഇന്നലെ മുലച്ചാൽ കാണിച്ചു..അതുപ്പിന്നെ അറിയ്യാതെ ആയിപോകാം, പക്ഷെ പിന്നെ നോട്ടവും സംസാരവും, ഇന്ന് രാവിലെയും ഒക്കെ തുടങ്ങിയത് സ്റ്റെഫി തന്നെ….ഇഷ്ടായില്ലേൽ വേണ്ടാ… – പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ..അജു കരുതി.
അജു നേരെ കാറിനു അടുത്ത് പോയി..ഉള്ളൊക്കെ ഒന്നു നോക്കി..
അജു: ഇന്നിനിപ്പോ എന്താണാവോ..
മഹാറാണി അല്ലേ ഉമ്മറത്ത്. ..അവൻ ചുണ്ടിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കാറിന്റെ ഗ്ലാസിലൂടെ നോക്കി.
ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ആണല്ലോ…
അജു മുണ്ടൊക്കെ നേരെ ആാക്കി, ഷർട്ടൊക്കെ ഒന്നു വലിച്ചു പിടിച്ചു..നേരത്തെ ഉള്ള സർക്കസ് കളിയിൽ സ്റ്റെഫിന്റെ മുടി അവന്റെ ഷർട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു..അവൻ അതു എടുത്തു മാറ്റി…
നാക്കിൽ എന്തോ ഉള്ളത് പോലെ അവന് തോന്നി, എടുത്തു നോക്കുമ്പോൾ ഒരു കടും പച്ച നൂൽ, അവൻ ഓർത്തു..ഇത്…..
കർത്താവേ..അപ്പോ ഞാൻ കടിച്ചത് സ്റ്റെഫി യുടെ മുലയിലാണോ….അവിടെ പച്ച സ്റ്റിച്ചിങ് അവൻ കണ്ടിരുന്നു..
ചെ…മോശം ആയിപോയി, വെറുതെ അല്ല പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതായെ…
സ്റ്റെഫീ കാറിന്റെ കീ എടുത്തേ…
ആ..കൊച്ചമ്മേ…സ്റ്റെഫി അതുപറഞ്ഞു ഉമ്മറത്തു വന്നു..അജു അതുകേട്ടപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് നടന്നു.
കൊച്ചമ്മ: വണ്ടി എടുക്ക്..
അജു, സ്റ്റെഫി യെ നോക്കി താക്കോൽ വാങ്ങി, കുറച്ചു ദേഷ്യത്തിലാണ്..അവൻ ആദ്യം നോക്കിയത് അവളുടെ മുലയിലേക്കാണ്, അവിടെ തന്നെ ആണോ പച്ച നൂൽ ഉള്ളതെഞ്ഞ് ഉറപ്പിക്കാൻ…
അവിടെ തന്നെ..അജുന് അധികം നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…
സ്റ്റെഫി അവന്റെ നോട്ടം കണ്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

അജു, സ്റ്റെഫി യെ ഒന്നു നോക്കി തിരിഞ്ഞു നടന്നു..
കൊചമ്മ: നോയൽ….വന്നേ….പോകാം
ഒന്നിൽ പഠിക്കുന്ന നോയൽ കൊച്ചമ്മയുടെ കൈപിടിച്ചു കാറിൽ കയറി.
പള്ളിലേക്ക്..
അജു കാർ പള്ളിലേക്ക് വിട്ടു.
പള്ളിമുറ്റത്തു കാറും നിർത്തി അവർ ഇറങ്ങി, അജു ചുറ്റുപാടും കറങ്ങി നടന്നു..
കൊച്ചമ്മ റാണിയും നോയലും പള്ളിക്കുള്ളിൽ
കയറി.
അജുന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും രാവിലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു..പാലം കെട്ടിപിടിച് കടന്നതും, രാവിലത്തെ കണിയും, ധ്വയാർത്ഥമുള്ള സംസാരവും , പിന്നെ സ്റ്റെഫി യുടെ മുല കടിച്ചു പോയെന്ന തോന്നലും.
അതിൽ സ്റ്റെഫിന്റെ സംസാരം ഓർക്കുമ്പോൾ അവന് സമാധാനം ആകും..ചെയ്തത് താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് അല്ല..എന്ന് മനസ് പറയും.
പള്ളിലെ പെൺകുട്ടികളെയും നോക്കി അവനിങ്ങനെ കാറും ചാരി നിൽക്കുമ്പോൾ .
പിന്നിൽനിന്ന് കൊച്ചമ്മയുടെ പോകാം എന്ന ശബ്ദം. .
ഞെട്ടികൊണ്ട് അജു തിരിഞ്ഞു നോക്കി, കൊച്ചമ്മ ഡോറും തുറന്നു പിടിച്ചു അവന്റെ നോട്ടം നോക്കുകയാണ്…
ഇന്ന് മുഴുവൻ പ്രശ്നം ആണല്ലോ…എന്നു മന്ത്രിച്ചു അവൻ കാറിൽ കയറി..
റാണി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..
കണ്ണാടിയിൽ അജു ഇടക്ക് ഇടക്ക് പിന്നിലെക്ക് നോക്കും, കൊച്ചമ്മ തന്നെ ഇടക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്..
കർത്താവേ…ഫസ്റ്റ് ഇമ്പ്രെഷൻ ബാഡ് ഇമ്പ്രെഷൻ ആയല്ലോ…
അജു നേരെ നോക്കി വണ്ടി ഓടിച്ചു…
കൊച്ചമ്മ: അവിടെ ..കാർ നിർത്തു..
അജു അവിടെ എന്നത് ഏകദേശം മനസിലാക്കി ഒരിടത്ത് നിർത്തി,
കൊച്ചമ്മ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, കൂടെ അവനും
ഓ. …പ്രാർത്ഥനാ ഐറ്റംസ്…അവൻ ഊഹിച്ചു..
കൊച്ചമ്മ കടയിൽ കയറി..കൊന്തയും. ..ഫോട്ടോസും ഒക്കെ വാങ്ങി വന്നു..
പോകാം എന്നു പറയുന്നതിനു മുൻപേ…അജു വണ്ടി എടുത്തു..
പിന്നെയാനു അവനത് ഓർത്തത്…
അജു കാർ നിർത്തി,
റാണി എന്ത് പറ്റി എന്ന ഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി..
അജു: സോറി കൊച്ചമ്മേ…പോകാം, പറയുന്നതിനു മുൻപേ വണ്ടി എടുത്തു പോയി..ശെരിക്കും പോകാമായിരുന്നോ!??
റാണിക്ക് അതുകേട്ടു ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..തന്നെ നോക്കുന്ന അജുനെ നോക്കി റാണി കൈകൊണ്ട് പോകാൻ സൂചന കൊടുത്തു.
റാണിയുടെ മനസ് ശെരിക്കും ഒഴിഞ്ഞ പാത്രം പോലെ ആയി…
വീട്ടിൽ എത്തി അവൾ വേഗം നോയയും പിടിച്ചു അകതെക്കു കയറി.
അജു: (മനസ്സിൽ) നിൽക്കണോ പോകണോ..
ആ..സ്റ്റെഫി ന്റെ അടുത്ത് പോകാം, ഹോ..അതും നടക്കില്ല.. അവൻ ഒന്നും മനസിലാവതെ നെറ്റിയും കണ്ണും ചേർത്ത് ഉഴിഞ്ഞു.
ആ…ഇന്നലത്തെ ബാക്കി കൊടുക്കണ്ടേ..

അജു, സ്റ്റെഫി യെ ഒന്നു നോക്കി തിരിഞ്ഞു നടന്നു..
കൊചമ്മ: നോയൽ….വന്നേ….പോകാം
ഒന്നിൽ പഠിക്കുന്ന നോയൽ കൊച്ചമ്മയുടെ കൈപിടിച്ചു കാറിൽ കയറി.
പള്ളിലേക്ക്..
അജു കാർ പള്ളിലേക്ക് വിട്ടു.
പള്ളിമുറ്റത്തു കാറും നിർത്തി അവർ ഇറങ്ങി, അജു ചുറ്റുപാടും കറങ്ങി നടന്നു..
കൊച്ചമ്മ റാണിയും നോയലും പള്ളിക്കുള്ളിൽ
കയറി.
അജുന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും രാവിലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു..പാലം കെട്ടിപിടിച് കടന്നതും, രാവിലത്തെ കണിയും, ധ്വയാർത്ഥമുള്ള സംസാരവും , പിന്നെ സ്റ്റെഫി യുടെ മുല കടിച്ചു പോയെന്ന തോന്നലും.
അതിൽ സ്റ്റെഫിന്റെ സംസാരം ഓർക്കുമ്പോൾ അവന് സമാധാനം ആകും..ചെയ്തത് താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് അല്ല..എന്ന് മനസ് പറയും.
പള്ളിലെ പെൺകുട്ടികളെയും നോക്കി അവനിങ്ങനെ കാറും ചാരി നിൽക്കുമ്പോൾ .
പിന്നിൽനിന്ന് കൊച്ചമ്മയുടെ പോകാം എന്ന ശബ്ദം. .
ഞെട്ടികൊണ്ട് അജു തിരിഞ്ഞു നോക്കി, കൊച്ചമ്മ ഡോറും തുറന്നു പിടിച്ചു അവന്റെ നോട്ടം നോക്കുകയാണ്…
ഇന്ന് മുഴുവൻ പ്രശ്നം ആണല്ലോ…എന്നു മന്ത്രിച്ചു അവൻ കാറിൽ കയറി..
റാണി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..
കണ്ണാടിയിൽ അജു ഇടക്ക് ഇടക്ക് പിന്നിലെക്ക് നോക്കും, കൊച്ചമ്മ തന്നെ ഇടക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട്..
കർത്താവേ…ഫസ്റ്റ് ഇമ്പ്രെഷൻ ബാഡ് ഇമ്പ്രെഷൻ ആയല്ലോ…
അജു നേരെ നോക്കി വണ്ടി ഓടിച്ചു…
കൊച്ചമ്മ: അവിടെ ..കാർ നിർത്തു..
അജു അവിടെ എന്നത് ഏകദേശം മനസിലാക്കി ഒരിടത്ത് നിർത്തി,
കൊച്ചമ്മ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, കൂടെ അവനും
ഓ. …പ്രാർത്ഥനാ ഐറ്റംസ്…അവൻ ഊഹിച്ചു..
കൊച്ചമ്മ കടയിൽ കയറി..കൊന്തയും. ..ഫോട്ടോസും ഒക്കെ വാങ്ങി വന്നു..
പോകാം എന്നു പറയുന്നതിനു മുൻപേ…അജു വണ്ടി എടുത്തു..
പിന്നെയാനു അവനത് ഓർത്തത്…
അജു കാർ നിർത്തി,
റാണി എന്ത് പറ്റി എന്ന ഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി..
അജു: സോറി കൊച്ചമ്മേ…പോകാം, പറയുന്നതിനു മുൻപേ വണ്ടി എടുത്തു പോയി..ശെരിക്കും പോകാമായിരുന്നോ!??
റാണിക്ക് അതുകേട്ടു ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..തന്നെ നോക്കുന്ന അജുനെ നോക്കി റാണി കൈകൊണ്ട് പോകാൻ സൂചന കൊടുത്തു.
റാണിയുടെ മനസ് ശെരിക്കും ഒഴിഞ്ഞ പാത്രം പോലെ ആയി…
വീട്ടിൽ എത്തി അവൾ വേഗം നോയയും പിടിച്ചു അകതെക്കു കയറി.
അജു: (മനസ്സിൽ) നിൽക്കണോ പോകണോ..
ആ..സ്റ്റെഫി ന്റെ അടുത്ത് പോകാം, ഹോ..അതും നടക്കില്ല.. അവൻ ഒന്നും മനസിലാവതെ നെറ്റിയും കണ്ണും ചേർത്ത് ഉഴിഞ്ഞു.
ആ…ഇന്നലത്തെ ബാക്കി കൊടുക്കണ്ടേ..

അവൻ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ബില്ലും ബാക്കി തുകയും എടുത്ത് , കാളിംഗ് ബെല്ലിൽ വിരൽ അമർത്തി.
ടിം ടോങ്..ടിം..ടോങ്..(ഇതെന്തു ബെല്ല്, !)
സ്റ്റെഫി ആയിരുന്നു വന്നത്..
പുറംതിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അജുനെ കണ്ട് നി എന്തിനാ ബെല്ല് അടിച്ചത് അവൾ ആരാഞ്ഞു..
അജു: ആ..ചേച്ചി…അവൻ ചിരിയും വെച്. .
ഇതാ ഇന്നലത്തെ ബില്ല്, ബാക്കി ഇതാ.
പിന്നെ..എന്റെ ജോലി കഴിഞ്ഞോ..എന്നു കൂടെ അറിയണേ..
സ്റ്റെഫി: ഇതിനാണോ നി ബെൽ അടിച്ചേ..
(തന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ചിരി മങ്ങിയ അജുനെ നോക്കി സ്റ്റെഫി തുടർന്നു)
കൊച്ചമ്മ യും വാതിലിനടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും.
ഇതുപോലുള്ള കാര്യങ്ങൾ കൊച്ചമ്മയെ കാണുമ്പോൾ പറയണം..
ബെൽ പുറമേ നിന്ന് വരുന്നവർക്ക് ഉള്ളതാണ്.
സ്റ്റെഫി യുടെ മാറ്റം അജുനെ അത്ഭുതപെടുത്തി.
ആ സ്ഥബ്ദതയിൽ അജു നിൽക്കുമ്പോൾ നീട്ടിപിടിച്ച അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആരോ ആ ബില്ലും ബാക്കി തുകയും വാങ്ങി.
അവൻ നോക്കുമ്പോൾ റാണി ആണ് ബില്ല് വാങ്ങിയത്.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു സിറ്റിയിൽ പോകണം. : റാണി.
അജു ഒന്നും പ്രതികരിക്കാതെ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
വേലക്കാരി കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും രാജകുമാരി ആകുന്നു. അവൻ പിറുപിറുത്തു.
സമയം രാവിലെ 9 മണി.
അവൻ കാറിൽ കണ്ണും പൂട്ടി കിടക്കുകയാണ്..
ഡാ..ഡാ. .ചായ..
നോക്കിയപ്പോൾ സ്റ്റെഫി.
അവൻ അതെ കിടപ്പിൽ കിടന്നു.
സ്റ്റെഫി യെ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്തില്ല.
രാവിലെ വീട്ടിൽ വന്ന വേലക്കാരി ഇവിടെ എത്തിയപ്പോൾ രാജകുമാരി ആകുമെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.- അജു കണ്ണും പൂട്ടി പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി: ഇവിടെ ഇങ്ങനെയാ…. അപ്പവും കറിയും ഉണ്ട്, നി വന്നിട്ട് വേണം എനിക്കും കഴിക്കാൻ.
അജു: അതിന് എന്റെ കയ്യിലല്ലോ നിങ്ങടെ താക്കോലും പൂട്ടും.
സ്റ്റെഫി: അതല്ല.. ഞാൻ വിളിച്ചല്ലേ നി വന്നത്.അപ്പോ നിനക്ക് ഭക്ഷണവും ഞാൻ തന്നെ വേണ്ടേ തരാൻ..
നി വാ…എനിക് വിശക്കുന്നു.
അജു: നിങ്ങളെ നിറം പെട്ടന്ന് മാറും , ഞാനില്ല ഇനി.
സ്റ്റെഫി: ഞാൻ വഴക് പറഞ്ഞതല്ല..ഇവിടുത്തെ രീതിയാ അതൊക്കെ..
അജു: എന്നാ..പിന്നെ അവിടെ എഴുതി ഒട്ടികേതായിരുന്നൊ..
സ്റ്റെഫി: വേറാരും ഒന്നും പറയാതിരിക്കാനാ..ഞാൻ തന്നെ പറഞ്ഞത്..
ഞാൻ കരുതി ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നിനക് അത്ര കുഴപ്പം വരില്ലാന്ന്. വാടാ..അല്ലേൽ എല്ലാം ആ തടിച്ചി തീർക്കും, പട്ടിണി ആകുമേ..രണ്ടു പേരും.
അജു:( മനസ്സ് കുറച്ചു അലിഞ്ഞു. വിചാരിച്ച ദേഷ്യം സ്റ്റെഫിക്ക് ഇല്ല, അഭിനയം ആയിരുന്നു..
വിശ്പ്പും ഉണ്ട്.)

അവൻ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ബില്ലും ബാക്കി തുകയും എടുത്ത് , കാളിംഗ് ബെല്ലിൽ വിരൽ അമർത്തി.
ടിം ടോങ്..ടിം..ടോങ്..(ഇതെന്തു ബെല്ല്, !)
സ്റ്റെഫി ആയിരുന്നു വന്നത്..
പുറംതിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അജുനെ കണ്ട് നി എന്തിനാ ബെല്ല് അടിച്ചത് അവൾ ആരാഞ്ഞു..
അജു: ആ..ചേച്ചി…അവൻ ചിരിയും വെച്. .
ഇതാ ഇന്നലത്തെ ബില്ല്, ബാക്കി ഇതാ.
പിന്നെ..എന്റെ ജോലി കഴിഞ്ഞോ..എന്നു കൂടെ അറിയണേ..
സ്റ്റെഫി: ഇതിനാണോ നി ബെൽ അടിച്ചേ..
(തന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ചിരി മങ്ങിയ അജുനെ നോക്കി സ്റ്റെഫി തുടർന്നു)
കൊച്ചമ്മ യും വാതിലിനടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും.
ഇതുപോലുള്ള കാര്യങ്ങൾ കൊച്ചമ്മയെ കാണുമ്പോൾ പറയണം..
ബെൽ പുറമേ നിന്ന് വരുന്നവർക്ക് ഉള്ളതാണ്.
സ്റ്റെഫി യുടെ മാറ്റം അജുനെ അത്ഭുതപെടുത്തി.
ആ സ്ഥബ്ദതയിൽ അജു നിൽക്കുമ്പോൾ നീട്ടിപിടിച്ച അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആരോ ആ ബില്ലും ബാക്കി തുകയും വാങ്ങി.
അവൻ നോക്കുമ്പോൾ റാണി ആണ് ബില്ല് വാങ്ങിയത്.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു സിറ്റിയിൽ പോകണം. : റാണി.
അജു ഒന്നും പ്രതികരിക്കാതെ കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.
വേലക്കാരി കൊട്ടാരത്തിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും രാജകുമാരി ആകുന്നു. അവൻ പിറുപിറുത്തു.
സമയം രാവിലെ 9 മണി.
അവൻ കാറിൽ കണ്ണും പൂട്ടി കിടക്കുകയാണ്..
ഡാ..ഡാ. .ചായ..
നോക്കിയപ്പോൾ സ്റ്റെഫി.
അവൻ അതെ കിടപ്പിൽ കിടന്നു.
സ്റ്റെഫി യെ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്തില്ല.
രാവിലെ വീട്ടിൽ വന്ന വേലക്കാരി ഇവിടെ എത്തിയപ്പോൾ രാജകുമാരി ആകുമെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.- അജു കണ്ണും പൂട്ടി പറഞ്ഞു.
സ്റ്റെഫി: ഇവിടെ ഇങ്ങനെയാ…. അപ്പവും കറിയും ഉണ്ട്, നി വന്നിട്ട് വേണം എനിക്കും കഴിക്കാൻ.
അജു: അതിന് എന്റെ കയ്യിലല്ലോ നിങ്ങടെ താക്കോലും പൂട്ടും.
സ്റ്റെഫി: അതല്ല.. ഞാൻ വിളിച്ചല്ലേ നി വന്നത്.അപ്പോ നിനക്ക് ഭക്ഷണവും ഞാൻ തന്നെ വേണ്ടേ തരാൻ..
നി വാ…എനിക് വിശക്കുന്നു.
അജു: നിങ്ങളെ നിറം പെട്ടന്ന് മാറും , ഞാനില്ല ഇനി.
സ്റ്റെഫി: ഞാൻ വഴക് പറഞ്ഞതല്ല..ഇവിടുത്തെ രീതിയാ അതൊക്കെ..
അജു: എന്നാ..പിന്നെ അവിടെ എഴുതി ഒട്ടികേതായിരുന്നൊ..
സ്റ്റെഫി: വേറാരും ഒന്നും പറയാതിരിക്കാനാ..ഞാൻ തന്നെ പറഞ്ഞത്..
ഞാൻ കരുതി ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നിനക് അത്ര കുഴപ്പം വരില്ലാന്ന്. വാടാ..അല്ലേൽ എല്ലാം ആ തടിച്ചി തീർക്കും, പട്ടിണി ആകുമേ..രണ്ടു പേരും.
അജു:( മനസ്സ് കുറച്ചു അലിഞ്ഞു. വിചാരിച്ച ദേഷ്യം സ്റ്റെഫിക്ക് ഇല്ല, അഭിനയം ആയിരുന്നു..
വിശ്പ്പും ഉണ്ട്.)

അവൻ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി..സ്റ്റെഫി യോടൊപ്പം പുറത്തൂടെ അടുക്കള ഭാഗത്തു എത്തി…
അവൻ അപ്പോഴാണ് വീടിന്റെ വലുപ്പം ശെരിക്കും അടുത്തു കാണുന്നത്..ഇതിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലും തന്റെ വീടും ആട്ടിൻകൂടും ചേർന്നാൽ പോലും ഉണ്ടാകില്ല.
ഇതിന്റെ ഉള്ളിൽ എത്ര വഴി ഉണ്ടാകുമോ..
അജു മനസ്സിൽ ഓർത്തു.
സ്റ്റെഫി: നി എന്നാ നോക്കുന്നെ..ഇവിടെ കയറി ഇരിക്ക്…അവൾ ഒരു മേശയും കസേരകളും ഉള്ളിടത്തേക്ക് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.
അജു: ഇത് എന്തു വലിയ വീടാ…
സ്റ്റെഫി: ഇതിനേക്കാൾ ഉണ്ട് ഇതിന്റെ ഉൾഭാഗം.
(കഴിക്കുന്നിതിനിടെ)
അജു: ഇവിടെ ഇവർ ഒറ്റയ്ക്കാണോ..
സ്റ്റെഫി: മ്മ്..ഞാനും ഇല്ലേ..
അജു: അതും ചേർത്താ ചോദിച്ചേ..പേടി ആകില്ലേ…ഒരു വഴിതെറ്റിയാൽ കണ്ടു പിടിക്കാൻ വേറെ ആരാ ഉള്ളെ..
സ്റ്റെഫി: അതൊന്നും തെറ്റില്ല. പല റൂമും അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാ…വേണ്ടത് മാത്രെ തുറക്കൂ.
അജു: ഇതൊക്കെ ചേച്ചി ആണോ വൃത്തിയാക്കുക?!!
ഒരു മാസം വേണ്ടി വരുമല്ലോ..
സ്റ്റെഫി: വേണ്ടതു മാത്രേ എനിക് നോക്കേണ്ടു.
ബാകി കുറേപേരെ വിളിച്ചു ചെയ്യിക്കും..4 ദിവസം കൊണ്ട് കഴിയും 5 പേരുണ്ടേൽ..
അജു: അപ്പോ ഇവിടെ ചേച്ചിക് ഒരു പണിയും ഇല്ലല്ലേ.. അവൻ ചിരിച്ചു..
സ്റ്റെഫി: അപ്പോ പിന്നെ തിന്നുന്നതോ..8 ആൾക് വെച്ചുണ്ടാക്കാൻ എത്ര പണി ഉണ്ട്!?
അജു: സഹായത്തിന് ആരുല്ലേ..
സ്റ്റെഫി: അരയ്ക്കാനും, പൊതികാനും വേറെ പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ട്..അടുക്കള എനിക്കാ..
അജു: ചേച്ചിക്ക് സഹായം വേണം എന്നു തോന്നുമ്പോൾ എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി, പറ്റുന്നതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്യാം.
അവനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്റ്റെഫി ക്കു എന്തോ വല്ലാതെ ആയി, അവന്റെ മനസ്സിന്റെ വലുപ്പം അവൾ കണ്ടതു പോലെ.
ചേച്ചി..കഴിക്കുന്നില്ലെ….അവൻ അവളുടെ കാലിൽ മുട്ടുകൊണ്ട് തട്ടി ചോദിച്ചു.
സ്റ്റെഫി: മ്മ്…കഴിക്കുന്നു.. .
നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യാനാ അറിയുന്നേ.
അജു: ചായ വെക്കും, പിന്നെ ഉപ്പുമാവ് ചോറ്, ,ഉള്ളിതോരൻ,സാമ്പാർ കുറച്ചൊക്കെ
അറിയാം.
സ്റ്റെഫി: ഓഹോ..അതൊക്കെ അറിയാമോ..ആൾ കൊള്ളാമല്ലോ..നിന്നെ കൊണ്ട് ഒരു ദിവസം വെപ്പിച്ചിട്ട് ഞാൻ വിശ്വസിക്കാം.
അജു: വിശ്വസിക്കണം എന്നു നിർബന്ധം ഇല്ല.
എപ്പോഴാ പുറത്ത് പോകേണ്ടത്..?
സ്റ്റെഫി: ഇപ്പോ പോകും ആയിരിക്കും, ഇന്ന് എനിക്ക് മാത്രെ ഇവിടെ ചോറുള്ളൂ..അപ്പോ ബാക്കി എല്ലാവർക്കും ഹോട്ടലിൽ നിന്നായിരിക്കും .
അജു: ഇവിടുത്തെ എല്ലാം നിങ്ങളാണെന്നു അല്ലേ എന്നോട് പറഞ്ഞേ…ഇപ്പോ ഒന്നു പറയുമ്പോഴും ഒരു ഉറപ്പില്ലല്ലോ..

അവൻ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി..സ്റ്റെഫി യോടൊപ്പം പുറത്തൂടെ അടുക്കള ഭാഗത്തു എത്തി…
അവൻ അപ്പോഴാണ് വീടിന്റെ വലുപ്പം ശെരിക്കും അടുത്തു കാണുന്നത്..ഇതിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലും തന്റെ വീടും ആട്ടിൻകൂടും ചേർന്നാൽ പോലും ഉണ്ടാകില്ല.
ഇതിന്റെ ഉള്ളിൽ എത്ര വഴി ഉണ്ടാകുമോ..
അജു മനസ്സിൽ ഓർത്തു.
സ്റ്റെഫി: നി എന്നാ നോക്കുന്നെ..ഇവിടെ കയറി ഇരിക്ക്…അവൾ ഒരു മേശയും കസേരകളും ഉള്ളിടത്തേക്ക് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.
അജു: ഇത് എന്തു വലിയ വീടാ…
സ്റ്റെഫി: ഇതിനേക്കാൾ ഉണ്ട് ഇതിന്റെ ഉൾഭാഗം.
(കഴിക്കുന്നിതിനിടെ)
അജു: ഇവിടെ ഇവർ ഒറ്റയ്ക്കാണോ..
സ്റ്റെഫി: മ്മ്..ഞാനും ഇല്ലേ..
അജു: അതും ചേർത്താ ചോദിച്ചേ..പേടി ആകില്ലേ…ഒരു വഴിതെറ്റിയാൽ കണ്ടു പിടിക്കാൻ വേറെ ആരാ ഉള്ളെ..
സ്റ്റെഫി: അതൊന്നും തെറ്റില്ല. പല റൂമും അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാ…വേണ്ടത് മാത്രെ തുറക്കൂ.
അജു: ഇതൊക്കെ ചേച്ചി ആണോ വൃത്തിയാക്കുക?!!
ഒരു മാസം വേണ്ടി വരുമല്ലോ..
സ്റ്റെഫി: വേണ്ടതു മാത്രേ എനിക് നോക്കേണ്ടു.
ബാകി കുറേപേരെ വിളിച്ചു ചെയ്യിക്കും..4 ദിവസം കൊണ്ട് കഴിയും 5 പേരുണ്ടേൽ..
അജു: അപ്പോ ഇവിടെ ചേച്ചിക് ഒരു പണിയും ഇല്ലല്ലേ.. അവൻ ചിരിച്ചു..
സ്റ്റെഫി: അപ്പോ പിന്നെ തിന്നുന്നതോ..8 ആൾക് വെച്ചുണ്ടാക്കാൻ എത്ര പണി ഉണ്ട്!?
അജു: സഹായത്തിന് ആരുല്ലേ..
സ്റ്റെഫി: അരയ്ക്കാനും, പൊതികാനും വേറെ പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ട്..അടുക്കള എനിക്കാ..
അജു: ചേച്ചിക്ക് സഹായം വേണം എന്നു തോന്നുമ്പോൾ എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി, പറ്റുന്നതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്യാം.
അവനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ സ്റ്റെഫി ക്കു എന്തോ വല്ലാതെ ആയി, അവന്റെ മനസ്സിന്റെ വലുപ്പം അവൾ കണ്ടതു പോലെ.
ചേച്ചി..കഴിക്കുന്നില്ലെ….അവൻ അവളുടെ കാലിൽ മുട്ടുകൊണ്ട് തട്ടി ചോദിച്ചു.
സ്റ്റെഫി: മ്മ്…കഴിക്കുന്നു.. .
നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യാനാ അറിയുന്നേ.
അജു: ചായ വെക്കും, പിന്നെ ഉപ്പുമാവ് ചോറ്, ,ഉള്ളിതോരൻ,സാമ്പാർ കുറച്ചൊക്കെ
അറിയാം.
സ്റ്റെഫി: ഓഹോ..അതൊക്കെ അറിയാമോ..ആൾ കൊള്ളാമല്ലോ..നിന്നെ കൊണ്ട് ഒരു ദിവസം വെപ്പിച്ചിട്ട് ഞാൻ വിശ്വസിക്കാം.
അജു: വിശ്വസിക്കണം എന്നു നിർബന്ധം ഇല്ല.
എപ്പോഴാ പുറത്ത് പോകേണ്ടത്..?
സ്റ്റെഫി: ഇപ്പോ പോകും ആയിരിക്കും, ഇന്ന് എനിക്ക് മാത്രെ ഇവിടെ ചോറുള്ളൂ..അപ്പോ ബാക്കി എല്ലാവർക്കും ഹോട്ടലിൽ നിന്നായിരിക്കും .
അജു: ഇവിടുത്തെ എല്ലാം നിങ്ങളാണെന്നു അല്ലേ എന്നോട് പറഞ്ഞേ…ഇപ്പോ ഒന്നു പറയുമ്പോഴും ഒരു ഉറപ്പില്ലല്ലോ..

സ്റ്റെഫി: കഴിച്ചെങ്കിൽ പ്ലേറ്റ് ഇങ്ങു താ..എന്തായാലും നിനക് ഞാൻ ഇവിടെ വെക്കുന്നുണ്ട്..
അജു: എനിക്ക് വെച്ചില്ലേലെ, ഞാൻ നിങ്ങടെ എടുത്തു തിന്നും. അവൻ സ്റ്റെഫിയുടെ മുലകളിൽ നോക്കി ആയിരുന്നു അതു പറഞ്ഞത്..
സ്റ്റെഫി: അതു കണ്ടെന്നോണം, നി തിന്നാനിങ്ങു വാ…ഞാൻ തരുന്നുണ്ട്…
അജു: അതു മതി.ബാക്കി ഞാൻ എടുത്തു തിന്നോളും.
സ്റ്റെഫി യും അജുവും വശ്യമായൊന്നു ചിരിച്ചു..സ്റ്റെഫിയുടെ കണ്ണൊക്കെ മാറുന്നതും,
ഭാവം മാറുന്നതും അജുവിന് തോന്നി.
അജു: ശെരിക്കും കൊള്ളുന്നുണ്ട്(മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു).
അപ്പോഴേ എപ്പഴാ വരേണ്ടത്…
സ്റ്റെഫി: എന്ത്..!!
അജു: തരും എന്നു പറഞത്…
സ്റ്റെഫി അവനെ തന്നെ നോക്കി,തലയാട്ടി. .വേണ്ട മോനെ എന്ന ഭാവത്തിൽ…..
ഇപ്പോ പോ എന്നു പറഞ്ഞു.
അജു: ശെരി വിശക്കുമ്പോ വരാം എന്നു പറഞ്ഞു പോയി.
സ്റ്റെഫിക്ക് ഒരുപാട് കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാൻ കഴിഞ്ഞത്..
കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പിറ്റർ ഒരിക്കെലെങ്ങാൻ റൊമാന്റിക് ആയി സംസാരിച്ചതാണ്..പിന്നെ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.
എങ്ങെനയോ രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ടായി..പിറ്റർ കരുതി എല്ലാം ആയെന്ന്. ഇപ്പോ വൈകുന്നേരം പോകും രാവിലെ വരും, രാത്രി അവിടെ കടക്കുമുൻപിൽ മദ്യപാനം ആണ്..
സ്റ്റെഫി ഒന്ന് എന്തേലും അറിഞ്ഞിട്ട് ഇളയ മകന്റെ പ്രായമായി.
സ്റ്റെഫി തനിക്ക് ഉണ്ടായ വികാരവും, തോന്നലും, ഓർത്ത് താഴെ കൈവെച്ചപ്പോൾ നനവ് വന്നതു അവൾക്ക് ബോധ്യമായി..
കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറിയ സ്റ്റെഫി ,അവൻ തന്നേം കൊണ്ടേ പോകുള്ളൂ എന്ന് അടക്കാനാവാത്ത ഒരു ആനന്ദത്തിൽ പറഞ്ഞുപോയി.
പറഞ്ഞതൊക്ക ഓർത്ത് അവൾക്ക് തന്നെ നാണം തോന്നി.
സ്റ്റെഫീ…..
ഓഓഓ…..വരുന്നേ കൊച്ചമ്മേ..
അവന്റെ ചായ കഴിഞ്ഞോ.?
കഴിഞ്ഞു. കൊച്ചമ്മേ..
മ്മ്..എന്നാ പോയിട്ട് വരാം. ഊണ് ഇന്ന് പുറത്താകും.
സ്റ്റെഫി: ശെരി..ഞാൻ അവനോട് പറയാം കാർ എടുക്കാൻ.
കൊച്ചമ്മ, രണ്ടു കുട്ടികൾ, അവരുടെ അമ്മ, അമ്മയുടെ തടിച്ചി അമ്മ.
കുട്ടികളുടെ അമ്മമ്മ മുൻപിൽ കയറി, ബാകി പുറകിലും.
അജു കാർ എടുത്തു..അവർ പുറപ്പെട്ടു.
(പിന്നിൽ നിന്ന്)
കൊച്ചമ്മ: ആദ്യം ആർകെഡ് ലേക്ക്..
അജു: ശെരി.
സിറ്റി ആർകെഡ് ഗേറ്റിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് അജു പറഞ്ഞു മാത്രം കേട്ട ആർകെഡ് കാണു ന്നത്. കുട്ടികൾക്കുള്ള എന്റർടൈൻമെന്റ്.
അജു വണ്ടി ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു.
അജു കാർ ഇൽ തന്നെ ഇരുന്നു..
അമ്മച്ചി ഒരു വെള്ള ഗൗൺ പോലൊന്നു..മുന്പിലെ സീറ്റ് കുഴിഞ്ഞു പോയി.

സ്റ്റെഫി: കഴിച്ചെങ്കിൽ പ്ലേറ്റ് ഇങ്ങു താ..എന്തായാലും നിനക് ഞാൻ ഇവിടെ വെക്കുന്നുണ്ട്..
അജു: എനിക്ക് വെച്ചില്ലേലെ, ഞാൻ നിങ്ങടെ എടുത്തു തിന്നും. അവൻ സ്റ്റെഫിയുടെ മുലകളിൽ നോക്കി ആയിരുന്നു അതു പറഞ്ഞത്..
സ്റ്റെഫി: അതു കണ്ടെന്നോണം, നി തിന്നാനിങ്ങു വാ…ഞാൻ തരുന്നുണ്ട്…
അജു: അതു മതി.ബാക്കി ഞാൻ എടുത്തു തിന്നോളും.
സ്റ്റെഫി യും അജുവും വശ്യമായൊന്നു ചിരിച്ചു..സ്റ്റെഫിയുടെ കണ്ണൊക്കെ മാറുന്നതും,
ഭാവം മാറുന്നതും അജുവിന് തോന്നി.
അജു: ശെരിക്കും കൊള്ളുന്നുണ്ട്(മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു).
അപ്പോഴേ എപ്പഴാ വരേണ്ടത്…
സ്റ്റെഫി: എന്ത്..!!
അജു: തരും എന്നു പറഞത്…
സ്റ്റെഫി അവനെ തന്നെ നോക്കി,തലയാട്ടി. .വേണ്ട മോനെ എന്ന ഭാവത്തിൽ…..
ഇപ്പോ പോ എന്നു പറഞ്ഞു.
അജു: ശെരി വിശക്കുമ്പോ വരാം എന്നു പറഞ്ഞു പോയി.
സ്റ്റെഫിക്ക് ഒരുപാട് കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാൻ കഴിഞ്ഞത്..
കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പിറ്റർ ഒരിക്കെലെങ്ങാൻ റൊമാന്റിക് ആയി സംസാരിച്ചതാണ്..പിന്നെ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.
എങ്ങെനയോ രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ടായി..പിറ്റർ കരുതി എല്ലാം ആയെന്ന്. ഇപ്പോ വൈകുന്നേരം പോകും രാവിലെ വരും, രാത്രി അവിടെ കടക്കുമുൻപിൽ മദ്യപാനം ആണ്..
സ്റ്റെഫി ഒന്ന് എന്തേലും അറിഞ്ഞിട്ട് ഇളയ മകന്റെ പ്രായമായി.
സ്റ്റെഫി തനിക്ക് ഉണ്ടായ വികാരവും, തോന്നലും, ഓർത്ത് താഴെ കൈവെച്ചപ്പോൾ നനവ് വന്നതു അവൾക്ക് ബോധ്യമായി..
കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറിയ സ്റ്റെഫി ,അവൻ തന്നേം കൊണ്ടേ പോകുള്ളൂ എന്ന് അടക്കാനാവാത്ത ഒരു ആനന്ദത്തിൽ പറഞ്ഞുപോയി.
പറഞ്ഞതൊക്ക ഓർത്ത് അവൾക്ക് തന്നെ നാണം തോന്നി.
സ്റ്റെഫീ…..
ഓഓഓ…..വരുന്നേ കൊച്ചമ്മേ..
അവന്റെ ചായ കഴിഞ്ഞോ.?
കഴിഞ്ഞു. കൊച്ചമ്മേ..
മ്മ്..എന്നാ പോയിട്ട് വരാം. ഊണ് ഇന്ന് പുറത്താകും.
സ്റ്റെഫി: ശെരി..ഞാൻ അവനോട് പറയാം കാർ എടുക്കാൻ.
കൊച്ചമ്മ, രണ്ടു കുട്ടികൾ, അവരുടെ അമ്മ, അമ്മയുടെ തടിച്ചി അമ്മ.
കുട്ടികളുടെ അമ്മമ്മ മുൻപിൽ കയറി, ബാകി പുറകിലും.
അജു കാർ എടുത്തു..അവർ പുറപ്പെട്ടു.
(പിന്നിൽ നിന്ന്)
കൊച്ചമ്മ: ആദ്യം ആർകെഡ് ലേക്ക്..
അജു: ശെരി.
സിറ്റി ആർകെഡ് ഗേറ്റിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് അജു പറഞ്ഞു മാത്രം കേട്ട ആർകെഡ് കാണു ന്നത്. കുട്ടികൾക്കുള്ള എന്റർടൈൻമെന്റ്.
അജു വണ്ടി ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു.
അജു കാർ ഇൽ തന്നെ ഇരുന്നു..
അമ്മച്ചി ഒരു വെള്ള ഗൗൺ പോലൊന്നു..മുന്പിലെ സീറ്റ് കുഴിഞ്ഞു പോയി.

അടുത്ത ആള് ഒരു ചുരിദാർ ബ്ലു കളർ. ഇരു നിറം, വളരെ മെലിഞ്ഞു, ആ അമ്മച്ചിയുടെ കൈയുടെ അത്രേലും വേണമായിരുന്നു അവൻ വിചാരിച്ചു.
പിന്നെ കൊച്ചമ്മ..റാണി..വയലറ്റ് സാരി. കാണാൻ സുന്ദരി, പക്ഷെ പ്രായം കൂട്ടികാൻ വേണ്ടി കുറേ ജപ മാലയും, കയ്യിൽ എന്തൊക്കെയോ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. എന്തു ചെയ്താലും ഉള്ളതല്ലെ പുറത്തു വരൂ.
ഒരു ഓവൽ മുഖം, കറുപ്പ് പീലിയും പുരികവും, നല്ല കണ്ണ്. മുഖവും കൈപത്തിയും അല്ലാതെ വേറെ ഒക്കെ തുണികുള്ളിൽ.
5 അടിയോളം ഉയരം എന്തായാലും ഉണ്ട്, വേണേൽ ഒരു സിനിമ നടി ആകാനുള്ളതൊക്കെയും ഉണ്ട്..
ആ..അജു അവർ എല്ലാവരും നടന്നു മറയുന്നത് നോക്കി ഇരുന്നു.
ഇനി എപ്പോഴാ കർത്താവേ തിരിച്…
സമയം അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേ രണ്ടുപേര് തിരിച്ചു വന്നു…
ഇത്ര വേഗം കണ്ടോ ഇതുമുഴുവൻ. അജുന് സംശയമായി.
നോയ കരയുന്നുണ്ട് അവളുടെ കൈ കൊച്ചമ്മ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു..
അജു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..
എന്തു പറ്റി എന്ന് അറിയണം എന്നുണ്ട്, പക്ഷെ അവന്റെ മനസു അതൊക്കെ ചീള് കേസ് ആകുമെന്ന് പറഞ്ഞു.
അജു: എന്തായി കൊച്ചമ്മ..?!!
കൊച്ചമ്മ ഒന്നുമില്ല എന്നു പറയാൻ ഏതോ ഭാവത്തിൽ തല ഇളക്കി.

അജു: (മനസ്സിൽ) റാണിയുടെ ജാഡ..
കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് വണ്ടിയിൽ കയറി എങ്കിലും നോയ കരച്ചിൽ ആയി,
അജുന് ആകേ ദേഷ്യം വന്നു.
പക്ഷെ കുട്ടികളെ മെരുക്കാൻ അജുന് വലിയ കഴിവാണ്.
അവൻ ഡോറിനു പുറത്തു നിന്ന് ഒരു തിളങ്ങുന്ന പേപ്പറിൽ തവളയെ ഉണ്ടാക്കി..
നോയയെ കാണിച്ചു..അവൾക് അത് തൊടുമ്പോൾ അജുന്റെ കയ്യിൽനിന്നു ഇളകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കൗതുകംമായി, നോയ സീറ്റിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു..കരച്ചിൽ നിർത്തി, സങ്കടത്തോടെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ തുടങ്ങി..
അജു അവൾക് നേരെ കൈ നീട്ടി…
അതാ നോയ തിരിച്ചും..അവനോട് എടുക്കാൻ കൈനീട്ടുന്നു..
അജു നോയയെ ഡോറിലൂടെ എടുത്തു…അവൾ സങ്കടം മറന്നു.. അജു നേരെ ഐസ്ക്രീം കടയിൽ കയറി, നോയക്ക് ഇഷ്ടം ഉള്ള കളർ അവളെ കൊണ്ട് എടുപ്പിച്ചു..നോയ രണ്ടെണ്ണം എടുത്തു..അവൻ നോയയയും കൊണ്ട് അവിടെയുള്ള വാട്ടർ ഫൌണ്ടെനിലും കളർ ഡെക്കോനും അടുത്തേക്ക് പോയി..നോയയുടെ കയ്യിൽ അവൻ വെള്ളം തുള്ളി പോലെ ഉറ്റിച്ചു…
അവൾ അതൊക്കെ കണ്ട് ചിരിച്ചു..നോയ ഒരു കൈ അജുന്റെ കഴുതിലൂടെയും വെച്ച് നല്ല സംതോഷത്തിലാണ്..
റാണി കൊച്ചമ്മ കാറിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയി, ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത അവൻ നോയയുടെ കരച്ചിൽ മാറ്റിയത് റാണി ക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല..കാറിനടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ നോയ അജുന് ഉമ്മ കൊടുക്കുന്നതും, അവർ വീണ്ടും കടയിൽ കയറുന്നതും കണ്ട് റാണി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, കാറിന് ചാരി നിന്നു. റാണിക്കും അങനെയൊക്കെ ചെയ്യണം എന്നു തോന്നിതുടങ്ങി.

അടുത്ത ആള് ഒരു ചുരിദാർ ബ്ലു കളർ. ഇരു നിറം, വളരെ മെലിഞ്ഞു, ആ അമ്മച്ചിയുടെ കൈയുടെ അത്രേലും വേണമായിരുന്നു അവൻ വിചാരിച്ചു.
പിന്നെ കൊച്ചമ്മ..റാണി..വയലറ്റ് സാരി. കാണാൻ സുന്ദരി, പക്ഷെ പ്രായം കൂട്ടികാൻ വേണ്ടി കുറേ ജപ മാലയും, കയ്യിൽ എന്തൊക്കെയോ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. എന്തു ചെയ്താലും ഉള്ളതല്ലെ പുറത്തു വരൂ.
ഒരു ഓവൽ മുഖം, കറുപ്പ് പീലിയും പുരികവും, നല്ല കണ്ണ്. മുഖവും കൈപത്തിയും അല്ലാതെ വേറെ ഒക്കെ തുണികുള്ളിൽ.
5 അടിയോളം ഉയരം എന്തായാലും ഉണ്ട്, വേണേൽ ഒരു സിനിമ നടി ആകാനുള്ളതൊക്കെയും ഉണ്ട്..
ആ..അജു അവർ എല്ലാവരും നടന്നു മറയുന്നത് നോക്കി ഇരുന്നു.
ഇനി എപ്പോഴാ കർത്താവേ തിരിച്…
സമയം അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേ രണ്ടുപേര് തിരിച്ചു വന്നു…
ഇത്ര വേഗം കണ്ടോ ഇതുമുഴുവൻ. അജുന് സംശയമായി.
നോയ കരയുന്നുണ്ട് അവളുടെ കൈ കൊച്ചമ്മ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു..
അജു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി..
എന്തു പറ്റി എന്ന് അറിയണം എന്നുണ്ട്, പക്ഷെ അവന്റെ മനസു അതൊക്കെ ചീള് കേസ് ആകുമെന്ന് പറഞ്ഞു.
അജു: എന്തായി കൊച്ചമ്മ..?!!
കൊച്ചമ്മ ഒന്നുമില്ല എന്നു പറയാൻ ഏതോ ഭാവത്തിൽ തല ഇളക്കി.

അജു: (മനസ്സിൽ) റാണിയുടെ ജാഡ..
കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് വണ്ടിയിൽ കയറി എങ്കിലും നോയ കരച്ചിൽ ആയി,
അജുന് ആകേ ദേഷ്യം വന്നു.
പക്ഷെ കുട്ടികളെ മെരുക്കാൻ അജുന് വലിയ കഴിവാണ്.
അവൻ ഡോറിനു പുറത്തു നിന്ന് ഒരു തിളങ്ങുന്ന പേപ്പറിൽ തവളയെ ഉണ്ടാക്കി..
നോയയെ കാണിച്ചു..അവൾക് അത് തൊടുമ്പോൾ അജുന്റെ കയ്യിൽനിന്നു ഇളകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കൗതുകംമായി, നോയ സീറ്റിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു..കരച്ചിൽ നിർത്തി, സങ്കടത്തോടെ ശ്വാസം എടുക്കാൻ തുടങ്ങി..
അജു അവൾക് നേരെ കൈ നീട്ടി…
അതാ നോയ തിരിച്ചും..അവനോട് എടുക്കാൻ കൈനീട്ടുന്നു..
അജു നോയയെ ഡോറിലൂടെ എടുത്തു…അവൾ സങ്കടം മറന്നു.. അജു നേരെ ഐസ്ക്രീം കടയിൽ കയറി, നോയക്ക് ഇഷ്ടം ഉള്ള കളർ അവളെ കൊണ്ട് എടുപ്പിച്ചു..നോയ രണ്ടെണ്ണം എടുത്തു..അവൻ നോയയയും കൊണ്ട് അവിടെയുള്ള വാട്ടർ ഫൌണ്ടെനിലും കളർ ഡെക്കോനും അടുത്തേക്ക് പോയി..നോയയുടെ കയ്യിൽ അവൻ വെള്ളം തുള്ളി പോലെ ഉറ്റിച്ചു…
അവൾ അതൊക്കെ കണ്ട് ചിരിച്ചു..നോയ ഒരു കൈ അജുന്റെ കഴുതിലൂടെയും വെച്ച് നല്ല സംതോഷത്തിലാണ്..
റാണി കൊച്ചമ്മ കാറിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയി, ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത അവൻ നോയയുടെ കരച്ചിൽ മാറ്റിയത് റാണി ക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ആയില്ല..കാറിനടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ നോയ അജുന് ഉമ്മ കൊടുക്കുന്നതും, അവർ വീണ്ടും കടയിൽ കയറുന്നതും കണ്ട് റാണി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, കാറിന് ചാരി നിന്നു. റാണിക്കും അങനെയൊക്കെ ചെയ്യണം എന്നു തോന്നിതുടങ്ങി.

പുതിയ ഐസ് ക്രീം പിടിച്ചു നോയയും അജുവും കൊച്ചമ്മ യുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..
അവൾ നോയയെ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങി..
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരാണിന്റെ കൈ റാണിയുടെ ദേഹത്ത് തൊട്ടു.
നോയ ഐസ് ക്രീം റാണിക്ക് കൊടുത്തു, അജു കുറച്ചു മാറി നിന്ന്, അവരെ നോക്കി..
റാണി കുഞ്ഞിനോട് ആണെങ്കിലും കൊച്ചമ്മ ചിരിക്കുന്നത് അജു ആദ്യമായി കണ്ടു.
റാണി മറക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അജുന്റെ കൈ അവളുടെ കയ്യിൽ തൊട്ടത് മനസ്സിൽ വന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു..
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ബാക്കി ഉള്ളവരും വന്നപ്പോൾ അവർ യാത്ര തുടർന്നു..
അമ്മച്ചി: നേരെ ഏതേലും തിന്നാനുള്ള ഇടത്തേക്ക് ഓടിക്ക്..
അജു: ശെരി..
റാണി: സിറ്റി കോംപ്ലക്സ്ിലേക്ക് പോകട്ടെ..
അവിടെ ഫുഡും, സിനിമയും , ഷോപ്പിങ്ങും ചെയ്യാം..
അമ്മച്ചി: എന്നാ…അവിടേക്ക് വിട് ചെക്കാ..
അജു വണ്ടി എടുത്തു..
അവർ കോംപ്ലക്സ്ിലേക്കു കയറുമ്പോൾ,
അജു: കൊച്ചമ്മേ..
റാണി: ഹും..തിരിഞ്ഞു നോക്കി
അജു: കാർ …സർവീസ്…ഇവിടെ അടുത്ത്..ഉണ്ട്..ഞാൻ..
റാണി: ആ…എത്ര സമയം വേണം?
അജു: ഒരു 2 മണിക്കൂർ, അത്രേ ഉണ്ടാകുള്ളൂ..
റാണി: ശെരി, ഇതാ…
അവൾ ഒരു നോട്ടു കെട്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.
അജു അമ്പരന്നു പോയി..ഇത്രേം പണം എന്തിനാ…അവൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല..
വണ്ടി എടുത്ത് അജു വർക് ഷോപ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി,
ഇടയിൽ അവൻ ചിന്തിച്ചു…ഇവർക് പണത്തിന്റെ വില അറിയില്ല..സാധനത്തിന്റെയും…
ഷോപ്പിംഗ് കഴിയുമ്പോഴേക്കും അജു തിരിച്ചെത്തി…
കാറിനടുത്തു അജുനെ കണ്ടതും നോയ കടയിൽ നിന്നും താഴേക്കു ഓടി..
അവൾ നേരെ അജുന്റെ കയ്യിൽ.
അജു: ഇതെന്താ…ഡ്രെസ്സ് ഒക്കെ വാങ്ങിയോ..
നോയ: മം. .ഐസ്ക്രീം.
അജു: അവൻ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി. .
നോയയെ കാണാതെ അവളുടെ അമ്മ താഴേക്ക് വന്നു…
കൈ നീട്ടിയെങ്കിലും നോയ അമ്മയോട് പോയില്ല, അവൾ അജുന്റെ ചോലിൽ കിടന്നു…
റിജി: അപ്പോഴേക്കും ചേട്ടനെ മതിയോ..
വാ ..വന്നേ…
എവിടെ നോയ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു പോലും ഇല്ല.
വരില്ലെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ ..
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിൻവാങ്ങി..
അജു: ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം..ഇവിടെ ഉണ്ടാകും..
റിജി: വിട്ടുപോകരുതേ..നിറയെ വാഹനങ്ങളാ..
അജു: ഇല്ല ചേച്ചി…ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.

പുതിയ ഐസ് ക്രീം പിടിച്ചു നോയയും അജുവും കൊച്ചമ്മ യുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..
അവൾ നോയയെ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങി..
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരാണിന്റെ കൈ റാണിയുടെ ദേഹത്ത് തൊട്ടു.
നോയ ഐസ് ക്രീം റാണിക്ക് കൊടുത്തു, അജു കുറച്ചു മാറി നിന്ന്, അവരെ നോക്കി..
റാണി കുഞ്ഞിനോട് ആണെങ്കിലും കൊച്ചമ്മ ചിരിക്കുന്നത് അജു ആദ്യമായി കണ്ടു.
റാണി മറക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അജുന്റെ കൈ അവളുടെ കയ്യിൽ തൊട്ടത് മനസ്സിൽ വന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു..
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ബാക്കി ഉള്ളവരും വന്നപ്പോൾ അവർ യാത്ര തുടർന്നു..
അമ്മച്ചി: നേരെ ഏതേലും തിന്നാനുള്ള ഇടത്തേക്ക് ഓടിക്ക്..
അജു: ശെരി..
റാണി: സിറ്റി കോംപ്ലക്സ്ിലേക്ക് പോകട്ടെ..
അവിടെ ഫുഡും, സിനിമയും , ഷോപ്പിങ്ങും ചെയ്യാം..
അമ്മച്ചി: എന്നാ…അവിടേക്ക് വിട് ചെക്കാ..
അജു വണ്ടി എടുത്തു..
അവർ കോംപ്ലക്സ്ിലേക്കു കയറുമ്പോൾ,
അജു: കൊച്ചമ്മേ..
റാണി: ഹും..തിരിഞ്ഞു നോക്കി
അജു: കാർ …സർവീസ്…ഇവിടെ അടുത്ത്..ഉണ്ട്..ഞാൻ..
റാണി: ആ…എത്ര സമയം വേണം?
അജു: ഒരു 2 മണിക്കൂർ, അത്രേ ഉണ്ടാകുള്ളൂ..
റാണി: ശെരി, ഇതാ…
അവൾ ഒരു നോട്ടു കെട്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.
അജു അമ്പരന്നു പോയി..ഇത്രേം പണം എന്തിനാ…അവൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല..
വണ്ടി എടുത്ത് അജു വർക് ഷോപ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി,
ഇടയിൽ അവൻ ചിന്തിച്ചു…ഇവർക് പണത്തിന്റെ വില അറിയില്ല..സാധനത്തിന്റെയും…
ഷോപ്പിംഗ് കഴിയുമ്പോഴേക്കും അജു തിരിച്ചെത്തി…
കാറിനടുത്തു അജുനെ കണ്ടതും നോയ കടയിൽ നിന്നും താഴേക്കു ഓടി..
അവൾ നേരെ അജുന്റെ കയ്യിൽ.
അജു: ഇതെന്താ…ഡ്രെസ്സ് ഒക്കെ വാങ്ങിയോ..
നോയ: മം. .ഐസ്ക്രീം.
അജു: അവൻ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി. .
നോയയെ കാണാതെ അവളുടെ അമ്മ താഴേക്ക് വന്നു…
കൈ നീട്ടിയെങ്കിലും നോയ അമ്മയോട് പോയില്ല, അവൾ അജുന്റെ ചോലിൽ കിടന്നു…
റിജി: അപ്പോഴേക്കും ചേട്ടനെ മതിയോ..
വാ ..വന്നേ…
എവിടെ നോയ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു പോലും ഇല്ല.
വരില്ലെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ ..
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിൻവാങ്ങി..
അജു: ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം..ഇവിടെ ഉണ്ടാകും..
റിജി: വിട്ടുപോകരുതേ..നിറയെ വാഹനങ്ങളാ..
അജു: ഇല്ല ചേച്ചി…ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.

അജും നോയയും കടയിൽ കയറി ചോക്ലേറ്റ് വാങ്ങി , അവിടെ ഒക്കെ ഉള്ള കാറിനു പുറത്ത് ചിത്രങൽ വരച്ചു…
നോയ. ഒരു പാവം ആണെന്ന് അജുന് ഉറപ്പായി..തന്നോട് ഭയങ്കര സ്നേഹവും..
അജു: പോയാല്ലോ…അമ്മ നോക്കുണ്ടാകും നോയയെ..
അജു അവളുടെ കൈയും പിടിച്ചു അവിടെ ഉള്ള ഒരു പൈപ്പ്ിന് മുകളിലൂടെ നടത്തിക്കുകയായിരുന്നു..
നോയ: വേണ്ട…ഇവിടെ മതി.
വൈകി എന്ന് അജുന് തോന്നി, അവൻ നോയയെയും എടുത്ത് കോംപ്ലക്സ്ിലേക്ക് നടന്നു. .
അജു: ചേച്ചി…ഇതാ…മോള്. ..
റാണി: നി..എവിടെയാ എന്റെ മോളേയും കൊണ്ട് പോയത്…എത്ര നേരമായി ഞങ്ങൾ നോക്കുന്നു..റാണി ദേഷ്യത്തോടെ അവനോട് ചൂടായി..
അജു കുഞ്ഞിനെ അവളുടെ അമ്മക് കൊടുത്ത് , പല്ലും കടിച് ഒന്നും പറയാതെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
വേണ്ടായിരുന്നു..സഹായിച്ചാലും പ്രശ്നമാണ്.
അജു കാറിൽ തന്നെ പോയി ഇരുന്നു..
സിനിമയും ഭക്ഷണവും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും കളിച്ചും ചിരിച്ചും പിന്നെ ചൂടിൽ ഷീണിച്ചും വണ്ടിയിൽ കയറി,
അമ്മച്ചി: ആരുടെ സിനിമ യാ അത്…നിറയെ അടിയും പിടിയും..
ആ പൊരി ഉണ്ടോ..മോളെ…
റിജി: ഇല്ല അമ്മച്ചി..പോപ്കോൺ തീർന്നു.
നിമ്മിയും നോയയും ഒക്കെ ഉറങ്ങി..
അജു നേരെ വണ്ടി വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.
സമയം 4.30 വൈകുന്നേരം
അതുവരെ ഗർവിലുള്ള അമ്മച്ചി ഇറങ്ങാനാങ്കുമ്പോ അവനെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു..
അജു തിരിച്ചും.
രാവിലെ ഇറങ്ങിയതാണ്…ചോറു പോലും കഴിച്ചില്ല..ഇനിപ്പോ സ്റ്റെഫിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ പോകണമല്ലോ ഇതിനും.
അവൻ ആകേ മടുത്ത അവസ്ഥയിലായി..
അജുമോൻ പിന്നംബുരത്ത് എത്തി..
അടുക്കളയിലെ നിഴൽ കണ്ട്, അവൻ സ്റ്റെഫി ചേച്ചി..ചേച്ചി…എന്നു പുറമെന്നു വിളിച്ചു..
സ്റ്റെഫി: ഉം….
അജു: നിങ്ങൾ രാവിലെ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ , ചോറുണ്ടോ ഇവിടെ..
അടുകളയിലെ നിഴൽ അകത്തേക്ക് പോയി.
അജു: ചേച്ചി ഇതെങ്ങോട്ട് പോകുന്നു..
ചെ..ഇതെന്താ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ …
അവൻ ആ കസേരയിൽ കയറി ഇരുന്നു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്റ്റെഫി പുറത്തേക്ക് വന്നു.
സ്റ്റെഫി: നി എന്താ ഇവിടെ..
അജു: നിങ്ങളെന്താ വേഗം പോയത്…
ചോറുണ്ടോ ഇവിടെ..
സ്റ്റെഫി: നി കഴിച്ചില്ലേ ഇതുവരെ
അജു: കഴിച്ചാൽ പിന്നെയും കഴിക്കുമോ.. ഉണ്ടേൽ താ..ഇല്ലേൽ ഞാൻ പോകുന്നു.

അജും നോയയും കടയിൽ കയറി ചോക്ലേറ്റ് വാങ്ങി , അവിടെ ഒക്കെ ഉള്ള കാറിനു പുറത്ത് ചിത്രങൽ വരച്ചു…
നോയ. ഒരു പാവം ആണെന്ന് അജുന് ഉറപ്പായി..തന്നോട് ഭയങ്കര സ്നേഹവും..
അജു: പോയാല്ലോ…അമ്മ നോക്കുണ്ടാകും നോയയെ..
അജു അവളുടെ കൈയും പിടിച്ചു അവിടെ ഉള്ള ഒരു പൈപ്പ്ിന് മുകളിലൂടെ നടത്തിക്കുകയായിരുന്നു..
നോയ: വേണ്ട…ഇവിടെ മതി.
വൈകി എന്ന് അജുന് തോന്നി, അവൻ നോയയെയും എടുത്ത് കോംപ്ലക്സ്ിലേക്ക് നടന്നു. .
അജു: ചേച്ചി…ഇതാ…മോള്. ..
റാണി: നി..എവിടെയാ എന്റെ മോളേയും കൊണ്ട് പോയത്…എത്ര നേരമായി ഞങ്ങൾ നോക്കുന്നു..റാണി ദേഷ്യത്തോടെ അവനോട് ചൂടായി..
അജു കുഞ്ഞിനെ അവളുടെ അമ്മക് കൊടുത്ത് , പല്ലും കടിച് ഒന്നും പറയാതെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
വേണ്ടായിരുന്നു..സഹായിച്ചാലും പ്രശ്നമാണ്.
അജു കാറിൽ തന്നെ പോയി ഇരുന്നു..
സിനിമയും ഭക്ഷണവും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും കളിച്ചും ചിരിച്ചും പിന്നെ ചൂടിൽ ഷീണിച്ചും വണ്ടിയിൽ കയറി,
അമ്മച്ചി: ആരുടെ സിനിമ യാ അത്…നിറയെ അടിയും പിടിയും..
ആ പൊരി ഉണ്ടോ..മോളെ…
റിജി: ഇല്ല അമ്മച്ചി..പോപ്കോൺ തീർന്നു.
നിമ്മിയും നോയയും ഒക്കെ ഉറങ്ങി..
അജു നേരെ വണ്ടി വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.
സമയം 4.30 വൈകുന്നേരം
അതുവരെ ഗർവിലുള്ള അമ്മച്ചി ഇറങ്ങാനാങ്കുമ്പോ അവനെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു..
അജു തിരിച്ചും.
രാവിലെ ഇറങ്ങിയതാണ്…ചോറു പോലും കഴിച്ചില്ല..ഇനിപ്പോ സ്റ്റെഫിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ പോകണമല്ലോ ഇതിനും.
അവൻ ആകേ മടുത്ത അവസ്ഥയിലായി..
അജുമോൻ പിന്നംബുരത്ത് എത്തി..
അടുക്കളയിലെ നിഴൽ കണ്ട്, അവൻ സ്റ്റെഫി ചേച്ചി..ചേച്ചി…എന്നു പുറമെന്നു വിളിച്ചു..
സ്റ്റെഫി: ഉം….
അജു: നിങ്ങൾ രാവിലെ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ , ചോറുണ്ടോ ഇവിടെ..
അടുകളയിലെ നിഴൽ അകത്തേക്ക് പോയി.
അജു: ചേച്ചി ഇതെങ്ങോട്ട് പോകുന്നു..
ചെ..ഇതെന്താ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ …
അവൻ ആ കസേരയിൽ കയറി ഇരുന്നു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്റ്റെഫി പുറത്തേക്ക് വന്നു.
സ്റ്റെഫി: നി എന്താ ഇവിടെ..
അജു: നിങ്ങളെന്താ വേഗം പോയത്…
ചോറുണ്ടോ ഇവിടെ..
സ്റ്റെഫി: നി കഴിച്ചില്ലേ ഇതുവരെ
അജു: കഴിച്ചാൽ പിന്നെയും കഴിക്കുമോ.. ഉണ്ടേൽ താ..ഇല്ലേൽ ഞാൻ പോകുന്നു.

സ്റ്റെഫി: ഞാൻ എടുക്കാം..ഇരിക്ക്.
കഴിക്കുന്നതിനു ഇടെ..
ഞാൻ കഴിക്കണം എന്നു വിചാരിച്ചതാ..പക്ഷെ ഇവരൊക്കെ എപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങും എന്ന് അറിയണ്ടേ..പിന്നെ ഞാൻ വേണ്ടെന്നു വെച്ചു.
സ്റ്റെഫി: ഹും..ചോറു വേണോ ..കുറച്ചുകൂടെ.
അജു: വേണ്ട….വേണ്ട…അവൻ എഴുന്നേറ്റു കൈകഴുകി.
ഇവരൊക്കെ കുറേ ദിവസം ഇവിടെ ഉണ്ടാകുമോ..
സ്റ്റെഫി: ആ കുറച്ച് ഉണ്ടാകും.. ..എന്തെ..
അജു: അല്ല..പുറത്തോക്കെ പോയില്ലേ..ഇനിപ്പോ എന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലാലോല്ലേ..
നിങ്ങളൊന്ന് അവരോട് ചോദിക്ക്..
സ്റ്റെഫി: ഇടക്ക് ഇടക്ക് ചോദിച്ചാൽ കൊച്ചമ്മയുടെ വഴക്ക് ഞാൻ കേൾക്കണം.
നി ഇന്ന് കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞിട്ട് പോയാൽ മതി.
അജു: പിന്നെ ..ബില്ലും ബാക്കി തുകയും എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ട്… മഹാറാണിയോട് ഒന്നു പറയണേ…ബെല്ല് അടിച്ചുകൂടല്ലോ..
സ്റ്റെഫി: ഡാ. ..പതുക്കെ.. ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം.
സ്റ്റെഫി അകത്തേക്കും , അജു കാർ ഗാരെജിലെക്കും പോയി.
അജു: ഇവിടെ ഇരിക്കാനും സ്ഥലമില്ല.
ഇതേതാ ഇ മുറി..പൂട്ടിയിരിക്കുവാണല്ലോ..
ഒരു കസേര ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ,
അവൻ കാറിനു ചുറ്റും നോക്കി..
ഒന്നും ഇല്ല.
അല്ലേൽ എന്തിനാ കസേര ? ബെഞ്ച് പോലെ ഇ കാർ ഉള്ളപ്പോ..
അജു കാറിന്റെ ഡിക്കിയിൽ കയറി ഗ്ലാസിൽ ചാരി കിടന്നു..
എന്നാലും അവർ എന്തിനാ എന്നോട് ചൂടായത്?
അപ്പോ അടുകളയിൽ ആരായിരുന്നു,കണ്ടത്?
അവൻ കുറച്ചൊന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.
ദൂരെ നിന്ന് ഒരാൾ അവനെ അപ്പോൾ നോക്കുന്നുണ്ട്ായിരുന്നു.
റാണി മുറിയിലെ ജനലയുടെ കർട്ടന്റെ മറവിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു..കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു..
ചോദിക്കാമായിരുന്നു…കഴിച്ചോന്ന്..: ഒരു കുറ്റബൊധം അവൾക്ക് നിഴലിച്ചു..
അടുത്ത മുറിയിൽ,
അമ്മച്ചി: ഹോ ..എന്തൊരു സ്വാദാ ആ കറിക്ക്.
നമ്മൾക് ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കാം മോളെ.
റിജി: അമ്മച്ചി ഇവിടെ നിന്നോ..ഞാൻ പോകുവാ..കിട്ടേണ്ടതൊക്കെ കിട്ടില്ലേ..ഇനി എന്നതിനാ..
അമ്മച്ചി: എടീ.. നീ എന്റെ തന്നെ ആണോടി..
ആ റാണിയോട് മര്യാദക് നിന്നാൽ ഇതൊക്കെ പിന്നെ ആരുടേതാ….
നിന്റെ മക്കളോട് ഇങ്ങനെ കിടന്നു ഉറങ്ങാതെ അവളുടെ അടുത്ത് പോയി നിൽക്കാൻ പറ..
നിന്റെ മക്കൾ മാത്രം അല്ല വേറെയും കുറെണ്ണം ഉണ്ട്…അതോർത്തോ…കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ റാണിയുടെ അനിയത്തിമാരൊക്കെ പുറത്ത് വരും, പിന്നെ നിന്റെ കെട്ടിയോനും നിയും പുറത്ത്..
റിജി: ഞാനിപ്പോ എന്നാ ചെയ്യാനാ അമ്മച്ചി..
അമ്മച്ചി: നിന്റെ മക്കളുടെ പേരിലേക്ക് എന്തേലും കിട്ടുമോന്ന് നോക്ക്. ..
ഇ തുണിയും കുടയും വാങ്ങി പോകാതെ.
റിജി: മ്മ്…എനിക്കറിയില്ല ..എങ്ങെനെ ചെയ്യണം..
അമ്മച്ചി: എന്നാലേ. .നിയും നിന്റെ കെട്ടിയോനും അറിയുന്നതിനു മുൻപ് അറിയുന്നവർ കൊണ്ടുപ്പോകും .
റിജി: മതി അമ്മച്ചി..ആരോ വരുന്നു..
(റാണി അകത്തേക്ക് വന്നു.)
മോള് എഴുന്നേറ്റില്ലേ..ഇതുവരെ..

സ്റ്റെഫി: ഞാൻ എടുക്കാം..ഇരിക്ക്.
കഴിക്കുന്നതിനു ഇടെ..
ഞാൻ കഴിക്കണം എന്നു വിചാരിച്ചതാ..പക്ഷെ ഇവരൊക്കെ എപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങും എന്ന് അറിയണ്ടേ..പിന്നെ ഞാൻ വേണ്ടെന്നു വെച്ചു.
സ്റ്റെഫി: ഹും..ചോറു വേണോ ..കുറച്ചുകൂടെ.
അജു: വേണ്ട….വേണ്ട…അവൻ എഴുന്നേറ്റു കൈകഴുകി.
ഇവരൊക്കെ കുറേ ദിവസം ഇവിടെ ഉണ്ടാകുമോ..
സ്റ്റെഫി: ആ കുറച്ച് ഉണ്ടാകും.. ..എന്തെ..
അജു: അല്ല..പുറത്തോക്കെ പോയില്ലേ..ഇനിപ്പോ എന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലാലോല്ലേ..
നിങ്ങളൊന്ന് അവരോട് ചോദിക്ക്..
സ്റ്റെഫി: ഇടക്ക് ഇടക്ക് ചോദിച്ചാൽ കൊച്ചമ്മയുടെ വഴക്ക് ഞാൻ കേൾക്കണം.
നി ഇന്ന് കൊച്ചമ്മ പറഞ്ഞിട്ട് പോയാൽ മതി.
അജു: പിന്നെ ..ബില്ലും ബാക്കി തുകയും എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ട്… മഹാറാണിയോട് ഒന്നു പറയണേ…ബെല്ല് അടിച്ചുകൂടല്ലോ..
സ്റ്റെഫി: ഡാ. ..പതുക്കെ.. ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം.
സ്റ്റെഫി അകത്തേക്കും , അജു കാർ ഗാരെജിലെക്കും പോയി.
അജു: ഇവിടെ ഇരിക്കാനും സ്ഥലമില്ല.
ഇതേതാ ഇ മുറി..പൂട്ടിയിരിക്കുവാണല്ലോ..
ഒരു കസേര ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ,
അവൻ കാറിനു ചുറ്റും നോക്കി..
ഒന്നും ഇല്ല.
അല്ലേൽ എന്തിനാ കസേര ? ബെഞ്ച് പോലെ ഇ കാർ ഉള്ളപ്പോ..
അജു കാറിന്റെ ഡിക്കിയിൽ കയറി ഗ്ലാസിൽ ചാരി കിടന്നു..
എന്നാലും അവർ എന്തിനാ എന്നോട് ചൂടായത്?
അപ്പോ അടുകളയിൽ ആരായിരുന്നു,കണ്ടത്?
അവൻ കുറച്ചൊന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.
ദൂരെ നിന്ന് ഒരാൾ അവനെ അപ്പോൾ നോക്കുന്നുണ്ട്ായിരുന്നു.
റാണി മുറിയിലെ ജനലയുടെ കർട്ടന്റെ മറവിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു..കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു..
ചോദിക്കാമായിരുന്നു…കഴിച്ചോന്ന്..: ഒരു കുറ്റബൊധം അവൾക്ക് നിഴലിച്ചു..
അടുത്ത മുറിയിൽ,
അമ്മച്ചി: ഹോ ..എന്തൊരു സ്വാദാ ആ കറിക്ക്.
നമ്മൾക് ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കാം മോളെ.
റിജി: അമ്മച്ചി ഇവിടെ നിന്നോ..ഞാൻ പോകുവാ..കിട്ടേണ്ടതൊക്കെ കിട്ടില്ലേ..ഇനി എന്നതിനാ..
അമ്മച്ചി: എടീ.. നീ എന്റെ തന്നെ ആണോടി..
ആ റാണിയോട് മര്യാദക് നിന്നാൽ ഇതൊക്കെ പിന്നെ ആരുടേതാ….
നിന്റെ മക്കളോട് ഇങ്ങനെ കിടന്നു ഉറങ്ങാതെ അവളുടെ അടുത്ത് പോയി നിൽക്കാൻ പറ..
നിന്റെ മക്കൾ മാത്രം അല്ല വേറെയും കുറെണ്ണം ഉണ്ട്…അതോർത്തോ…കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ റാണിയുടെ അനിയത്തിമാരൊക്കെ പുറത്ത് വരും, പിന്നെ നിന്റെ കെട്ടിയോനും നിയും പുറത്ത്..
റിജി: ഞാനിപ്പോ എന്നാ ചെയ്യാനാ അമ്മച്ചി..
അമ്മച്ചി: നിന്റെ മക്കളുടെ പേരിലേക്ക് എന്തേലും കിട്ടുമോന്ന് നോക്ക്. ..
ഇ തുണിയും കുടയും വാങ്ങി പോകാതെ.
റിജി: മ്മ്…എനിക്കറിയില്ല ..എങ്ങെനെ ചെയ്യണം..
അമ്മച്ചി: എന്നാലേ. .നിയും നിന്റെ കെട്ടിയോനും അറിയുന്നതിനു മുൻപ് അറിയുന്നവർ കൊണ്ടുപ്പോകും .
റിജി: മതി അമ്മച്ചി..ആരോ വരുന്നു..
(റാണി അകത്തേക്ക് വന്നു.)
മോള് എഴുന്നേറ്റില്ലേ..ഇതുവരെ..

അമ്മച്ചി: ഓ. .ഇല്ല മോളെ…നി നോക്ക്.. നല്ല ഉറക്കാ..മോൾക് വേണേൽ അമ്മച്ചി അവരെ ഉണർത്താം.
റാണി: അയ്യോ..വേണ്ട..ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ.
റാണി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
അമ്മച്ചി: പിന്നെ …നിനക് കളിക്കാനല്ലേ എന്റെ മക്കൾ..
റിജി: അമ്മച്ചി. ..അപ്പച്ചൻ സ്ഥലം കൊടുത്തെന്നു കേട്ടു. എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഇച്ചായൻ എന്നെ കുറേ പറഞ്ഞു.
അമ്മച്ചി: നിന്റെ അപ്പൻ എന്നോട് പോലും ഒന്നും പറയില്ല.
നിന്റെ കെട്ടിയോനോട് അവന്റെ ചേച്ചിയുടെ ആർക്കും വേണ്ടാത്ത സ്വത്ത് എങ്ങെനെലും വാങി എടുക്കാൻ പറയ്….
ഇ റബ്ബറുംതോട്ടം കിട്ടിയാൽ എന്റെ മോള് പിന്നെ ആരാ..
എന്നിട്ട് വേണം ഇ അമ്മച്ചിക്ക് ഇവിടെ ഒന്ന് കാലും നീട്ടി ഇരിക്കാൻ.
ഇത് മൊത്തം എത്ര ഉണ്ടെടി!??
റിജി: ആ…50 എക്ർ എങ്ങനും ഉണ്ടെന്നാ ഇച്ചയൻ പറഞ്ഞേ..പിന്നെ അറിയാത്തതു വേറെയും.
അമ്മച്ചി: ഹോ..ഇ റാണിയുടെ ഭാഗ്യം..
ഒരു തരിമ്പ് പോലും ഇല്ലാത്ത ഇടത്തു നിന്നാ ഇ നിലക്ക്. കെട്ടുമ്പോൾ നോക്കി കെട്ടാനും അറിയണം.
റിജി: നിങ്ങള് തന്നെ അല്ലേ എന്നെ കെട്ടിച്ചേ..നോക്കരുതായിരുന്നോ
അമ്മച്ചി: അതിനു..നിന്റെ തലയിൽ കർത്താവ് വടി കൊണ്ട് വരയ്ക്കണം..അല്ലാതെ ഒന്നും വരില്ല.
ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ..
ചായക് വിളിക്ക്..
അമ്മച്ചി കിടന്നു..റിജി എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച് ഇരുന്നു..
ചുമരിനപ്പുറം എല്ലാം കേട്ട് റാണിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു..
കൊച്ചമ്മേ…അജു എന്തോ തുക തരാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.., സ്റ്റെഫി കൊച്ചമ്മയുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കണ്ടു, മുഖംമാകെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു.
റാണി: ആ…ഞാൻ വരാം…സ്റ്റെഫി പോയികൊള്ളു. .
മുഖം കഴുകി റാണി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു..
അജു: ഇത് ബില്ല്. .ബാക്കി തുക.
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ അവന് വേഗം മനസ്സിലായി.. അവൻ തുടർന്നു..
അത്രയൊന്നും പണം ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നു..
കാറിന് വേണ്ടതൊക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..
കുറച്ചു കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ ബാക്കി ടയർ മാറ്റേണ്ടി വരും..ആയിട്ടില്ല..ഇനിയും സമയം ഉണ്ട്.
റാണി അവനെ ചെറുതായൊന്ന് നോക്കി അകത്തേക്ക് പോയി…
അജുന് ഇവർ ഒരിക്കലും ശെരി ആകിലേന്ന് തോന്നി..
എന്നാലും കരഞ്ഞത് എന്തിന്…മുഖത്ത് ആരേലും അടിച്ചാ…
അവൻ..ഒരു തമാശ രൂപേണ ഓരോന്നും ഓർത്തു.
സ്റ്റെഫി, വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അജു ഗാരേജിലേക്ക് നടന്നു.
അജു: ഇതെന്താ…
സ്റ്റെഫി: ഇതാ..ഡ്രൈവർ മാരുടെ മുറി.
അജു: വിശാലം ആണല്ലോ..ആരായിരുന്നു അവസാനം.
സ്റ്റെഫി: ആരായാൽ നിനക് എന്താ..
അജു: സ്റ്റെഫിക്ക് റൂം ഉണ്ടോ അവിടെ..
സ്റ്റെഫി: എന്തെ..നീയും വരുന്നോ.
അജു: ചേച്ചിക്ക് സമ്മതമാണേൽ..ഞാൻ വരും എനിക്ക് എന്താ…
സ്റ്റെഫി: (അവനെ നോക്കികൊണ്ട്,) ചേച്ചിക്ക് സമ്മതം അല്ല.
അജു: ഒക്കേ. ..എനിക്കും വേണ്ടാ…

അമ്മച്ചി: ഓ. .ഇല്ല മോളെ…നി നോക്ക്.. നല്ല ഉറക്കാ..മോൾക് വേണേൽ അമ്മച്ചി അവരെ ഉണർത്താം.
റാണി: അയ്യോ..വേണ്ട..ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ.
റാണി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
അമ്മച്ചി: പിന്നെ …നിനക് കളിക്കാനല്ലേ എന്റെ മക്കൾ..
റിജി: അമ്മച്ചി. ..അപ്പച്ചൻ സ്ഥലം കൊടുത്തെന്നു കേട്ടു. എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഇച്ചായൻ എന്നെ കുറേ പറഞ്ഞു.
അമ്മച്ചി: നിന്റെ അപ്പൻ എന്നോട് പോലും ഒന്നും പറയില്ല.
നിന്റെ കെട്ടിയോനോട് അവന്റെ ചേച്ചിയുടെ ആർക്കും വേണ്ടാത്ത സ്വത്ത് എങ്ങെനെലും വാങി എടുക്കാൻ പറയ്….
ഇ റബ്ബറുംതോട്ടം കിട്ടിയാൽ എന്റെ മോള് പിന്നെ ആരാ..
എന്നിട്ട് വേണം ഇ അമ്മച്ചിക്ക് ഇവിടെ ഒന്ന് കാലും നീട്ടി ഇരിക്കാൻ.
ഇത് മൊത്തം എത്ര ഉണ്ടെടി!??
റിജി: ആ…50 എക്ർ എങ്ങനും ഉണ്ടെന്നാ ഇച്ചയൻ പറഞ്ഞേ..പിന്നെ അറിയാത്തതു വേറെയും.
അമ്മച്ചി: ഹോ..ഇ റാണിയുടെ ഭാഗ്യം..
ഒരു തരിമ്പ് പോലും ഇല്ലാത്ത ഇടത്തു നിന്നാ ഇ നിലക്ക്. കെട്ടുമ്പോൾ നോക്കി കെട്ടാനും അറിയണം.
റിജി: നിങ്ങള് തന്നെ അല്ലേ എന്നെ കെട്ടിച്ചേ..നോക്കരുതായിരുന്നോ
അമ്മച്ചി: അതിനു..നിന്റെ തലയിൽ കർത്താവ് വടി കൊണ്ട് വരയ്ക്കണം..അല്ലാതെ ഒന്നും വരില്ല.
ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ..
ചായക് വിളിക്ക്..
അമ്മച്ചി കിടന്നു..റിജി എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച് ഇരുന്നു..
ചുമരിനപ്പുറം എല്ലാം കേട്ട് റാണിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു..
കൊച്ചമ്മേ…അജു എന്തോ തുക തരാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.., സ്റ്റെഫി കൊച്ചമ്മയുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കണ്ടു, മുഖംമാകെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു.
റാണി: ആ…ഞാൻ വരാം…സ്റ്റെഫി പോയികൊള്ളു. .
മുഖം കഴുകി റാണി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു..
അജു: ഇത് ബില്ല്. .ബാക്കി തുക.
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ അവന് വേഗം മനസ്സിലായി.. അവൻ തുടർന്നു..
അത്രയൊന്നും പണം ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നു..
കാറിന് വേണ്ടതൊക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..
കുറച്ചു കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ ബാക്കി ടയർ മാറ്റേണ്ടി വരും..ആയിട്ടില്ല..ഇനിയും സമയം ഉണ്ട്.
റാണി അവനെ ചെറുതായൊന്ന് നോക്കി അകത്തേക്ക് പോയി…
അജുന് ഇവർ ഒരിക്കലും ശെരി ആകിലേന്ന് തോന്നി..
എന്നാലും കരഞ്ഞത് എന്തിന്…മുഖത്ത് ആരേലും അടിച്ചാ…
അവൻ..ഒരു തമാശ രൂപേണ ഓരോന്നും ഓർത്തു.
സ്റ്റെഫി, വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അജു ഗാരേജിലേക്ക് നടന്നു.
അജു: ഇതെന്താ…
സ്റ്റെഫി: ഇതാ..ഡ്രൈവർ മാരുടെ മുറി.
അജു: വിശാലം ആണല്ലോ..ആരായിരുന്നു അവസാനം.
സ്റ്റെഫി: ആരായാൽ നിനക് എന്താ..
അജു: സ്റ്റെഫിക്ക് റൂം ഉണ്ടോ അവിടെ..
സ്റ്റെഫി: എന്തെ..നീയും വരുന്നോ.
അജു: ചേച്ചിക്ക് സമ്മതമാണേൽ..ഞാൻ വരും എനിക്ക് എന്താ…
സ്റ്റെഫി: (അവനെ നോക്കികൊണ്ട്,) ചേച്ചിക്ക് സമ്മതം അല്ല.
അജു: ഒക്കേ. ..എനിക്കും വേണ്ടാ…

സ്റ്റെഫി: അജുന്റെ കവിളിൽ പിടിച്, എന്റെ പുന്നാര അജുമോൻ ഇവിടെ കിടന്നോ..
അജു: നിറച് പൊടി ആണ് ഇവിടെ… ഞാൻ ഇന്ന് വീട്ടിൽ പോകും.. ഇത് നാളേക് ശെരി ആക്കിയാൽ മതി.
സ്റ്റെഫി: എന്നാ, അതാണ് നല്ലത്..
അജു: ഇവരൊക്കെ പോയാൽ ഞാൻ എന്തിനാ…
സ്റ്റെഫി: എന്ന..നി പൊയ്ക്കോ..നിന്നെ ഇവിടെ വേണ്ട..
അജു: വേലക്കാരി വീണ്ടും രാജകുമാരി ആകല്ലേ…
അവൻ അതും പറഞു സ്റ്റെഫിയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു പിച്ചി.
സ്റ്റെഫി: ഹാ…അജു .. അവൾ അവന്റെ കൈക്ക് ഒരടി കൊടുത്തു.
അജു: ഇതെന്താ..അടികുന്നെ..എന്റെ മുഖത്ത് നേരത്തെ പിടിച്ചില്ലേ…
അവൻ അതും പറഞു സ്റ്റെഫിയുടെ കവിൾ രണ്ടും പിടിച്ചു വലിച്ചു..പതുക്കെ..
ഇതെന്തിനാ..ചേച്ചി ചിരിക്കുന്നെ…
സ്റ്റെഫി: വിട്. (..അവൾക്ക് പൂർണമാകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. )
അവൾ അജുന്റെ നെഞ്ചിൽ പിടിച്ചു നുള്ളി തിരിച്ചു.
അജു: അതു ശെരി..പകരത്തിനു പകരം..
സ്റ്റെഫി: വേണ്ടെന്നു തലയാട്ടി..
അജു: ഞാനും ചെയ്യും, (സ്റ്റെഫിയെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു അജു, സ്റ്റെഫിയുടെ രണ്ടു ചന്തിയും പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു)
സ്റ്റെഫി: ആഹ്…വിടെടാ…അജു..
അവൻ വീണ്ടും അമർത്തി പിടിച്ചു. ഒരു ഭാഗത്ത് ഒരടിയും കൊടുത്തു.
സ്റ്റെഫി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കടിച്ചു..
അജു: ഉഫ്..വേദനിച്ചു..(അവൻ പിന്നോട്ട് മാറി)
സ്റ്റെഫി: എന്നെ തൊട്ടാൽ ഞാൻ കടിക്കും.
(ആ സംസാരത്തിലും ഒരു ചിരിയും സമ്മതവും ഉണ്ടായിരുന്നു)
അവൾ വേഗം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
അജു: അടുത്തത് കടി ആയിരിക്കും ഞാനും..
അടക്കി ചിരിച്ചും കൊണ്ട് സ്റ്റെഫി വീട്ടിലേക്ക് കയറി.
(റാണി കൊച്ചമ്മ പുസ്തക്ം വായിക്കുന്നു..)
റാണി: എന്താ…രാത്രിക്ക്..
സ്റ്റെഫി: അത്. .അമ്മച്ചി ..കോഴി വരട്ടി വേണം എന്നു പറഞ്ഞു.
റാണി: ഇവിടെ ഉണ്ടോ..കോഴി..
സ്റ്റെഫി: കുറച്ചുണ്ട്…ഞാൻ ഏലിയാമ്മ യോട് പറഞ്ഞപ്പോ കൊണ്ടു വന്നു. 1 കിലോ ഉണ്ടാകും.
റാണി: അത് മതി..അവനോ..
സ്റ്റെഫി: വീട്ടിലേക്ക് പോകുവാന്നാ പറഞ്ഞേ..
റാണി: നാളെ മുതൽ നില്കാനകുമെങ്കിൽ ചോദിച്ചു നോക്ക്..
സ്റ്റെഫി: ചോദിച്ചു..നിൽക്കാം എന്നു പറഞു..
മുറി പൊടി അല്ലേ..നാളേക്ക് ശെരി ആക്കി കൊടുക്കാം..
റാണി: വിശ്വാസികാമോ അവനെ..
സ്റ്റെഫി: കളവ് ഒന്നും ഇല്ല കൊച്ചമ്മേ, കുറച്ചു വാശി ഉണ്ട്..പറഞ്ഞാൽ ഒക്കെ കേൾക്കും.
ദേഷ്യം ആ പ്രായത്തിന്റെയാ…
റാണി: മ്മ്..(അകത്തേക്ക് പോയി).
സ്റ്റെഫി: അവൾ നേടുവീർപ്പിട്ടു…
(ഹോ ആ ചെക്കൻ…എന്റെ ചന്തി പൊള്ളിപോയി.) അവൾ മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു.

സ്റ്റെഫി: അജുന്റെ കവിളിൽ പിടിച്, എന്റെ പുന്നാര അജുമോൻ ഇവിടെ കിടന്നോ..
അജു: നിറച് പൊടി ആണ് ഇവിടെ… ഞാൻ ഇന്ന് വീട്ടിൽ പോകും.. ഇത് നാളേക് ശെരി ആക്കിയാൽ മതി.
സ്റ്റെഫി: എന്നാ, അതാണ് നല്ലത്..
അജു: ഇവരൊക്കെ പോയാൽ ഞാൻ എന്തിനാ…
സ്റ്റെഫി: എന്ന..നി പൊയ്ക്കോ..നിന്നെ ഇവിടെ വേണ്ട..
അജു: വേലക്കാരി വീണ്ടും രാജകുമാരി ആകല്ലേ…
അവൻ അതും പറഞു സ്റ്റെഫിയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു പിച്ചി.
സ്റ്റെഫി: ഹാ…അജു .. അവൾ അവന്റെ കൈക്ക് ഒരടി കൊടുത്തു.
അജു: ഇതെന്താ..അടികുന്നെ..എന്റെ മുഖത്ത് നേരത്തെ പിടിച്ചില്ലേ…
അവൻ അതും പറഞു സ്റ്റെഫിയുടെ കവിൾ രണ്ടും പിടിച്ചു വലിച്ചു..പതുക്കെ..
ഇതെന്തിനാ..ചേച്ചി ചിരിക്കുന്നെ…
സ്റ്റെഫി: വിട്. (..അവൾക്ക് പൂർണമാകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. )
അവൾ അജുന്റെ നെഞ്ചിൽ പിടിച്ചു നുള്ളി തിരിച്ചു.
അജു: അതു ശെരി..പകരത്തിനു പകരം..
സ്റ്റെഫി: വേണ്ടെന്നു തലയാട്ടി..
അജു: ഞാനും ചെയ്യും, (സ്റ്റെഫിയെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു അജു, സ്റ്റെഫിയുടെ രണ്ടു ചന്തിയും പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു)
സ്റ്റെഫി: ആഹ്…വിടെടാ…അജു..
അവൻ വീണ്ടും അമർത്തി പിടിച്ചു. ഒരു ഭാഗത്ത് ഒരടിയും കൊടുത്തു.
സ്റ്റെഫി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കടിച്ചു..
അജു: ഉഫ്..വേദനിച്ചു..(അവൻ പിന്നോട്ട് മാറി)
സ്റ്റെഫി: എന്നെ തൊട്ടാൽ ഞാൻ കടിക്കും.
(ആ സംസാരത്തിലും ഒരു ചിരിയും സമ്മതവും ഉണ്ടായിരുന്നു)
അവൾ വേഗം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
അജു: അടുത്തത് കടി ആയിരിക്കും ഞാനും..
അടക്കി ചിരിച്ചും കൊണ്ട് സ്റ്റെഫി വീട്ടിലേക്ക് കയറി.
(റാണി കൊച്ചമ്മ പുസ്തക്ം വായിക്കുന്നു..)
റാണി: എന്താ…രാത്രിക്ക്..
സ്റ്റെഫി: അത്. .അമ്മച്ചി ..കോഴി വരട്ടി വേണം എന്നു പറഞ്ഞു.
റാണി: ഇവിടെ ഉണ്ടോ..കോഴി..
സ്റ്റെഫി: കുറച്ചുണ്ട്…ഞാൻ ഏലിയാമ്മ യോട് പറഞ്ഞപ്പോ കൊണ്ടു വന്നു. 1 കിലോ ഉണ്ടാകും.
റാണി: അത് മതി..അവനോ..
സ്റ്റെഫി: വീട്ടിലേക്ക് പോകുവാന്നാ പറഞ്ഞേ..
റാണി: നാളെ മുതൽ നില്കാനകുമെങ്കിൽ ചോദിച്ചു നോക്ക്..
സ്റ്റെഫി: ചോദിച്ചു..നിൽക്കാം എന്നു പറഞു..
മുറി പൊടി അല്ലേ..നാളേക്ക് ശെരി ആക്കി കൊടുക്കാം..
റാണി: വിശ്വാസികാമോ അവനെ..
സ്റ്റെഫി: കളവ് ഒന്നും ഇല്ല കൊച്ചമ്മേ, കുറച്ചു വാശി ഉണ്ട്..പറഞ്ഞാൽ ഒക്കെ കേൾക്കും.
ദേഷ്യം ആ പ്രായത്തിന്റെയാ…
റാണി: മ്മ്..(അകത്തേക്ക് പോയി).
സ്റ്റെഫി: അവൾ നേടുവീർപ്പിട്ടു…
(ഹോ ആ ചെക്കൻ…എന്റെ ചന്തി പൊള്ളിപോയി.) അവൾ മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു.

അന്ന് അജു വീട്ടിലേക്ക് പോയി, അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തിരിച്ചു വന്നു..അജുന് രാവിലെ 2 മണിക്കൂറെങ്കിലും വ്യായാമം ചെയ്യണം, തിരിച് വരുമ്പോ അജു അമ്മച്ചിയോടു ചിലപ്പോ അവിടെ തന്നെ കിടക്കും എന്നും പറഞ്ഞു..ഒരു ജോടി കുപ്പായം അധികം എടുത്താണ് അജു വന്നത്.
കൊട്ടാരത്തിൽ അതിനിടയ്ക് പലതും നടന്നു,
കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയിപ്പോൾ അവർക്കെല്ലാവർക്കും പോകുവാൻ തിരക്ക് ആയി. അതിനിടയക്ക് അമ്മച്ചി ഒരു കുതന്ത്രം
പ്രയോഗിച്ചിരുന്നു..കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊണ്ട് റാണിയോട് വീട്ടിൽ നിറയെ കഷ്ടപ്പാടാണെന്ന് പറയിപ്പിച്ചു. റിജിയും അതേറ്റുപറഞ്ഞു…
റാണി: എന്താ ഇപ്പോ അങ്ങെനെയൊക്കെ വരാൻ!!
അമ്മച്ചി: ഇവലുടെ കെട്ടിയോൻ ഓരോന്നു തുടങ്ങും, അതൊക്ക പൂട്ടിപോകും.
റിജി: ഇപ്പോ എന്തോ, ഫാക്ടറി തുടങ്ങണം എന്ന് പറയുകാ..
(റാണി കേട്ടിരുന്നു)
അമ്മച്ചി: വല്യ ഫാക്ടറി ആ…40 ലക്ഷമെങ്കിലും വേണമെന്ന് അല്ലയോടി അവൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞേക്കുന്നെ..
റിജി: ആ…എന്ന് മൂളി..
റാണി: അവൻ ചെയ്യട്ടെ..നല്ലതല്ലേ..
അമ്മച്ചി: മോൾ വിചാരിച്ചാലേ എന്തേലും നടക്കൂ..ഞങ്ങൾക്ക് എവിടെയാ…
റാണി: ഞാൻ എവിടുന്ന..ഇത്രയൊക്കെ..ഇവിടെ ഇ കാണുന്ന തോകെയേ ഉള്ളൂ. .അതിൽനിന്ന് വരുമാനം ഒന്നും ഇല്ല.
അഞ്ചോ..പത്തോ. ……
അമ്മച്ചിയുടെയും റിജി യിടെയും കണ്ണുകൾ വിടർന്നു..
അഞ്ചോ പത്തോ…അവർ ഏറ്റു പറഞ്ഞു.
റാണി തുടർന്നു… അഞ്ചോ പത്തോ ആയിരം എങ്ങനാണ് എങ്കിലേ എനിക് നോക്കാമായിരുന്നു..ഇത്…(റാണി അവളുടെ ദയനിയ അവസ്ഥ യിലായി)
വിടർന്ന നാല് കണ്ണുകളും ദേഷ്യം കൊണ്ട് മാറി.
അമ്മച്ചി: ഹോ…അല്ലേലും ഇന്നത്തെ കാലത്തു ആരാ വേറൊരാൾക്ക് ഉണ്ടേലും കൊടുക്കില്ല.
റിജിയെ…പോയാലോടി. ..ഇന്ന് വൈകിട്ട് അല്ലയോ കല്യാണത്തിന് പോകേണ്ടത്..
റിജി: ആ അമ്മച്ചി..
റാണി ഒക്കെ കേട്ടിരുന്നു..
രണ്ടു പേരും വിചാരിച്ചത് ഒന്നും നടന്നില്ല എന്ന ദേഷ്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത് മുറിയിലേക്ക് പോയി..
റാണി ആകേ വല്ലതായി…
സ്റ്റെഫിക്ക് നടന്നതൊക്കെ തൂണിന് മറവിൽ നിന്ന് കണ്ടിട്ട് ചിരി വന്നു.
എന്തായാലും എല്ലാവരും പോകുവാണെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി.
അജു നേരെ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് വന്നു..ആരെയും കണ്ടില്ലേൽ തന്റെ അടുത്ത് വരാനാണ് സ്റ്റെഫി പറഞ്ഞത്.
സ്റ്റെഫി: വന്നോ…ചായ എടുക്കട്ടെ.
അജു:(ചിരിച്ചും കൊണ്ട്) വേണ്ട…ഞാൻ കഴിച്ചു വീട്ടിൽ നിന്ന്.
അജു: ജോലി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ..
സ്റ്റെഫി: തുടങ്ങിയെ ഉള്ളൂ. .
അജു: ഇന്നിനി ആരും പുറത്തേക്ക് ഒന്നും പോകുന്നില്ലേൽ ചേച്ചി ഒരുപാട് കഷ്ടപെടുമല്ലോ..
സ്റ്റെഫി: (അവന്റെ അടുത്തോട്ട് വന്നിട്ട്) ആകുമായിരുന്നു..ഇനിപ്പോ ആകില്ല.
അജു: അതെന്താ….?
സ്റ്റെഫി: അവരൊക്കെ പോകുവാൻ ഉള്ള തിരക്കിലാ..
അജു: ഇത്രപെട്ടന്നോ. ..ഞാൻ കരുതി കുറേ ദിവസം ഉണ്ടാകുമെന്ന്.
സ്റ്റെഫി: അത്രയൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല..(അവൾ അകത്ത് നടന്ന കാര്യം ഓർത്ത് പറഞ്ഞു)

അന്ന് അജു വീട്ടിലേക്ക് പോയി, അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തിരിച്ചു വന്നു..അജുന് രാവിലെ 2 മണിക്കൂറെങ്കിലും വ്യായാമം ചെയ്യണം, തിരിച് വരുമ്പോ അജു അമ്മച്ചിയോടു ചിലപ്പോ അവിടെ തന്നെ കിടക്കും എന്നും പറഞ്ഞു..ഒരു ജോടി കുപ്പായം അധികം എടുത്താണ് അജു വന്നത്.
കൊട്ടാരത്തിൽ അതിനിടയ്ക് പലതും നടന്നു,
കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയിപ്പോൾ അവർക്കെല്ലാവർക്കും പോകുവാൻ തിരക്ക് ആയി. അതിനിടയക്ക് അമ്മച്ചി ഒരു കുതന്ത്രം
പ്രയോഗിച്ചിരുന്നു..കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊണ്ട് റാണിയോട് വീട്ടിൽ നിറയെ കഷ്ടപ്പാടാണെന്ന് പറയിപ്പിച്ചു. റിജിയും അതേറ്റുപറഞ്ഞു…
റാണി: എന്താ ഇപ്പോ അങ്ങെനെയൊക്കെ വരാൻ!!
അമ്മച്ചി: ഇവലുടെ കെട്ടിയോൻ ഓരോന്നു തുടങ്ങും, അതൊക്ക പൂട്ടിപോകും.
റിജി: ഇപ്പോ എന്തോ, ഫാക്ടറി തുടങ്ങണം എന്ന് പറയുകാ..
(റാണി കേട്ടിരുന്നു)
അമ്മച്ചി: വല്യ ഫാക്ടറി ആ…40 ലക്ഷമെങ്കിലും വേണമെന്ന് അല്ലയോടി അവൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞേക്കുന്നെ..
റിജി: ആ…എന്ന് മൂളി..
റാണി: അവൻ ചെയ്യട്ടെ..നല്ലതല്ലേ..
അമ്മച്ചി: മോൾ വിചാരിച്ചാലേ എന്തേലും നടക്കൂ..ഞങ്ങൾക്ക് എവിടെയാ…
റാണി: ഞാൻ എവിടുന്ന..ഇത്രയൊക്കെ..ഇവിടെ ഇ കാണുന്ന തോകെയേ ഉള്ളൂ. .അതിൽനിന്ന് വരുമാനം ഒന്നും ഇല്ല.
അഞ്ചോ..പത്തോ. ……
അമ്മച്ചിയുടെയും റിജി യിടെയും കണ്ണുകൾ വിടർന്നു..
അഞ്ചോ പത്തോ…അവർ ഏറ്റു പറഞ്ഞു.
റാണി തുടർന്നു… അഞ്ചോ പത്തോ ആയിരം എങ്ങനാണ് എങ്കിലേ എനിക് നോക്കാമായിരുന്നു..ഇത്…(റാണി അവളുടെ ദയനിയ അവസ്ഥ യിലായി)
വിടർന്ന നാല് കണ്ണുകളും ദേഷ്യം കൊണ്ട് മാറി.
അമ്മച്ചി: ഹോ…അല്ലേലും ഇന്നത്തെ കാലത്തു ആരാ വേറൊരാൾക്ക് ഉണ്ടേലും കൊടുക്കില്ല.
റിജിയെ…പോയാലോടി. ..ഇന്ന് വൈകിട്ട് അല്ലയോ കല്യാണത്തിന് പോകേണ്ടത്..
റിജി: ആ അമ്മച്ചി..
റാണി ഒക്കെ കേട്ടിരുന്നു..
രണ്ടു പേരും വിചാരിച്ചത് ഒന്നും നടന്നില്ല എന്ന ദേഷ്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത് മുറിയിലേക്ക് പോയി..
റാണി ആകേ വല്ലതായി…
സ്റ്റെഫിക്ക് നടന്നതൊക്കെ തൂണിന് മറവിൽ നിന്ന് കണ്ടിട്ട് ചിരി വന്നു.
എന്തായാലും എല്ലാവരും പോകുവാണെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി.
അജു നേരെ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് വന്നു..ആരെയും കണ്ടില്ലേൽ തന്റെ അടുത്ത് വരാനാണ് സ്റ്റെഫി പറഞ്ഞത്.
സ്റ്റെഫി: വന്നോ…ചായ എടുക്കട്ടെ.
അജു:(ചിരിച്ചും കൊണ്ട്) വേണ്ട…ഞാൻ കഴിച്ചു വീട്ടിൽ നിന്ന്.
അജു: ജോലി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ..
സ്റ്റെഫി: തുടങ്ങിയെ ഉള്ളൂ. .
അജു: ഇന്നിനി ആരും പുറത്തേക്ക് ഒന്നും പോകുന്നില്ലേൽ ചേച്ചി ഒരുപാട് കഷ്ടപെടുമല്ലോ..
സ്റ്റെഫി: (അവന്റെ അടുത്തോട്ട് വന്നിട്ട്) ആകുമായിരുന്നു..ഇനിപ്പോ ആകില്ല.
അജു: അതെന്താ….?
സ്റ്റെഫി: അവരൊക്കെ പോകുവാൻ ഉള്ള തിരക്കിലാ..
അജു: ഇത്രപെട്ടന്നോ. ..ഞാൻ കരുതി കുറേ ദിവസം ഉണ്ടാകുമെന്ന്.
സ്റ്റെഫി: അത്രയൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല..(അവൾ അകത്ത് നടന്ന കാര്യം ഓർത്ത് പറഞ്ഞു)